Zaterdag 3 november 2012

Pater Daniël Maes over Syrië

Pater Daniël Maes over Syrië

Zaterdag 27/10 – zaterdag 3/11/ 2012

Deze middag wordt op het nieuws
gezegd dat er al 160 doden gevallen zijn over heel het land. Een fraai
staakt-het-vuren! Westerse media zullen vertellen dat legervliegtuigen
burgerdoelen hebben aangevallen maar niet dat het terroristen zijn die
eerst aanslagen pleegden (de zogenaamde “vrienden van Syrië”).
Hilary Clinton is boos omdat ze Syrië nog altijd niet heeft kunnen
opnemen in haar nieuwe Arabische lentecollectie en ze waarschuwt dat
er geen rust mag komen, want daar gaat Syrië van profiteren, zegt ze.
Zo heeft ze vandaag weer een beetje haar zin gekregen. (Ze is ook
verbonden met die criminele kliek van de “Bilderberg” groep). Zou uw
bloed daarvan niet gaan koken? Gelukkig maken we ondertussen in het
dagelijkse leven genoeg plezier, wat ook beter is voor het hart.
Bovendien heeft onze interne veiligheidsdienst laten weten dat ’s
nachts waken voorlopig niet meer nodig is. Ook een opluchting voor de
mannen die elke nacht twee uur op het dak met de sterren zaten te
praten.

Inmiddels vernemen we dat de KTO, de Franse katholieke tv, al ruim een
week elke dag een uur besteedt aan de christenvervolging in Egypte en
Syrië. We hebben vandaag voor de eerste keer een uitzending kunnen
volgen. Over Syrië krijgen we de beelden te zien van vorig jaar, toen
we hier de eerste groep internationale journalisten uitgenodigd
hebben, die een week lang in de belangrijkste brandhaarden van toen
(Homs, Qousseir…) begeleid door moeder Agnes-Mariam de werkelijke
toestand hebben kunnen waarnemen. ( Zie het verslag in ons
driemaandelijks tijdschrift Hoor… dec. 2011, nr. 68). De meeste van
die 16 journalisten hebben vanaf toen waarheidsgetrouwe berichtgeving
verspreid… behalve twee katholieke media, waaronder de man van de KTO.
Je kunt begrijpen hoe aangenaam verrast we waren door nu een keurig
verslag te zien en horen op KTO, volkomen waarheidsgetrouw waarbij ze
de gruwelen tonen van de terroristen in Homs en het nu ook zeggen.
Voortdurend komt daarbij Mar Yakub met moeder Agnes-Mariam, Carmel en
anderen in beeld. Ze laten de gemeenschap flink aan het woord. We
komen trouwens zelf ook nog een paar keer in beeld. KTO heeft in
ieder geval een flinke ommekeer gemaakt. Beter laat dan nooit.

Zondagmiddag eten we voor het eerst nog eens buiten de refter, nl. in
het veilige atrium. Sommigen zitten op de grond, anderen op de rand
van de fontein, anderen op een stoel. Het is achteraf een gelegenheid
om ons nog eens flink af te reageren en spontaan sketches te verzinnen
en grappen uit te halen. Een nieuwe sketch wordt geboren met als
thema de hoofdfiguren van de “vrienden van Syrië”! En ’s avonds kijken
we naar de ontroerende film The Robe (De Mantel). En zo is de zondag
weer een echte feest-rust- en gemeenschapsdag vanuit een plechtige
eucharistie, met als evangelie de blinde bedelaar langs de weg.

Maandagmorgen komt hier plots een jongen van 17 toe met de groeten
van onze Najib, Hij is al maanden thuis bij zijn moeder, die weduwe is
en omwille van de oorlog steun en bescherming nodig heeft. Nu is
Najib met zijn natuurlijke gave van evangeliseren toevallig in contact
gekomen met deze jongen, wiens ouders eraan denken om hem tijdelijk
in Qâra bij zijn grootmoeder te laten logeren om daar naar de school
te laten gaan. Zij wonen immers in de gevaarlijke rand van Damascus
en hij moet vandaar iedere dag naar school in Damascus. Zo wilde die
jongen, die moslim is, een dag bij ons doorbrengen. Meteen werkt hij
al mee aan het afkrabben, afschuren en schilderen van de ramen. Er
zijn een massa ramen gedaan maar er moeten er nog een massa gedaan
worden. Als ik eens een uurtje kom helpen zijn ze met vier gezellig
in de zaal van de iconografie aan ’t werken. Wellicht is hij maar een
van de vele jongeren die in deze oorlogssituatie zoeken naar geluk. In
alle eenvoud is deze jongen een echte God-zoeker. Hij zal zich
ongetwijfeld deze aangename dag nog lang herinneren. Achteraf vernemen
we dat hij gevraagd heeft om de schoolvrije dagen bij ons te mogen
doorbrengen en zijn ouders zijn ermee akkoord.
Deze week ontvangen we vanuit België de lijst van de inhoud van de
container die verscheept gaat worden, nadat wij hier een “taks free”
document hebben bekomen. Het is prachtig hoe zovele mensen meegewerkt
hebben om deze extra grote container te vullen: behalve onze vrienden
uit de Kempen, mediawerkgroep Syrië, de Armeense gemeenschap van
Brussel, en de Syrische gemeenschappen van Mechelen en Antwerpen. Ze
hebben zelfs zoveel goederen en duurzame eetwaren verzameld dat ze nog
een container willen vullen. Wie dit wil steunen kan het langs het
nummer van mediawerkgroepsyrie.

Allerheiligen is nu een hoogfeest midden in de week. In de voormiddag
wordt gewoon gewerkt; ’s Middags wordt even aan tafel van gedachten
gewisseld over hetgeen men in de namiddag en avond op deze feestdag
wil doen. Om 17.00 u vieren we plechtig de eucharistie met processie
en met de litanie van alle heiligen. Daarna kijken we naar de dvd van
Charlie Chaplin “de Grote Dictator” met daarbij de commentaren. Deze
film is tijdens de tweede wereldoorlog gemaakt en verspreid. Op het
einde van de film geef Charlie Chaplin als de grote dictator voor een
massa mensen en soldaten een ontroerende speech recht uit zijn hart,
waarin hij zegt dat oorlog, haat en discriminatie geen zin hebben, dat
alle mensen gelijk zijn en verlangen naar liefde en tederheid…
Blijkbaar heeft Hitler zelf die film nog gezien. Wel is Charlie
Chaplin omwille van deze sarcastische prent door Amerika uitgewezen.
Tegen humor is geen enkel dictatoriaal systeem bestand. Het moedigt
ons aan om toch eens een parodie te maken op “De vrienden van Syrië”.
De drie prille tienermeisjes , die nog altijd uit veiligheid
niet naar de school kunnen gaan, krijgen een flink schoolprogramma:
taal, rekenkunde, muziek en zang en ontspanning. Nu krijgen ze er
zelfs nog Frans bij en ze vorderen daar goed in.
En het weer is nog altijd overwegend zonnig met overdag temperaturen
van 18 graden. Af en toe regent het eens of is er een hevige wind tot
storm. ‘s Avonds koelt het wel flink af en er worden voorbereidingen
getroffen om hout- en petroleumvuurtjes te installeren. Ondertussen
hebben we heel zelden nog eens een stroomonderbreking. Moge het zo
blijven. Vorige winter was het dag en nacht vier uur stroom en dan
weer vier uur geen stroom. Maar… alles kan men gewoon worden, behalve
een oorlogssituatie die alleen maar haat, verwoesting en dood brengt.

