Berichten van 1 juni 2006 tot 30 juni 2006

Het lijkt er op dat het dit jaar ons niet gegund is om op verlof te gaan.Na het slechte weer, die ons deed thuisblijven eind mei, blijkt nu de knie van mijn "2° man" het te begeven. Morgen wordt een kijkoperatie uitgevoerd op de rechterknie. Daaruit moet blijken of de ligamenten niet geraakt zijn. Blijkt dit zo te zijn, dan is een tweede operatie nodig, en zou een langere rustperiode nodig zijn.We hebben nu de 12e augustus vooropgesteld t/m 27 augustus als verlofdata. Maar zeker, zijn we nergens meer van.Nu het mooie weer er is, zitten we langs de kant, en kijken met weemoed naar voorbijvarende bootjes. We kijken met grote vragende ogen elkaar aan : "Wanneer kunnen wij terug varen ?" Alles hangt af van het knietje van Petra !

Het is vandaag precies 187 jaar geleden dat het eerste stoomschip de Atlantische Oceaan overstak, las ik in de geschiedenis op seniorennet. Het stoomschip vertrok op 22 mei 1819 en kwam 29 dagen en 4 uur later aan in Liverpool. Kapitein Moses Rogers werd ingehaald als een koning. Slechter verging het hem, toen hij later zocht om een reis terug te krijgen naar de Verenigde Staten.
Financiëel aan de grond keerde hij terug naar Savannah, Georgia. De eens zo gevierde kapitein zocht overal om aan geld te raken, maar ving overal bot. Na diverse verkooppogingen verging het schip twee jaar later bij Long Island, en brak in twee.
Ter ere van dit schip werd het eerste door atoom aangedreven schip, dat in één ruk de Atlantische Oceaan overstak, a.s. Savannah gedoopt.

Vandaag is ons laatste dagje verlof en vertrekken we terug naar  Spanjeveer. We blikken terug op een mooi verlof, met redelijk droog weer. En dan mag men in België niet mopperen. Iets na negen vertrekken we. De motor, zoals gewoonlijk van vet voorzien, en het oliepeil nagekeken, zijn we weg.
Ook nu leek het een rustige nacht te zijn, en we voelen ons na drie dagen verlof terug fit.
Het duurt zeker twee uur voor we een schip zien, 't is de COWA,  Jef  Colman die anderhalve week geleden zijn broer en zus verloor in Antwerpen bij het kapseizen van de ROMI. Hoewel ik hem goed ken, durf ik hem niet oproepen. Wat zeg je die mens, na zoveel leed.
We moeten in Evergem sluis wachten op vier beroepsschepen, die vooraan in de sluis moeten. Nadien zijn we met een acht jachtjes om de gaten op te vullen en de sluis is vol.
Om vijf voor half één lopen we de sluis uit en komen via de ringvaart terug op het kanaal Gent-Terneuzen. Bij het uitkomen van de sluis loop ik twee beroepsschepen op en ga richting moervaart. Aan het veerpont is het zo druk, dat ons bootje door de golven klieft. De golven zijn zo hoog dat Petra al haar aandacht aan het rad moet houden. Ondertussen probeer ik mijn koude schotel naar binnen te werken, maar dat blijkt kunst- en vliegwerk te zijn. Een klein uurtje later draait Petra de moervaart in, en komen we terug op rustig water. Eens voorbij de watersportclubs van Mendonk, komt Spanjeveerbrug in 't zicht. We zijn thuis rond 13.50 uur.

