Maandag 19 september 2011
Onze gasten in Terneuzen !
Geschreven door oostvaarder om 13:11
Reageer op dit bericht
over bootjes, varen en nog andere dingen !
Berichten van 1 september 2011 tot 30 september 2011
Maandag 19 september 2011
Het laatste vaartje.
't Was lekker en gezellig gisteren, toen we, samen met ouders van Petra in het restaurant met zicht op de Westerschelde zaten te genieten van ons middagmaal. Telkens is het een gigantisch zicht, die grote stroom met diverse bootjes er op. Van speedbootjes tot zeereuzen, alles kriskras door elkaar.
De mosseltjes smaakten en dan met zo'n zicht op de natuur. Beter kan niet ! Na nog wat slenteren door de straten van Terneuzen nog een biertje en onze gasten keerden huiswaarts.
Morgen zou het naar de thuishaven Spanjeveer gaan.
De zon scheen zowaar, om ons uitgeleide te doen uit vakantie en terug naar de realiteit van elke dag.
Spanjeveer verwelkomde ons zoals iedere keer, warm en uitbundig.
We waren terug thuis en hadden 413,72 km gevaren, hadden 14 sluizen gepasseerd en hadden moeten stoppen voor 59 bruggen.
Onze motor draaide perfect 49 uur en 48 minuten. we verbruikten ca. 246 liter brandstof, zeg maar 5 tankbeurten met een gewone auto.
De mosseltjes smaakten en dan met zo'n zicht op de natuur. Beter kan niet ! Na nog wat slenteren door de straten van Terneuzen nog een biertje en onze gasten keerden huiswaarts.
Morgen zou het naar de thuishaven Spanjeveer gaan.
De zon scheen zowaar, om ons uitgeleide te doen uit vakantie en terug naar de realiteit van elke dag.
Spanjeveer verwelkomde ons zoals iedere keer, warm en uitbundig.
We waren terug thuis en hadden 413,72 km gevaren, hadden 14 sluizen gepasseerd en hadden moeten stoppen voor 59 bruggen.
Onze motor draaide perfect 49 uur en 48 minuten. we verbruikten ca. 246 liter brandstof, zeg maar 5 tankbeurten met een gewone auto.
Geschreven door oostvaarder om 13:03
Reageer op dit bericht
Maandag 19 september 2011
Portus Ganda - Terneuzen en Terneuzen - Spanjeveer
10 augustus: 34,01 km met 2 bruggen. Portus Ganda -Terneuzen
13 augustus: 25,32 km. Terneuzen - Spanjeveer.
Wanner we vertrekken uit Portus Ganda is het winderig en fris. Een strakke wind, die na de middag nog zou aanwakkeren. We steken een tandje bij en hopen voor de middag op ons plaatsje bij Aricom in Terneuzen te liggen. Het verlof zit er zo goed als op. Voorbij die dromen over Nederland en Frankrijk. De slechtste zomer van de laatste jaren deed ons de das om. Teveel wind om de Wester-en Oosterschelde te kruisen en teveel regen om Frankrijk te trotseren. We hopen op beter volgend jaar.
Wanneer we Gent achter ons laten merken we grote werkzaamheden aan het Handelsdok. Men wil hier de jachthaven uitbreiden en er twee nieuwe bruggen bijleggen. Volgend jaar zou alles klaar moeten zijn. Wanneer we het kanaal Gent-Terneuzen opdraaien is het druk. Veel binnenschepen en twee zeeschepen liggen voor ons. Oppassen, dré ! Stuurvaardig en met een goeie matroos er bij laveren we ons er door. Voorbij de Moervaart wordt het rustiger. Enkel aan Sidmar draait er net een duwbak naar de overkant.
Terneuzen komt in zicht. De wind is nu ruimend tussen 4 en 5.Ik ga de Enya niet met z'n kont eerst in de box draaien en stuur met hulp van boeg- en hekschroef ons bootje op z'n plaats. Snel en goed vastmaken is de boodschap. Elektra aansluiten en water bunkeren. Petra gaat de namiddag wat winkeltjes doen en ik ga naar de koers zien op TV. We gaan morgen onze vakantie afsluiten met een etentje samen met de ouders van Petra, die ons komen bezoeken met Katrien er bij. Rest nu nog enkel onze eindvaart naar thuishaven Spanjeveer, maar da's voor zaterdag.