Eind september sprak president Ahmadinejab van Iran de algemene
vergadering van de Verenigde Naties toe over de nakende terugkeer van
Jezus Christus samen met de 12de en laatste imam Al-Mahdi. Zij zullen
niet komen, zo zei hij, met geweld en oorlog maar met vrede en
rechtvaardigheid voor alle volken. De koude van deze wereld zullen ze
omvormen in de lente van warmte en goedheid voor allen. Hij zei
merkwaardige dingen al was het niet helemaal volgens ons christelijk
geloof. Maar zouden de wijzen die vanuit het oosten op zoek gingen
naar Jezus in de kribbe, wel heel onze catechismus gekend hebben?

Geschreven door Gust Adriaensen om 10:35

Woensdag 31 oktober 2012

Noels, Dehaene en het brugpensioen

De bekende econoom Noels twitterde enkele dagen geleden na een kort tv-interview met Dehaene over eventueel brugpensioen voor de op straat gegooide Fordwerknemers: 'Een 71-jarige-nog steeds bijklussende-ex-premier pleit voor brugpensioen op 50j op TV.'

Twitter leent zich niet tot genuanceerde reacties. Waarom iemand als Noels er dan gebruik van maakt, verwondert me. Los van sympathie of antipathie voor Dehaene, moet toch geconstateerd worden dat hij binnen het korte bestek van een tv-gesprekje, genuanceerd over het brugpensioen sprak: afwijking van de algemene regel, geen recht, sociale drama's.

Dat is heel wat anders dan wat Noels daarvan maakt: 'Een 71-jarige-nog steeds bijklussende-ex-premier pleit voor brugpensioen op 50j op TV.'

Noels die toch vaak in wat hij schrijft en zegt overkomt als een serene en genuanceerd denkende intellectueel, gaat met die onjuiste en venijnige zin, de populistische toer op. Onjuist omdat Noels veralgemeent waar Dehaene nuanceert: 'pleiten voor' tout court tegenover 'in sociale drama's' .Venijnig omdat hij zijn opvatting over brugpensioen, indringender denkt te kunnen verspreiden door ze te kleuren met een persoonlijke aanval.

Overigens, hoe pakt Noels de sociale drama's aan? Daarover geen woord.

Kortom, niet fraai meneer Noels!

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:44

Dinsdag 30 oktober 2012

Ecoduct in Postel

Eerste grensoverschrijdend ecoduct verbindt Postel (B)met Bladel (NL)

(Klik op de afbeelding om ze te vergroten)

Geschreven door Gust Adriaensen om 12:20

Dinsdag 30 oktober 2012

'Familie verloren? Heb je wel goed gezocht?'

Wanneer nemen we de klimaatverandering serieus?

http://youtu.be/pLWeuiKFSBc

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:13

Maandag 29 oktober 2012

'De navelstaarderij van Vlaanderen'

In een column in De Standaard, schrijft Mia Doornaert een aantal constataties en bedenkingen neer, die ik u niet wil onthouden:

'We kijken navelstarend naar zogenaamd onoverbrugbare verschillen tussen Nederlands- en Franstaligen in dit land dat op de wereldkaart een speldenpunt groot is.'

'De sluiting van Ford Genk herinnert ons er, zeer pijnlijk, aan dat er buiten dit land een heel grote wereld van ongenadige wedijver bestaat, om investringen en banen'.

'Beweren dat een nog kleiner onafhankelijk Vlaanderen het beter zal doen in de werledwijde concurrentie dan het huidige België is een ijle profetie.'

'Voortdurend twijfel zaaien over het voortbestaan van ons land is ook al geen wervend argument voor het behoud of aantrekken van investeringen.'

'Het overheidsbeslag op ons bnp blijft toenemen. Met bijna 54 procent behoort het nu tot de hoogste van de ontwikkelde landen. Dat ligt niet aan de federale regering, waar tot op het bot bezuinigd wordt, maar aan de gemeenschappen en gewesten die hun ambtenarij maar blijven uitbreiden. Daarmee neemt ook in Vlaanderen de regelgevende betutteling toe, en de traagheid in de goedkeuring van investeringsdossiers.'

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:36

Maandag 29 oktober 2012

Auteur J. Bernlef overleden

De Nederlandse auteur J. Bernlef, pseudoniem van Hendrik Jan Marsman, geboren in 1937, is overleden.

Juffrouw Van Leeuwen

Waarom moet ik
op maandag 12 oktober
's morgens om kwart over twaalf
denken aan juffrouw Van Leeuwen
met haar half verlamde gezicht
terwijl ik van plan ben
om een gedicht te schrijven

ik kijk uit op daken en platjes
links ligt de Zuidertoren
uit een raam stapt een vrouw met een skibroek
achter matglas zie ik de was het is maandag
terwijl ik van plan ben
om een gedicht te schrijven

nu hoor ik gerammel
de vuilnisman is er
over een kwartier komt de post en
vanmiddag wordt er bij mij
een kachel geplaatst
in een vakje
van mijn oude bureau
ligt een stekker
terwijl ik van plan was
om een gedicht te schrijven

(Bermtoerisme)

Geschreven door Gust Adriaensen om 00:00

Zondag 28 oktober 2012

Pater Daniël Maes over Syrië en de wereldpolitiek

Pater Daniël Maes over Syrië en de wereldpolitiek

Zondag 21 - zaterdag 27 oktober 2012

Abouna Georges kan nog steeds

niet veilig tot hier geraken en zo vieren wij weer de Latijnse
liturgie op zijn byzantijns. Hier is de voorbereiding op kerstmis al
begonnen. Aan tafel worden dan ook af en toe al enkele profetieën
gelezen uit het Oude Testament die de menswording van God aanduiden.
En vanaf vandaag zullen de kinderen en enkele zusters na iedere
eucharistie in mooie engelenkleedjes een aangepast lied uitvoeren. ’s
Namiddags breng ik samen met de medebroeders een bezoek aan de
vluchtelingen in de nieuwbouw. Omdat ik ’s zondags in witte toog ben
roepen ze me langs alle kanten na, dat ik voorzichtig moet zijn
terwijl we enkel maar het voorplein moeten oversteken. Na ons bezoek
willen de mannen en jongens meekomen om samen wat te voetballen op de
binnenkoer.

