Uit een studie van politicoloog Smulders blijkt, dat de politieke partijen in België enorm rijk zijn, dankzij de partijfinanciering door de overheid, dus dankzij ons belastinggeld.

Klik op de bijlage.

Hoeveel kost een vluchteling aan de samenleving? Politici en media probeerden er de voorbije dagen bedragen op te plakken.

De vraag valt niet te vermijden, zegt ­Ruben Mersch, in De Standaard. Stellen dat je een mensenleven niet in harde cash mag uitdrukken, klinkt goed, maar de budgetten zijn nu eenmaal beperkt en dus moet je kiezen en beleid voeren.

'Ook ik zou liever hebben dat de bomen tot in de hemel groeien en dat budgetten onbeperkt zijn. Maar de ogen sluiten en stellen dat de afweging niet mag worden gemaakt, lijkt me onverstandig', schrijft de auteur.

Kan ik, zeker wanneer je rekening houdt met ons kapitalistisch systeem, inkomen. Maar de 'lastige afwegingen' en vragen starten natuurlijk al bij de 'budgetten'.

Hoe komt het en is het te verantwoorden dat de budgetten wel onbeperkt zijn voor sommige investeringen en voor groepen en individuen die al 'onbeperkt' rijk zijn? Waarom is het gemakkelijker allerlei belastingvoordelen en fiscale maatregelen te treffen voor degenen voor wie 'de bomen al tot in de hemel groeien', en wordt er hardvochtig vrekkig gedaan als het gaat om noodzakelijke hulp aan armen en ontheemden?

Waarom wordt het miljardenverlies door fiscale en sociale fraude als onvermijdelijk geaccepteerd ('geen heksenjacht, svp') en zelfs gefaciliteerd, en de migrantprijs beschouwd als een gevaar voor de sociale zekerheid?

Enkele dagen geleden stelde NVA-voorzitter De Wever de 'migrant' voor als de grootste bedreiging voor pensioen, ziekteverzekering en werkloosheidsuitkering,

Journalist Paul Goossens is in zijn kritiek eens te meer scherp en scherpzinnig. De 'migrant' zo voorstellen is een leugen, aldus Goossens . En gelijk heeft hij.

Een gevaarlijke leugen, waarbij vanuit electorale en machtsoverwegingen, een bepaalde bevolkingsgroep als grote zondebok wordt bestempeld. Dat doet inderdaad denken aan barbaarse tijden.

Het klopt ook dat nog niet zo lang geleden De Wever stelde dat hakken in de sociale zekerheid absoluut nodig was om de begroting uit de rode cijfers te halen. Ook daarin haalde hij zondebokken over de hekel: de vakbonden en de ziekenfondsen, want die wilden niet meedoen aan een sociaal bloedbad. Nu er uitzicht is op een begroting in evenwicht, moet een andere zondebok gezocht worden, die electoraal loont: de migrant. Goossens formuleert het correct: sinds NVA liever zoete broodjes bakt met de Waalse liberalen, dan zich in te zetten voor de oplossing van de armoede in Vlaanderen, is de luie Waal in de sociale hangmat, vervangen door de migrant.

Brutaal en intellectueel oneerlijk en leugenachtig is De Wever in zijn gebruik (beter misbruik) van de joodse politieke filosofe Hannah Arendt. Hij spant Arendt voor zijn ideologische antimigrantstrijdwagen (electoraal interessant, weet je wel) en dicht haar opvattingen toe, die, zoals Goossens terecht opmerkt, helemaal niet de hare waren.

Integendeel. Hannah Arendt waarschuwde met al de kracht die in haar was, voor het 'reduceren van de democratie tot de macht van het getal of de algemene wil van het volk'. Dat leidde tot de heerschappij van het 'abstracte volk' en dat is, volgens haar, een vorm van tirannie. De democratie, aldus Arendt, moet 'ruimte bieden aan verscheidenheid, een stem geven aan individuen en minderheden'.

In 'The origins of totalitarianism', stelt zij dat één van de kenmerken van de evolutie naar een totalitair systeem, het verdwijnen is van het verschil tussen feit en fictie.