13 augustus: 25,32 km. Terneuzen - Spanjeveer.
Wanner we vertrekken uit Portus Ganda is het winderig en fris. Een strakke wind, die na de middag nog zou aanwakkeren. We steken een tandje bij en hopen voor de middag op ons plaatsje bij Aricom in Terneuzen te liggen. Het verlof zit er zo goed als op. Voorbij die dromen over Nederland en Frankrijk. De slechtste zomer van de laatste jaren deed ons de das om. Teveel wind om de Wester-en Oosterschelde te kruisen en teveel regen om Frankrijk te trotseren. We hopen op beter volgend jaar.
Wanneer we Gent achter ons laten merken we grote werkzaamheden aan het Handelsdok. Men wil hier de jachthaven uitbreiden en er twee nieuwe bruggen bijleggen. Volgend jaar zou alles klaar moeten zijn. Wanneer we het kanaal Gent-Terneuzen opdraaien is het druk. Veel binnenschepen en twee zeeschepen liggen voor ons. Oppassen, dré ! Stuurvaardig en met een goeie matroos er bij laveren we ons er door. Voorbij de Moervaart wordt het rustiger. Enkel aan Sidmar draait er net een duwbak naar de overkant.
Terneuzen komt in zicht. De wind is nu ruimend tussen 4 en 5.Ik ga de Enya niet met z'n kont eerst in de box draaien en stuur met hulp van boeg- en hekschroef ons bootje op z'n plaats. Snel en goed vastmaken is de boodschap. Elektra aansluiten en water bunkeren. Petra gaat de namiddag wat winkeltjes doen en ik ga naar de koers zien op TV. We gaan morgen onze vakantie afsluiten met een etentje samen met de ouders van Petra, die ons komen bezoeken met Katrien er bij. Rest nu nog enkel onze eindvaart naar thuishaven Spanjeveer, maar da's voor zaterdag.
Geschreven door oostvaarder om 12:44
Reageer op dit bericht
Vrijdag 9 september 2011
Maldegem - Portus Ganda.
Maldegem - Portus Ganda 65,75 km, 2 sluizen en geen bruggen.
Voor de 5de augustus naar Zomergem kan ik kort zijn, mooie trip met een dorpje zeker het bezoeken eens waard. Maar net aangekomen werd mijn Petraatje ziek en moesten we in allerijl terug. Uitgesteld, maar niet verloren.
't Zonnetje stak zich achter de wolken toen we op 6 augustus naar Gent vaarden. Niettemin eens het "Blinker" afgevaren tot aan de sluis, brak de zon door en kondigde zich in al zijn pracht aan. Ik kon niet aan de verleiding weerstaan en plaagde Petra door te zeggen: "zou dat weer toch iets met mijn goed gedrag te maken hebben ?" Ze trok de schouders op en keek de andere kant op. Een duidelijker antwoord kon niet. Ze bleef rustig op het achterdek. Gisteren had ze de hele dag in de zetel doorgebracht. Niets voor haar. Maar, ziek zijn heeft nu éénmaal voorrang !
De sluis stond terug klaar. Deze morgen had ik gebeld met de sassenier en de man had woord gehouden. We verlieten de sluis zwaaiend naar hem en wensten hem verder een prettige wacht."Goeie vaart" riep hij nog en verdween terug naar beneden om de sluis terug te zetten. Het valt mij op dat de pleziervaart een stuk kalmer geworden is, na de overgang van rode naar witte diesel. Voor veel mensen scheelt het een slok op de borrel. Sommigen met tanks tussen de 500 naar 2.000 liter ziet men een stuk minder varen. Zeker de "snellopers", zij die met motoren van boven de 200 pk zitten en dikwijls dubbel. Wanneer je in de machinekamer 2 motoren hebt van 250pk of meer, dan weet je wel snel wat een uur varen kost. Verzekering, taks en vignet er bij en 't wordt een kostelijke bedoening.
Maar goed, ik ben blij met één Iveco-motor 145pk en traagloper. Ik hou het tussen de 4 en 5 liter/uur. Met een tank van 500 liter, kan ik 100 à 120 uur varen, wat normaliter overeenkomt met een gans seizoen. Aanvaardbaar ! Het kanaal Gent-Oostende lag te blinken in de ochtendzon. We begonnen te rekenen welke spoorbrug we konden halen in Gent. We gingen voor deze van rond 11.00 uur.