Het is weer een zeer bloedige dag geweest in Aleppo en nu ook in de
christelijke wijk in Damascus. In Libanon werd de topman Wissam
al-Hassan, die samen met enkele anderen vermoord werd, begraven. En
het verloopt precies zoals hier voorspeld is. De harde soennieten
maken er gebruik van om te trachten een opstand in Libanon te krijgen,
gericht tegen Syrië. Ook de westerse media doen natuurlijk mee. In
Turkije echter is er een massamanifestatie tegen de regering onder de
slogan: Handen af van Syrië! Het is dezelfde slogan die nu in Brussel
aan de Beurs gebruikt wordt voor een manifestatie. Ondertussen is ook
de nieuwe vredesgezant van de Uno, Brahim bij de Syrische president
geweest. En in Libië verloopt het precies zoals de wereldheersers met
hun ‘Arabische Lente’ hebben gewild: een “creatieve chaos” van
voortdurend onderling geweld met een massa doden. En dat allemaal op
de dag dat de geloofsgemeenschap van het bisdom Antwerpen in volle
glorie haar 4(50) jaar jubileum viert.

Maar ook hier zijn prachtige
tekenen te herkennen. De gouverneur van Homs en zijn vrouw,
soennieten veronderstel ik, doen prachtig werk door onvermoeibaar de
getroffen gezinnen te bezoeken en te steunen zoveel ze kunnen alsook
de vele ‘martelaren’ te gedenken en te eren. Ik moet wel toegeven dat
ik gedacht had dat de oorlog stilaan ging eindigen en mogelijk is dat
ook het geval, maar dan zijn er toch nog flinke stuiptrekkingen. En
dat de christenen uiteindelijk een mikpunt geworden zijn is ook
duidelijk. De emir van Qatar probeert de lont nu in Gaza en de
Palestijnse gebieden aan te steken omdat het in Syrië niet lukt zoals
ze gewild hadden. Hillary Clinton weert zich als een ‘duivel(in) in
een wijwatervat’ en roept op om geen politieke rust toe te laten, want
daar zou Syrië dan gebruik van kunnen maken!

Als je dan verhalen hoort van een kidnapping in de buurt waarbij eerst
een grote som geld gevraagd wordt en wanneer die uiteindelijk door
familie en vrienden samengebracht is, wordt de betrokkene toch nog in
koelen bloede vermoord. Van zo iets word je innerlijk opstandig. Dat
brengt wel extra spanningen mee.

Op 17 en 18 oktober is er een samenkomst geweest van de EPP, de
christelijke en grootste fractie in het Europees parlement waarop
patriarch Gregorios III Laham en moeder Agnes-Mariam uitgenodigd waren
en waarvan we nu een verslag toegestuurd krijgen. Hopelijk heeft het
geholpen om Europa uit de gevechten in Syrië terug te trekken, terwijl
Turkije, Saoedi-Arabiê en Qatar nog wel een tijd zullen verder oorlog
blijven voeren. Vervolgens vernemen we dat de Syrische president een
soort algemene amnestie heeft afgekondigd, behalve voor terroristen.

Terwijl de aanslagen in Syrië voortduren probeert de Uno-bemiddelaar
voor de vrede een staakt-het-vuren af te spreken, wat zaterdag al in
heel het land geschonden werd. Donderdag komt de man die hoofd van de
school in Quosseir is en een tijd bij zijn familie verbleven heeft
weer bij ons terug. Hij was zondag in de christelijke wijk van
Damascus, Bab Touma, naar de mis geweest toen tien minuten later die
aanslag gepleegd werd. Hij heeft de gesluierde vrouw gezien die de
aanslag pleegde en die door de camera’s herkend werd en onmiddellijk
opgepakt. Hij herhaalde nog eens, wat hij al vanaf het begin gezegd
heeft: ik ben zeer optimistisch voor de toekomst van Syrië. Laat het
eens gezegd zijn door een man die zijn deel in het lijden wel gehad
heeft. Zijn huis, have en goed in Quosseir zijn door terroristen
verwoest, zoals van zowat al zijn vrienden. Ondertussen kan hij hier
goed meehelpen om de kinderen hun schoolprogramma te laten volgen. En
ondertussen schilderen de jongens verder aan de ramen. Als de oorlog
nog een aantal weken duurt zullen alle ramen van alle gebouwen hier
geschilderd zijn, maar daarvoor had het geen oorlog hoeven te worden.

HET VERRAAD VAN OBAMA

Wie in kort bestek een grondig inzicht wil verwerven in de recente
wereldpolitiek moet beslist de film bekijken: The Obama Deception van
2009, gerealiseerd door een aantal van de beste historici, politici en
journalisten, waaronder onze vriend Webster Griffin Tarpley. Je kunt
(wat wij hier niet kunnen) de film gratis van het internet plukken:
www.infowars.com of www.prisonplanet.tv . In twee uur tijd krijg je
achtergrondinformatie over de belangrijkste recente gebeurtenissen en
ontwikkelingen op onze planeet , als een soort poppenspel waarbij
onthuld wordt wie de eigenlijke verborgen spelers zijn achter de
coulissen. Het vertrekpunt is dit: toen John Kennedy probeerde
president te zijn door zich te moeien met Wall Street en de
wapenindustrie, werd hij meteen vermoord en sindsdien heeft Amerika
geen president meer gehad. Een schimmige groep wereldleiders, in
feite bankiers, neemt steeds meer de touwtjes in handen. Op het einde
van het presidentschap van G. Bush jr was er een zulkdanige algemene
ontgoocheling wegens de enorme economische crisis in Amerika, de
oorlog in Irak enzovoort, dat deze club van oligarchen zonder enige
moeite Obama kon opvoeren als de man die met zijn vriendelijke,
stralende blik en prachtige speeches vrede ging brengen, economische
welvaart en transparantie op alle niveaus. In de eerste maand van
zijn ambtsperiode heeft hij al zijn beloften stralend verbroken en de
toestand op alle terreinen nog veel erger gemaakt dan zijn voorganger,
geheel volgens de wil van deze wereldheersers: veel meer troepen in
heel de wereld, veel meer gevangenissen overal verspreid, veel meer
mogelijkheden om mensen te controleren, zomaar op te pakken, te
folteren en op te sluiten, veel meer taksen, veel meer beperkingen
zoals van meningsuiting, meer massale, verplichte
gezondheidscampagnes… Terwijl leger en politie uit hun voegen barsten
moet er nog een burgerleger bijkomen waar alle jongeren verplicht
worden een tijd aan deel te nemen. Je kunt het allemaal zelf horen en
zien. Zoals zijn voorgangers is Obama slechts een marionet, maar hij
is een betere acteur en een veel betere leugenaar. De eigenlijke
machthebbers zijn de bankiers van de Federal Reserve Bank, de kliek van
Wall Street en van de wapenindustrie, verbonden met de zogenaamde
Bilderberggroep. Zij hebben het klaar gekregen om als
overheidsinstelling aanzien te worden, terwijl ze een privébank zijn
die onder geen enkele controle valt en alle banken kunnen
controleren. Zij organiseren de ene bankcrisis na de andere en de ene
economische crisis na de andere. Duizelingwekkende bedragen aan geld
zijn zogenaamd plots verdwenen waarbij niemand kan achterhalen wie ze
gestolen heeft. Dan wordt paniek gezaaid om grote bedragen
onmiddellijk aan de banken te doen betalen, anders wordt de crisis, zo
zeggen ze, een enorme catastrofe alsof morgen de hemel op ons valt.