Trump, weten we ondertussen, blijkt daarin een meester te zijn. Maar leerlingen heeft hij al.

Ik blijf me erover verbazen dat ministers, staatssecretarissen en voorzitters van politieke partijen die aan de macht zijn, wat graag de pluimen op hun hoed steken, wanneer een bedrijf zich ergens vestigt of in het algemeen de economie het goed doet, zich zo opblazen dat de knoopjes van hun hemd springen.

Maar als bedrijven sluiten of massaal mensen worden afgedankt of de economiemotor sputtert, dan hoor je bij machthebbers helemaal niks over schuld of verantwoordelijkheid.

Consequentie is wat anders: als je verkondigt dat jij of jouw politieke partij zorgt voor jobs, jobs, jobs, dan ben jij of jouw partij ook schuldig aan verlies, verlies, verlies van jobs.

Enkele dagen geleden stelde De Wever de pathetische en retorische vraag : 'Hebben wij de morele plicht alle 37 miljoen Sudanezen op te vangen?'

Ik noemde die uitspraak 'Het voorlopige toppunt van plat populisme, paniekzaaierij en fake news à la Trump. Een fervente De Weverfan probeerde die De Wevervraag te relativeren door er het etiket 'gedachte-experiment' op te kleven.

Graag help ik deze fan aan nog enkele mogelijke gedachte-experimenten (newspeak ?).

'Hebben de burgers de morele en de fiscale plicht de politieke partijen en de talloze politici riant te betalen?'

'Kunnen we niet beter alle migranten en vluchtelingen concentreren in goed omheinde en van basiscomfort voorziene kampen?'

'Hebben wij de morele plicht al wie links, lui of niet akkoord gaat met De Wever en co. te blijven dulden in ons machtsgebied?'

'Is het niet beter alle Vlaamse armoedzaaiers het land uit te zetten?'

'Kunnen we de locatie van de belangrijkste topvergaderingen van de inner circle niet beter verplaatsen van 't Schoon Verdiep naar het Fornuis?'

'Is het niet moreel verantwoord wetgeving te voorzien die belediging van de belangrijkste Vlaamse Leider(s) beschouwt als majesteitsschennis?'

Zoals de geachte lezer zeker ook al zal gemerkt en geconcludeerd hebben: allemaal boeiende gedachte-experimenten!

'Religieuze vrijheid in Azië'

(klik op onderstaande link)

• De NVA-voorzitter De Wever beweert dat de feitelijke apartheid in Antwerpen toeneemt.

  Waarop De Wever zich steunt om te stellen dat ˜de feitelijke apartheid' groeit, is wel erg wankel. En zijn verwijzing naar de minieme participatie van burgers met een migratieachtergrond in het culturele en publieke leven, is verdacht selectief.

  Professor Oosterlynck stelt in De Standaard terecht dat die segregatie ook gold en geldt voor mensen met verschillende scholings- en inkomensniveaus. Overigens constateer je die ˜apartheid' ook in landelijke gemeenten.

  Wat De Wever m.i. probeert te doen is zijn obsessie met ˜grondstroom' en ˜identiteit', stellen tegenover abdicerende allochtonen. Hij verwijt een specifieke groep - de burgers met een migratieachtergrond- dat ˜ze niet willen meedoen', terwijl er natuurlijk een heleboel groepen zijn die niet kunnen of willen ˜meedoen' met weer andere groepen.

  Eigenlijk manifesteert De Wever zich weer eens als een conservatieve nationalist, die gedreven wordt door de oude, romantisch-nationalistische opvatting van de volksaard of identiteit (wat dat ook moge inhouden) ,waarin alle Vlamingen eigenlijk dezelfde principiële opvattingen zouden delen. Op die manier kan een beeld opgehangen worden van een homogene, Vlaamse 'democratie'. Dergelijke gesuggereerde, vermeende homogeniteit betekent evenwel een bijzonder tegenstrijdige en ondermijnende opvatting van 'democratie'. Want dan wordt het organiseren van de homogeniteit, een bewijs en doel van een democratische structuur en ingesteldheid.

