'Er is heus nog toekomst voor de katholieke kerk'In het januarinummer van Onderox, verschijnt een uitgebreid interview met pater Benny Berrens, norbertijn van de abdij van Postel. Pater Benny ziet de toekomst van de katholieke kerk positief in.
Lees het interview via onderstaande links.
Bijlagen:
Benny 1 001.jpg (520 KB)
Benny2 001.jpg (571.3 KB)
'De dromen van Rik'
Antwoorden aan Dikke FreddyBRIEVEN VAN DIKKE FREDDY
Aan Bart Somers, minister van Gelijke Kansen
Na de de bouwshift, de blikjesshift, inclusief planschade?
--------------------
Geachte heer,
Ik durf u aan te schrijven omdat ik denk dat u, ondanks het feit dat u een liberaal bent (mijn grootvader sprak altijd over ‘de glibberalen’), toch een mens van goede wil bent.
Om te voorkomen dat in Vlaanderen ook de laatste overgebleven moerassen en voetbalvelden worden volgebouwd, is de Vlaamse regering bezig met een ingewikkelde regeling die de ‘bouwshift’ wordt genoemd. Vroeger dacht ik dat er maar drie shiften bestonden: de vroege, de late en de nacht. Maar nu blijkt er dus ook de bouwshift te zijn. Enfin, dankzij de bouwshift zullen de gelukkige eigenaars van moerassen en zompige voetbalvelden een sloot geld krijgen als ze op hun moerassen en zompige voetbalvelden geen borden zetten waarop staat: ‘Bouwgrond te koop.’ Ze krijgen die sloot geld omdat ze ‘planschade’ oplopen. Hun investering in grond, waarvan ze vroeger dachten dat het bouwgrond was omdat de overheid vroeger alle grond als bouwgrond beschouwde, is een fiasco geworden en dus moeten ze vergoed worden. Uw liberale partij gaat er bovendien op toezien dat ze extreem goed vergoed worden.
Nu wil het toeval dat ik zelf ook met een investering zit die door kazakkendraaierij van de overheid een fiasco is geworden. Op 16 januari 2016 berichtte minister Joke Schauvliege (ik heb het krantenbericht in mijn bezit) dat er binnen de kortste keren statiegeld op blikjes zou worden geheven. Sindsdien heb ik een dermate volumineuze berg blikjes verzameld dat de leefruimte in mijn gemeubelde kamer er meer dan gehalveerd door is. Dat allemaal in de gedachte dat ik voor die blikjes een sloot geld zou gaan krijgen. Stilaan begin ik echter te geloven dat uw regering naast de bouwshift ook een blikjesshift heeft bedacht. Kunt u mij bevestigen of dat inderdaad zo is? En zo ja, heb ik dan ook recht op een ruime planschade? Het lijkt mij een kwestie van gelijke kansen, en dat is tenslotte uw bevoegdheid.
Eventueel kan ik u nog tal van andere dossiers bezorgen van overheidsbeloftes die niet werden gehouden en waarvoor ik – mijn gelijke kansen indachtig – denk planschade te moeten krijgen, maar ik zou de blikjeskwestie graag opgelost zien omdat mijn maatschappelijk werkster dreigementen uitspreekt. Zij kijkt namelijk met andere ogen naar mijn blikjesinvestering dan ik.
In afwachting van uw welwillende antwoord, groet ik u met Hoogachting,
Frederik de Meester,
alom gekend als Dikke Freddy.
-----------------------------------
Antwoord aan Dikke Freddy
Beste Dikke Freddy,
Ik wil u gemeend danken omdat ge denkt dat ik een mens van goede wil ben. Ge denkt dat met recht en reden, want ik heb veel goeie wil. Ik ben er overigens zeker van dat uw grootvader mij geen glibberaal genoemd zou hebben, want een gladjanus ben ik niet. Dat hoort iedereen die het mij hoort uitleggen, direct.
Wat de inhoud van uw sympathiek briefje betreft, moet ik er toch op wijzen dat uw meningen over planschade voor bouwgrond toch wel heel simplistisch klinken en absoluut niet kunnen vergeleken worden met uw blikjesprobleem.
Minister Schauvlieghe was wel een pront madammeke, daar niet van, maar tussen ons gezegd en gezwegen, veel verstand van politiek had ze niet. Statiegeld voor blikjes, hoe haalde ze het zes jaar geleden, in godsnaam in haar kop!
Goedgelovige, simpele mensen, zoals gij Dikke Freddy, zijn dan aan het verzamelen (hoe meer Carapils, hoe meer blik) gegaan en zitten nu met een berg afval. Stuur het in een container naar Joke!
Uw dienstwillige Bart.
InkomensongelijkheidIn DS van 6 december constateert Ives Marx dat de inkomens- en verloningsongelijkheid in de VS veel groter is dan bij ons. Maar hij hoedt er zich voor dieper in te gaan op de inkomensongelijkheid hier. Zo krijg je de indruk dat Marx het enorme verschil tussen de VS en België opvoert, om de (kleinere) verschillen hier te legitimeren.
Dat is een toch wel erg gemakkelijke benadering van het inkomensverschilprobleem. Marx schrijft: 'Het punt is dat wat wordt voorgesteld als dwingende economische wetmatigheid, vaak niet meer is dan pure ideologie die ongelijkheid moet legitimeren'. Inderdaad. Maar dat geldt niet alleen voor de in vergelijking met België, gigantische verschillen in de VS, maar natuurlijk ook voor de verloningsniveaus hier.
Ik verwacht van Marx dat hij daar eens dieper op ingaat. Zoals hij het hier voorstelt, is het alsof de Belgische ongelijkheid binnen de grenzen van de 'dwingende economische wetmatigheid valt', en de VS in de economie een alibi zoekt voor de legitimatie van grote ongelijkheid.
