Naar de inhoud

Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1

nederland
seniorennet.beseniorennet.be
Юлиус Дрейфсанд цу Шлам, поет
Woensdag 3 mei 2006

dag



een druppel valt
het is mijn
laatste traan
bij het koude
witte laken

de spitse neus
prikt een landschap
in het uitgestrekte

oog in oog
met verleden tijd
bevroren in een
verloren strijd

mijn gevoel lift op;
hij was een echt mens
mijmer ik
dat zeg ik altijd
bij het overschrijden
van de aardse grens

ik draai om
verlaat wat eens was
richt nog één blik

dag... zeg ik
niet dat hij het hoort
maar toch

ik hoop dat hij in
zijn droomloze slaap
nog eenmaal door mij
mag worden gestoord
Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 10:06
Woensdag 3 mei 2006

ik had een roos willen zijn



als het leven
mij inhaalt door
stervende pijnen
als mijn vreugde
slechts loopt langs
zeldzame lijnen

indien verwachting
en hoop
het afleggen tegen
wat onhaalbaar is
dan sta ik zo alleen
weet niet meer wat te doen
mijn hart verstart tot steen

ik had zo graag
naar anderen willen bloeien
meer dan mij werd gegund
in een tuin vol rozen
te schitteren in de zon
had ik dat nog maar gekund

het mocht niet zo zijn
het einde had zich
steeds meer op mij gericht
soms mag men dan zeggen
ik ben voor de dood gezwicht

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 10:03
Woensdag 3 mei 2006

als ik jou zie



als ik jou zie
voel ik mezelf
dan kaatst het beeld
door glazen deuren
ben dan rijk bedeeld
met jouw geur
en harte kleuren

als ik jou zie
verschuild kijkend
en toch
met vragende blik
dan weet ik
als vanzelf
geen woord zal klinken
maar een teder gevoel
zal in jou zinken

als ik jou zie
zoals je bent
en onzichtbaar
naar mij wenkt
komt dat binnen
wat jij mij schenkt

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 10:02
Woensdag 3 mei 2006

de Bevrijding



als het gras weer groeit
is jouw oorlog niet gestorven
nog steeds wordt
in jou gestreden
ook al heb je
al lang geleden
de vrijheid verworven



je zwoegt in
opgejaagde dromen
en zweet aldoor
de angst van barakken
ja, je zult nimmer
aan het gevang ontkomen
en eindeloos naar
verlichting snakken



Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 09:56
Zondag 30 april 2006

sterven bij daglicht




ik heb mijn hand gereikt
al zo vele malen
in momenten van zijn
telkens ontmoet ik weer
bij het sterven van de dag
de dood van jouw jeugd
jouw vingers zullen
mij nooit kunnen raken
ze zijn reeds geknakt
niet meer te helen


je ziel verduisterd
door zwarte visioenen
voelt mij niet meer aan
alles wat ik wil delen
vergaat als bij voorbaat
langs schreeuwende kelen
van wanhoop en verraad
heb je liever dat ik
in het zicht van het licht
je toch maar laat gaan



Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 17:56
Zondag 30 april 2006

genadebrood




als het zicht is opgesloten
in een cocon van duisternis
zie je enkel een zwart verleden
en vlucht je voor gemis


als je niet mijn roepen hoort
als zuchten van genegenheid
is het ontvangen verstoord
ook al ben je er toe bereid


het is de levende dood
die de geest besmet
met verwachtingen in nood
of het uitzien naar niets
alsmaar terend op genadebrood



Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 17:52
Woensdag 26 april 2006

onbekende overvloed



zocht mijn thuis
in verlaten zalen met stoelen
waar beelden op schermen
mij vulden
om maar niet mijn leegte
te hoeven voelen
 
het waren die zondagen
waarop de stad mij riep
om maar onderweg te zijn
hoe kon ik anders
mezelf verdragen
met mijn zieltogende pijn
 
nog steeds draag ik die eenling
mee in mijn gemoed
een verschraald wezen
steeds op zoek naar
de onbekende overvloed
Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 18:00
Woensdag 26 april 2006

een eigen weg



soms voel je zover weg
als ik je bij me draag
de woorden die ik zeg
blijken dan zo vaag


hoe kan geluk groeien
als pijn zo overheerst
wanneer kunnen rode
gladiolen bloeien
als angst jou beheerst


aanvaarden wie je bent
is jezelf kennen
vertrouwen op het goede
is je echtheid erkennen


laat maar gebeuren
wat hoort
de Geest doet zijn werk
al wil je nog zo vechten
het gaat vanzelf
als je de eigen weg niet
verstoort


Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 17:56
Woensdag 26 april 2006

een glanzende schemering



een glanzende schemering
is wat je omringt
ook al kijk je door de ogen
het is alsof je van binnen zingt
en kontakt slechts is
om te gedogen

vragen om te dagen
zal verder gaan dan
zien door glazen
of openen van je mond
het zal je niet verbazen
als ik in stilte zeg
jouw bloemen staan voor mij
in onzichtbare vazen

wellicht schouw ikzelf
door een beslagen ruit
onkundig te schonen
het licht een eigen schaduw uit
zoals er velen in mij wonen






Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 17:54
Maandag 24 april 2006

stille straten




door stille straten dool ik rond
jagend achter een blind verlangen
op zoek naar wat ik nimmer vond
in mijn prille kindergezangen:
dansen naar morgen
lachen naar vogels
slechts hemelse zorgen
ik hoefde alleen maar
mooie dromen te vangen
 
deuren ga ik voorbij
tel ze allen één voor één
daarachter zie ik gezichten
rondom een tafel gezeten
verwarmd door sprekende lichten
kon ik daar maar heen
 
ik weet zeker
ooit zal ik ergens bellen
nee, ze zullen mij roepen
van aanraken vertellen
en over springen op stoepen
ja, zo moet het gaan
en zal de leegte mij
niet meer kwellen
 