  Terwijl democratie, waarvan vrijheid een kernbegrip is, er juist moet in bestaan de diversiteit op een behoorlijke manier te organiseren.

Bart Brinckman schrijft in De Standaard dat  'CD&V en NVA krek hetzelfde electoraat aanspreken'. En hij heeft het ook over het enorme succes dat het kartel CD&V - NVA eertijds boekte.

Daar ben ik het helemaal niet mee eens. De zgn. 'linkse' vleugel van de christendemocraten staat met zijn maatschappijvisie haaks op die van NVA. En het kartel eertijds was alleen succesvol voor NVA. Het gaf de nationalisten de gelegenheid van niets tot iets te groeien, maar het betekende een ongezien debacle voor CD&V.

Het was een gigantische tactische en ideologische inschattingsfout met desastreuze gevolgen voor de christendemocraten tot nu toe.

Steunpunt: 'Men dwingt arme gezinnen tot openheid, daar waar anderen hun privéleven onaantastbaar is'

Mensen in armoede moeten zich nog vaak tevreden stellen met tweederangsrechten. Dat zegt het Steunpunt ter bestrijding van armoede, bestaansonzekerheid en sociale uitsluiting. In haar tweejaarlijks rapport, dat de organisatie vandaag publiceert, gaat ze onder meer in op de druk die armoede op het privéleven legt.

Het rapport werd opgesteld op basis van dialoog met mensen in armoede, verenigingen, administraties en beroepskrachten vanuit verschillende sectoren.

Oxfam: rijkste 1 procent strijkt 82 procent van de nieuwe rijkdom op, armste 50 procent wint niets

De rijkste 1 procent van de wereldbevolking zag vorig jaar 82 procent van de nieuw gecreëerde rijkdom naar zich gaan, zegt Oxfam in een rapport aan de vooravond van het Wereld Economisch Forum in Davos. Voor de armste helft van de wereldbevolking (3,7 miljard mensen) nam de gezamenlijke rijkdom niet toe.

Michel Vandenbosch en Steven Laureys vinden dat het ook bij ons verboden moet zijn om kreeften levend te koken. Het is humaner om ze te verdoven met een stroomstoot, aldus deze heren.

Ene Rudy F. is van mening dat je niet moet stoppen bij de kreeften. Of dacht je dat de sanseveria, het wuivende riet, de vallende herfstblaren, het gemaaide gras geen gevoelens hebben?

Altijd van mezelf gedacht dat ik de natuur, het milieu in heel de prachtige complexiteit en variëteit oprecht liefheb. Maar ik moet in Rudy F. een grotere liefhebber erkennen. Maar dat accepteer ik en ik neem me voor verder door te denken over de consequenties van oprechte bekommernis om dieren- inclusief de sapiens, inclusief de ongeborenen-, planten, kortom om heel onze aardbol, enzovoorts.

Toen ik gisteren de noodkreet van Michel en Steven las, begon ik direct te prakkeseren over het trieste lot van alle kreeftensoorten, ook degene die tot nu toe niet passen in onze westerse (vr)eetgewoonten (onze identiteit, weet je wel). Mijn sympathie- en empathiegevoelens gingen wat langer uit naar een landkreeftje, dat zich goed voelt in de huizen en koterijen der mensen, maar dat de meesten meedogenloos verpletteren onder hun zware ecologische voetafdruk: het pissebed.

Zo ver was ik dus. Maar godzijdank is Rudy al veel verder in de aandacht voor ons planeetje. En daarover verheug ik me ten zeerste.

Macht corrumpeert degenen die ze uitoefenen.

Macht schoffeert, kleineert, bedriegt, stelt leugens voor als waarheid. Te grote politieke macht, zonder sterk tegengewicht, leidt onvermijdelijk naar een ondermijning van de democratie, naar brutaal populisme, naar de wij-zij retoriek en polarisering, naar het negeren van de hooggeprezen -als het in het kraam past-, normen en waarden vanuit electorale berekening.