Ondertussen kunnen die banken nog meer instellingen, nog meer banken
opkopen zodat iedereen en alles in hun macht krijgen. Zij die de
crisis veroorzaakt hebben worden dan als de redders gevierd om een
nieuwe periode van nog grotere tirannie voor te bereiden. Alles is als
een piramide georganiseerd waarbij alleen de top weet waar de werkende
massa van de zaak voor moet dienen. De reddende slogans zijn: we
hebben een nieuwe wereldorde nodig, met een nieuwe allesomvattende
wereldbank in het kader van de globalisatie. Zo kan hun
oorspronkelijke poging van Anglo-Amerikaanse overheersing uitgroeien
tot één grote werelddictatuur. Een van middelen hiertoe is nu de
mythe van de opwarming van de aarde. Het staat al lang
wetenschappelijk vast dat de laatste duizend jaar perioden van grote
opwarming werden afgewisseld met perioden van grote afkoeling omwille
van de wisselende activiteit van de zon, zoals ook blijkt uit andere
planeten buiten de aarde. De mythe zegt echter dat het voortkomt uit
de activiteit van de mens. In feite is dit het middel om al wat een
mens heeft en doet over heel te wereld te belasten: alle
voedingswaren, alle kledingwaren, alle materialen, alle werk,
elektriciteit, reizen per vliegtuig, schip, trein, bus of auto… Overal
moet taks op betaald worden. En vooral is het een middel om alle
ontwikkeling in Afrika, Zuid-Oost Azië of in armere gebieden waar
ook, te verhinderen zodat de schimmige club van heersers het leven
van heel de wereld naar believen kan regelen. Ondertussen laten ze
Obama massa’s troepen sturen naar Afrika om China buiten te krijgen en
rond Rusland en Iran om deze landen geïsoleerd te krijgen. En nog
zoveel meer.

De film eindigt met een waarschuwing en een hoopvolle
boodschap. President Thomas Jefferson waarschuwde het Amerikaanse
volk in 1802 al om de macht van het volk niet af te staan aan de
mensen van de banken en aan de mensen van de wapenindustrie. Een
gelijkaardige waarschuwing gaf ook president Eisenhouwer. Het heeft
niet geholpen. De grootste tragedies die volgden werden mede door deze
groep criminelen gesteund. De Bolsjewistische revolutie werd
voorgesteld als een algemene hervormingsbeweging van het volk met
Lenin en Stalin. Resultaat: veertig miljoen Russen werden omgebracht.
Het waren mannen en vrouwen die ontwikkeld waren, werkten en
geloofden. Duitsland verkeerde in een dramatische economische crisis
en Hitler, een charismatisch leider zorgde voor nieuwe wegen en een
heropbloei van de economie. Het was dé volksbeweging die beschouwd
werd als de redding van het land. Resultaat: miljoenen mensen werden
gruwelijk omgebracht. Mao wist een volksbeweging op gang te brengen
die het Chinese volk naar de welvaart zou leiden. Resultaat: zestig
miljoen Chinezen werden omgebracht. En dan kregen we Vietnam, Korea,
Irak, Afghanistan, Pakistan, Libanon, zovele landen in Afrika en
Zuid-Amerika, en het “Nieuwe Midden Oosten”.

Nu is het genoeg. Stop de
nieuwe wereldorde, stop de nieuwe wereldbank (mijn computer blijft
eisen dat ik dit woord met een hoofdletter schrijf maar ik doe het
niet!), stop de waanzin van de globalisatie en de leugen van de
opwarming van de aarde.

Laat vrienden en kennissen deze film zien en
zelf beoordelen. Breng hen deze boodschap. Eén man of vrouw kan het
begin worden van een ware ommekeer. Wil jij die man of vrouw zijn? Yes
You Can!

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:22

Zaterdag 27 oktober 2012

Rasp...

'Rasp' startte in 2007. Tot nu toe bezochten 3750 verschillende mensen het blog. Die surften gemiddeld zes keer naar 'Rasp' en totaliseerden 37.500 pageviews.

De bezoekers van 'Rasp' komen uit 21 verschillende landen.

-2775 of 70% komen uit België
-776 of 20% uit Nederland
-51 of 1,4% uit de V.S.
-21 of 0,6% uit Duitsland
-11 of 0,3 % uit Italië
-10 of 0,3 % uit het Verenigd Koninkrijk
-9 of 0,2% uit Frankrijk
-8 of 0,2% uit Spanje

Geschreven door Gust Adriaensen om 09:38

Vrijdag 26 oktober 2012

Vormingsdag TJCII Belgium in de abdij van Postel

“ Sarah, een voorbeeldige vrouw“

zaterdag 10 november 2012

VORMINGSDAG

in het kontaktcentrum van de ABDIJ van POSTEL

9u30: Onthaal

10u00: ”Wat is TJC-II en

welke zijn de laatste

ontwikkelingen ?”

door René & Ans Leitner

11u30: Eucharistie

12u30: Koffietafel

14u00: Joodse liederen

14u15: Onderricht door

Jochanan Van Es :

“Sarah, een voorbeeldige

vrouw”.

15u15: Pauze

15u45: Jochanan beantwoordt uw

vragen en vat de dag samen

16u30: Koffie / thee

17u00: Einde.

Er wordt een bijdrage van 15 euro

gevraagd voor de kosten die verbonden

zijn aan de abdij. Verder

zal er ook een geldinzameling zijn

voor onze gastspreker.

Hoe de vrouw van

Abraham

Joden en Christenen

kan inspireren tot

geloven en leven in

eenheid.

Deze vormingsdag is

een initiatief van

TJCII - Belgium

www.tjcii.be

René & Ans Leitner

zijn nationaal coördinator van TJCIINederland.

