Berichten van 1 mei 2006 tot 31 mei 2006

Een week geleden vroeg ik aan alle bloggers om in de pen te kruipen en mij een reactie te sturen in verband met de eventuele waterlopen, rivieren en/of kanalen (bevaarbaar) die bij hun in de buurt lopen. Dit om eventueel enkele dagen die omgeving te verkennen en aan mijn jaarlijks verlof toe te voegen. Groot is dan ook mijn ontgoocheling dat ik tot op heden precies 0 reacties kreeg. 
Dit bewijst alleen dat er van de 7.300 blogs niemand in de buurt van een bevaarbare waterweg woont.Verwonderlijk, aangezien er fietsers tussen de blogs zitten, die jaar in, jaar uit langs de jaagpaden rijden. Maar goed, ik ben nog niet weg, dus ik blijf hopen en zagen om uw reactie !
Tot daar mijn ontgoocheling.
Voor wat het verlof betreft, die ben ik opnieuw aan het samenstellen en die zal waarschijnlijk in juli/augustus plaatshebben, afhankelijk van het weer. Zoals nu de plannen er uit zien zou het verlof beginnen op 29 juli en eindigen op 15 augustus, dus een achttien dagen. Er zijn ook twee rustdagen ingelast, wanneer er iets interessant bezocht moet worden. Er zou tussen de 600 à 700 km gevaren worden aan een gemiddelte van ca. 50 km/55 km per dag.
Het laatste gedeelte van de route wou ik laten afhangen van mijn mede-bloggers, maar zoals gezegd tot op heden geen nieuws.
Het zou eerder een combinatie worden Nederland en België.
Wachtend op uwe reactie teken ik met de grootste hoogachting,
oostvaarder !!!! of is het oostwachter ????

Op een tiental dagen tijd vergaan er twee binnenschepen. Niets waarover de wereld stilstaat, ware het niet dat achter deze schepen ook families schuilgaan. Families in de binnenscheepvaart zijn veelal gelinkt aan elkaar door onderlinge huwelijken. Dus wanneer er iets misgaat met één schipper, zijn meestal vele schepen betrokken in de rouw die deze mensen treft. Als binnenvaartbevrachter van de oudere generatie treft het mij telkens de manier waarop deze mensen "verder doen".
Na ieder ongeval staan de broers en zussen, en in sommige gevallen ook nog ouders en schoonouders terug recht en gaan ze verder in hun beroep. Bewonderenswaardig, die verbondenheid met het water. De laatste twee slachtoffers ken ik persoonlijk heel goed. De Guan, die verleden week op het hollands diep overvaren werd en op weg was van Olen naar Rotterdam met een lading koper was een een kwikke zestiger, en voer nog altijd met het heilig vuur van vroeger. Staf is niet meer bij ons en velen zullem hem missen. Bij de kapseizing van de "Romi" in Antwerpen ken ik niet de schipper, maar wel de familie Colman, in het bijzonder Jozef, die bij dit ongeval broer en zus verliest. Misschien ga ik met dit artikel de sentimentele toer op, maar de jongeren in de stiel gaan aan deze ongevallen snel voorbij. Het is een "fait divers" geworden voor hen. Voor mij niet, ik haal mij de mensen voor de geest, met ieder van hen had ik wel eens een discussie, maar wanneer de zakelijkheid voorbij was, kon ik met hen lachen en een pint drinken na de schippersbeurs, iedere dag.
Dit soort dingen is er niet meer, alles moet haastiger, en nog goedkoper, indien mogelijk. De "just in time" regelingen, waarbij schepen gebonden zijn aan rechtstreekse overslag in zeeschepen of directe lossingen op transportbanden, rechtstreeks in de fabriek. Want die zouden kunnen stilvallen ! Af en toe belachelijk welke de reden zijn die men soms opgeeft om mensen op te jagen. Ook deze factoren spelen een rol in het steeds toenemend aantal ongevallen op het water. Mensen met nieuwe schepen, waarvan de afbetalingen torenhoog zijn, kunnen zich nog nauwelijks permitteren "om te blijven liggen". Wanneer je kapitalen moet lenen die variëren tussen 3.750.000 en 4.000.000 €, en soms nog meer, dan weet je wel wat de aflossingen zijn.
Zo'n mensen kunnen ook dikwijls niets anders dan groter bouwen om mee te kunnen met de trent naar grotere schepen (3.000/4.000 ton).
Maar goed, laat ons terugkeren naar de essentie, in de wetenschap dat duizenden mensen in de binnenvaart varen om de gemeenschap te leveren wat nodig is. Voor hen een broodwinning, maar niet altijd evident. Voor de families van de slachtoffers, wens ik hen veel sterkte. Voor de slachtoffers, laat dit een hulde zijn aan hun hard beroep, dikwijls onderschat en misprezen. Voor mij, blijven het schatten van mensen.