Het is uiteindelijk dan toch gelukt. De eerste schampere zonnestralen zijn er, en weg zijn we met ons bootje. We hebben dan ook een tochtje van drie dagen gepland met vertrek uit Spanjeveerbrug naar Eeklo op zaterdag 3/6, vervolgens op zondag 4/6 naar Beernem en maandag 5/6 terug naar de basis.
't Is vrijdagnamiddag en bij onze thuiskomst snel de post doorgenomen, het laden van de auto gaat vlot en weg zijn we. We laden uit, we rijden om frietjes van 't frituur en hebben "vol au vent" klaargemaakt. Het smaakt bij een lekker glas wijn. Ik heb de laptop meegenomen om de reis nog eens door te nemen, wetenswaardigheden onderweg, weet je wel.
Ik kruip in de motorruimte, neem de vetpomp en spuit wat vet in de schroefaskoker, nadien nog effen het oliepeil checken en alles kan weer dichtgelegd worden.
Zaterdagmorgen, bewolkt maar droog, net zoals ze het voorspeld hadden. Rond tien voor negen start ik de motor. Hij loopt als een zonnetje, we halen de electriciteitsdraad weg, en lossen de touwen. Effen de boegschroef op, de neus van het schip voelt de ruimte en glijdt zachtjes van de kaai weg. Rustig varen we de moervaart af. Geen regen, dat scheelt een stuk. Petra staat helemaal vooraan om te kijken of het kanaal Gent-Terneuzen vrij is, wanneer we uit de moervaart komen. Normaal moet je oproepen op de marifoon wanneer je er uitkomt en vragen of er geen op- of afvaart is, maar reeds twee keer hebben we opgeroepen, niets gehoord en toch kwam er een schip af.
We draaien volaan om zo snel mogelijk het vaarwater te dwarsen. Eens aan de kant laat ik het motortje draaien op een gezapige 1800 toeren. We gaan richting Langerbrugge en zien voor ons het veerpont over en weer gaan. Naast ons is een "pousseur"* ons aan het oplopen.*
We blijven naast de pousseur en passeren beide het veerpont achteraan. Eens voorbij het eiland van Langerbrugge beginnen we uit te kijken om stuurboord uit te gaan richting ringvaart en vervolgens de zeesluis Evergem. In het zicht van de sluis roep ik met marifoon de sluis. We zijn met vier beroepsschepen en veertien jachtjes. Ik blijk er net af te vallen en moet wachten tot de tweede schutting.* Wij liggen net voor de sluis tegen de muur, maar moeten weg omdat een binnenschip water moet tanken. Dan maar verder opschuiven, samen met een jachtje uit Sas van Gent.
Een half uur later roept de sluis op dat we achter een binnenschip binnenkunnen. De sluis ligt terug vol. Bij het buitenlopen uit de sluis is het ongeveer vijftien km. tot het volgende sas. Dat moet ongeveer anderhalf uur zijn. Bij het naderen van schipdonksluis merken we nederlandse werkschepen die bezig zijn nieuwe remmingen* te plaatsen. We liggen nog maar net op een ietwat ongelukkige plaats, en een koppeltje dat trouwt komt foto's trekken aan de sluis. Ze komen in onze richting en merken ons mooi bootje op, en vragen of ze aan boord een paar foto's mogen maken. Het bootje blijkt bij de fotograaf danig in de smaak te vallen. Hij trekt gedurende driekwartuur foto's, niet enkel van het koppeltje, maar ook van ons. Hij belooft ons foto's toe te sturen. Wij zijn benieuwd. De fotosessie is nog maar pas gedaan, of daar verschijnt de sluismeester. We wuiven het koppeltje uit en wensen hen verder alle geluk toe. Eénmaal in de sluis, gaan we er een kwartuur later weer uit. De sluismeester geeft ons mee, dat er een nieuwe club is in Maldegem op het kanaal naar Balgerhoeke toe, net voor de keersluis. Ik kijk naar mijn scheepsmaatje en ze knikt. Zonder woorden weten we van elkaar dat we de nieuwe club uitproberen. We varen door het prachtige schipdonkkanaal, ca 12 km lang, in de richting van Eeklo en Balgerhoeke. We komen aan de windmolens en zouden hier voor Eeklo moeten afslaan hebben. We varen nu nog een paar km. door en zien de nieuwe steigers van de nieuwe club. Er word ons een rustige plaats aangewezen. Een vijftiental bootjes ligger er. We sluiten de boot af en gaan op boodschappen. Nadat we terug zijn, laten we ons vallen in het nabijgelegen taverne en drinken een wijntje. We hebben het verdiend want de boodschappen waren een zes/zeven km. ver. We hebben spijt dat we onze fietsen niet meegenomen hebben, maar ja vergeten is vergeten ! We eten spaghetti aan boord en doen daarna toch nog een wandelingetje. Nadien slapen we als een roos, temidden van het stille Maldegem.

pousseur = twee aan elkaar gelinkte schepen (meestal 2 spitsen of 38m schepen), spitsen zijn de kleinste binnenschepen, vooral gebruikt voor de vaart op Frankrijk.
oplopen = voorbijsteken
schutting = één sluisbeweging
remmingen = houten balken en dwarsbalken waartegen een schip kan aanmeren alvorens een sluis binnen te lopen of ook nog aan een brug.

Eindelijk, daar is ze dan, de langverwachte, het zonnetje. Nog voorzichtig, dat wel, maar toch. Alle begin blijkt moeilijk. We gaan er eindelijk aan beginnen. Een week-endje varen, het wordt weer reeël.
Rustig aan naar Eeklo op zaterdag, daar wat genieten van de dag en op zondag naar Beernem, waar we lekker gaan eten in de watersportvereniging daar.Onze laatste dag, 2° sinksen varen we terug richting Moervaart. Ongeveer 106 km. heen en weer.
Mooi voor een eerste reisje ! Verleden jaar, dezelfde tijd hadden we reeds meer dan 125 uur gevaren, maar ja zeuren helpt niets.
Vanavond vlug aan boord, nieuwe ruitenwissers plaatsen, en ons bootje staat dan volledig in orde voor het nieuwe seizoen. Jullie horen er nog van.
oostvaarder