Berichten van 1 april 2010 tot 30 april 2010

Wanneer je, na een carrière van meer dan 45 jaar, de riem er aflegt is het definitief rusten geblazen. Meer dan wie ook besefte ik, bij het dichttrekken van het deurtje achter me, dat ik een periode ging afsluiten die onomkeerbaar ging zijn. Ik heb, en dat durf ik zeggen in mijn wereldje dikwijls de mogelijkheid gehad om mensen fors te bevoordelen tegen forse prijzen. Velen hebben het gedaan, ik niet, ik nooit. Sommigen zeggen me dat het dom is, maar wanneer ik langs vlaanderens waterwegen vaar, is een omhooggestoken hand of een kreet : " hé, dréken" me veel meer waard dan een forse buidel geld. Ik had me voorgesteld dat na het afsluiten van mijn werkperiode sommigen me nog zouden bellen of mailen. Ik zat grondig fout ! Uit het oog, uit het hart, blijkt een waarheid als een koe...
En toch...steeds zijn er uitzonderingen die de regel bevestigen. Ze komen soms uit de meest onverwachte hoeken. En daar ben ik geweldig blij mee. Eén van die mensen zet ik vandaag in 't zonnetje. Iedereen die me kent weet welk hart ik toedraag aan de binnenvaart en al diegenen die er hun brood mee verdienen. Het zijn er duizenden. Velen heb ik gekend als peuter, sommigen zaten op mijn schoot toen ik de schippersbeurzen in Mol, Maasmechelen, Gent, Hasselt of Antwerpen bezocht. Sommigen lieten zelfs iets achter op mijn schoot, allemaal mooie verhalen die lang voorbij zijn. Bij velen kwam ik aan boord en was het altijd lachen geblazen. Ik kende al hun vrouwen en kinderen, hun ouders, ik wist uit welk nest ze kwamen. En dat kan belachelijk klinken in de huidige jachtige tijd, maar 't was meegenomen. Ze moesten mij geen blaaskes wijsmaken en ik hun ook niet ! 't Was gewoon de mooiste tijd van mijn leven, waar ik met trots en soms een traantje naar terugblik. Maar 't is voorbij, ik koester die mooie momenten nu en hou vast aan de kameraadschap die me rest van sommigen.
Jackie Rochanski, varend op een 3000 tonner is er zo één. Geene gemakkelijken, wanneer het op handelen aankwam. Maar goed in de job, altijd op tijd, altijd in orde met 't schip en een woord was een woord. Soms botsend op de beurs, wanneer de prijs een hinderblok was, maar vrienden achteraf aan de toog, om samen één, en soms meer dan één pint te drinken. Zo herinner ik me Jackie. Nog steeds varend, ook de zoon met z'n kempenaar, die in het zand zit. Van hem krijg ik niet alleen mails, af en toe spreken we af om samen iets te eten of te drinken en wat bij te praten. Dat zijn altijd mooie momenten, waar ook Petra kan van genieten. Vandaag kreeg ik twee mooie foto's binnen van m.s. Suzy. Ik wil ze, samen met dit verhaaltje, eigenlijk opdragen aan iedereen die zijn kostje verdient in "de schipperij". Aan alle varenden, of ex-varenden gegroet vrienden. 

 

Antwoord : "'t Konijn van 't Patershof - beelden die bewijzen !!!

We hadden ons zo verheugd op een mooi week-end, maar de voorspellingen van veel wind en regen deden ons de das om. Uitstel is geen afstel, daarom proberen we het volgende week nog eens. Kan het a.u.b. wat rustiger hierboven, want een ganse werkweek schitterend weer van 15° en meer, en dan wanneer de werkende mens hunkert naar een schitterend verlengd week-end is Meneer De Boosere daar om roet in het eten te gooien. En dan nog met een lachje het slechte weer voorspellen... Ne mens ge zou voor minder een kwade bui hebben !