In een poging om de lamentabele toestand van de airco in ons kantoor een beetje proberen te verzachten, was ik hetzelf die onzacht in aanraking kwam met de moeder aarde. Een stoel die onder mij wegsloeg, en ikzelf die daarbij ongelukkig terecht kwam met het aangezicht tegen de leuning van de stoel, maakte van mij iemand met het gezicht van "King Kong III". Blauw aangezicht met her en der verwondingen, practisch niets kunnen eten en met moeite kunnen verstaanbaar spreken. Nu begint alles te kleuren in groen/blauw en te ontzwellen. Maar 'k geloof dat 't ergste voorbij zal zijn. Als ik nu nog terug normaal kan eten en spreken, is dit voor mij reeds voldoende.
'k Heb beloofd om in 't vervolg het klim- en springwerk aan jongeren te beginnen over te laten, en wat meer mijn ouderdom in gedachten te hebben. Maar goed, genoeg gezaag over hoe het niet moet !
Buitengewoon nieuws trouwens was, dat ik het bezoek kreeg van dochter en kleinzoon. Toen ik onze Wout zag, voelde ik mij weer een paar jaar ouder. Wat was die weer veranderd ! Nauwelijks zes maanden terug, was de laatste keer dat ik hem gezien had en nu... 't Was gewoon nen andere gast !!! Sportief in hippe "el verde" kleuren maakten hem een kind van onze tijd. Qua gezicht en bouw was hij nog het meest veranderd. Ook in gewicht toegenomen. Sporten, Wout, sporten. Zwemmen, fietsen en joggen. Ondertussen is ook mijn dochter een geweldig stuk veranderd. Ze draagt nu dagdagelijks een bril, en dat scheelt enorm in het aangezicht.
Foto's zijn in aparte berichtjes te bewonderen. Het was in ieder geval voor mij een feestdag. Mijn dochter en kleinzoon voor de eerste keer op bezoek bij mij thuis. En ik denk dat niemand zich heeft pijngedaan. Ik hoop dat volgende keer Bart er ook bij is, en we aan een volgende bladzijde kunnen beginnen in pijs en vree !
Al met al heeft ook dit ongeval een dikke streep getrokken door mijn verlof. Aangezien ik nog een paar keer bij de dokter en tandarts moet zijn, zal 25 mei wel niet de vertrekdatum zijn om met verlof te gaan.
King Kong III blijft voorlopig thuis. 

We konden niet beter kiezen, want vandaag 6 mei schijnt het zonnetje. Vannamiddag komt mijnheer pastoor onze bootjes wijden. De kade ligt rond de middag al vol en sommigen moeten in tweede rij gaan liggen.Iedereen heeft naar best vermogen zijn eigen schuit geschrobt, zodat ieder bootje ligt te blinken in de felle middagzon. Kleurige parasolletjes wapperen vrolijk bij stoelen en tafeltjes. Tijd ook om ons bootje er een beetje fleurig bij te laten liggen. Ik haal de vlaggetjes boven. Eén lange rij landenvlaggen komt uit de zak. Ik hang ze aan het mastje en maak ze vooraan vast aan de blokvlag. Aan het kontje van de "el verde" wappert de driekleur. Bovenaan het mastje  wapperen cubanen vrolijk naast de amerikanen, die op hun beurt toekijken hoe fransen en duitsers de iraniërs opvrijen. Was de werkelijkheid ook maar zo ! Maar goed, rond drie uur komt mijnheer pastoor aangereden op de fiets en leest op het terras het gebed voor dat hij bij iedere boot zal voorlezen alvorens te zegenen. Hij begint zoals ieder jaar achteraan de kade. Aan de "el verde" gekomen leest hij het gebed en zegent boot en bemanning. Na de zegening heft iedereen het glas op een gezond, goed en zonnig vaarjaar.
Het zij zo !

