Nazaré e o mar...

Vandaag is het een officiële feestdag in Portugal.
Alles is gesloten, zoals banken en alle administratieve centra.
De grootwarenhuizen daarentegen zijn wel open en gelukkig kwam de bakker langs met verse broodjes, al was de keuze beperkt tot één soort...

Vanaf de 16^e eeuw zag Portugal zijn glorie langzaam dalen. Hoewel het officieel een autonoom land was, was het een Spaanse marionet en Portugese kolonies werden aangevallen door de vijanden van Spanje, vooral de Nederlanders en Engelsen.

 
Lisboa, Monumento dos Restauradores (foto: Internet)

João was de zoon van Theodosius II, zevende hertog van Bragança, en Ana van Velasco en Giron.
Hij leidde de opstand van de Portugezen in 1640 tegen het Spaanse gezag en werd koning van het opnieuw onafhankelijke land in 1641.
João was een verdienstelijk musicus en componist en de beschermheer voor een aantal componisten uit de school van Évora. Hij was waarschijnlijk een leerling van Manuel Cardoso met wie hij tot diens dood bevriend was.

Bron: Wikipedia

Gisteren, zijn de voorbereidende werkzaamheden begonnen voor het installeren van een houtbrander (salamander) in onze keukenhaard, want ook hier kan het ‘s avonds en ‘s nachts serieus afkoelen.

Eén van de werkmannen vroeg aan Meu Companheiro of hij wel een rijbewijs had om met die kruiwagen rond te rijden (hij sprak daarbij een woord uit dat klonk als ‘moersjdesj), waarop Meu Companheiro hem verbaasd vroeg of het Portugese woord voor kruiwagen toch ‘carrinho de mão’ is. De man beweerde dat het een ’moersjdesj’ was.

Ter controle ging Meu Companheiro het ook aan de werkmakker van de man vragen. Ook deze bevestigde dit met een brede glimlach.
Meu Companheiro was geheel confuus en ging ons woordenboek raadplegen. Het woord werd niet gevonden.

Ten einde raad ging hij terug naar één van de mannen met de vraag hoe dit woord geschreven werd. Uit de uitleg begreep Meu Companheiro dat je dat woord niet in een woordenboek kon vinden, omdat het geen Portugees woord was, maar ‘um marca’ (een merknaam) en toen begon het voor Meu Companheiro te dagen… Ook al omdat het woord toen net iets anders uitgesproken werd en het meer klonk als ‘Marsjedesj’.

Meu Companheiro begreep toen dat zij het over een Mercedes hadden, vandaar hun vraag of Meu Companheiro wel een rijbewijs bezat voor het rijden met een blinkend nieuwe kruiwagen…

Nog even dit: wij zijn hier in São Martinho do Porto gestart met een cursus ‘Portugees voor buitenlanders’ in de ‘Casa Cultural‘, gegeven door dona Luísa.

Het badplaatsje São Martinho do Porto in vroegere tijden…

 

Enkele dagen vóór we vertrokken naar Portugal hoorde ik op de radio volgend lied, gezongen door Dirk Van Esbroeck.
Meteen herkende ik het als een fado en probeerde ik het op te sporen. Ondertussen heb ik mij de cd aangeschaft en hieronder kan je de teksten lezen.

Het is een gedicht van Fernando Pessoa, vertaald door August Willemsen.

Luister mee en laat je ontroeren…

Dirk Van Esbroeck (geboren te Gent 1 juni 1946-overleden aan kanker op 23 mei 2007) groeit op in Argentinië en ontdekt zijn geboorteland als hij achttien is geworden. In 1970 studeert hij af aan het RITCS, afdeling film, en is korte tijd werkzaam bij het productiehuis van cineast Roland Verhavert.

In 1972 kiest hij resoluut voor de muziekwereld door de groep RUM te vervoegen, die een van de toonaangevende ensembles binnen de Europese folkrevival van de jaren 70 en 80 zal worden. Halverwege de jaren zeventig ontmoet hij gitarist Juan Masondo en van dan af krijgt ook de Zuid-Amerikaanse muziek een belangrijke plaats binnen zijn podiumleven. RUM slaat een nieuwe richting in, en het duo Van Esbroeck-Masondo wordt met de komst van bandoneonspeler Alfredo Marcucci een trio, om later tot het sextet Tango al Sur te worden omgevormd.

Van Esbroeck neemt deel aan enkele spraakmakende projecten: De Islandsuite, Het Zwarte Goud en Café B, maar hij heeft meer pijlen op zijn boog: hij componeert voor theater en film en en bouwde 20 jaar lang samen met Christel Borghlevens en Guido Desimpelaere een nieuw en origineel repertorium op dat voornamelijk is gebaseerd op Nederlandstalige poëzie. “Van op de hoge brug”, “De zee en haar oevers”, “De Papieren Piraat” ,“Vliegen” en “La Voyageuse” zijn de titels van deze programma’s.

Dit trio toert door Indonesië, Zuid-Afrika,Curaçao en Québec en bracht ook enkele malen een Franstalig chansonprogramma op podia in Wallonië, Frankrijk en Luxemburg.