Volgens de 'anders'partijen waren die machtsconcentratie en -wellust HET kenmerk van de trado's. Het was de mantra van Vlaams Blok/Belang en van VU/NVA. Hoe hekelden zij voortdurend de heerschappij van de christendemocraten van CVP in Vlaanderen.En hoe sterk waren ze in het diaboliseren van de PS-machtswellustelingen in Wallonië.

Het kan verkeren.Nu zijn het de nationalisten van NVA die (van op 't Schoon Verdiep) met hun machtige (leeuwen?)klauwen alles, niet alleen in het Nederlandstalige deel van België maar ook in Wallonië, willen overheersen.

Democraten, het is echt oppassen geblazen!

Jos Geysels constateert dat er 'meer geld' is. Maar dat stroomt grotendeels naar degenen die al veel materiële welstand hebben. Zijn conclusie is terecht: de kloof tussen hen die hebben en hen die niet hebben, wordt steeds groter, de samenleving wordt ongelijker.

Het is een gigantische schande dat in een van de rijkste landen ter wereld 1,6 miljoen mensen in armoede leven en dat deze regering vooral maatregelen treft ten gunste van degenen die al hebben, en voor de rest energie steekt in geruzie, electorale spelletjes omtrent identiteit, veiligheid en polarisering.

Op NPO2 boeiende gesprekken beluisterd met de Nederlandse ex-premiers Van Agt (86), Kog (79) en Balkenende (61). 

De moeite waard. Vooral Van Agt steelt de show.

Klik op onderstaande link.

Ene Yoleen Van Camp, parlementslid uit Herentals, pleit ervoor om hoogbejaarde en demente mensen een knieprothese te weigeren, because te duur.

De te veroordelen en gevaarlijke dwaasheid van kamerlid Van Camp, bestaat er in essentie in dat zij de politiek wil laten bepalen welke mensen al dan niet recht hebben op een medische behandeling die hun mobiliteit, hun levenskwaliteit, hun welzijn, stabiliseert of verbetert. Zij selecteert al enkele categorieën van mensen, voor wie een behandeling financieel-economisch volgens en haar partij,  niet meer verantwoord is (tenzij ze natuurlijk rijk genoeg zijn om alles uit eigen zak te betalen).

Wat een vernedering is het voor die mensen en hun familie te vernemen van een 'volksvertegenwoordiger' , dat zij omwille van hun leeftijd, hun fysieke of psychische toestand, geen recht meer hebben op een behandeling.

In haar verblindheid en domheid (gooide ze in opdracht van de partijbonzen dit onsmakelijke visje uit?), ziet deze Kempense backbencher niet dat zij naast de hoogbejaarden met knieproblemen, de medische zorg voor honderden andere categorieën van mensen met allerlei problemen, in vraag stelt en op de helling zet.

Onder de titel 'De intelligentsia pleegt schuldig verzuim' schrijft Leo De Bock een scherpzinnige analyse en intense waarschuwing omtrent de 'ethische en morele verschuiving' in de westerse wereld.

De bagger die werd uitgestort over het pasgeboren kindje en zijn ouders in Wenen, is symptomatisch voor die 'ethische en morele verschuiving'.

De 'normen en waarden' waarop nationalisten, populisten, anti-Europeanen en 'polariseerders', zich zo graag beroepen, botsen meer en meer met normen en waarden, die De Bock terecht 'universeel' noemt: mensenrechten en humaniteit.

Hij verwijt nogal wat intellectuelen lafheid en gemakzucht omdat ze deze ethische en morele norm- en waardevervaging niet (willen) zien, erlangs slalommen, blind (willen) zijn voor de gigantische tragedies die zich in het verleden als gevolg daarvan hebben afgespeeld.

De verkramptheid en electorale berekening van intellectuelen en politici ten aanzien van migranten, doen hen vergeten dat migratie van alle tijden en vaak economisch nodig is en dat we in een geglobaliseerde wereld leven.

Hun houding en beleid worden gekenmerkt door puur negationisme.