2.000 mensen, die ik van harte bedank voor het lezen van mijn blogje, pretentieloos maar welgemeend - en nu maar hopen op bergen...goed weer, trouwens voor iedereen -  hop naar de 3./4./5./enzduizend !!!!!!!!!!!
groetjes van de oostvaarder.

Tot op dit moment wordt er verschrikkelijk veel geld verdiend aan de ondergang van de Titanic.
Niet enkel via de film + de muziek ervan, maar zelfs de kolen uit de bunkerruimte van de Titanic kun je kopen aan een prijsje. De legende van dit "practically unsinkable ship" zoals hoofdingineur Thomas Andrews het verwoordde heeft altijd veel mensen begeesterd, ook mensen die met schepen niets te maken hebben. Maar goed, diegene die deze begeestering nog altijd hebben, voor hen, enkele cijfers van dit legendarische schip.Het schip telde trouwens 16 compartimenten die met waterdichte schotten van elkaar gescheiden waren.
Het RMS Titanic werd gebouwd in Southampton voor rekening van de White Star Line. Na een tussenstop in Cherbourg en Southampton vertrok het op11 april 1912 vanuit Queenstown, het huidige Ierse Cobh met 2.227 personen aan boord. 1.320 passagiers verdeeld over drie klassen en 907 bemanningsleden.Van alle opvarenden overleefden slechts 710 mensen de ramp. Trek zelf uw conclusies : 1° klas : 59,7% gered, 2° klas 43,1% gered en 3° klas slechts 26,1%. Het schip had een lengte van 268m en een maximale breedte van 28m en telde 9 verdiepingen. De totale tonnemaat was 47.000 ton. Ter vergelijking 1 ton = 1m³ verplaatst water.
Deze mastodont beschikte over drie motoren, twee van 30.000 pk en één turbine Parson van 16.000 pk. Met zijn drie schroeven (2 van diameter 7,70m en ééntje van 5,30m) haalde de Titanic een snelheid van 42,5 km/u.De Titanic had ook twee zusterschepen, de "Olympic" en de "Brittanic".
De eerste werd tewatergelaten in 1910 en uit de vaart genomen in 1935. De tweede liep van stapel in 1914 en werd tijdens de oorlog als hospitaalschip gebruikt. Twee jaar later kreeg hij een torpedo in de zij en zonk na 55 minuten. Van de 1.100 opvarenden overleefden 1.070 de ramp.
Het hoge gehalte aan zwavel maakte dat de stalen platen van de Titanic zo makkelijk scheurden bij de ijsberg-aanvaring.
Jaren later werd het wrak gelocaliseerd op 41°44' N.B. en 49°55' O.L. Het wrak ligt op een diepte van ca. 3.480m. Ondanks deze diepte werd het wrak reeds vele malen beroofd en geschonden. Degene die zich daar mee bezig houden, plegen noch min noch meer grafschennis !

