Berichten van 1 mei 2007 tot 31 mei 2007

Reeds drie weken ben ik bezig met het zoeken naar een nieuw bootje. En geloof me, na de "El Verde" is dat niet makkelijk. Hoe meer ik bekijk, hoe kritischer ik word. Ik probeer, op aanraden van Petra ditmaal met verstand te kopen. Niet makkelijk dus !
Van de zovele boten (minstens 2/3.000 stuks) die ik zag via internet of bij bezoeken aan de werf heb ik met toch voorgenomen om een paar gulden regels in acht te nemen.
1. Nooit via een broker kopen. Ik herinner mij de verkoop van één van mijn vorige jachten, waarvan de verkoopprijs rond de € 125.000 lag, en waarvan de broker nadien € 8.675,- in zijn zakken stak.
Wat had hij ervoor gedaan ? Simpel, een foto gemaakt en die aan de venster gehangen samen met een beschrijving van de boot en hem op internet geplaatst. Da was alles !
2. Liever ietsje duurder en jonger. De reden daarvan ligt enkel in het feit, je moet er op vooruitgaan.
1986 of 1987 is het uiterste qua leeftijd en de lengte zal het 10/11m zijn. Groter hoeft echt niet voor ons tweetjes.
3. Er zullen een aantal dingen moeten inzitten die ik in mijn "El Verde" ook had. Vooreerst verwarming en een boiler. Het genot van warm water en in 't voor- en najaar 's morgens een beetje warmte, voelt lekker aan. Een gesloten koelsysteem is een must en een zescylinder motor een wens.
Die draait een pak rustiger en dat scheelt op verbruik en sleet van de stukken.
Ook de indeling van de boot, iets waar Petra dan weer kritisch op is, met een slaapgelegendheid achteraan en dwars in het schip met veel bergplaatsen er bij. Het geeft ruimte en is makkelijker te onderhouden. Ramen die in aluminium zitten is ook zo'n must, temeer omdat we gezien hebben dat ramen met rubberen omranding altijd lekken. 
4. En tenslotte is er het financiële plaatje, ergens belangrijk, maar men mag er zich zeker niet blind op staren. Liever € 5.000 of € 10.000 euro over de schreef gaan die men nadien 20x terugverdiend.
5. Afsluitend is er ook het tijdstip. Wachten tot het vaarseisoen voorbij is, geeft een bredere marge in de eventuele aankoop. Veel mensen varen nog een jaartje, stoppen dan en dan komt er eind augustus, september veel tweedehands boten op de markt, waartussen altijd interessante dingen zitten. Mensen worden te oud voor een bootje of krijgen andere interesses, echtscheidingen, overlijdens. 't Is erg, maar soms krijgt een mens kansen, door miserie van anderen.
We zien wel. Een jaartje zonder bootje kan nog net. En wie weet bied het najaar misschien nog mooie, varende dagen. Wie weet ..........