 
 
 
 
 
Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 22:59
Woensdag 19 april 2006

groene gloed



een groene gloed grijpt om zich heen
zonlicht schenkt een nieuw tapijt
takken, schuchter gras en drassig veen
hebben de geboorte opnieuw te leen
 

ook mij raakt het voorjaar de huid
telkens denk ik vooraf
schenkt de natuur mij opnieuw haar bruid
als de winter voortgaat in koude draf
 
 
vandaag slingeren mijn wegen
langs  omploegde, gestreepte velden
ik voel dat het staat te gebeuren
langdurige somberheid wordt verdreven
beslotenheid heeft me te lang gekweld

de lente opent vernieuwde deuren
Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 21:29
Woensdag 19 april 2006

het regende






het regende
toen ik afdaalde
langs het pad
met wilde bramen
het was al lang geleden
dat wij hier kwamen
heb het lang gemeden
ik was hetzelf
die deze weg 
als het ware vergat
 
ik ruik nog de zomer van toen
de zoemende muggen
en de stilte tussen ons beiden
je vertelde met 
sprankelende blikken
over jouw onzichtbare dromen
ik dwaalde mee over mijn heide
zag de edelherten voorbij komen
 
ik ruik nog die dagen
die mijn leven
verder dragen
 
 
weet je nog
van die gele bloemen
zij juichten ons toe
zij wisten onze namen
te noemen
 
 
 
 
Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 09:40
Dinsdag 18 april 2006

water van goud



spel de beelden uit mijn lippen
als mijn keel naar diepte graaft
voorbij al die wankele klippen
waar mijn ziltige ziel zich laaft
 
daar rusten verdorde bloemen
langs vervallen koude muren
die ontkende stiltes benoemen
gedurende uitzichtloze uren
 
achter het verzwegen licht
stroomt altijd water van goud
het draagt het jonge gezicht
dat de toekomst nog vertrouwt
Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 09:02
Maandag 17 april 2006

je danst het silhouet

 
 



varens in mijn tuin
spreidend sprietsend
als de groen grauwe fontein
op de plaza del piedro

ik denk , zo denk ik
aan de verloren avondschaduw
en neem jou peinzend waar;
een dromerig zijn


je danst het silhouet
van wuivende palmen
kwetsbaar lachend
met ingetogen pret


over het plavuis van
mijn verlaten liefdesplek
schuurt een laatste zonnestraal
en kust de aarde
met voortschrijdende brede lippen
totdat zij het plein
volledig heeft ingepalmd
en ik, mijn lief, in jou verdwaal


met mijn verlopen oude klarinet
galm ik naar alle hoeken,
naar donkere stegen
zo troost ik de vergane dag
opnieuw een lief verloren
morgen zal ik de scherven
met tranen aanvegen






Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 22:07
Maandag 17 april 2006

branding (of op strand bij nacht)

 


rul zand, korrels als mieren
in grijzend lang haar
schurende wind, zilte smaak
angstwekkende langgerekte
zwarte keistenen pieren


langs vlakten, aardedonker
schuimend zingende waterslag
suizend door oren, flitsende
reflectie op mijn brilglazen
hangend tegen onzichtbaar
tastende straffe tegenwind
soms kerend op mijn weg
die ik schoorvoetend ga


zie in mijn ziel,het zwartwit beeld
naar bruin toe verkleurd
een niet verleden oorlog


de golven als mortieren
denderen door mijn lijf
schreeuwende meeuwen
de paniek van verscheurde harten
vluchtend door de onvoorstelbare
verwoestende nacht


ik struikel, een waterige geul
dramatische herhaling
van de herhaling
zout is het water, mijn val
slaat een afdruk in het wad
opnieuw machteloos
verstijvend door kou en herinnering
schokkend licht van
een vuurtoren als kamplicht
godsgruwelijk angstig en verlaten


tot de ochtend zich ontworstelt
verstild kijk ik door de glazen
van mijn verbogen montuur
als negatief lig ik hier
niet tot ontwikkelen bereid


wacht weer op de moed
richt mij op
richt mij op weer een lege dag





Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 22:04
Maandag 17 april 2006

teder verlangen



jij bent in mij
raakt met jouw lach mijn ziel
je kunt dat niet beletten
een schone blik is immers vrij
komt door muren heen
laat zich niet bezetten


ik ben in jou
niet omdat jij het wilde
of vragen zou
ik weerkaats in jouw spiegel
een stukje hemels blauw


soms gaat licht zijn eigen weg
laat zich niet vangen
of vermengen door wat Ik zeg
maar begeleidt ons wel
met verzoenende gezangen


handen kunnen het niet grijpen
dat onbegrepen verlangen
miskend door aardse pijnen
maar toch er aldoor is
het komt in jouw hart
als ook in de mijne

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 22:03
Maandag 17 april 2006

een zwaluw



een vogel kijkt niet om
zoals ik vaak doe
jij scherende zwaluw
met gevorkte staart

in duikende vlucht
tref jij je doel
ik denk steeds na
over wat mij zorgen baart

jij spreidt je vleugels uit
als vanzelf
ik zoek met moeite de weg
schoorvoetend , aarzelend
weet vaak van heg noch steg

jij boerenzwaluw verkent
de aardse velden
trekt in zwart
schrijvende vlekken
door de malse weidelucht
til mij op, neem mij mee
o, hemels fladderend goud
pas dan ben Ik tevree



Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 22:01

Meer van Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1

↑ Terug naar de berichten