Hoop inderdaad, want mijn verlof moet nog beginnen morgen, en nu reeds kondigt men overal een serieuze weersverbetering aan. Wat het wordt, beslissen we morgen : Frankrijk, Nederland of la Belgique, maar dat we weg zijn, staat nu wel vast. Morgenvroeg nog enkele noodzakelijke boodschappen, en hop daar gaan we. Eerst op 18 of 19 september hoor je me terug of er moest een panne optreden, maar laten we onze vingers kruisen en hopen op zon, het sop op met het bootje en genieten van het leven. Op mijn 61e begin ik er meer en meer naar uit te kijken. Tot dan, vrienden bloggers !
Eén van mijn beste vrienden verjaarde vandaag. Ik weet niet hoe oud hij wordt, maar hij is wel een fervent lezer van mijn blogje. Beste Ludo, maak er een knallend feest van en bedenk dat vandaag de eerste dag is van een schitterende toekomst met uw Carina.
Je kan het wel stellen. Daar waar ik met het prachtige weer niet wegkon, omdat een collega op huwelijksreis was, is het sindsdien wachten geblazen vanwege de weersomstandigheden. Feit is zeker, ik heb op 1 september drie weken verlof genomen, anders moest ik in oktober op vakantie. We plannen een reis van veertien dagen, omdat Petra minder verlof heeft als ik. (leeftijdsverschil, weet je wel !). Met andere woorden vertrek ik 's avonds op 31 augustus of de week daarop 7 september. Wind en regen zijn daarin de hoofdrolspelers. We zien het wel. Intussen volgen we De Boosers, Haagdorens of De Meyers met argusogen. We denken dat het 7 september wordt, gezien de huidige weersvoorspelling reeds tot en met donderdag ronduit slecht is : 5/6 beaufort en overvloedige regens. We hopen nog altijd Nederland, maar het kan even snel naar Frankrijk of een toertje België. Wij houden alle opties open, en veiligheid komt eerst. We hebben zeker reeds drie keer met eten en kleren heen en weer gereisd. We zien wel en houden u beslist op de hoogte. Gedurende het week-end heb ik een nieuwe vetkoord gestoken. Het is een koord met een breedte van 6/8 of 10mm. Gezien ik dit nog nooit zelf heb gedaan, kwam vriend Ludo een handje (en meer dan dat...) toesteken. Alles was vlug in orde, snel wat vet bijsteken, en alles zou nu klaar moeten zijn. Nadien rap een hapje gegeten, waarna doorgespoeld met een paar pintjes. Eens thuis, nog wat over 't leven een babbeltje gedaan. Kortom een rustig zondagje, zoals het hoort. Mocht iemand van jullie ideeën hebben over weers-beïnvloeding, graag een seintje. Tot donderdag of .......... later !
De varende kathedralen, zoals men ze wel eens noemt, komen terug naar de koekenstad ! Antwerpen, natuurlijk om er aan de 50ste Tall Ships' Races deel te nemen. Zeker een bezoekje waard. Het varend werelderfgoed is te gast in België.De Race loopt in 4 etappes.
1. Eerste race 10 dagen - 20-23.07. Lissabon 2. Cruise in Company 3 dagen - 26-29.07 Cadiz 3. Cruise in Company 9 dagen - 07-10.08 - La Coruna 4. Tweede race 9 dagen Antwerpen 19-22.08
Onderscheidelijk klassen : A klasse : alle vierkant getuigde schepen en alle andere schepen, langer dan 40 voet over all (12m) zoals Barken, Volschepen, Brigantijnen en Brikken. B klasse : alle schepen met tradionele tuigage, kleiner dan 40 voet maar met een minimale waterlijnlengte van 9,14m zoals Kitsen,yawls en andere schepen met voornamelijk gaffelzeilen, dit zijn trapeziumvormige zeilen. C klasse : modern getuigde zeilen die kleiner zijn dan 40 voet met een minimale waterlijnlengte van 9,14m, varend zonder spinnaker (het bolle felgekleurde zeil vooraan), zoals Bermuda tuigage en Torentuigages (driehoekige zeilen). D klasse : modern getuigde schepen, kleiner dan 40 voet maar met een minimale waterlijnlengte van 9,14m met spinnaker.