Vorig week-end zijn we naar Friesland geweest, zowat de plek waar we ons stilaan beginnen thuisvoelen. Op het programma stond bootjes kijken, bezoeken, inschatten en misschien, heel misschien kopen. We boekten een hotelletje in Leeuwarden. Ljouwert, zoals dat in het Fries heet, is de provinciehoofdstad, middelgroot en wat opvalt met zeer veel jeugd. Een stad die leeft.Na het uitpakken hadden we een afspraak om een Aquanaut 1100 te gaan bekijken. Positief was de zescylinder motor, toch een stuk zachter draaiend dan zijn kleinere broertje 4-cylinder. Aquanaut maakt al zijn boten met twee besturingen : ééntje buiten en ééntje binnen. Deze was uitzonderlijk zonder binnenbesturing hetgeen zeker 2 à 3 m² scheelt in de binnenruimte. Qua indeling en varen bleek de Aquanaut te voldoen, het enige minpunt waren de ruiten, de meeste in aluminium, anderen in rubber. Waar we vooral op letten zijn de rubbers omdat die nogal vlug lekken. Het was hier niet anders. De muren rondom vertoonden donkere(vocht) vlekken. De man scheen niet op de hoogte ??? Afgekeurd dus, en hop naar de volgende...
's Anderendaags naar Akkrum, de thuisstek van onze vorige boot, de Oostvaarder. Vlug een bezoekje bij de familie Oost, waar we terug hartelijk ontvangen werden. Voor ons vorig schip moesten we nog wat inkopen doen, verf en een reserve-onderdeel. Als we in Akkrum zijn eten we chinees, restaurant Lotus was zoals steeds perfect. De eigenaars herkenden ons direct.
In de namiddag reden we naar Aquavirium, een groothandelszaak in Grou. Woudsend, Sneek, Terhorne, het was allemaal genieten. En de grachtjes, kanalen en rivieren, volgepakt met bootjes.
Het is echt een varend volk, die Friezen. Na een heerlijk nachtje slapen met uitstekend ontbijt gingen we richting Dokkum, in de punt van nederland. Zwaagwesteinde om precieser te zijn. Dhr. De Hoop had zijn bootje gekoesterd zoals het moest, nogmaals een Aquanaut 1000 met dubbele besturing, perfect in orde. Toch waren er ook minpunten, het ontbreken van een plug voor walstroom, geen boiler of geen verwarming. Jammer. Ook de prijs lag veel en veel te hoog. Het bootje op zich was perfect in orde. Na een Boorncruiser die € 99.000 moest kosten werd ik een beetje down van al die gekke prijzen. Of het lag niet te koop, of het was te duur of er waren gebreken aan, waar ik me niet mee kon verzoenen. Eénmaal thuis trooste Petra me met de gedachte : "er komen nog bootjes, wees gerust". En toch begon ik ongerust te worden !!!!!!!!!
Dan maar terug naar internet, met een afspraak in Leuven in de vaartkom. 12m lang was de boot, en dat is alles wat ik er wou over zeggen. Nadien kwam er een bootje uit in Ermelo (NL). Een prachtokkasie, een Hollandia 1000 S - direct gemailed en wat dacht je, ik ontving een mailtje terug met de tekst : eigenaar is juist gaan varen met kandidaat koper, waarschijnlijk tegen vanavond verkocht !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ZOUDEN DE GODEN DAN TOCH IETS VOORHEBBEN MET MIJ ?

Bootje verkopen wil zeggen dat je nadien op zoek moet. We besloten daarom ook volgende week een reisje Frylän te doen. Ik zag deze week zeker een kleine tweeduizend "occassions" zoals ze in nederland zeggen. Geloof me of niet, men wordt na een schip zoals de "el verde" ferm kritisch.
Men ziet altijd de fouten en denkt te weinig dat er aan ieder bootje wel iets is wat niet past. Maar goed. We trekken richting Leeuwarden kijken naar een 11 meter aquanaut, een merk dat gebouwd word in Sneek. Dertig jachten per jaar verlaten de hallen van die werf, die in het totaal kunnen bogen op een totaalproduktie van ruim 1200 jachten tussen de 8 en 17m.
Ik hoor jullie al vragen waarom dit ene specifieke jacht. Vrijwel alle Aquanauten worden gebouwd met dubbele besturing d.w.z. binnen- en buitenbesturing. Om de één of andere reden was deze koper slim genoeg om slechts één besturing te plaatsen, en wel de buitenbesturing.
Door geen binnenbesturing te plaatsen wint men ca. 2 à 3 m² binnenruimte, hetgeen enorm is op zulk een kleine oppervlakte. Wanneer we akkoord geraken over de prijs, zou ik mijn volgend verlof een beetje vroeger willen nemen en met het nieuwe bootje naar huis varen.
Ondertussen moet ik het aanpassen aan de nieuwe normen, papperassen in orde brengen, de nieuwe vaarnummer er op en de nieuwe thuishaven zijn dan allemaal werkjes die ik laat opknappen in Leeuwarden. Mocht alles goed verlopen vertel ik jullie wel hoe de reis verloopt. Blokzijl en Giethoorn staan dan zeker op het programma. Meer volgende week, eerst nemen we afscheid van de "el verde". Morgen zaterdag varen we de laatste keer naar Evergem sluis - ringvaart en dan Merelbeke sluis, de schelde op naar Temse, zijn nieuwe stek, waar twee mensen met een klein hartje hun nieuwe bootje zullen in ontvangst nemen. Karel en Leon, van harte, in de hoop dat jullie uren op de "el verde" even gelukkig mogen zijn als de uren die we er zelf mochten op vertoeven. Hopelijk komen we mekaar nog veelvuldig tegen, en breien er gezellige uren en avonden aan, zoals we er al een paar achter de rug hebben. Ad multos anos.