Met componist Dirk Brossé maakt Van Esbroeck de creatie van diens symfonisch werk La Soledad de America Latina mee, en met ‘De Pampa’s” brengt hij een eigen creatie, dit laatste in gezelschap van Charles Cornette en Hilde Uitterlinden, met hen werkt hij ook aan programma’s rond Pablo Neruda en Federico Garcia Lorca. Met de gitaristen Raphaëlla Smits en José Toral brengt hij ‘La Guitarra’. Een andere creatie is ‘Karel, Man en Paard’ een productie van de AB en Van Esbroeck speelt ook een hoofdrol in ‘Maria de Buenos Aires’ van Astor Piazzolla en Horacio Ferrer in een productie van I Fiamminghi.

Hij toerde samen met zangeres Elsje Helewaut, schrijver Bart Plouvier en Wigbert met de productie ‘Van alle landen thuis’ en met zijn groep en dichter Geert van Istendael brengt hij de productie ‘Taalmachine’. En in 2004 speelt en zingt hij ook in de productie Coast2Coast. (11 mensen op het podium, waaronder ’N Faly Kouyaté, Ibernice McBean, Alfredo Marcucci, Steve Willaert, Francesca Vanthielen…)

Met het programma ‘Patagon, Patagonië’, waar hij de laatste jaren mee toerde, bracht Dirk samen met Alfredo Marcucci, Juan Masondo, Carlos Diaz ea een hommage aan het land waar hij opgroeide.

Bron:

Lieve mensen…

Het heeft bloed, zweet en tranen (hum...) gekost om hier een internetverbinding te installeren.

Dit ligt meer aan mijn technische onkunde dan aan het Portugese systeem, dat overigens perfect werkt, eens je de verbinding gerealiseerd hebt.

En, om dit te vieren… hierbij de eerste foto’s van de naamsverandering van onze Casa…

O porquê do "Verão" de São Martinho

O dia de São Martinho comemora-se no dia 11 de Novembro.
Diz a lenda que quando um cavaleiro romano andava a fazer a ronda, viu um velho mendigo cheio de fome e frio, porque estava quase nu.
O dia estava chuvoso e frio, e o velhinho estava encharcado.
O cavaleiro, chamado Martinho, era bondoso e gostava de ajudar as pessoas mais pobres. Então, ao ver aquele mendigo, ficou cheio de pena e cortou a sua grossa capa ao meio, com a espada.
Depois deu a metade da capa ao mendigo e partiu.
Passado algum tempo a chuva parou e apareceu no céu um lindo Sol.

Bron:

 
Afbeelding: internet

In Nederland en Vlaanderen wordt een zomerse periode rond 29 september wel Sint Michielszomertje genoemd, begin oktober heet dat kranenzomer, rond 11 oktober Sint Gummaruszomertje en 11 november spreekt men van de Sint Maartenszomer.

Bron:

Wat Portugal betreft zijn er in de herfst veel zonnige dagen met milde temperaturen die, wanneer deze begin november nog voelbaar zijn, in de volksmond "Sint-Maartenszomer" worden genoemd, vanwege de feestdag van deze heilige die op 11 november gevierd wordt.

De oorsprong van de legende ligt zoals gekend in het verhaal van Sint-Maarten die de helft van zijn mantel aan een bedelaar gaf op een koude en regenachtige dag. Hij stapte nadien terug op zijn paard en vertrok. Op dat moment stopte de regen en brak de zon door en gaf licht en warmte.

Opdat de mensen de goede daad van Sint-Maarten niet zouden vergeten, stopt God in november voor enkele dagen de kou en de regen en laat de zon dan schijnen…

Het wordt spannend… nog één keer slapen en we mogen voor het eerst slapen in onze Casa Moreno in Sapateira…

Aan allen: nog een fijne dag en geniet van deze guitarrada...

Bedankt...

aan alle mensen die mijn blog nog steeds bezoeken en dit ondanks het feit dat ik momenteel niet zo‘n trouwe blogster ben.
'k Heb één excuus: wij zijn namelijk volop bezig met het voorbereiden van onze verhuis naar ons droomhuis in Sapateira.
Wil je hierover meer weten? Klik dan gerust eens op de link onder het label ‘Meu Grande Favorito’, daar vind je een tab die leidt naar onze ‘Casa Moreno’…
Nog vragen? Klik op het 'Contacteer me'-label en je krijgt zo spoedig mogelijk een antwoord.
Voor alle duidelijkheid: het is NIET de bedoeling om er een Bed&Breakfast op te starten.

Ondertussen wil ik jullie nog vergasten op ‘Sentir em português’, gespeeld op de guitarra door António Chainho…

Op 9 oktober 1978 overleed "le grand Jacques"...