Naast het bewonderen van deze schepen, is er tal van randanimatie voorzien, alles situeert zich rondom het eilandje en de hangaars langsheen de scheldekaaien. Antwerpen op z'n best, zou ik zeggen.Het gezellige eilandje meer en meer de place to be in Antwerpen, en 't is van een kenner dat je 't weet. Ik werk trouwens meer dan 35 jaar op 't eilandje, en 't heeft gewoon mijn hart gestolen ! Misschien tot op 't eilandje
Zopas is er weer een binnenschip gezonken in Antwerpen - ms Minerva - kaptein Broersma 302 ton Na alle onwaarheden die verteld werden door verschillende media hier de enige waarheid : Rond 12 uur op 17/08 was er een rechtstreekse overslag van binnenschip naar zeeschip met een ring ca. 150 ton zwaar. De Minerva was 40m lang en 5,40m breed. De overslag werd uitgevoerd door de kraan van het zeeschip, die tot 350 ton hefvermogen heeft en bediend werd door een kraanman/dokwerker met voldoende ervaring. In het ruim stonden 4 dokwerkers die de trafo moesten losmaken. Eén van deze is nog niet teruggevonden.Drie van hen liggen in het ziekenhuis, één van deze drie is pas na 10 minuten bovengekomen en zat tijdig in een luchtbel. De Minerva was juist in een achterwaartse beweging en wou af het schip toen de rol gevallen is vanop een hoogte van ca. 10m. Het stuk raakte net de denneboom van het schip, het schip ging op zijn zij. De kapitein stond in de stuurhut, en is overleden. Gebroken draden of andere reden, dit blijft gissen. Mevrouw Broersma bleek niet aan boord, en was in Rotterdam op het ogenblik van het ongeval.
Graag had ik van vrienden-bloggers wat inlichtingen betreffende het zetten van foto's op de blog - bij mij lukt het wel, maar meestal kunnen de foto's niet meer vergroot worden wanneer ze op het blog staan - alle inlichtingen zijn welkom - ook voor wat betreft de muziek zou ik graag wat verandering brengen in mijn blog - men schrijft voor dat de muziek "mid" moet zijn, en dan hoor ik het in Keulen donderen - trouwens van harte dank aan "Lana" voor zijn antwoordje - ik ben nog altijd aan de muziekjes van seniorennet gebonden en die vind ik persoonlijk niet zo denderend - geen kritiek trouwens, want ik ben maar al te blij met mijn blogje - maar ik zou wat modernere rock en/of soulmuziek willen - al kan je van mij moeilijk zeggen " je bent j... en je wil wat". Nu de Lokerse feesten voorbij, en ik nog niet kan gaan varen omwille van weersomstandigheden, heb ik tijd zat om wat te bloggen. tot horens, vrienden !
Waarschijnlijk denken velen dat we reeds vertrokken zijn, maar we wachten nog altijd op het betere weer. Daar waar we enige tijd geleden aan boord lagen te puffen van de overdreven warmte, en niet in staat bleken verder dan het eerstvolgende terras te geraken, wachten we nu op wat minder regen, maar zeker zo belangrijk wat minder wind. Zoals het nu is, een windkracht van 3/4 en 4/5 is het voor ons type bootje TE veel, aangezien we ook ruime waters overmoeten, zoals de westerschelde, de oosterschelde, het hollands diep en het grevelingenmeer, alvorens ik op de ietwat rustiger kanalen kom. We hebben onze nieuwe datum op vrijdag a.s. gezet. Alles wat enigszins aan boord moet, is aan boord. Gisteren hebben we vol getankt. De eieren voor de H.Clara brachten tot op heden niet veel soeps.De kaarsjes die we aangestoken hebben ook niet. Maar goed, we treuren er niet om en rekenen toch op een beetje hulp van boven. Petra wordt zenuwachtig en bekijkt iedere weersvoorspelling met argusogen. Maar veranderen doet het niet veel, men voorspelt nu al t/m woensdag regen. Afwachten maar....
Ontdekte toevallig op een site in nederland volgende leuke gedichtje. Het gaat over één van de oudste nog varende binnenschepen. Het werd gebouwd in 1894 en vervoerde hoofdzakelijk turf.Het is volledig hersteld en eigendom van een museum. Het bootje heet familietrouw en wordt onderhouden door een ganse schare vrijwilligers. Je moet dit hier maar eens proberen. Wie meer foto's wil zien kijkt maar eens op hun site : www.familietrouw.nl
ik vaar op mijn getij, op zoete en zoute stromen, al vaart een ander mij voorbij. Ik hoop er ook ooit te komen.