‘Waarom voelt ouderschap als een verliespost aan?’‘Waarom voelt ouderschap als een verliespost aan?’, vraagt Thomas Detombe, freelancejournalist en zelf jonge vader, zich af in een opiniestuk in DS van 21 november.
De onrust die kersverse ouders voelen, hangt volgens Thomas Detombe, samen met een prestatiecultuur die je uitdaagt om uit te blinken.
Detombe schrijft een scherpe analyse van de problemen, de onrust en de onzekerheid, waarmee jonge ouders van nu te kampen hebben. Die worden veroorzaakt door de neoliberale prestatiecultuur -ook door de overheid gepropageerd-, waarbij vanuit materialistische, economische belangen, de individuele zelfontplooiing, het persoonlijke succes, de ouderlijke zelfredzaamheid , sterk en voortdurend beklemtoond worden.
Die prestatiecultuur botst met de eisen van het ouderschap. Die botsing is des te heviger omdat de traditionele 'village' in snel tempo verder afbrokkelt en de overheid faalt in aangepaste ondersteuning van jonge gezinnen.
Jonge mensen worden zo voor de keuze gesteld: geen kinderen en opgaan (of meeracen) in de door neoliberale, financiële privémachten én staatsmacht gepropageerde 'zelfontplooiing, zelfredzaamheid, prestatiecultuur' of kiezen voor kinderen, dat wil zeggen: 'ik ben omdat wij zijn' of zelfontplooiing zien als het uitbouwen van 'kwaliteitsvolle relaties met anderen'.
wij zijn verheugd jullie te mogen uitnodigen voor ons Kerstconcert “Wellekome”.
Na de gedwongen corona-pauze en een afgelaste editie vorig jaar, willen we graag muzikaal kerst met jullie vieren op zondag 18 december in de St Martinuskerk in Retie.
Wij zingen voor u een gevarieerd concert met muzikale ondersteuning van het strijkersensemble Nome d’Arte en pianist Koen Wellens, dit onder de bekwame begeleiding van Bert Verdonck.
We voorzien 2 uitvoeringen, de eerste uitvoering start om 15.30u. en de tweede om19.30u.
Voor de WK liefhebbers: de finale is om 16u, dus daarna kunt u nog prima naar ons tweede concert komen!
Kaarten à 15 euro kan je bestellen via kerende mail. Kinderen onder 12 jaar krijgen gratis toegang en jongeren tot 18 jaar betalen 10 euro. Het zijn geen genummerde plaatsen. Ter plaatse kan je ook nog kaarten kopen à 20 euro aan de kassa.
Van harte “wellekome” en graag tot dan,
Met vriendelijke groeten,
Marijke & Bert
'WINTER' op 6 december
De ‘Vier Seizoenen’ – ‘Winter’ –dinsdag 6 december 20 uur-GC Den Dries
Een organisatie van Davidsfonds-Retie
----------------------------
Trek verder mee met Gust Adriaensen en Paul Stappaerts op een poëtische tocht in klank en beeld doorheen de seizoenen.
‘Zomer’ en ‘Herfst’ liggen achter de rug. Zij konden op grote waardering rekenen. Nu staat ‘Winter’ voor de deur.
Een voorstelling met gedichten, bindteksten, beelden en muziek. Gust Adriaensen schreef de gedichten en bindteksten, en draagt ze ook voor. Paul Stappaerts koos de beelden en de muziek, en verwerkte alles tot een mooie PowerPointpresentatie.
Toegankelijke poëzie, uit de natuur én uit het leven gegrepen. Herkenbare beelden met alle facetten en kleuren van de winter. Topfragmenten uit de klassieke muziek, niet alleen uit De Vier Seizoenen van Vivaldi, maar ook uit andere bekende werken van diverse componisten.
Laat u meevoeren door de ‘Winter’. Richting ‘Lente’. Want die volgt ook nog. Maar eerst dus genieten van de ‘WINTERPRESENTATIE’!
Iedereen van harte welkom in GC Den Dries, Retie, op 6 december om 20 uur!
'Geborgenheid in een onherbergzame wereld'In DS van 15 november verscheen een column van Ignaas Devisch onder de titel 'Geborgenheid in een onherbergzame wereld'.
Mij valt het op dat Devisch in zijn zoektocht naar een 'metafysisch dak' voor de mensen, wat noodzakelijk is voor zingeving en geborgenheid, terechtkomt bij 'die aspecten van de samenleving die er niet zijn voor hun rendement, maar voor hun relevantie', en zich dan beperkt tot een door de huidige subsidiecommotie beïnvloede en dus m.i. nogal kneuterige, vermelding van de 'doorgaans onderbetaalde kunst'.
Overigens mag niet uit het oog verloren worden, dat een belangrijk deel van de kunstproductie, door haar extreem individualisme, niet van aard is om het overgrote deel van de mensen 'zingeving en geborgenheid' te verschaffen, hoe groot de persoonlijke appreciatie van sommige kunstwerken ook mag zijn.
Wat ik ervaar als een mankement in Devisch' besluitende alinea -en dat is niet de eerste keer én niet alleen bij Devisch-, dat hij o.a. religie als mogelijk 'metafysisch dak' niet vermeldt. Als hij dat 'aspect' bewust opzijschuift, vertoont hij 'de pleinvrees der kanunniken'.
'Catechismus na de mis' in de abdij van PostelBeste vrienden,
Na 2 jaar stil te liggen vanwege corona willen we dit jaar weer 5 ‘Catechismus na de Mis’-bijeenkomsten organiseren op het gastenkwartier van de abdij van Postel met als thema “Geloven met de heiligen”.