Na een kleine opfrissing (wat is TJCII

nu ook weer ?) zullen zij ons aan de

hand van hun getuigenis en een

Powerpoint-presentatie vertellen wat

de laatste ontwikkelingen zijn in de

TJCII–werking en –visie.

Jochanan Van Es

is een Messiasbelijdende Jood en

leraar die, uitgaande van de

Parashah (het Torahgedeelte) van de

Shabbat op 10 november, ons zal

laten ontdekken welke houding ons

past in het kader van TJC-II.

Het onderwijs van de Torah vormt

ons tot zachtmoedige en geduldige

gelovigen, die vertrouwen op Gods

beloften en hun kracht putten uit de

hoop.

We zullen met hem lezen uit :

Genesis 23:1-25:18, 1.Koningen 1:1-

31 en 1.Petrus 3.

Mocht u zoeken naar iemand die u tot in

Postel kan vervoeren, laat het ons weten,

dan trachten we een oplossing te vinden.

INSCHRIJVINGSSTROOK

Naam ....................................

Adres ....................................

....................................

Tel/gsm ..................................

schrijft in voor de vormingsdag

van 10 november 2012

in de Abdij van Postel en stort

voor 3 november 2012 de som

van 15 euro op rekening

063-4842911-27

Gelieve deze inschrijvingsstrook

te zenden naar:

Pater Nicolaas Gorts o.praem.

Norbertijnenabdij Postel

Abdijlaan 16 - 2400 Mol

of mail naar

nicolaasgorts@hotmail.com

Geschreven door Gust Adriaensen om 10:31

Donderdag 25 oktober 2012

Ford

In een van zijn nagelaten gedichten 'Oppervlakkige Charleston', schrijft Paul van Ostaijen (1896-1928):

Als je van het meisje van Milwaukee houdt
schaak ze in een ford schaak ze in een ford
de vader die is dominee
de broer die woont te Chicago
in Oklahoma woont de olieoom
en je sienjaal een saksofoon
schaak ze in een ford schaak ze in een ford
...
Als je van het meisje van Milwaukee houdt
schaak ze in een ford - rem niet rem niet -

Het waren de hoogdagen van de Fordmacht en de Fordromantiek.

Een kleine vijftig jaar later was er van die autoromantiek niet veel meer te bespeuren in het lied 'Drof (ford) Motor Company' dat Vuile Mong en zijn Vieze Gasten op tekst van Guido Van Meir in 1972 brachten:

Als je zo begint te draaien,
je bent twintig jaren oud,
draai je zwierig aan je sleutel,
draai je zwierig aan je bout,
je maakt slordig overuren
want je bent pas getrouwd.
Knielen, liggen, rollen, draaien,
rollen, liggen, recht.
Je zoon ligt in zijn wieg te kraaien,
je weet waarvoor je vecht.
Voor de hie, hie, hie, Drof Motor Company!
Voor de hie, hie, hie, Drof Motor Company!

Met dertig sta je nog te draaien.
Wat heb je nu bereikt?
Wie heeft zich in die tien jaren
op jouw rug verrijkt?
Is er van je mooie dromen
wel eigenlijk iets in huis gekomen?
Knielen, liggen, rollen draaien,
rollen, liggen, recht.
Je durft noch voor noch achter kijken,
Je voelt jezelf een knecht.
Van de hie, hie, hie, Drof Motor Company!
Van de hie, hie, hie, Drof Motor Company!

Met veertig sta je zot te draaien,
moeizaam aan de band.
Je slikt overvloedig pillen,
bevend uit je hand.
Het tempo kan je niet meer volgen,
je valt zo door de mand.
Knielen, liggen, rollen, draaien,
rollen, liggen, recht.
Je ziet je ploegbaas naar je kijken,
Je voelt jezelf zo slecht.
Door de hie, hie, hie, Drof Motor Company!
Door de hie, hie, hie, Drof Motor Company!

------------------------------------------------------

De romantiek is vervlogen. Het bandlabeur van tienduizenden arbeiders heeft niet gebaat. R.I.P. Ford Genk.

Geschreven door Gust Adriaensen om 17:24

Donderdag 25 oktober 2012

Beleef het slotgebeuren van Kerk onder stroom...

Beleef het slotgebeuren van Kerk onder stroom: 4|50 jaar bisdom Antwerpen op het Theaterplein met optredens van Scala &Kolacny Brothers, Tre Soprani en het Jeugdkoor (4)50 op:

http://new.livestream.com/accounts/1623693/events/1608883/videos/5139267

Geschreven door Gust Adriaensen om 10:04

Woensdag 24 oktober 2012

De Vlaamse grondstroom (?)

In De Standaard wijdt Marc Reynebeau een relativerende en wat ironische column aan het woord en begrip 'grondstroom', dat de dagen na de gemeenteraadsverkiezingen vrij vaak te horen was uit de mond van de politicus die deze verkiezingen het liefst zag als een opstapje naar de Vlaamse en federale verkiezingen.

Reynebeau stelt dat 'grondstroom' een erg flou begrip is dat de voorbij twee decennia graag van stal werd gehaald door partijen die een verkiezingssucces geboekt hadden. Zij verbinden 'grondstroom' wat graag met hun electoraal succes ( en niet omgekeerd). En politici, aldus Reynebeau, die de 'grondstroom' opeisen, projecteren daar vooral eigen opvattingen in, als vermeend bewijs van hun gelijk.

Volgens Reynebeau doen nationalisten vandaag graag een beroep op het woord, omdat het appelleert aan de oude, romantisch-nationalistische opvatting van de volksaard of, in zijn moderne versie: identiteit (wat die precies ook mag voorstellen), waarin alle Vlamingen eigenlijk dezelfde principiële opvattingen zouden delen.

Op die manier kan een beeld opgehangen worden van een homogene, Vlaamse 'democratie'. Dergelijke gesuggereerde, vermeende homogeniteit betekent evenwel een bijzonder tegenstrijdige en ondermijnende opvatting van 'democratie'. Want dan wordt het organiseren van de homogeniteit, een bewijs en doel van een democratische structuur en ingesteldheid.

Terwijl democratie, waarvan vrijheid een kernbegrip is, er juist moet in bestaan de diversiteit op een behoorlijke manier te organiseren.

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:12

Dinsdag 23 oktober 2012

Confederalisme en splitsing

In het VRT-maandagavonddebat tussen de partijvoorzitters na de gemeenteraadsverkiezingen, werd nog altijd amper over de gemeenten gesproken, des te meer over het federale België, het zogenaamde confederalisme en de verkiezingen van 2014.

De VB-voorzitter zei op een bepaald moment in zijn stroeve stijl: 'Om een confederatie te vormen, moet je eerst onafhankelijk zijn.' De uitspraak werd eerder in het ijle gelanceerd en bleef in het ijle hangen want niemand van de andere partijvoorzitters en ook niet moderator Lieven Verstraete, gunden Valkeniers het genoegen ook maar één seconde aandacht te besteden aan dat nochtans uiterst belangrijke statement.