We staken een tandje bij, en zouden het kleine sluisje eens proberen. Voor we aan de Tolhuissluis kwamen vaarden we ons vast. Zeker tien meter uit de kant en nog vast. Na enig wrikwerk, waren we los. De bocht nog breder gepakt in het ondiepe kanaaltje riepen we de sluis op. "In panne, meneer" verwittigde de vrouwelijke sassenier ons, "en eerlijk 't is mijnen eerste dag, kunt ge niet rondvaren". Ik draaide me en stoof het kanaaltje uit, want nu begon de tijd te dringen voor het halen van de brug.
We namen gelukkig Evergem sluis in no-time, en gingen nu voluit. We liepen ruim 15 km/uur, zowat het maximum wat de motor vermag. Net op tijd, 3 minuten voor de spertijd belde ik naar de NMBS voor de brug te draaien. Eerst belde de telefoon zeker 15/20 keer, voor de man opnam. "'k Ga ze direkt draaien, meneer, zijde gij alleen" ? "Ja"antwoordde ik en er kwam beweging in de brug. Allebei blij voor de goede afloop, want de volgende brug was rond twee uur en dan had het wachten geweest !
Voor de 5de augustus naar Zomergem kan ik kort zijn, mooie trip met een dorpje zeker het bezoeken eens waard. Maar net aangekomen werd mijn Petraatje ziek en moesten we in allerijl terug. Uitgesteld, maar niet verloren.
't Zonnetje stak zich achter de wolken toen we op 6 augustus naar Gent vaarden. Niettemin eens het "Blinker" afgevaren tot aan de sluis, brak de zon door en kondigde zich in al zijn pracht aan. Ik kon niet aan de verleiding weerstaan en plaagde Petra door te zeggen: "zou dat weer toch iets met mijn goed gedrag te maken hebben ?" Ze trok de schouders op en keek de andere kant op. Een duidelijker antwoord kon niet. Ze bleef rustig op het achterdek. Gisteren had ze de hele dag in de zetel doorgebracht. Niets voor haar. Maar, ziek zijn heeft nu éénmaal voorrang !
De sluis stond terug klaar. Deze morgen had ik gebeld met de sassenier en de man had woord gehouden. We verlieten de sluis zwaaiend naar hem en wensten hem verder een prettige wacht."Goeie vaart" riep hij nog en verdween terug naar beneden om de sluis terug te zetten. Het valt mij op dat de pleziervaart een stuk kalmer geworden is, na de overgang van rode naar witte diesel. Voor veel mensen scheelt het een slok op de borrel. Sommigen met tanks tussen de 500 naar 2.000 liter ziet men een stuk minder varen. Zeker de "snellopers", zij die met motoren van boven de 200 pk zitten en dikwijls dubbel. Wanneer je in de machinekamer 2 motoren hebt van 250pk of meer, dan weet je wel snel wat een uur varen kost. Verzekering, taks en vignet er bij en 't wordt een kostelijke bedoening.
Maar goed, ik ben blij met één Iveco-motor 145pk en traagloper. Ik hou het tussen de 4 en 5 liter/uur. Met een tank van 500 liter, kan ik 100 à 120 uur varen, wat normaliter overeenkomt met een gans seizoen. Aanvaardbaar ! Het kanaal Gent-Oostende lag te blinken in de ochtendzon. We begonnen te rekenen welke spoorbrug we konden halen in Gent. We gingen voor deze van rond 11.00 uur.
We staken een tandje bij, en zouden het kleine sluisje eens proberen. Voor we aan de Tolhuissluis kwamen vaarden we ons vast. Zeker tien meter uit de kant en nog vast. Na enig wrikwerk, waren we los. De bocht nog breder gepakt in het ondiepe kanaaltje riepen we de sluis op. "In panne, meneer" verwittigde de vrouwelijke sassenier ons, "en eerlijk 't is mijnen eerste dag, kunt ge niet rondvaren". Ik draaide me en stoof het kanaaltje uit, want nu begon de tijd te dringen voor het halen van de brug.