20 november na de H. Mis in de abdijkerk van Postel om 10u00 is er de eerste catechese over ‘De heilige Norbertus en het geloof’. Er is catechese voor jongeren en volwassenen in de abdijkerk; catechese voor kinderen; en catechese voor peuters en kleuters op het gastenkwartier van de abdij.
De catechese is rond 11u15 en duurt 30 à 40 min. Daarna kan men napraten bij een lekkere kop koffie of warme chocomelk op het gastenkwartier van de abdij.
Er zijn hieraan geen kosten verbonden.
De vorige keren mochten we een 50-tal mensen verwelkomen. We hopen jullie deze keer even talrijk te mogen verwelkomen. En… indien u er niet kunt bij zijn: wij rekenen op uw gebed!
U mag deze mail doorsturen naar vrienden en bekenden; of dit initiatief bekend maken via uw (sociale) mediakanalen. En noteer zeker ook al de volgende ‘Catechismus na de Mis’ op zondag 18 december over “De heilige Josephina Bakhita en de hoop”.
Hartelijke en genegen groeten,
In Jezus en Maria,
Pater Benny
Abdij van Postel
Bijlagen:
Catechismus na de Mis - 2022-2023.pdf (160.8 KB)
'WINTER' op 6 december
De ‘Vier Seizoenen’ – ‘Winter’ –dinsdag 6 december 20 uur-GC Den Dries Een organisatie van Davidsfonds-Retie ----------------------------
Trek verder mee met Gust Adriaensen en Paul Stappaerts op een poëtische tocht in klank en beeld doorheen de seizoenen. ‘Zomer’ en ‘Herfst’ liggen achter de rug. Zij konden op grote waardering rekenen. Nu staat ‘Winter’ voor de deur. Een voorstelling met gedichten, bindteksten, beelden en muziek. Gust Adriaensen schreef de gedichten en bindteksten, en draagt ze ook voor. Paul Stappaerts koos de beelden en de muziek, en verwerkte alles tot een mooie PowerPointpresentatie. Toegankelijke poëzie, uit de natuur én uit het leven gegrepen. Herkenbare beelden met alle facetten en kleuren van de winter. Topfragmenten uit de klassieke muziek, niet alleen uit De Vier Seizoenen van Vivaldi, maar ook uit andere bekende werken van diverse componisten. Laat u meevoeren door de ‘Winter’. Richting ‘Lente’. Want die volgt ook nog. Maar eerst dus genieten van de ‘WINTERPRESENTATIE’! Iedereen van harte welkom in GC Den Dries, Retie, op 6 december om 20 uur! |
'Catechismus na de mis' in de abdij van PostelBeste vrienden,
Na 2 jaar stil te liggen vanwege corona willen we dit jaar weer 5 ‘Catechismus na de Mis’-bijeenkomsten organiseren op het gastenkwartier van de abdij van Postel met als thema “Geloven met de heiligen”.
20 november na de H. Mis in de abdijkerk van Postel om 10u00 is er de eerste catechese over ‘De heilige Norbertus en het geloof’. Er is catechese voor jongeren en volwassenen in de abdijkerk; catechese voor kinderen; en catechese voor peuters en kleuters op het gastenkwartier van de abdij.
De catechese is rond 11u15 en duurt 30 à 40 min. Daarna kan men napraten bij een lekkere kop koffie of warme chocomelk op het gastenkwartier van de abdij.
Er zijn hieraan geen kosten verbonden.
De vorige keren mochten we een 50-tal mensen verwelkomen. We hopen jullie deze keer even talrijk te mogen verwelkomen. En… indien u er niet kunt bij zijn: wij rekenen op uw gebed!
U mag deze mail doorsturen naar vrienden en bekenden; of dit initiatief bekend maken via uw (sociale) mediakanalen. En noteer zeker ook al de volgende ‘Catechismus na de Mis’ op zondag 18 december over “De heilige Josephina Bakhita en de hoop”.
Hartelijke en genegen groeten,
In Jezus en Maria,
Pater Benny
Abdij van Postel
Grote waardering voor 'Herfst'
|
Net als de zomerpresentatie, werd ook de herfstevocatie door Paul Stappaerts en Gust Adriaensen in hoge mate positief gewaardeerd. Winter en lente staan nu nog op het program in De Vier Seizoenen. 'Winter' is geprogrammeerd op dinsdag 6 december 2022 en 'Lente' op dinsdag 21 maart 2023. |
Gevaarlijk voor de democratie'Dat een van ’s werelds meest toonaangevende sociale media in handen is gevallen van één zakenman, is op zich al problematisch', schrijft Ruben Mooijman in DS van 2 november, naar aanleiding van de overname van Twitter door Eton Musk.
Dat klinkt nogal verbloemend en voel ik aan als een understatement van jewelste. Problematisch? Dramatisch en destructief voor de democratie. Het verwondert me inderdaad in zeer hoge mate dat Mooijman de democratie niet ter sprake brengt.
Wanneer een politicus dergelijke macht verwierf, zou er moord en brand geschreeuwd (en geschreven) worden (en terecht) , want de democratie was in gevaar en moest gered worden. In dit artikel wordt wel bijzonder zacht omgesprongen met de rijkste en machtigste man: 'Toon aub terughoudendheid en bedachtzaamheid, meneer Musk', zo luidt het .
Als iemand dankzij geld zich zoveel bepalende macht kan toeëigenen, dan is er 'something rotten'. Als we echt waarde hechten aan de democratie, dan moeten de democratische instellingen ervoor zorgen, dat dergelijke autocratieën, of ze nu politiek of zakelijk zijn, niet tot stand komen of kunnen blijven bestaan.