Het vertrek komt nu heel dichtbij. We hopen dat de weergoden ons gunstig gezind zullen zijn en een deftig weertje zullen geven. Overwegend droog, een buitje mag, en liefst zo weinig mogelijk wind. We zijn er van overtuigd dat we het volle aantal kilometers niet zullen halen. Maar we gaan zo ver mogelijk proberen te geraken.Maar het blijft mijn droom om het ijsselmeer over te steken, dit jaar of een volgend jaar. Of het lukt lezen jullie later wel. 't Is de bedoeling dat ik ieder dag het logboek bijhou en daar een tekstje in verweef, zodat het ganse leesbaarder wordt. Het kan zijn, afhankelijk van het weer, dat we donderdagavond nog naar Terneuzen varen, om dan op vrijdagmorgen de oversteek van de westerschelde te doen en bij Vlissingen het kanaal te nemen naar Veere, om zo op het Veerse meer te raken en dan naar Kortgene te varen. Dit is onze eerste stop. We zien wel waar het op uitdraait. Het moeilijke, maar ook het plezante is, dat je zo'n reis nooit volledig kan plannen. En dat houd ook in, dat spanning en nieuwsgierigheid blijven, ook tijdens de reis. Men is maar zeker wanneer de reis voorbij is. En dat heeft beslist ook zijn charmes.
We staan er niet meer bij stil, maar telkens we iets aan dit blogje toevoegen, worden er op een aantal schermen kritisch gelezen wat onze hersenspinsels wel zijn. Het kan ons misschien verbazen, maar niet zelden krijg ik vanuit Nederland een berichtje met grotendeels positieve waardering voor mijn blog, maar in het algemeen ook voor het seniorennet. Men moet zaken nu éénmaal nemen om wat ze zijn, en wanneer het positief is, is het positief. Met name het seniorennet, benijdt men ons in het buitenland. Voor mij is dit bizonder goed, omdat Nederland, het watersportland bij uitstek, mij zeer goede contacten oplevert, die ik anders nooit zou kennen. Niet enkel de werf, waar mijn bootje ooit van stapel liep, was er als de kippen bij, om alle fratsen met onze "El Verde" te lezen, maar ook een collega "oostvaarder" mailde me deze week, met een technisch vraagje over onze bootjes en de winterberging er van, vergezeld van een s c h i t t e r e n d e foto van zijn bootje. We spraken af onder ons beiden om met elkaar in contact te blijven. Misschien bezoeken we elkaar wel eens om over onze bootjes te keuvelen. Lekker gezellig, met een natje en een droogje, zoals onze noorderburen het zeggen.
Maandag verjaarde ik. Ons Sophie, mijn dochter, belde vanuit Italië om een gelukkige verjaardag te wensen. Groot was dan ook mijn verbazing toen ze ook meldde, dat onze Wout met de fiets gevallen was ginder en dat zijn knie genaaid was. Met het week-end komen ze terug en hoop ik wat meer te horen hoe het is. 't Is ook zo, dat wanneer hij op zijnen opa trekt, er ons nog moeilijke tijden te wachten staan. Kwestie van roekeloosheid, bedoel ik. Nu, met ouder te zijn, verwacht ne mens, dat jonge gasten toch anders zijn, dan jezelf ooit was. Onvergefelijk, niet ! Ook het knietje van Petra evolueert niet zoals verwacht. Toen er een kijkoperatie uitgevoerd werd, was de verwachting van : "nog twee/drie weken en we denken er niet meer aan". Nu, vijf weken later, is alle leed nog niet geleden. Dikwijls zwelt de knie nog en heeft ze moeite met het plooien van de knie. Mijn knie, daar zwijg ik over. Na meer dan tien operaties aan de knie, ben ik het één en ander gewoon. En of die plooit of niet, daar denk ik al lang niet meer aan. Ne mens, geraakt aan alles gewend. Mijn knie wordt met de dag beter. Of is dit maar een gedacht !
't Was gisteren onze verjaardag. Inderdaad, wij verjaren samen. Gemakkelijk, soms onhandig, maar zeker goedkoop ! En neen, nen hollander ben ik niet. We werden samen 100 jaar. Als beloning hebben we een halve dag gewerkt aan ons bootje. Wat schuren, wat verven en voor onze deur een muggehor gemaakt. Kwestie om het niet te verleren. Maar......... Hetgeen ons toekwam van kaartjes,telefoontjes, mailtjes en é-cards was niet mis. En het deed deugd, soms van mensen waar je niet direct aan denkt. Maar toch, het blijft me verbazen hoe sommige mensen op zo'n momenten toch aan je denken. DANKJEWEL.
HOOP !