We namen gelukkig Evergem sluis in no-time, en gingen nu voluit. We liepen ruim 15 km/uur, zowat het maximum wat de motor vermag. Net op tijd, 3 minuten voor de spertijd belde ik naar de NMBS voor de brug te draaien. Eerst belde de telefoon zeker 15/20 keer, voor de man opnam. "'k Ga ze direkt draaien, meneer, zijde gij alleen" ? "Ja"antwoordde ik en er kwam beweging in de brug. Allebei blij voor de goede afloop, want de volgende brug was rond twee uur en dan had het wachten geweest !
Donderdag 8 september 2011
Beernem naar Maldegem
4 augustus 2011 - 30,96 km met 1 sluis en 1 brug.
't Beloofde terug een droge dag te worden met zelfs wat zon. Een reden te meer om tevreden te zijn. 's Morgens op ons gemaksken ontbeten en de motor gestart. Achteruit uit de box en weg.
Voor ons een rustig kanaal. Een donderdag, er zat terug bijna een vaarweekje op. Snel, veel te snel, maar goed. Het zonnetje deed zijn best en onderweg reeds belde ik met de schipdonksluis. "Ik ga de sluis voor u zetten, mijnheer" klonk het beleefd. Een tandje bij dus om de brave man niet te lang te laten wachten.
Het sluisje stond open, zoals beloofd. Tijdens het versassen een praatje gemaakt met de sassenier. "Ik blijf enkele dagen in Maldegem en bel u 's morgens op de dag van de terugkomst, ok" ? De man stak z'n duim naar omhoog. Tien minuutjes later vaarde ik de sluis uit. Ik sta iedere keer versteld hoe mooi dit is. Een rij bomen, zeldzaam in Vlaanderen, langs beide kanten van het kanaal. De vaste lezers konden reeds de geschiedenis van deze 2 kanalen uitvoerig lezen vorige jaren. Het schipdonkkanaal, dat eigenlijk afleidingskanaal van de Leie heet, en de verlenging ervan, het Leopoldkanaal na de keersluis in Balgerhoeke, die uiteindelijk in de buurt van Knokke uitmondt. Er wordt aan gedacht om in deze bedding ooit een duwvaartkanaal te maken. Laat ons hopen dat het bij een natte droom blijft ! Wandelaars, fietsers, zij maken gebruik met duizenden van de jaagpaden. En wij zijn zeer tevreden met het kanaaltje er naast. Nog mooier zou het zijn om het Leopoldkanaal terug in werking te zetten. Sluis, bruggen liggen er allemaal. Het zou een toeristische "boom" geven voor deze streek. Maar bij de instanties wordt "toerisme" nog altijd niet aanzien voor een economische groeier. Jammer.
Bij het passeren leg ik de beugel naar beneden, omdat de brugjes net iets te laag zijn voor de Enya. Tussen één en twee ben ik op mijn plaats en meer af naast een andere boot, die mij door Robert was aangeduid. We genieten van het weertje en dekken de tafel op ons achterdek.'t Smaakt ! 's Namiddags wat verse proviand opgehaald in de nabijgelegen winkel. Ook de krant meegebracht en onze schotel gezet voor de TV.
Met nog een wandelingetje 's avonds en een drankje op het terras van de club, gaan we aan boord. Morgen doen we Zomergem met de fiets.
't Beloofde terug een droge dag te worden met zelfs wat zon. Een reden te meer om tevreden te zijn. 's Morgens op ons gemaksken ontbeten en de motor gestart. Achteruit uit de box en weg.
Voor ons een rustig kanaal. Een donderdag, er zat terug bijna een vaarweekje op. Snel, veel te snel, maar goed. Het zonnetje deed zijn best en onderweg reeds belde ik met de schipdonksluis. "Ik ga de sluis voor u zetten, mijnheer" klonk het beleefd. Een tandje bij dus om de brave man niet te lang te laten wachten.
Het sluisje stond open, zoals beloofd. Tijdens het versassen een praatje gemaakt met de sassenier. "Ik blijf enkele dagen in Maldegem en bel u 's morgens op de dag van de terugkomst, ok" ? De man stak z'n duim naar omhoog. Tien minuutjes later vaarde ik de sluis uit. Ik sta iedere keer versteld hoe mooi dit is. Een rij bomen, zeldzaam in Vlaanderen, langs beide kanten van het kanaal. De vaste lezers konden reeds de geschiedenis van deze 2 kanalen uitvoerig lezen vorige jaren. Het schipdonkkanaal, dat eigenlijk afleidingskanaal van de Leie heet, en de verlenging ervan, het Leopoldkanaal na de keersluis in Balgerhoeke, die uiteindelijk in de buurt van Knokke uitmondt. Er wordt aan gedacht om in deze bedding ooit een duwvaartkanaal te maken. Laat ons hopen dat het bij een natte droom blijft ! Wandelaars, fietsers, zij maken gebruik met duizenden van de jaagpaden. En wij zijn zeer tevreden met het kanaaltje er naast. Nog mooier zou het zijn om het Leopoldkanaal terug in werking te zetten. Sluis, bruggen liggen er allemaal. Het zou een toeristische "boom" geven voor deze streek. Maar bij de instanties wordt "toerisme" nog altijd niet aanzien voor een economische groeier. Jammer.