Lost de 'transitie' het milieuprobleem op?Hoe belangrijk het opwarmingsprobleem ook is, de bijna totale fixatie op die opwarming en het stoppen ervan, geeft de bevolking de illusie dat de 'transitie' naar alternatieve energie, het hele milieuprobleem oplost zonder dat wij al te veel aan onze levensstijl hoeven te veranderen.
De vraag is nog maar of de 'transitie' voldoende zal zijn om onze planeet leefbaar te houden voor het overgrote deel van de wereldbevolking.
De fundamentele oorzaak van alle milieubedreiging en -miserie, zou wel eens te maken kunnen hebben met ons productie-, consumptie-, winstmodel.
Antwoorden aan Dikke Freddy
BRIEVEN VAN DIKKE FREDDY
Benjamin Dalle: Vlaams minister van Brussel, jeugd, media en armoedebestrijding. belga
Geachte Heer,
Ik neem aan dat het u spijt dat de week tegen armoede voorbij is. In alle uithoeken van het land hebt u blinkend van trots en gezeten tussen dappere ervaringsdeskundigen, goedwillende vrijwilligers en hardnekkige hulpverleners mogen uitleggen dat er – dankzij de goede werken van uw christelijke partij – voor mensen die in armoe leven licht is aan het einde van de tunnel. U bent politieker genoeg om er niet bij te zeggen dat het aan- en uitfloepende licht dat zichtbaar is, wellicht dat van tegenliggers is. Het is over dergelijke tegenliggers dat ik een paar vragen heb.
Ik heb helaas mijn verwarmingspremie van 100 euro nog niet mogen ontvangen. Nog tot 1 november bestaat de mogelijkheid om die aan te vragen. Ik dien daartoe een dossier aan te maken op een overheidswebsite. Nu wil het geval dat ik zulks niet kan omdat ik, vanwege geen nagel om mijn gat te krabben, niet over een computer en niet over een internetabonnement beschik. Er wordt voor ouden van dagen, minder bemiddelden en mensen die niet hebben doorgeleerd echter ook een mogelijkheid geboden om de aanvraag op papier in te dienen. Maar dan moet die burger wel via de reeds vermelde website een formulier opvragen en dat vervolgens printen. Wie bedenkt zoiets?
Ik zou u bij dezen dan ook willen vragen of u mij nog voor Allerheiligen een computer, een internetabonnement en een printtoestel kunt bezorgen. Ik meen dat u mij dat op grond van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens niet kunt weigeren. Artikel 21 van dat reglement zegt dat eenieder het recht heeft om op voet van gelijkheid te worden toegelaten tot de overheidsdiensten van zijn land.
Daarnaast worstel ik nog met een ander probleem. Voorlopig zorgt de klimaatopwarming er gelukkig voor dat er niet moet worden gestookt. Desalniettemin verwacht ik een strenge winter en in mijn tochtig en vochtig huurappartementje gaat dat problemen opleveren. Bij Zeeman worden momenteel grote kortingen gegeven op thermisch ondergoed. Het zou voor mij een oplossing zijn. Is het mogelijk mij voor de aanschaf van dat ondergoed een isolatiepremie uit te betalen? Aangezien alle burgers gelijk zijn voor de wet, ook zij die niet over een eigen dak beschikken dat ze kunnen isoleren, lijkt het mij geen onlogische vraag.
U dankend voor de afhandeling van mijn vragen, groet ik u met de meeste hoogachting,
Frederik De Meester,
ter kabinet bekend als Dikke Freddy
--------------------
Antwoorden aan Dikke Freddy
Mijn Beste Dikke Freddy,
Ik ben blij dat ge erkent dat mijn christelijke partij vele goede werken doet, niettegenstaande mijn voorzitter spijtig genoeg niet tot de christelijke schapenstal behoort. Maar als goede christen, vergeef ik hem dat.
Dat ge zomaar zonder blikken of blozen, een computer, een printer en een internetabonnement van het land eist, is er ver over. Het argument dat ge geen nagel hebt om aan uw gat te krabben, kennen we onderhand wel. Hebt ge al wel een serieuze poging gedaan om ergens een geschikte nagel te vinden? Wel wil ik mijn goeie wil tonen door aan mijn administratie te vragen of het toezenden van een formulier met de post tot de mogelijkheden behoort.
Uw voorstel om voor de aanschaf van thermisch ondergoed een isolatiepremie toe te kennen, vind ik wel erg pienter. Maar ik dacht dat mijn ijverige collega Zuhal daarover gaat. Ik weet natuurlijk niet of zij thermisch ondergoed draagt. Als ze al ondergoed draagt, zal het zeker niet van Zeeman zijn.
Stel de vraag aan haar. Misschien heeft ze er wel oren naar. Maar mijn beste Dikke Freddy, laat u geen oor aannaaien, want madam Demir is niet van gisteren.