Het is inderdaad zo dat over het algemeen wordt aangenomen dat om een echte confederale staat te stichten, de deelstaten eerst zelf staten moeten worden. Een ander essentieel kenmerk van een confederatie is, dat elk van de samenstellende staten zelfstandig kan beslissen om uit de confederatie te treden.

Om electorale redenen wordt het door politici die het voortdurend over confederalisme hebben, niet met zoveel woorden gezegd, maar confederalisme betekent de facto reeds het einde van België en leidt onvermijdelijk tot de formele scheiding en de oprichting van een voorschootrepubliekje.

Wat in dat scenario de plaats en de rol zal zijn van Brussel, zal de voorstanders van 'confederalisme' klaarblijkelijk worst wezen, want daarover wordt door hen niet gekikt.

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:27

Zondag 21 oktober 2012

Pater Daniël Maes over Syrië

Pater Daniël Maes over Syrië

Zondag – zaterdag 14-20 oktober 2012.

Abouna Georges laat weten dat het deze zondag toch niet veilig genoeg
is om die enkele kilometers van Qâra naar ons klooster af te leggen.
Er zijn ondertussen weer drie van de rijkste mensen uit het dorp
gekidnapt. Van de onveiligheid en de afwezigheid van ordediensten
maken bendes nu misbruik. In Yabroed 40 km verder heeft de oppositie
de leiding nagenoeg overgenomen en bepaalt nu het leven. En het leger
kan niet zomaar optreden omdat het dan een slachtpartij en verwoesting
wordt waar te veel onschuldigen slachtoffer van kunnen zijn. Af en toe
horen we ook overdag schoten. Hier betekent het concreet dat ik ook
deze zondag de eucharistieviering zal voorgaan en ’s middags eten we
weer gewoon binnen in onze refter, hoewel het nog steeds prachtig
weer is om in de tuin te zitten. En dit voor onbepaalde tijd. Om zich
af te reageren gaan de jongens en de kinderen op de binnenkoer
voetballen totdat ze er bij neervallen. Dan gaan we met de
medebroeders onder elkaar gezellig een tas thee drinken onder het
tentzeil op het dak, als soldaten in de loopgraven, in omgekeerde
richting.

Maandagvoormiddag krijgen we een alarmerende telefoon van abouna
Geroges uit Qâra. Terroristen hebben weer mensen ontvoerd en enkelen
vermoord. Nu houden ze een wilde manifestatie voor de moskee en dat is
juist in het verlengde van de straat waar abouna Georges woont en
waar zijn kerk staat. Zo hebben we destijds de opstand vanuit de
pastorie zien beginnen. Het leger komt er nu wel tussen maar als het
leger weg is zijn de problemen nog niet opgelost. Hij vraagt om te
bidden. ’s Avonds laat hij weten dat het uiterlijk weer rustig is maar
dat de vrede nog lang niet is weergekeerd. Voor ons een reden om
extra waakzaam te zijn.

Maandag vieren we het feest van de grote heilige Teresa van Avila en
‘s avonds kijken we naar een prachtige film van de heilige koptische
monnik Athanasius.

In het schilderen van de ramen hebben de jongens hun aangepast werk
binnen gevonden. Eerst moet de verf verwijderd worden, dan met
schuurpapier effen gemaakt en dan tweemaal geschilderd. Toch iets
anders dan een hele voormiddag voor een berg amandelen zitten om te
ontbolsteren en ’s middags de indruk hebben dat de berg alleen maar
groter geworden is. Ondertussen luisteren ze naar een interessante
onderrichting over de Apocalyps en als ze dit moe zijn, naar de
gezangen van Najib. En in de namiddag gaan we gewoon verder met het
organiseren van een eerste jaar theologie.

In Qousseir zitten 4000 terroristen die van het leger een ultimatum
van 48 uur gekregen hebben en dat voorspelt gewoonlijk nieuwe
uitbarstingen van geweld. Later vernemen we echter dat er een soort
overeenkomst is waardoor het rustig blijft. Maar ook elders in het
land blijft het bijzonder woelig. Wanneer de nieuwsberichten hier
zeggen dat er meer dan 200 doden gevallen zijn (op donderdag) dan mag
je aannemen dat er wellicht nog meer zijn. Ook in Aleppo blijft het
verschrikkelijk. En wij zullen nog een tijd “opgesloten” zitten in
onze eigen gebouwen met alle spanningen van dien: de jonges die iedere
nacht blijven waken, niet op het terrein kunnen om te oogsten, zorgen
dat de kinderen hun lessen en ontspanning krijgen en als ze ’s avonds
vroeger in de grotten gaan slapen zorgen dat er iemand bij is anders
is het een (gezellige) oorlog onder grond, waarbij niemand van de
zusters hun matras nog vinden…Een reden voor ons om eens rustig samen
te zitten en te kijken hoe we in deze bijkomende spanningen voor
elkaar het leven wat draaglijk kunnen maken. En de jongens hebben
alvast besloten ’s middags én ’s avonds voor de afwas te zorgen, omdat
veel extra werk op de rug van de zusters komt en af en toe voor het
spel met de kinderen te zorgen.

De verspieders van het beloofde land sneden een grote druiventros af
en namen ook wat granaatappels en vijgen mee (Numeri 13, 23). Dat zijn
nu juist de vruchten waar deze dagen hard aan gewerkt wordt, samen met
de amandelen. De massa granaatappels wordt vrijdag definitief
afgewerkt. De zoete pitten met hun sap moeten nog door een machine
gedaan worden om alleen het sap over te houden. Zo gebeurt het en ’s
avonds laat is het klaar. Er is natuurlijk een flinke portie apart
gehouden als dessert na de maaltijd. Op diezelfde vrijdag is echter de
jongste van de medebroeders jarig. De zusters hebben toch nog
ongemerkt tussendoor een flinke taart gebakken die s’ avonds laat nog
wordt opgediend en de vier medebroeders hebben ’s middags onder de
rusttijd ongemerkt een sketch voor hem voorbereid, zogenaamd over de
vier perioden van zijn leven: de baby van 2 j, de jonge revolutionair
van 15 j (hij heeft blijkbaar fel ‘genoten’ van de nasleep van de
Libanese oorlog, maar is (gelukkig?) erg ziek geworden), zijn 1e
bekering op 22 j en de super heilige monnik op 84 j! Ieder nam een
periode voor zich. De zusters en de kinderen waren maar wat bereid om
de bijrollen in te vullen. En er is hier kleding en materiaal voor
toneel genoeg, doorheen de jaren verzameld. Het was een bijzonder
geslaagde, fantasierijke opvoering. En zo worden de spanningen van de
oorlog weer even vergeten.