Bij het passeren leg ik de beugel naar beneden, omdat de brugjes net iets te laag zijn voor de Enya. Tussen één en twee ben ik op mijn plaats en meer af naast een andere boot, die mij door Robert was aangeduid. We genieten van het weertje en dekken de tafel op ons achterdek.'t Smaakt ! 's Namiddags wat verse proviand opgehaald in de nabijgelegen winkel. Ook de krant meegebracht en onze schotel gezet voor de TV.
Met nog een wandelingetje 's avonds en een drankje op het terras van de club, gaan we aan boord. Morgen doen we Zomergem met de fiets.
Geschreven door oostvaarder om 12:13
Reageer op dit bericht
Maandag 5 september 2011
Op weg naar huis.
Oudenburg - Beernem 31,81 km - 1 sluis en 14 bruggen.
't Is zonnig, waterig weliswaar, maar het schijnt. We hebben afgesproken met onze buurman en de mensen van de mobiele ploeg om rond 09.00 uur te vertrekken. Blijkbaar is onze buurman haastig en gaat reeds rond twintig voor acht losmaken. We stoppen met eten en maken ook los, kwestie van overal "mee" te zijn met hem. Via marifoon verontschuldigd zijn vrouw zich, hij kijkt niet eens om. Ok, we volgen hem en moeten alles bijzetten om hem te kunnen volgen. Na een paar brugjes komen we door de openstaande sluis Plassendale op het kanaal Gent - Oostende. We besluiten hem te volgen tot de sluis en hem dan z'n gangen te laten gaan. Ook in de sluis gaat hij geweldig tekeer en maakt golven waar iedereen last mee heeft. Ook z'n vrouw heeft het blijkbaar moeilijk om aan te leggen. De rest kijkt schuddebollend elkaar aan. Wanneer de sluis opengaat, gaat hij nog voor het groen, fors door. We laten hem en roepen de volgende brug op. Iedere brug laat de man wachten tot wij er zijn. Elke brug hij in Brugge passeert schiet hij direkt vol door de brug, wij volgen op ons gemak. Iedere brug weer ligt hij reeds voor de brug te wachten op ons. Gelukkig slaat hij aan de Flandria haven in Brugge af. Oef, die hebben we gehad. Vanaf hier gaat het rustiger door de bruggen. Ik verwittig de volgende boot dat ik in Beernem afhaak. De man met een Nederlandse schoener bedankt me en vaart verder. We kruipen in Beernem in één van de boxen en de sluismeester vertelt ons deze namiddag te komen afrekenen. We sluiten de electriciteit aan en eten ons middagmaal. De zon doet z'n best. Na de middag nog wat proviand gehaald en de rest van de dag is het genieten geblazen. Een krantje, een wijntje, muziekje op de achtergrond en 't vrouwtje naast me. Geef toe, er zijn slechtere momenten in 't leven !