Inge Ghijs kant zich in De Standaard tegen het graven van een nieuw dok voor de Antwerpse haven. Zij noemt het waanzin en pleit voor meer samenwerking tussen de Vlaamse havens.

Waanzin, inderdaad. Op de zakdoek die het Vlaamse gewest groot is, liggen op een afstand van maximum 100 km van mekaar, 3 havens. In plaats van efficiënt samen te werken en zo onnodige en schadelijke investeringen te vermijden, negeren of beconcurreren ze mekaar. Politieke en electorale berekening, egoïstisch commercieel eigenbelang, provinciaal en stedelijk chauvinisme en opgeblazenheid, zijn daarvan de oorzaak.

Toppunt is wel dat de Gentse haven sinds 1 januari 2018 effectief gefuseerd is met de haven van Vlissingen. Die fusiehaven kreeg de naam 'North Sea Port'. Met een buitenlandse haven is zelfs fusie mogelijk. De Belgische havens, en vooral de Antwerpse, vertikken het om serieus na te denken over verregaande samenwerking.

Geregeld  lees je  over de fierheid, die de bewoners van de zakdoek Vlaanderen en van zijn steden, mogen/moeten koesteren over de havens, de schilders, de werklust, enz.. Fierheid over de taal (North Sea Port) is daar minder en minder bij. Ondertussen eisen diezelfde kringen wel  dat migranten de taal beheersen

Het taalgebruik in de hoogste havenkringen en etiketteringtaal vormen natuurlijk maar een randfenomeen in de hier behandelde problematiek: het gebrek aan samenwerking tussen de Vlaamse havens. Maar het is toch nuttig te wijzen op de tegenstelling tussen de nonchalance en de verwaarlozing waarmee onze taal in de hoogste economische, financiële en universitaire milieus geconfronteerd wordt en het belang dat aan de beheersing van het Nederlands door politieke partijen gehecht wordt wanneer het gaat om migranten.

Concreet: denkt u dat van de hooggeschoolde eurocraten die hun residentie in de Vlaamse Brusselse rand hebben, geëist wordt dat ze het Nederlands beheersen? Denkt u dat de 4 à 500 superrijke Indische families die de Antwerpse diamanthandel beheersen, ooit onderworpen zijn geweest aan een beheersingsproef van het Nederlands? Denkt u dat in de topbesprekingen van het Antwerpse havenbedrijf er echt plaats wordt ingeruimd voor een vlot en accuraat algemeen Nederlands?

Ene Samira Atillah, activiste, veroordeelt in De Morgen, het woordgebruik van rapper Boef maar wijst terecht op de dubbele standaarden en selectieve verontwaardiging, die momenteel woekeren.

Atillah: 'Radiozenders die nu onomwonden laten weten dat ze de muziek van Boef niet meer zullen draaien, maakten in 2010 zelf nog een hype van het woord 'Tentsletjes', dat toen uitgeroepen werd tot Woord van het jaar.'

Dat is de spijker op de kop.

Er mag van uitgegaan worden dat er in het personeelsbestand van katholieke scholen, toch nog enkele zelfbewuste christenen ( die er ook geen probleem mee hebben om tot de katholieke kerkgemeenschap te behoren) aanwezig zijn. Zij kunnen erin slagen leerlingen mee te krijgen in een dynamische beleving van het christendom in een katholieke school. Zij verdienen alle ruimte en steun. Zij hoeven/mogen geen zeloten zijn. Maar al te vaak is het in katholieke scholen het omgekeerde, hoe merkwaardig en op de keper beschouwd hypocriet dat ook is. Katholieke scholen houden zich op het levensbeschouwelijke en religieuze vlak (en zeker wat de uiterlijke beleving ervan betreft) gedeisd. Grijze muizen die bang in een hoekje wegkruipen om het scepticisme , de onverschilligheid en de spot, te ontwijken. Zit het 'zelotisme' in het Westen al decennia niet vooral buiten het christendom?

 Wanneer je met respect voor de andere, uitkomt voor je geloofsovertuiging en ze ook kunt verwoorden (onderwijs!), krijg je respect terug, van jongeren en ouderen.