Ne Me Quitte Pas
Não Me Deixes
Jacques Brel / Maysa

Nog even de versie van Maysa, een Braziliaanse zangeres, componiste en actrice,
uit het programma

Toen zij twaalf jaar was componeerde Maysa reeds sambamuziek.
Zij stierf tijdens een auto-ongeluk in januari 1977 op 40-jarige leeftijd.
Maysa dankt haar bekendheid aan televisieoptredens en
als oprichtster van een Bossanovagroep.
Haar stijl beïnvloedde veel Braziliaanse zangeressen zoals
Ângela Rô Rô, Simone, Fafá de Belém, Leila Pinheiro.

Nog even een link naar een vorig bericht over Brel en Fado: KLIK HIER!

 
BOZAR music
Mariza
Fado
Maandag 06.10.2008 20:00
Paleis voor Schone Kunsten / Henry Le Boeufzaal

 Foto's: Mariza Terra © Isabel Pinto

Mariza fadozang - Diogo Clemente gitaar - Ângelo Freire Portuguese guitar - Marino de Freitas basgitaar - João Pedro Ruela percussie - Hugo Marques drums - Simon Wadsworth piano

De betoverende Portugese schone met Afrikaanse wortels, vaandeldrager van een nieuwe generatie fadistas, stond afgelopen seizoen voor het eerst in de Bozar op de planken.
Ze was zo in de wolken met de warme ontvangst en de heldere akoestiek dat ze prompt besloot terug te keren.
Exclusief in België presenteert ze haar gloednieuwe cd Terra aan haar fans.

Meer gegevens over de voorstelling: KLIK HIER!

Meer lezen over Mariza... of haar fado's beluisteren?
Klik op één van onderstaande linken naar vorige berichten op dit blog...

• Mariza canta Meu Fado Meu…

Gisteren nog toegegeven aan één van mijn verslavingen, nl. kookboeken kopen.
Vandaag daaruit voor jullie een dessertje geplukt:

Figos com porto
Vijgen met porto

Ingrediënten

8 verse vijgen
5 el rietsuiker
4 el porto
40 g geroosterde amandelen
Mascarpone om te serveren

Bereiding

Verwarm de grill voor.
Verwijder de steeltjes van de vijgen en snijd de vijgen voorzichtig open.
Leg de vijgen in een diepe vuurvaste schotel. Bestrooi met 2 eetlepels rietsuiker. Leg de vijgen 4-5 minuten onder de grill, of tot de suiker smelt en kookt. Doe ondertussen de rest van de suiker en de port in een kleine steelpan. Verhit al roerend tot de suiker oplost. Laat 3-4 minuten op een laag vuur sudderen, of tot het mengsel dik en stroperig is.
Besprenkel de vijgen met de stroop, strooi er de amandelen over en serveer met een schep mascarpone.

Nu nog enkel zorgen voor een streepje fado om in de Portugese sfeer te komen…
Bom apetite!

Bron: da’s pas koken PORTUGEES, uitgeverij Rebo Productions bv, Lisse, ISBN 90 366 1987 4

 
Alcobaça, augustus 2008

(Zie vertaling onderaan)

Depois dum Festival de Cerveja muito conceituado em Londres, todos os presidentes das empresas de cerveja foram para um bar confraternizar.

O presidente da Corona senta-se e pede ao barman:
- Senhor, quero a melhor cerveja do mundo, a Corona.

O sujeito da Budweiser diz:
- Quero a Rainha das Cervejas, a Budweiser.

O dono da Cors exclama:
- Quero a única cerveja feita com água das Montanhas Rochosas: a Cors!.

O director da Superbock diz:
- Dê-me uma Coca-Cola.

Os outros olham para ele e perguntam:
- Então? Não vais beber uma Superbock?

Ele responde:
- Se ninguém está a beber cerveja, eu também não bebo...

Superbock een Portugees bier...

(Enkele directeuren van internationale brouwerijen komen samen in een bar om te verbroederen tijden een bierfestival in Londen.
Nadat iedereen zijn eigen biermerk besteld heeft aan de barman, bestelt de directeur van Superbock een Coca-Cola.
Verbaasd vragen ze hem waarom hij geen Superbock drinkt.
Zijn antwoord: “Als er niemand bier drinkt, dan drink ik er ook geen…”)

Bron:

Nog even verder genieten
van de prachtige vergezichten rond
São Martinho do Porto…

Klik op de afbeelding hierboven
en dan wordt je doorverbonden
met een webalbum van ondergetekende…

Mag ik jullie laten meegenieten
van één van onze laatste muzikale aanwinsten,
gekocht op een zigeunermarkt in Santana,
waarover later meer…

Laat jullie meeslepen door de zoete stem van deze onvergelijkbare fadista….

Saudade is een onvertaalbaar woord, waarin zowel weemoed als het verlangen spreekt naar iets wat ooit is geweest en nooit meer terugkomt...

Terug uit Portugal en
er enorm genoten van ons verblijf op
de Quinta da Vida Serena
van een Nederlands echtpaar
dat ons bijzonder gastvrij ontvangen heeft…

Deze fotoreeks zal jullie zeker overtuigen
van de pracht van de onmiddellijke omgeving en
als jullie meer willen weten over hun verblijfsaccommodatie
volg dan deze link: KLIK HIER!