't Is zonnig, waterig weliswaar, maar het schijnt. We hebben afgesproken met onze buurman en de mensen van de mobiele ploeg om rond 09.00 uur te vertrekken. Blijkbaar is onze buurman haastig en gaat reeds rond twintig voor acht losmaken. We stoppen met eten en maken ook los, kwestie van overal "mee" te zijn met hem. Via marifoon verontschuldigd zijn vrouw zich, hij kijkt niet eens om. Ok, we volgen hem en moeten alles bijzetten om hem te kunnen volgen. Na een paar brugjes komen we door de openstaande sluis Plassendale op het kanaal Gent - Oostende. We besluiten hem te volgen tot de sluis en hem dan z'n gangen te laten gaan. Ook in de sluis gaat hij geweldig tekeer en maakt golven waar iedereen last mee heeft. Ook z'n vrouw heeft het blijkbaar moeilijk om aan te leggen. De rest kijkt schuddebollend elkaar aan. Wanneer de sluis opengaat, gaat hij nog voor het groen, fors door. We laten hem en roepen de volgende brug op. Iedere brug laat de man wachten tot wij er zijn. Elke brug hij in Brugge passeert schiet hij direkt vol door de brug, wij volgen op ons gemak. Iedere brug weer ligt hij reeds voor de brug te wachten op ons. Gelukkig slaat hij aan de Flandria haven in Brugge af. Oef, die hebben we gehad. Vanaf hier gaat het rustiger door de bruggen. Ik verwittig de volgende boot dat ik in Beernem afhaak. De man met een Nederlandse schoener bedankt me en vaart verder. We kruipen in Beernem in één van de boxen en de sluismeester vertelt ons deze namiddag te komen afrekenen. We sluiten de electriciteit aan en eten ons middagmaal. De zon doet z'n best. Na de middag nog wat proviand gehaald en de rest van de dag is het genieten geblazen. Een krantje, een wijntje, muziekje op de achtergrond en 't vrouwtje naast me. Geef toe, er zijn slechtere momenten in 't leven !
Geschreven door oostvaarder om 12:46
Reageer op dit bericht
Donderdag 1 september 2011
Veurne - Oudenburg
maandag 1 augustus 2011 - Veurne - Oudenburg 60,17 km met 2 sluizen en 8 bruggen staat er op het programma. We vertrekken altijd rond negen, kwestie om op tijd op onze bestemming te raken.
Een geweldig verblijf was het in Veurne, een stadje dat ons allebei fel heeft aangesproken. Na het verlaten van de openstaande sluis in Veurne gaan we stuurboord uit, de Lovaart in. 16 km verder wacht ons Fintele sluis, maar eerst moeten er nog een aantal bruggetjes gedraaid worden. Meer en meer gebeurd het electronisch via camera. Mensen zijn te duur geworden. Wanneer we aan de bruggen komen roepen we op, enkele seconden later gaan de rood/groene lichten aan en opent de brug. Een keer de lichten op groen slaan we vooruit en weg, naar het volgende bruggetje dat alweer wacht. Het zonnetje is zowaar van de partij en onze motor laten we op een rustige 1500 toeren draaien, wat overeenkomt met 9 km/uur.
Tussen hoge dijken met veel groen naderen we intussen Fintele. De sassenier is al verwittigd door de laatste brug en wacht al op ons. We kunnen er zo invaren. eenmaal uit Fintele varen we bakboord terug de IJzer op, richting kanaal IJzer-Ieper, van waar we gekomen zijn. Onderweg bel ik al met de Knokkebrug, een pijnpunt in het trajekt. We moeten wachten voor de brug, hetgeen wil zeggen dat men in Boesinge bezig is met schutten.
We zijn wat in de luwte aan de kant gaan liggen en worden gepasseerd door een mooie sloep. 50m. verder bedenkt de man zich en komt terug met de vraag: "Zijde gij van Lokeren"? In grote letters staat mijn thuishaven op de kont van het schip. "Ja" antwoord ik, waarop de man terug: "ik ook".
We lachen beide, hij is van origine uit Diksmuide, heeft hier zijn zaak van waterwerken, maar woont in Lokeren. Doet in de Westhoek alle waterwerken aan de IJzer, Loovaart, Plassendale en kanalen IJzer/Ieper en Veurne/Duinkerke (vlaams gedeelte). Kleine wereld, altijd leuk om andere Lokeraars op het water te ontmoeten. We nemen afscheid, ik vaar richting Knokkebrug, hij gaat naar Fintele.
Na de Knokkebrug, varen we naar de Tervatebrug, camerabediend. De man heeft ons waarschijnlijk gezien, want de brug begint te draaien wanneer we nog 100m moeten varen. Met Diksmuide in het vizier met onze fiere Vlaamse IJzertoren reeds merkbaar van ver in het vlakke land, komen we dichter bij onze bestemming. De IJzer verder af met de St. Jorissluis als sluitstuk. Voor de sluis varen we de jachthaven Nieuwpoort binnenhaven voorbij. "Andreetsjen, poepescheetsjen" roept een Gentse stem. Dan kan alleen Martina zijn en Ernest. De steiger staat vol leden die op Spanjeveer liggen. We zwaaien met zoveel vreugde terug, en duiken de openstaande sluis in. Een kwartiertje later zitten we op de Plassendale Vaart. Alle bruggen worden hier bediend door mobiele ploegen. We vertellen de man dat we meegaan tot Oudenburg. Hij steekt de duim op. Een uurtje later leggen we aan in Oudenburg, je weet wel DE GEMEENTE WAAR WATERSPORTERS ALTIJD WELKOM ZIJN !
