Naar de inhoud

Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1

nederland
akke.beakke.be
Юлиус Дрейфсанд цу Шлам, поет
Donderdag 24 augustus 2006

oostenwind

de oostenwind
wuifde naar mij
in zwoele vlagen

hij vertelde over
het jonge kind
ik had toen nog niet tot
tien geteld, laat staan
dat ik zware stenen
kon dragen

de wind sprak
over die jongen
die slenterend over straat
zocht naar vrienden
tussen die massa;
de ziende

het alleenzijn bleek
al veel eerder geboren
niet wetend dat het
tot een zoekende toekomst
zou behoren

wees niet bevreesd
fluisterde hij me toe
ook voor mij leek
het begin een sobere reis
ik zag slechts het oosten

later bleek
dat ik familie had
uit het westen, zuiden
en noorden
zij toonden mij andere kanten;
van genegenheid, delen
en troosten

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 21 augustus 2006

een naald


een naald
scherp van aard
vindt mijn huid;
ruig behaard
en teer van vel

dat klein steekwapen
glijdt dus geruisloos
naar binnen,
ongevraagd,
dat wel

een rode bel
lijkt geblazen
het duurt nog geen tel
of in colonne
stromen tallozen
naar buiten
en zijn niet te tellen
het is duidelijk
ze willen muiten

met een pleister
als wapen
tracht ik
het slagveld
te beperken

het is niet
voor het eerst
dat ik vecht
tegen die vlerken

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 21:17
Maandag 21 augustus 2006

overgeleverd



mijn nagels schraapten je huid
even, maar wel overdacht
totdat ik met schrik
in onwetendheid werd gedreven

het was onverwacht
toen met een krijsend geluid
woede aan mijn woorden
ging kleven

door een duistere macht bezeten
braakte ik zurig gal
in horten en stoten
mijn hart leek gereten
het lijf gehakt
in wezensvreemde moten

het bracht mij aan de rand
van verdrongen pijn
wist niet meer
wat te doen
ik was overgeleverd
aan een verborgen mijn

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 21:13
Maandag 21 augustus 2006

een mijmering


denk niet aan mij
als je ruikt
aan bloesem
na een malse bui

vergeet mij
als je hooi ruikt
in zon of wind
op het veld gedroogd

ik ben een mens in de rui
al even door
de aanstormende
ouderdom gedoogd

zie mij als gerijpte vrucht .
zoet, zuur of beurs.
als bon-vivant of kneus

of het bruine loof
van oude eiken
mag ook een grijze wolk zijn
wegdrijvend in de lucht
aan u de keus

het maakt niet zo uit
als u toch het nakijken heeft
ik zit in een
voortdenderende trein
gratis en voor niets
ja, wel tweede klas

ik wilde nog uitstappen
de weg verder afleggen
op mijn oude fiets
langs menig terras

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Donderdag 17 augustus 2006

van gevoel ontheemd



indien ik mij slechts ken
als schaduw van de dood
geen weet heb
van een levend ven
of gedesemd brood

en mijn armen
niet kunnen reiken
naar de hoop
van een nabije oase

dan zwem ik
in troebel water
of vecht mij uit
een zuigend moeras

er is dan geen later
of nieuw groen gras

de ander is mij vreemd
met telkens weer
die angstige dromen

ik ben dan weer,
als vroeger,
van gevoel ontheemd,
de adem ontnomen

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 14:09
Donderdag 17 augustus 2006

eenzaam verblijf



en verder kom ik niet
als de enige deur zich sluit

zoals jij mij aanziet
over je schouder
en het nu
naar het verleden duidt

je snijdende blik
geladen met een
vernietigend gewicht
omrandt mijn stokkend lijf

het versteent de aderen
mijn oogleden sluiten bezwaard
ik keer terug naar binnen
waar de stilte wordt bewaard
in een eenzaam verblijf