Twee bijzonder hoopvolle tekens

De aanslagen gaan gewoon door. Vrijdag werd het hoofd van de
veiligheidsdienst in Libanon omgebracht, midden in de meest
christelijke wijk. Hij was voor Syrië. President el-Assad erkende
onmiddellijk dat deze aanslag tegen Syrië gericht was.
Toch is er nog een hoopvol teken op hoog niveau. De tegenhanger van
de Navo, de reeds eerder genoemde OTSC is op 8 oktober gezamenlijke
oefeningen begonnen in Kazakhtstan onder een Russische benaming die
zoveel betekent als “Onschendbare broederlijkheid”. De commandant
heeft laten weten dat ze klaar zijn om eventueel in het Midden Oosten
tussen beide te komen. Dit is geheel in overeenstemming met de
“verklaring van Genève”, nog door Kofi Annan op 30 juni onderhandeld.
Het Vrije Syrische Leger heeft dit akkoord verworpen en zich dus zelf
buiten spel gezet. Ondertussen zijn er tekenen dat het hoofdcommando
van de Navo in Incirlik (Turkije) stilaan zijn koffers wil pakken.
Sinds de aanslag op prins Bandar bin Sultan op 26 juli zijn de
jihadisten hun leider kwijt en worden oncontroleerbaar (zoals al bleek
uit de moord op de Amerikaanse ambassadeur in Libië). Tot zesmaal toe
heeft het commando van de Navo de jihadisten ingezet tegen het
Syrische Leger, dat hen telkens massaal heeft verslagen. Wil de Navo
zich zo van deze jihadisten ontdoen?

Saoedi-Arabië en Qatar doen uiteraard gewoon verder. Turkijë geraakt
steeds meer in enge schoentjes. Door herhaalde provocaties met Syrië
wilde Turkijë zich van de uitdrukkelijke steun van de Navo verzekeren.
De Russische burgers en kinderen in een Syrische vliegtuig werden op
potsierlijke wijze door gewapende soldaten bedreigd, terwijl er
helemaal geen verdachte wapens in het vliegtuig aanwezig waren. Het
enige resultaat is dat Poetin zijn bezoek aan Ankara, voorzien voor
15 oktober, voor onbeperkte tijd heeft afgelast. Zoveel is duidelijk
dat Rusland zich met politiek succes een sterke positie aan het
veroveren is om de stabiliteit van Syrië tegen het westen en zijn
Arabische bondgenoten te verdedigen. Turkijë is zichzelf met zijn
massa jihadisten inmiddels steeds meer onpopulair aan ’t maken in
eigen land en krijgt niet de steun die het zou willen om tegen Syrië
te vechten. De weg naar de vrede belooft nog lang te worden maar er is
hoop.

En dan nog een ander onverwacht gunstig teken. Paus en Kerk genieten
in onze tijd soms wel een groot moreel gezag maar hebben doorgaans
weinig politieke invloed. Paus Johannes Paulus II en moeder Teresa van
Calcutta hebben beiden persoonlijk president Busch gesmeekt om Irak
niet binnen te vallen. Tevergeefs. Op grond van leugens kon Amerika
gemakkelijk toeslaan, zelfs zonder toestemming van de veiligheidsraad
om Irak te ontwrichten, zoals door de groep opperheersers achter de
coulissen (Bilderberg-groep) al lang beslist was. Buiten de
honderdduizenden doden (?) werd de oudste beschaving voor goed
vernietigd alsook heel het oude Mesopotamische christendom en
bovendien een mechanisme ingevoerd waardoor de verschillende groepen
elkaar nog dagelijks naar het leven staan. Oorlog, de ideale bron van
blijvende macht en rijkdom! Het zelfde is voorheen meermaals gebeurd
en heeft zich daarna herhaald, o.a. recent in Libië. Tot heden heeft
het Syrische volk door zijn innerlijke grootheid nog stand gehouden.
Westerse politici samen met hun Arabische bondgenoten houden niet op
hen te steunen die dit land vooralsnog met geweld in de “Arabische
Lente” willen krijgen, door te blijven aandringen op militair
ingrijpen en steun aan de rebellen. Aan een vreedzame oplossing voor
het volk of een beweging van dialoog en verzoening (mussalaha) zijn ze
helemaal niet geïnteresseerd. Politici komen zogenaamd hun medelijden
betonen met de duizenden vluchtelingen in Turkijë, Irak of Libanon. Ze
beloven hulp en steun, die dan weer handig kan gebruikt worden om nog
meer wapens en terroristen vanuit die grenslanden in Syrië te
smokkelen. Dat er in Syrië zelf ondertussen, mede door hun schuld, nu
ongeveer twee miljoen vluchtelingen zijn, interesseert hen niet. Ze
zullen die zeker niet helpen, integendeel. Bovendien zijn er nu
propagandisten genoeg die deze westerse waanzin willen steunen. Er is
zelfs een Italiaanse religieus bij uit Syrië met een doctoraat
honoris causa van onze Alma Mater. Door Syriërs uit onze streek werd
hij al lang geleden ontmaskerd als een gevaarlijke haatzaaier (een
CIA-agent?). De bisschop zette hem het land uit en van zijn overheid
kreeg hij opdracht openlijk zich niet meer uit te laten over de
Syrische crisis. Maar de man doet in het buitenland gewoon verder. In
Vlaanderen geniet hij nog volop succes en de officiële kerkelijke
media, die nauwelijks enige aandacht schonken aan de hulpkreten van de
Syrische kerkelijke overheid, geven nu juist deze man een vrije
tribune om Syrië toch nog ontwricht te krijgen door het helpen van de
terroristen en het wurgen van de bevolking door sancties. Van onze
medechristenen in het westen moeten we dus voorlopig niet veel steun
verwachten.

Wat een verademing wanneer we dan plots vernemen dat de paus en de
bisschoppensynode besloten hebben een delegatie van kardinalen af te
vaardigen voor een ontmoeting met president Bashar el-Assad om het
Syrische volk te steunen en hulp te beloven. Patriarch Gregorios III
Laham kreeg de tranen in de ogen toen hij dit hoorde. Wat een
kaakslag aan onze politici die alles willen behalve met de man die
president is in dialoog te treden en de bevolking zelf, die om vrede
vraagt ter wille te zijn. Het is een profetisch teken. Laat het deze
keer dan eens uitdrukkelijk gezegd zijn tot spijt van wie het benijdt:
Leve de paus, leve de bisschoppensynode, leve de kardinalen die de
president gaan bezoeken! En leve al diegenen die, ook vanuit Syrië op
dit initiatief hebben aangedrongen.