Na een fijne vaardag,tafeltje buiten, tijd voor een aperetiefje. We plannen voor morgen een fietstochtje naar Oostende, slechts 9 km.
Geschreven door oostvaarder om 12:11
Reageer op dit bericht
Donderdag 1 september 2011
Koningin der badsteden.
Dat koninklijke dankt Oostende aan Leopold II, die er toen een buitenverblijf had. Nadat iedereen het boek "Congo" gelezen heeft van David Van Reybroeck denkt iedereen wel anders over onze dynastie ??? Hetgeen ie daar deed was verre van fraai. Bandjes opgepompt , met regenkledij en drank in de rugzak, vertrekken we. Voorzichtig schijnt er een waterzonnetje, soms achter wat wolkjes maar meer en meer in al haar augustusglorie zinderend warm en deugddoend. We blijven langs de waterkant met uitzicht op het kanaal van Plassendale, daarna het Boudewijnkanaal, totaal verlaten op een paar roeiers na. Grote infrastructuurwerken aan de kades van de haven van Oostende. Ik kan me niet van de indruk ontdoen, dat ook dit weer als compensatie moest dienen voor Vlaamse vrijgevigheid tegenover Wallonië. Net voor Oostende liggen er allemaal bootjes van amateurvissers. Er blijken er twee gezonken. We stoppen om een paar foto's te maken.Een rasechte Oostendenaar staat naast me en vertelt: "Da zien boatjes veur de visscherie, hé meneere". Dat wist ik zelf ook wel, maar laat de man aan 't woord. "Ze goan daor me visschen op zeeë en d'opbrengste is veur 't zaksken, hé meneere", daarbij knipogend slaat hij zijn hand op z'n broekzak. Hij knipoogt nog eens en ik stel hem gerust dat ik het begrepen heb. "Een drinkcensken, he, want me da pensioentjen den dag van vandoage !" Ik knik bevestigend en vertel hem dat 'k zelf ook met pensioen ben. "Hoa, da weten we waarover da me klappe" zegt hij nog. Ik zucht en knik nogmaals. De man is duidelijk in zijn nopjes dat hij iemand gevonden heeft die hem begrijpt. Ik fiets wat verder tot ik op een plaats ben rechtover de bootjes. De man volgt me als een schaduw. "Die gruute krane meniere, kost 120.000 frank per dag. 't Is vandaoge al den tweede dag, want gisteren hetten moeten stoppen, meniere." Kraonmannen kunnen ook rekenen in Oostende, meniere". Ik wens meniere ne goeiendag en fiets verder.
De Mercator, een van onze kroonjuwelen ligt nog altijd in Oostende. Bij gebrek aan geld om hem te laten varen, maakt men er dan maar een toeristen-attractie van. Jammer, opleiding van de kadetten, daar moet zo'n schip voor dienen. Eens de Kapellebrug over, komen we in de altijd drukke Kapellestraat. Vol met toeristen, nog altijd een trekpleister voor de Engelsen. Geef mij maar De Panne, Oostduinkerke of Wenduine, waar onze kust nog rustiger is, de zilte lucht nog ruikbaarder en de mensen nog echter. We eten goed en fietsen rond vieren terug, moe van al dat geslenter. De kraan is nog steeds aan het werk, nu voor het tweede bootje. Zouden ze er nog nen derden dag bijdoen, we horen vertellen dat de man niet verzekerd is voor berging. Petra vraagt direct: "zijn wij daarvoor verzekerd ?" Ik knik, mijne matroosje gerust over het antwoord fietst verder Oudenburg tegemoet. Thuisgekomen staat de man ons op te wachten die boodschappen haalt. Eigengemaakte choco en petatjes uit den hof. We betalen de man, die in Oudenburg iedere dag komt vragen" is er iets meniere ?" Van service gesproken !
Geschreven door oostvaarder om 00:00
Reageer op dit bericht