Nadat we dit week-end de laatste maal gaan varen met de "El Verde" richting Temse om hem af te leveren aan Karel en Leon, breekt er een niet zo makkelijke tijd aan voor ons.
Immers, iets anders zoeken na de El Verde zal lang niet zo eenvoudig zijn. Je zal al gauw vergelijkingen doen, en die vallen meestal negatief uit. Of hij is te lang en te breed, of hij valt te diep of de doorvaarthoogte is te groot. Twee motoren worden aangeboden, nu de witte diesel er aan komt, of de dubbele besturing neemt te veel plaats binnen. Te oud of te duur, het is altijd wat. Petra klaagt omdat ik teveel op internet bezig ben met bootjes uit te zoeken. Maar eigenlijk vind ze dat ook best, omdat ze net zoals ik verslingerd is op al wat vaart.
We vertrekken volgende week, richting Friesland (Frylän),  en maakten een afspraak met twee eigenaars van bootjes. Of het wat wordt, leest u misschien volgende week. Friesland, zowat het mekka van de watersport. Zwaagwesteinde, op de Strobosser trekvaart richting Engwierum voor de kenners van Frylän. Het zal mij benieuwen. Qua prijs moet ik er proberen nog iets af te krijgen. Maar dat lukt me wel. En dan volgt de discussie tussen ons tweetjes. En indien we niet overeenkomen, kruipen we wel overeen. Afwachten dus !

Enkele jaren, en vele honderden kilometer verder gaat onze Oostvaarder over in andere, maar daarom geen minder goede handen. Ons bootje is verkocht aan Karel en Leon, uit Antwerpen. Zij nemen de draad op, waar wij hem lieten liggen. Ondertussen weet Petra dat er thuis niet "te veel" meer over ons bootje gesproken moet worden. Teneinde de wondjes pijnloos te laten helen. Goed zo ! 't Is nu voorbij, maar ik weet in welk warm nest hij terecht komt. En dat doet goed.
Met onze El Verde raakten we verslingerd op het NOORDEN ! Het IJsselmeer en de Randmeren hebben we voorgoed in onze harten gesloten. Persoonlijk vond ik de Randmeren het mooist, en dan zeker in het voor- en najaar, waar de natuur op z'n mooist is. Niet de drukte van juli-augustus, waar al te ijverige toeristen denken dat het water van hen alleen is. Nee,nee de rustige april- of septemberdagen waar je op practisch lege meren vaart, en waar, al gelang de natuur het bruist, borrelt of broebelt, waar regen en wind onbarmhartig kunnen zijn, en waar je, zoals die ene keer bij windluwte de ondergaande volle zon tegemoet vaart in 't avondrood. DIT zijn de dingen die ik nooit meer vergeet. Onze "oostvaarder" gaf ons zoveel, dat wij ons bijna schuldig voelden, dat wij zo weinig terug konden doen. Immers de talloze uren die we aan boord verbleven, kunnen we in genedele vergoeden. Vanaf dit week-end krijgt hij Temse als thuishaven en zal hij de schelde veelvuldig bevaren. Vaart goed, vaart wel, vaarwel El Verde !