Bij een column van Mia Doornaert in DS van 29 juli.

1. Het is meer dan verantwoord nog eens dieper in te gaan op de verwerpelijke methode die barones Doornaert herhaaldelijk in haar columns gebruikt.

   Zij smeert een feit(je) uit heden of (ver) verleden breed en gekleurd, geframed, uit en hangt daaraan wereldomvattende en zwaarwichtige conclusies van harentwege  vast, die haar vooroordelen, maatschappij-, mens- en politieke visies bevestigen.

   Het beperken van de Tridentijnse ritus betekent voor haar het verwerpen en de teloorgang van de Europese cultuur. Het feit dat paus Franciscus in 2016 drie moslimfamilies uit Lesbos weghaalde, is voor de barones een bewijs dat de paus een islamknuffelaar is en geeft haar de kans in te spelen op de angst voor de zgn. islamisering. Ze gaat ook hier uiterst selectief te werk. Ze heeft geen letter over voor de Vaticaanse en kerkelijke initiatieven om (christelijke) vluchtelingen op te vangen, die al vroeger dan 2016 een aanvang hadden genomen en die nog altijd verder lopen.

   Zo komt de columniste tot een conclusie die werkelijk alles slaat. Omdat de paus beperkingen oplegt aan de Tridentijnse ritus en omdat hij enkele moslimfamilies weghaalt van Lesbos, houdt hij niet van Europa. Dergelijke tenenkrullende, bizarre, anti-intellectuele en onlogische mening, kan alleen maar komen van iemand die zichzelf totaal vastgereden heeft in een verstikkende conservatief alt-right culturele obsessie. Vanuit die potdichte koker stuurt zij enormiteiten de wereld in als: de beperking van de Tridentijnse ritus betekent een fundamentele aantasting van de Europese cultuur, de bevrijding van moslims uit de hel van Lesbos, is een teken aan de wand wat de islamisering betreft. En paus Franciscus is daarvan de grote schuldige.

   Het is duidelijk dat de columniste al lange tijd op een selectieve en gekleurde manier sommige feiten uitvergroot om ze te doen passen in haar ideologisch kraam. Klaarblijkelijk wil zij op die manier, aangezien ze een forum heeft, bewust aan indoctrinatie doen.

Opvallend is dat er in het commentaarstuk van Lieven Sioen in De Standaard van 20 juli weinig of geen empathie en begrip te vinden zijn voor de dramatische situatie waarin deze wanhopige mensen zich bevinden.

Hij herleidt ze tot pionnen in een cynisch spel van machtsverwerving en electoraal opbod. Ook al hebben de actievoerders hun eis afgezwakt tot de vraag om objectieve criteria en een onafhankelijke commissie voor individuele regularisaties, dus geen globale regularisatie mmer, toch kunnen ze ook vanwege Sioen op weinig steun rekenen.

Wat meer is , hij verschuift de verantwoordelijkheid naar de hongerstakers zelf, ook al gebruikt hij het ondertussen gekende trucje om de entourage van de actievoerders de schuld te geven.

Het is duidelijk, men durft niet te schrijven waar het in essentie om gaat: machteloze, weerloze mensen worden in de steek gelaten. Dat een christendemocraat in dat ontmenselijkingsproces de stoere jongen uithangt, de onverbiddelijke sheriff moet zijn, dreigt het laatste greintje geloofwaardigheid van CD&V weg te vegen.

Paul Goossens in De Standaard van 17 juli:

'In 2019 hadden de drie rijkste Amerikanen – Jeff Bezos, Bill Gates en Warren Buffett – samen evenveel vermogen als de onderste helft van de Amerikaanse bevolking, 117 miljoen Amerikanen. En toen moest corona nog komen, wat die vermogens verder heeft doen aangroeien. In de periode 1950-1980 had de één procent ongeveer 12 procent van het globale inkomen, de onderste helft zo’n 20 procent. Vandaag zijn die cijfers gewoon omgekeerd. Hier past maar een woord: obsceen.’

"Als maatschappij heb je meer aan oude bomen dan aan jonge": is Vlaams kapbeleid te drastisch?

Klik op onderstaande link.

Elke avond om 18 uur heeft in de abdijkerk van Postel (Mol), de avonddienst plaats. Iedereen is er welkom.