Uw dienstwillige Benjamin
'Hoe stilte kan verzieken'|
In DS van 24 oktober stelt hoofdredacteur Karel Verhoeven dat de stilte van de KU Leuven na de veroordeling van een van haar professoren wegens verkrachting tegen de borst stuit. De universiteit heeft maanden, misschien jaren, niet ingegrepen. De Vlaamse minister Zuhal Demir (N-VA) schrapt subsidies zolang de KU Leuven geen duidelijkheid verschaft over hoe ze deze zaak heeft aangepakt. Enkele bedenkingen hierbij. 'Binnen de KU Leuven wisten leidinggevenden sinds 2016 dat een studente te kennen had gegeven dat ze door haar professor onderwijskunde verkracht was.', schrijft Verhoeven. Dan is het opvallend dat hij wel de huidige rector Sels (terecht) ter verantwoording roept, en niet Torfs, die rector was tot 2017. Of is het voldoende dat Torfs verklaarde dat hij helemaal van niets wist om hem met rust te laten. Enkele lezers plaatsen vraagtekens bij de beslissing van Demir om subsidies te bevriezen, 'zolang de KU Leuven geen duidelijkheid verschaft over hoe ze deze zaak heeft aangepakt'. Ook ik ben van mening dat het besluit van de minister, juridisch en beleidsmatig een onding is. Die subsidies (1,4 miljoen) betreffen een aantal bouwwerken in het kader van de viering van 600 jaar KU Leuven in 2025. De minister verbindt de uitkering van toegezegde subsidies voor welbepaalde werken aan een eis tot informatieverstrekking in een totaal andere zaak. Zo komt de toelage in een chantagesfeertje terecht Juridisch heeft Demir geen poot om op te staan. Politiek zit zij met dergelijke beslissing zeer dicht bij machtsmonopolisering en machts- en bevoegdheidsoverschrijding. |
De Vier Seizoenen: HERFST
|
25 oktober: DE HERFST
DAVIDSFONDS Tweede deel van de vier seizoenen: HERFST Dinsdag 25 oktober 20 u.
-------
Gust Adriaensen en Paul Stappaerts nemen je mee op een poëtische tocht in klank en beeld doorheen de herfst.
Een voorstelling met gedichten, bindteksten, beelden en muziek. Gust Adriaensen schreef de gedichten en bindteksten, en draagt ze ook voor. Paul Stappaerts koos de beelden en de muziek, en verwerkte alles tot een mooie PowerPointpresentatie.
Toegankelijke poëzie, uit de natuur én uit het leven gegrepen. Herkenbare beelden met alle facetten en kleuren van de herfst. Topfragmenten uit de klassieke muziek, niet alleen uit De Vier Seizoenen van Vivaldi, maar ook uit andere bekende werken van diverse componisten.
En aangezien een jaar uit vier seizoenen bestaat, komen winter en lente nog aan de beurt. Maar daarover hoor je later meer.
Iedereen van harte welkom in GC Den Dries, Retie, om 20 uur!
De Vier Seizoenen: HERFST
|
De Vier Seizoenen: HERFST
Op 25 oktober presenteren Gust Adriaensen en Paul Stappaerts, de HERFST, een poëtische tocht in klank en beeld.
Klik op onderstaande link.
Bijlagen:
‘We leven niet in een areligieuze tijd, we zijn meer dan ooit op zoek’In DS van vandaag staat een erg lezenswaardig interview met Bénédicte Lemmelijn, naar aanleiding van haar benoeming tot decaan van de Faculteit Tneologie van de Katholieke Universiteit Leuven.
Klik op onderstaande link .
De Vier Seizoenen: HERFST
De ZOMER hebben we achter de rug... Op dinsdag 25 oktober volgt onze poëtische tocht door de HERFST. |
‘Er staat een muur tussen wie het goed heeft en wie in armoede leeft’‘Er staat een muur tussen wie het goed heeft en wie in armoede leeft’
26 september 2022
Schrijver Erik Vlaminck en oud-politicus Jos Geysels maken zich ‘Ten derden male’ boos over de armoede in ons land. Het is meteen de titel van hun nieuw pamflet. “Het is nodig om op dezelfde nagel te blijven kloppen.”
Uit dat pamflet:
Aan de ene kant
Tijdens de coronapandemie steeg het gemiddelde vermogen van de miljardairs wereldwijd met 42 procent.
Aan de andere kant
Muur
Er staat een muur tussen de wie het goed heeft en wie in armoede leeft of nauwelijks de eindjes aan elkaar kan knopen.
'Moet iedereen naar de universiteit?'Onder de titel 'Moet iedereen naar de universiteit', schrijft in DS van 23 september François Levrau, doctor in de Sociale Wetenschappen, een artikel waarin hij stelt dat de democratisering van het universitair onderwijs is doorgeslagen met als gevolg veel studenten die niet over de competentie beschikken om universitaire studies te doen.
'Zou niet iedereen aan de universiteit een excellerende student moeten zijn?', vraagt Levrau zich af. Dat is niet langer het geval maakt hij duidelijk in zijn artikel. En dat is het gevolg van een doorgeslagen democratisering van het hoger onderwijs, meent deze doctor in de sociale wetenschappen te weten.
Zo suggereert de auteur dat vóór de zgn. democratisering, iedereen aan de universiteit een 'excellerende student' was. Klopt natuurlijk niet. Deze prof in de sociale wetenschappen zou toch moeten weten, dat de aanwezigheid van jongelui aan de universiteit bijna uitsluitend bepaald werd door de sociale herkomst.
Overigens verliest hij ook uit het oog dat die 'democratisering' van het hoger onderwijs nog altijd erg beperkt is. Hij kan zeker studies raadplegen, waaruit blijkt dat de universitaire bevolking grotendeels tot de (hogere) middenklasse behoort, een opsplitsing die al in het secundair onderwijs begint.
De Vier Seizoenen: HERFST|
De ZOMER hebben we achter de rug... Over enkele weken volgt onze poëtische tocht door de HERFST. |
'Jezus als leidsman nemen'Beste vrienden,
graag zouden we u willen uitnodigen op de retraite van het gastenkwartier van de abdij van Postel. Zou u dit eveneens willen aankondigen via uw mediakanalen of bekend willen maken bij vrienden en kennissen:
Van 21 tot en met 25 november 2022 vindt er op het gastenkwartier van de abdij van Postel een retraite plaats met als thema "Jezus als leidsman nemen”.