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 12:36
Donderdag 17 augustus 2006

ik draag jouw gedachten



op mijn schoot
draag ik jouw gedachten
over thuis voelen, dromen
van eeuwige zachtheid
en immens verwachten

als mijn hand
jouw haren streelt
langzaam en voorspelbaar
zie ik je gaaf gezicht
die met een lach
mijn beweging deelt
en je zwaarte even oplicht

ik raak je wangen
in een strelend gebaar
voor even zijn ze ontspannen
althans zo neem ik het waar

voel toch mijn ogen waken
om de buitenwereld
uit te bannen
je kan dan,
als je wilt,
in mij geraken
Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Zaterdag 22 juli 2006

een façade


mijn vingers glijden zacht
over orgeltoetsen
speel in gedachten met
vragende borsten
die bij iedere toon
aanzwellen;
naar nog meer
aanraking dorsten

mijn tenen strelen
de houten pedalen
alsof zij jouw voeten
willen zoeken
en jou op mijn
liefde willen verhalen

mijn lijf speelt
een onvoltooide serenade
gezeten op een kussen
zo kwetsbaar als jouw buik
ik speel al lang
niet meer de partituur
dat blijkt slechts een façade
Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 10:30
Zaterdag 22 juli 2006

verre uilen


jij droomt nu
in mijn open veld
van bomen en struiken
zo heb je mij verteld

en ogen geopend als luiken
naar het verlichte donker
waar de grond nog voelt
als draagbaar van gras
het laat je voelen
zo de mens is bedoeld

daar waar rust doet zwijgen
en stiltes naar je neigen
bind ik de ruimte
aan sterrenpaden;
een brug naar jouw gedachten

langzaam valt de zwoele duisternis
over de heide van verwachten
het is de roep van verre uilen
die mijn hartslag verraden

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 10:29
Zaterdag 22 juli 2006

pennenvrucht


ik verhaal van taal
tonen en toetsen

van rustige rijm
uit pennenvrucht
een pagina poetsen

een wuivende wevende hand
schept in een scheve letter
door kille kool geholpen
een prille parade op blank blad,
nog onbeholpen

een gretige geest
vreet vroege verzen
waar woorden worden,
spichtig of sproeiend,
tot wat u nu leest

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 10:29
Zaterdag 22 juli 2006

o zonneke mijn


o zonneke mijn
met straalkes fijn
je glans doet plezieren
ranken druifkes vieren

o zonneke mijn
maakt harten zo rein
bloemkes rechten hun steel
tonen hun blaadjes geheel

o zonneke mijn
je verlicht onzichtbare pijn
ontwaakt pret in de ogen
bij een ander mededogen

o zonneke mijn
mijn hemelse baldakijn
over azuren luchten
en bevrijdende zuchten

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 10:28
Zaterdag 22 juli 2006

in het voorbijgaan



wil jij mij treffen
als mijn dorp
aan jou voorbij schuift

zie je dan mijn arm
die haast schuw naar
jouw ijzeren ros wuift

of is de blik
enkel voorwaarts gericht
tussen wanden van geluid
waartussen witte strepen
voorwaarts flitsen
en asfalt de toekomst duidt

wil jij me treffen
en de stoet van wielen
voor even verlaten
of eist de verte
dat ze zo min mogelijk
alleen wordt gelaten

ik zal het gordijn
even lichten
op een ingeschat moment
en zwaai naar wat vliegen
totdat ik denk
daar gaat ze;

je bent mij voorbij gerend

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 10:28
Zaterdag 22 juli 2006

fluiten fluiten fluitenkruid


fluiten fluiten fluitenkruid
gij speelt rondom en
woekert met uw bruid
in welig bloeiende weiden

ik zie uw pracht
de zon begeleiden
en mij , de schouwende mens
met gelukzaligheid verblijden

fluiten fluiten fluitenkruid
gij zingt van vreugde
met kleurrijk blad
ik zou u willen plukken,
stelen uit het veld

doch laat u onberoerd
geen stengel zal ik knakken
of aan wortel rukken

ik ben zo op u gesteld
Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 10:26
Zaterdag 22 juli 2006

een zwerver


verlaat ontsnapt
de dolende zwerver
aan het straffe land
van tegenwind

gelijk elk die anders oogt
vaak niet wordt bemind
en verwordt teneinde
tot zijn eigen delver

hij gaat zijn weg
onbekend met enige verte
zijn blik raakt de grond
immers die draagt zijn benen

waarom verder zien
of de toekomst lenen
als slechts honger spreekt
uit een verdroogde mond
Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 10:25

Meer van Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1

↑ Terug naar de berichten