 Op het instellingenniveau gebruikte ik het woord ˜hypocrisie'. Vele jaren geleden al, toen duidelijk werd dat katholieke scholen er niet in slaagden of ervoor terugschrikten, aan de naam ˜katholiek', inhoudelijk iets tastbaars of zichtbaars te verbinden, heb ik herhaaldelijk in een aantal publicaties, op die tegenstelling/kloof tussen naam en inhoud gewezen.

 Als een school de naam ˜katholiek' draagt, dan vergen de logica en de eerlijkheid, dat het opvoedingsproject van dergelijke school groeit uit en gedragen wordt door een christelijke inspiratiebron. Maar ook dat er in het interne leven van de schoolgemeenschap en in de presentatie naar buiten toe, aandacht is voor (herkenbare) gebruiken en rituelen van een hedendaags katholicisme. 

 Een ˜katholieke' school, die om welke reden dan ook (desinteresse, gebrek aan zelfbewustzijn, schrik voor hekelende, spottende reacties vanuit bepaalde zelotische hoek) , nalaat haar katholieke identiteit duidelijk zichtbaar te maken, is een school waarvan de vlag de lading niet dekt.

 Ofwel wordt echt inhoud gegeven aan het woord ˜katholiek', ofwel verzaakt men eerlijkheidshalve aan dat etiket. 

 Het kan natuurlijk ook zo zijn, dat een school het label (bijna) uitsluitend) vanuit marktoverwegingen wil behouden. Het Katholiek Onderwijs ligt nu eenmaal goed in de markt. Maar dat is dan de ˜katholieke hypocrisie' ten top gedreven.

De commotie rond rapper Boef legt scherp de enorme kloof tussen generaties bloot.

Het (terechte) protest komt vooral van (oudere) volwassenen. De fans van de rapper -voor het overgrote deel -16-jarigen- trekken zich meer dan waarschijnlijk geen bal aan van wat Boef aan scheldwoorden uitkraamt.

De rapper put zich nu uit in verontschuldigingen en wrijft zich stiekem, samen met de commerciële organisatie achter hem, vergenoegd in de handen, want dergelijk incident is de beste reclame. Googel wat bijeen over Boef en het is duidelijk: provoceren, beledigen, koketteren met veroordelingen en detentie, zijn z'n handelsmerk.

Wat ook opvalt: het zijn de zgn. 'kwaliteitskranten' die veel aandacht en afkeuring overhebben voor de rapper. Diezelfde kranten besteedden en besteden veel minder aandacht aan de scheldwoorden op hun eigen internetfora, aan de antisemitische en racistische praat van Jan Tollenaere, aan politici die Walen en vluchtelingen bestempelen als profiteurs, luieriken, fraudeurs, zakkenvullers.

Kortom, de verontwaardiging in de media is wel erg selectief.

Paus Franciscus heeft in het Angelus op 1 januari opgeroepen tot inzet voor vluchtelingen en een toekomst van vrede.

Vrede is een recht van iedereen. Voor zo'n vredevolle toekomst willen vele vluchtelingen hun leven riskeren met een reis die veelal lang en gevaarlijk is. Ze zijn bereid om ontberingen en lijden te doorstaan. 

Moge de Heer ons helpen om ons dit jaar in te zetten voor een meer solidaire en gastvrije wereld.

 God gaf ons een intact en gezond 2017. Maar wij mensen hebben dat jaar te vaak en op vele manieren verspild met leugens en onrechtvaardigheden, oorlogen, maar ook kleine en grote vergrijpen tegen het leven, de waarheid, broederschap, het samenleven en de aantasting van het milieu.

Wanneer niet opgetreden wordt tegen staatssecretaris Francken, die hulpeloze Soedanezen terugstuurt naar een corrupt, dictatoriaal regime, die geen respect toont voor de mensenrechten, die de premier, de regering, het parlement voorliegt, die de premier schoffeert,

dan verliezen de eerste minister, maar zeker ook Open VLD en vooral CD&V, alle geloofwaardigheid

en worden de fundamenten van onze democratische rechtsstaat aangetast.