E.P. Benny Berrens o.praem., Norbertijn van de abdij van Postel, zal deze retraite begeleiden.
De eerste conferentie van de retraite is op maandag 21 november om 10u30. Toekomen kan vanaf 9u30. Het einde van de retraite is voorzien vrijdag 25 november na het middagmaal omstreeks 14u00.
Tijdens deze retraite is er tijd voor stilte en gebed. Dagelijks sluiten we aan bij de H. Mis en het getijdengebed van de abdijgemeenschap. Elke dag worden er twee inleidingen verzorgd.
Meer informatie vindt u in de folder in bijlage.
Hartelijke en genegen groeten,
In Jezus en Maria,
Pater Benny
Inschrijvingen en inlichtingen bij
pater Benny Berrens
Abdij van Postel
Abdijlaan 16
2400 Mol-Postel
0496 50 15 23
of via gastenkwartier@abdijpostel.be
Klik op onderstaande link voor meer inlichtingen/
Vlaamse Kerk richt aanspreekpunt ‘Homoseksualiteit & geloof’ op
Interview met de jongste priester van Vlaanderen
Lees het boeiende interview dat vandaag verscheen in De Standaard.--------------- ‘Een tijdje in het seminarie zou veel jongeren deugd doen’Geert Narinx (30) mag zich sinds kort de jongste priester van Vlaanderen noemen. Samen met twee oudere broeders leeft hij in een pastorij in het bedevaartsoord Scherpenheuvel. ‘Soms denk ik dat ik beter wat zweveriger zou zijn.’ De toeristen aan de basiliek van Scherpenheuvel zijn zichtbaar teleurgesteld. Het centrale gedeelte van de oude koepelkerk is uitzonderlijk gesloten voor het publiek, en dat is te wijten aan de voorbereidingen voor de Kroningsfeesten die eens om de 25 jaar plaatsvinden. Als lid van het organiserend comité is Geert Narinx er nauw bij betrokken. Een dag voor mijn bezoek is hij in Brussel een grote mozaïek van de heilige Maria gaan ophalen, speciaal gemaakt door een Italiaanse kunstenaar. Ook in de spreekkamer van de pastorijwoning waar Geert me ontvangt, springen de statige portretten van geestelijken in het oog. Het is een bijzondere plek, en niet alleen vanwege het uitzicht op het groene bedevaartsoord. Sinds vijf jaar leeft Geert hier met pastoor Luc Van Hilst en bisschop Jan De Bie in gemeenschap, volgens de spiritualiteit van Filippus Neri. ‘Naar dat familiemodel was Neri bewust op zoek’, vertelt Geert, die erg begeesterd is door de 16de-eeuwse stichter van de orde van de oratorianen. ‘Al vroeg op het seminarie wist ik dat alleen in een pastorie wonen niets voor mij zou zijn. Hier vond ik het goede evenwicht. Het is niet zo strikt als een kloosterorde, maar je leeft wel samen met gelijkgestemden. We zijn nu met drie, maar hopen de gemeenschap op termijn uit te breiden.’ Geert en zijn medebroeders hebben elk een eigen kamer met sanitair, maar delen de werkruimtes en de living. Ook koken doen ze samen, net zoals de was en plas. Het grote leeftijdsverschil met Luc, die vijftig is, en Jan, die tegen de tachtig aanloopt, vindt Geert vooral een verrijking. Elke maandagavond is er een huisraad, waarbij ze naast praktische zaken ook discussiëren over een tekst uit Neri’s oeuvre. ‘Ondanks alle twijfels en beproevingen hebben Luc en Jan een manier gevonden om God in hun leven te houden. Dat stelt me gerust. Als jonge priester ligt de druk best hoog. Je legt serieuze geloften af aan de kerk. Ga ik dit engagement mijn hele leven volhouden? Als gewone mensen hun job beu zijn, dan zoeken ze iets anders, maar priester ben je voor altijd.’ Geert vond zijn roeping als kind al. ‘In de poëziealbums van mijn klasgenootjes schreef ik al dat ik later priester wilde worden (lacht). De figuur van Jezus heeft me altijd aangesproken. Toen we met de Vlaamse misdienaarswerking op reis gingen naar Rome en ik de bisschop van Hasselt hoorde preken in de Sint-Pietersbasiliek sloeg de vonk echt over. Eerst waren mijn ouders sceptisch: “Je studeert niet graag en dan kies je een studie van zeven jaar?” Om hen een plezier te doen, ben ik eerst gestart met een lerarenopleiding godsdienst en geschiedenis. Maar na een pak herexamens heb ik me toch ingeschreven aan het seminarie.’ Het was de start van een mooie maar intense periode. ‘Ik denk dat een tijdje in het seminarie veel jongeren deugd zou doen. Bijna 24 uur op 24 bid, eet en leef je samen met anderen in een vrij gesloten wereld. Zo leer je jezelf heel goed kennen.’ Rozenkransgebed Na zeven jaar in de filosofie- en theologieboeken, een sabbatperiode en wat uitstel door corona, werd Geert afgelopen zomer officieel tot priester gewijd, in de kathedraal van Mechelen. In zijn thuisdorp Geistingen, in het Limburgse Kinrooi, was er een groot volksfeest. Officieel mag hij nu alle sacramenten uitvoeren, van het huwelijk tot de eucharistie. Toch is dat niet zijn eerste taak. ‘Ik ben priester, maar geen pastoor, omdat ik niet aan één parochie verbonden ben. Als medewerker bij het Centrum voor Christelijk Vormingswerk geef ik vooral cursussen rond liturgie aan parochies in het aartsbisdom Mechelen-Brussel. Als ze vragen hebben rond bidden, vieringen of het voorgaan van de eucharistie, sta ik hen bij.’ Ook gewone gelovigen kunnen bij Geert terecht met hun zielsvragen. ‘Elke dag komt hier wel iemand aanbellen met zorgen rond eenzaamheid of een familieconflict. Luisteren en mensen verbinden, dat is voor mij de essentie. Toen alle eucharistievieringen tijdens corona verboden waren, zijn we gestart met een telefoonservice waarbij mensen een rozenkransgebed konden aanvragen. Op Eclips tv konden ze alles live volgen. De dankbaarheid was enorm. Een vrouw zei dat haar echtgenoot gestorven was met ons gebed op de achtergrond. Daarom vind ik het geloof vandaag meer dan ooit relevant.’ Parochiekoor Of het priesterschap niet eenzaam maakt, als jonge dertiger? ‘Natuurlijk wel. Maar ook wie een gezin of partner heeft, voelt zich af en toe alleen. Op dat vlak verschilt het huwelijk niet veel van het priesterambt. Mijn keuze heeft me ook geen vriendschappen gekost. Ja, ik geloof in het eeuwige leven, maar tegelijk ben ik erg realistisch. Soms denk ik dat ik beter wat zweveriger zou zijn (lacht). Maar het leven kent mij en ik ken het leven.’ Dat leven en werk lopen organisch in elkaar over. Het bidden van de getijden zorgt elke dag voor structuur. Om 7.30 uur verzamelen Jan, Luc en Geert in de basiliek voor het ochtendgebed, een half uur later volgt de eucharistie, waarbij ze telkens een stuk uit het Oude en Nieuwe Testament voorlezen, een cyclus die twee jaar duurt. Om 18 uur wordt de dag afgesloten met een gebed. Toch vindt Geert zijn job niet zwaar. ‘Ik heb geen partner of kinderen die ik moet opvoeden. Dat ontslaat me van een grote verantwoordelijkheid. Natuurlijk heb ik zorgen door de verhalen die mensen me toevertrouwen, maar dat is toch van een andere orde dan een ziek kind of financiële problemen.’ Aan vakantie heeft hij weinig behoefte. ‘Ik zou niet zeggen dat ik alle dagen vakantie heb, maar je leeft in een ander ritme. Een dagje naar Maastricht of een pint pakken met oude schoolmakkers in mijn geboortedorp, meer heb ik niet nodig om te ontladen. In mijn vrije tijd speel ik ook graag muziek, orgel uiteraard (lacht), en ben ik dirigent van het parochiekoor. In de oude steenoven van de pastorij bak ik ook graag brood of vlaai. Mijn grootvader was bakker, dus het zit in de genen. Jammer genoeg heb ik er te weinig tijd voor. Priester zijn is nu eenmaal geen engagement dat je kunt aan- of afzetten.’ |
'Vanuit de wonde, samen op weg naar verwondering'
'Metgezel in zingeving' organiseert een driedaagse onder het thema 'Vanuit de wonde samen op weg naar verwondering', in de abdij van Postel.
We gaan gedurende deze 3 dagen intensief met elkaar aan de slag met diverse werkvormen en interactieve dialoog-uitwisseling.
Elk mensenleven kent wonden die geheeld willen worden. Door een spirituele benadering van deze wonden kunnen zij een bron gaan vormen om opnieuw uit te groeien tot verwondering.
Daarbij zijn mededogen en overgave bijzondere aandachtspunten.
Naast de uitwisseling besteden we aandacht aan stilte en meditatie om te komen tot dat wat wezenlijk is, tot de kern van ons Zijn. We participeren ook gedeeltelijk aan het getijdengebed van de paters.
In het hart van de stilte gebeuren de grote dingen en worden de geheimen van het leven fluisterend hoorbaar. Daarom gaat deze 3-daagse door in een abdij waar de stilte hoorbaar is en die bovendien gelegen is in een prachtige natuurlijke omgeving. Het geluid van de stilte leidt naar werkelijke vrede en vreugde in ons leven, een weg van innerlijke bevrijding die doorwerkt in ons dagelijks bestaan.
Minimaal 8 en maximaal 12 deelnemers.
Wanneer: vrijdag 4 november 2022 vanaf 09.15 uur t/m zondag 6 november 2022, 16.30 uur
Waar: Abdij Postel.
Uiterste inschrijvingsdatum: vóór maandag 17 oktober 2022.
Vervoer: Eigen vervoer
In verband met mogelijke car-pooling zullen wij te zijner tijd een deelnemerslijst mailen met daarop naam, (geen adres) woonplaats, telefoonnummer en e-mailadres van alle deelnemers. Mocht U in verband met privacy hiertegen bezwaar hebben, gelieve dit tijdig aan ons kenbaar te maken.
Kosten en betaling:
Het inschrijvingsgeld bedraagt 190,- euro per persoon ( incl. eten, overnachtingen en lakenpakket)
De inschrijving is pas definitief na ontvangst van een voorschot van 25,- euro als voorlopig inschrijvingsgeld.
Het resterende bedrag van 165,- euro dient betaald te zijn uiterlijk vóór 22 oktober 2022.
U kunt dit bedrag storten op :
Triodos Bank, rekeningnr: IBAN: NL30 TRIO 0390 3000 47 t.n.v. C.G.M. Segers inzake Metgezel in Zingeving.
Gelieve bij de storting duidelijk te vermelden: uw persoonlijke (meisjes)naam en ‘ Samen op weg van wonde naar verwondering
Vanuit het buitenland: IBAN: NL30 TRIO 0390 3000 47 BIC -code: TRIONL2U.
Van uw inschrijving via de website ontvangt u een automatische bevestiging.