Na reeds meerdere plannen te hebben gesmeed om ons jaarlijks vaarverlof op papier te zetten, zijn we nu eindelijk klaar. Van alles wat wij gepland hadden, komt niets in huis. Waarom ? Heel simpel, omdat er diverse stremmingen opgedoken zijn waar we toen geen weet van hadden. Zo zijn er werkzaamheden op het kanaal tussen Vlissingen en Veere aan drie bruggen, en gaat de jachtensluis in Antwerpen, de Royers er voor meer dan één maand van tussen. Intussen gebeuren ook werkzaamheden aan andere sluizen en bruggen, die we toen niet konden voorzien.
Nu alle werkzaamheden ook gedownload zijn op mijn software van noordersoft, duiken er telkens stremmingen her en der op, op de door mij geplande vaarroutes.
Uiteindelijk ben ik er dan uitgekomen en gaan we volgende reis doen.Het is natuurlijk zo, dat dit in nauwkeurig overleg gebeurde met mijn scheepsmaat Petra, mijn onmisbare "tweede man".
Vertrek op 24 mei 2006 in Spanjeveer op de moervaart zoals gewoonlijk naar Terneuzen. Indien goed weer, gaan we de jachthaven buiten nemen op de westerschelde, indien het minder weer is nemen we de jachthaven binnen op het kanaal Gent-Terneuzen.
's Avonds kunnen we dan wat passagieren in Terneuzen. De dag daarop begint de tocht met een oversteek van westerschelde en oosterschelde tot kort voor het hollands diep. De bestemming is Ooltgensplaat. Hopende op gunstig weer, voor ons betekend dit droog en niet teveel wind.
Vrijdag de 26° vertrekken we dan naar de biesboschhaven Werkendam. Daar moet ik opletten voor zondag weg te zijn, want er werkt niets op zondag in Werkendam omdat de godsdienst daar dit verbied.Wij hebben dan al ca 149 km gevaren. Op zaterdag varen we van de biesbosch naar de linge tot het eindpunt Geldermalsen. Om alle ongemakken te vermijden hebben we op zondag een rustdag gepland.Op maandag de 29° vertrekken we dan terug van Geldermalsen en passeren Leerdam en Arkel en terug Werkendam waar we de biesbosch ingaan richting Drimmelen op de Amer.
De Biesbosch is een natuurpark dat zeer veel watersporters aantrekt. Ik neem aan dat het zo vroeg in het jaar wat kalmer zal zijn. Ik vaar op de 30° de Amer op en ga daarna het Wilhelminakanaal in en passeer Oosterhout om daarna het Markkanaal in te varen met als einddoel Breda. De laatste dag blijven we lekker liggen in de jachthaven van Breda. 
De eerste dag van de maand gaan we uit het kanaal en varen later de Dintel op met passageplaatsen Dinteloord en Dintelmond. We gaan daarna op de Volkerak en kort daarop de Zuid-Vlije. Als eindpunt komen we aan in de jachthaven Oude Tonge met op de km-teller 322,4 km.
De 2° gaan we, na het passeren van de Krammersluizen naar het Grevelingemeer en varen dit meer teneinde om in Port Zélande te arriveren. Dit is een dorp enkel voor watersporters, met alle mogelijke faciliteiten voor deze sport. Ook alle bungalows errond zijn eigendom van mensen die er met hun jacht in de haven liggen. De bouwtrent is spaans, en alle horecazaken zijn maritien uitgerust.
Tenslotte zijn er de winkeltjes met spullen die op een boot van pas kunnen komen.
Ook daar hebben we een rustdag gepland omdat achter de dijk er ook een winkeldorp ligt, van het genre Sluis. Renesse is de naam en het ligt vlak aan de overkant van Brouwershaven.
Op 4 juni vertrekken we van Port Zélande via de Grevelingen naar het Veerse Meer, en meer bepaald naar Kortgene. Op dit prachtige Zeeuwse meer liggen een aantal onbewoonde eilanden, waar wilde paarden nog vrij rondlopen. Een uniek schouwspel vanaf het water. Vele onbewoonde eilanden kunnen ook als overnachtingsplaats dienen. Het is ook de bedoeling de nacht op één van die eilandjes door te brengen.Ook hier hebben we een rustdag om van natuur te genieten.
Vlissingen is het einddoel van de volgende dag, nadat we heel mooie plaatsen gepasseerd zijn, zoals Veere de Koninginnestad van weleer en Middelburg, een gezellige vlaamse winkelstad.
In deze steden zijn er telkens toeristensteigers gemaakt met een maximum ligtijd van 2/3 uur,zodat men eventjes aan de wal kan springen en de stad bekijken. 's Avonds komen we dan in Vlissingen en nemen de sluis nog zodat we terug buiten op de Westerschelde zitten.
Ook Vlissingen heeft bizonder veel moeite gedaan om de toeristen aan te trekken. Gezellige winkelbuurten, afgewisseld met goeie horeca-zaken, en een degelijk stadsvervoer met goed bereikbare voet- en fietspaden. We kunnen op dit gebied veel leren van onze noorderburen.
's Anderendaags doen we de oversteek terug van de westerschelde in de tegenovergestelde richting.
Na de sluis in Terneuzen blijven we dan misschien nog eens liggen in Sas van Gent of Zelzate. We zien wel ! Normaal komen we op 9 mei terug op de moervaart. We zullen dan 491 km afgelegd hebben en tussen de 55 en 60 uur gedraaid hebben.
Volgende week is er scheepswijding en wordt mijn nieuwe ijskast geplaatst, waarover natuurlijk een berichtje op deze blog.Wij hopen op een schitterend, zonnig verlof, want geef toe tot op heden werden wij nog niet zo goed bedeeld. Duimen maar !