Naar de inhoud

Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1

nederland
akke.beakke.be
Юлиус Дрейфсанд цу Шлам, поет

Archief

Zaterdag 22 juli 2006

verre uilen


jij droomt nu
in mijn open veld
van bomen en struiken
zo heb je mij verteld

en ogen geopend als luiken
naar het verlichte donker
waar de grond nog voelt
als draagbaar van gras
het laat je voelen
zo de mens is bedoeld

daar waar rust doet zwijgen
en stiltes naar je neigen
bind ik de ruimte
aan sterrenpaden;
een brug naar jouw gedachten

langzaam valt de zwoele duisternis
over de heide van verwachten
het is de roep van verre uilen
die mijn hartslag verraden

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 10:29
Zaterdag 22 juli 2006

pennenvrucht


ik verhaal van taal
tonen en toetsen

van rustige rijm
uit pennenvrucht
een pagina poetsen

een wuivende wevende hand
schept in een scheve letter
door kille kool geholpen
een prille parade op blank blad,
nog onbeholpen

een gretige geest
vreet vroege verzen
waar woorden worden,
spichtig of sproeiend,
tot wat u nu leest

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 10:29
Zaterdag 22 juli 2006

o zonneke mijn


o zonneke mijn
met straalkes fijn
je glans doet plezieren
ranken druifkes vieren

o zonneke mijn
maakt harten zo rein
bloemkes rechten hun steel
tonen hun blaadjes geheel

o zonneke mijn
je verlicht onzichtbare pijn
ontwaakt pret in de ogen
bij een ander mededogen

o zonneke mijn
mijn hemelse baldakijn
over azuren luchten
en bevrijdende zuchten

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 10:28
Zaterdag 22 juli 2006

in het voorbijgaan



wil jij mij treffen
als mijn dorp
aan jou voorbij schuift

zie je dan mijn arm
die haast schuw naar
jouw ijzeren ros wuift

of is de blik
enkel voorwaarts gericht
tussen wanden van geluid
waartussen witte strepen
voorwaarts flitsen
en asfalt de toekomst duidt

wil jij me treffen
en de stoet van wielen
voor even verlaten
of eist de verte
dat ze zo min mogelijk
alleen wordt gelaten

ik zal het gordijn
even lichten
op een ingeschat moment
en zwaai naar wat vliegen
totdat ik denk
daar gaat ze;

je bent mij voorbij gerend

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 10:28
Zaterdag 22 juli 2006

fluiten fluiten fluitenkruid


fluiten fluiten fluitenkruid
gij speelt rondom en
woekert met uw bruid
in welig bloeiende weiden

ik zie uw pracht
de zon begeleiden
en mij , de schouwende mens
met gelukzaligheid verblijden

fluiten fluiten fluitenkruid
gij zingt van vreugde
met kleurrijk blad
ik zou u willen plukken,
stelen uit het veld

doch laat u onberoerd
geen stengel zal ik knakken
of aan wortel rukken

ik ben zo op u gesteld
Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 10:26
Zaterdag 22 juli 2006

een zwerver


verlaat ontsnapt
de dolende zwerver
aan het straffe land
van tegenwind

gelijk elk die anders oogt
vaak niet wordt bemind
en verwordt teneinde
tot zijn eigen delver

hij gaat zijn weg
onbekend met enige verte
zijn blik raakt de grond
immers die draagt zijn benen

waarom verder zien
of de toekomst lenen
als slechts honger spreekt
uit een verdroogde mond
Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 10:25
Zaterdag 22 juli 2006

de levende dood


vandaag
is het sterven
weer daar

een dag met
onvoorspelbaar
aantal uren
dat het nu oneindig
doet duren
terwijl ik
met gesloten ogen staar

de versteende pijn
door mij te dragen
is niet te verwarmen
door welke gloed dan ook
ben zelfs niet in staat
om naar lucht te vragen

ik ben gesloten,
gevangen
in de levende dood;
een uitgedroogde boom
met één gebroken tak
als een verstarde loot

Geschreven door julius v.e. dreyfsandt zu schlamm om 10:21

Meer van Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1

↑ Terug naar de berichten