 

 

 

Het is een rustgevende gebedsdienst, die een half uur duurt. Hij bestaat uit een opeenvolging van hymnes, psalmen, een lezing en gebeden, stiltemomenten.

 

Samen met de norbertijnengemeenschap van Postel, de Vespers, zoals de gebedsdienst ook genoemd wordt, beleven, is een waardevolle ervaring.

Seksuoloog en relatietherapeut Alfons Vansteenwegen:

'Stop ouderen niet weg in fabrieken'

'Creatief omgaan met de wet: ook een keer voor mensen zonder papieren?', is de titel van een lezersbrief in De Standaard.

 Vlijmscherp legt Jef Schoenaerts de leugenachtige en populistische methodes bloot die de regering gebruikt om de hongerstakers en met hen alle migranten te criminaliseren.

Terecht wijst hij erop dat in heel wat maatschappelijke dossiers het beleid akkoord gaat met minnelijke schikkingen, zeker als de tegenpartij over voldoende kennis en middelen beschikt om 'juridische creativiteit en spitsvondigheid' in het overleg te brengen. Het is niet toevallig dat 'milieuvraagstukken' vermeld worden. Maar ook collectieve regulariseringen worden geregeld door regeringen doorgevoerd. Denk maar aan de fiscaliteit of aan stedenbouw.

Het beleid is vaak tegemoetkomend ten aanzien van het 'eigen volk', het is onbarmhartig en verwerpend voor machteloze mensen 'uit den vreemde'.

En de politieke verantwoordelijken stellen zich zo op omdat ze zich gesteund weten door een belangrijk deel van de bevolking. Dat is beschamend. Want dergelijk beleid is een miskenning van de waarden waarop we ons graag beroemen

Paus Franciscus:

'Laten we streven naar sociale vrede'

Klik op onderstaande link.

Bijlagen:
https://youtu.be/3mUPS--H-Ww   

'Het gaat om mensen die op zoek zijn naar een betere toekomst. Dat is een recht, geen misdaad', schrijft Bart Brinckman in DS van 30 juni, over de hongerstakers in Brussel.

Inderdaad. Die zoektocht naar een betere toekomst is een humanitair basisrecht. Dat kan in botsing komen met nationale regelgeving die erop gericht is (economisch oninteressante) migranten buiten het land te houden of ze eruit te krijgen.

Een land dat (ongewenste) vluchtelingen en migranten als misdadigers beschouwt, maakt zich schuldig aan dehumanisering en bestempelt ook de talloze landgenoten die ooit op zoek waren naar een betere toekomst in het buitenland als criminelen.

1. België loopt jaarlijks 30,4 miljard euro aan inkomsten mis door belastingontduiking. Dit is ongeveer gelijk aan 93% van het totale budget voor de gezondheidszorg.

   En minstens 172 miljard euro vloeit vanuit België naar belastingparadijzen ..

   Sinds 2010 moeten bedrijven moeten betalingen van meer dan 100.000 euro aangeven, als die gaan naar landen met extreem lage belastingen. Zowat 800 Belgische bedrijven deden in 2019 zo'n aangifte, voor alles samen 172 miljard euro. Maar niet alle bedrijven houden zich aan die verplichting. Dat geld ging vooral naar de Verenigde Arabische Emiraten, gevolgd door Oezbekistan, de Kaaimaneilanden, Bermuda en Turkmenistan. Het zijn vooral de banken en de diamantsector (naar de Verenigde Arabische Emiraten) die geld naar die belastingparadijzen sluizen.

   Het klopt dat een groot deel van dat geldverkeer legitiem is binnen de bestaande regelgeving. Maar bij een belangrijk procent is er fraude in het spel. De huidige legitimiteit neemt de fundamentele ethische en rechtvaardigheidsbezwaren niet weg. België heeft de kans om die belastingparadijzen droog te leggen maar doet het niet. Binnen de Oeso (de organisatie van rijke industrielanden) zijn er nu volop onderhandelingen bezig over maatregelen om op te treden tegen belastingontwijking. Maar volgens Johan Langerock van Oxfam neemt België neemt daar een heel zwakke positie in, bijvoorbeeld in het debat over de minimumbelasting.