En laat de westerse media, ook de
katholieke, dit initiatief maar negeren of afkeuren. Laat de honden
maar blaffen, de karavaan van de verzoening trekt toch verder.

Geschreven door Gust Adriaensen om 22:50

Zaterdag 20 oktober 2012

Winnaar-Verliezer

(Klik op de foto om hem te vergroten)

In het De Standaard-Weekblad verscheen bovenstaand stukje van auteur Bernard Dewulf. Het stemt tot nadenken.

Geschreven door Gust Adriaensen om 20:18

Vrijdag 19 oktober 2012

Briljante tactiek van Janssens

Gisteren trok Patrick Janssens alle aandacht naar zich toe in de 'informatieronde' omtrent een mogelijke Antwerpse coalitie.

Zijn voorwaarde om alleen, wanneer Groen meedoet, te starten met bestuursonderhandelingen, en zijn suggestie aan De Wever om eventueel andere combinaties te proberen, zijn m.i. strategisch een voltreffer.

Waarom de zittende burgemeester van Antwerpen Groen erbij wil, heeft te maken met zijn bekommernis om een volwaardige vertegenwoordiging van de Antwerpenaars in het bestuur van de stad te hebben, zegt Janssens. Er is immers in de verkiezingsuitslag een tweedeling te merken. Binnen de ring heeft een meerderheid eerder links-progressief gestemd. De rechts-conservatieve stemmen kwamen vooral van de stadswijken buiten de ring. Rood-groen-geel zou dus een verenigende afspiegeling zijn van het overgrote deel van het Antwerpse electoraat.

Groen kan die mogelijkheid moeilijk afwijzen. De partij heeft herhaaldelijk haar gretigheid om aan het stadsbestuur deel te nemen, geuit. Bovendien kan zij op die manier het progressieve tegengewicht tegen het nationalistisch blok versterken.

Janssens reikt De Wever ook andere mogelijke coalities aan. Een combinatie NV-A, Open VLD, Groen. Dat zou een wel zeer nipte meerderheid betekenen. En vooral is het voor Groen gewoonweg ondenkbaar om zich als kleine fractie te binden aan een grote meerderheid van rechtse en centrum-rechtse conservatieven. Dat zou politieke zelfmoord betekenen.

En wat met de derde mogelijkheid die Janssens gewillig op tafel legde: een minderheidsbestuur van NV-A, met gedoogsteun van de stadslijst? Dat kan De Wever onmogelijk riskeren. Het is het beste recept voor instabiliteit en er is het gevaar dat de 'gedogende' partij, als het er echt op aankomt, de touwtjes in handen neemt.

Hoewel het opvallend is, dat sinds de verkiezingen, ook vanuit NV-A-kringen, waarschijnlijk door de massale toevloed van ex-VB'ers, proefballonnetjes worden opgelaten, om het cordon sanitaire rond het Vlaams Belang te doorbreken, is het weinig waarschijnlijk dat NV-A met die partij een meerderheid zal vormen. Het zou De Wever en co. definitief in het extreem-rechtse kamp plaatsen en het begin van de neergang betekenen.

Als NV-A, Stadslijst en Groen erin slagen een overeenkomst te bereiken, zou dat, daarvan ben ik overtuigd, het beste zijn wat de stad Antwerpen en haar inwoners, politiek en beleidsmatig kan overkomen.

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:36

Donderdag 18 oktober 2012

'Zet die ploat af!!' en de film Der Untergang

Het heeft niet lang geduurd of de onbeheerste uitval van De Wever 'Zet die ploat af !!!' zette creatieve geesten aan het werk.

Bij wellicht de bekendste scène uit de Duitse film 'Der Untergang', werd in onderschrift de zogenaamde Nederlandse vertaling gevoegd, die verwijst naar het incident op de verkiezingsavond. Zo ontstaat een kostelijke persiflage, die in een mum van tijd een hit werd op de sociale media.

De Standaard zorgde voor een nog grotere verspreiding door het filmpje op zijn interneteditie te plaatsen.

http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20121017_039

Geschreven door Gust Adriaensen om 20:43

Maandag 15 oktober 2012

'Zet die ploat af!!'

Het was inderdaad om het op je Vlaamse heupen te krijgen. Ondanks de stevige kale Vlaamse bodyguards je een weg moeten banen door het zuipende en zwetende Vlaamse kiesvee naar het podium toe.

Een loodzware dag. Eindelijk ben je keizer van Antwerpen en in plaats van een rustig klassiek muziekje, is er een opzwepend allochtoon lawaaistuk dat maar blijft doordrummen en je belet je grote overwinningsrede aan te vangen.

Alle begrip ervoor dat een mens zijn zelfbeheersing verliest, ook al is die zo belangrijk voor de image building van waarlijk Grote Leiders. Staan er dan nog enkele ex-liberalen mekaar te verdringen op het podium, die stupide meeklappen op het ritme van dat verfoeilijke lawaai.

'ZET DIE PLOAT AF!!'

De eerste zin, en dan nog met overslaande stem, van wat een toespraak moest worden van een waarlijk verheven Roerganger met Napoleontische allures.

Die Van Campenhout dacht dat het een cynisch grapje was. Bleef maar de handen op mekaar slaan. Is nog niet voldoende doorgedrongen in het superieure en agressieve brein van de Leider. Had een vernietigende blik nodig om verschrikt bruusk te stoppen voor zijn palmen mekaar nog eens raakten.

Morgen weer naast die oenen van andere partijvoorzitters in een zogenaamd groot VRT-debat. Vooral die Beke en de kleine van Tobback zijn figuren om rauw te lusten. Je wordt daar echt heel moe van.

Geschreven door Gust Adriaensen om 21:15

Maandag 15 oktober 2012

'Waren het gemeenteraadsverkiezingen?'

Het afsluitend VRT-debat tussen de partijvoorzitters op de avond van de gemeenteraadsverkiezingen 14 oktober 2012

'Zijn het gemeenteraadsverkiezingen geweest? Ja? Echt? Oké, goed dan. Maar eigenlijk zijn die alleen belangrijk voor de toekomstige structuur van dit landje. Dat Di Rupo maar eens direct begint het confederalisme voor te bereiden. En vlug wat Elio!'

Geschreven door Gust Adriaensen om 09:19

Zaterdag 13 oktober 2012

Het misprijzen voor de gemeentelijke autonomie

Van gemeenteraadsverkiezingen een nationale test maken of een anti-Di Rupo-referendum, van een nationale partijvoorzitter in het straatbeeld en in de propaganda de 'lijsttrekker', het 'gezicht' van elke gemeentelijke N-VA-lijst maken, is intellectueel oneerlijk. Wat meer is, het is ook politiek oneerlijk, en een uiting van misprijzen voor de gemeentelijke autonomie én voor de democratie.

Geschreven door Gust Adriaensen om 22:28

Meer van RASP