Ongeveer 2 weken vóór het begin van de activiteit ontvangt u van ons nog de laatste praktische basisinformatie.
Annulering:
Zou u om bepaalde redenen de bezinningsdagen niet kunnen volgen, dan vragen we u om ons zo spoedig mogelijk in kennis te stellen.
Annulering 1 maand voor aanvang van de activiteit is kosteloos met dien verstande dat de aanbetaling niet wordt gerestitueerd.
Bij annulering tot 14 dagen voor aanvang van de activiteit wordt 50% van het inschrijvingsgeld terug betaald, daarna blijft het volledige bedrag verschuldigd.
Bij onvoldoende deelnemers ontvangt u het totale bedrag terug inclusief inschrijvingsgeld.
'Iedereen recht op voedsel'Magali de Biolley, medewerkster van Oxfam, slaat in DS van 12 september, spijkers met koppen.
Zij constateert dat in in de vier meest getroffen landen elke minuut iemand sterft van de honger. Het is onze gedeelde verantwoordelijkheid om die honger te voorkomen, o.a.. omdat Ethiopië, Somalië, Zuid-Soedan en Kenia samen verantwoordelijk zijn voor slechts 0,1 procent van de huidige wereldwijde uitstoot, terwijl de rijke, geïndustrialiseerde landen, waaronder België, ongeveer 92 procent van de overtollige historische uitstoot en 37 procent van de huidige uitstoot voor hun rekening nemen.
'Hongersnood is een buitengewoon politiek falen omdat we het kunnen stoppen', schrijft zij. En zij besluit terecht: 'Iedereen moet het recht hebben op toegang tot voedsel'.
Het is dan ook onbegrijpelijk dat in heel wat reacties op dat artikel cynische relativering, zelfs vijandigheid en plat populistische persoonlijke aanvallen doorklinken.
Davidsfonds organiseert bezoek aan Tabloo
Beste leden van het Davidsfonds,
Op 18 september as. organiseert het Davidsfonds Retie een uitstap naar Tabloo in Dessel.
( TABLOO – Gravenstraat 3, 2480 Dessel. Vlak bij het rondpunt als je van Dessel naar
het SCK rijdt.)
·. De samenkomst is voorzien aan de ingang van Tabloo om 14u.
Hopende op een grote opkomst,
Met vriendelijke groeten,
Het Bestuur
Is winst ethisch verantwoord?Yanis Varoufakis’ oproep om de elektriciteitsmarkt op te blazen, valt slecht bij drie onderzoekers. Zijn alternatief dreigt Europeanen te verarmen, aldus Joannes Laveyne, Sam Hamels en Marten Ovaere, onderzoekers aan het Labo voor Elektrische Energietechniek (UGent) & de faculteit economie en bedrijfskunde (UGent)., in DS van 2 september.
De auteurs blazen koud en warm. Hun pleidooi voor een langetermijnmarkt met vaste prijzen, verdient steun. De overheid MOET daarin het initiatief nemen en desnoods beslissend optreden. Waarom zij het dan toch nog hebben over 'tijdelijke maatregelen om de (immorele) overwinsten ' aan te pakken, is me een raadsel.
Overigens wordt met de hele discussie omtrent het al dan niet ethisch zijn van (over)winsten, een bijzonder boeiend probleem op de voorgrond gebracht. Het boort zich in de essentie van ons liberaal-kapitalistisch economisch systeem.
Is 'winst' ethisch verantwoord? Wanneer overschrijdt de winstmarge de morele grens en wordt ze immoreel? Hebben deze onderzoekers zich vroeger al ooit die ethische vraag gesteld?
Klaarblijkelijk wordt nu de winst onderworpen aan een ethische toets, die bijzonder flou en nattevingerwerk blijkt te zijn en die tot voor kort zelden of nooit een rol speelde.
Tot slot: ook deze auteurs stellen systeemkritiek en -weerstand, al te vlug gelijk met 'populisme'.
Antwoorden aan Dikke Freddy
Geachte heer,
Het toeval wil dat een kameraad van mij in een van uw gevangenissen woont. Hij kan niet lezen of schrijven, hij heeft geen rotte cent, hij is dakloos, en hij hoort en ziet soms dingen die er niet zijn. Waarschijnlijk moet daar de reden worden gezocht dat hij op een knalrode Ferrari heeft staan springen. Hij heeft ook lelijke woorden geroepen tegen de politieagenten die hem van die knalrode Ferrari hebben gehaald. En zo is van het ene het andere gekomen. Hij zit nu geïnterneerd in de gevangenis van Antwerpen en daar ben ik hem gaan bezoeken.
Zou het geen gedacht kunnen zijn om het reglement voor de dierentuinen gewoon over te schrijven voor de gevangenissen?
Hij heeft geluk dat een grote groep bommenleggers en valsspelende projectontwikkelaars voorlopig nog niet aangehouden is, want in de gevangenis van Antwerpen is het kot letterlijk te klein. Mijn kameraad slaapt op een matras die onder het bed van een celgenoot is geschoven. Tijdens hittegolven is het in zijn cel gemiddeld vijf graden warmer dan buiten. Kunt u het zich voorstellen? En over hoe hij zijn gevoeg moet doen, durf ik hier niet te schrijven.
• Zoogdieren krijgen grotere verblijven in dierentuinen
Nu wil het geval dat uw altijd overijverige collega Ben Weyts zich, nu de scholen gesloten zijn, met dierenwelzijn is gaan bezighouden. Hij heeft zijn vakantie gebruikt om een nieuw reglement voor de dierentuinen te schrijven. Alle beren, katachtigen, buideldieren, hoefdieren en knaagdieren zullen erop vooruitgaan. Ze gaan drastisch meer binnen- en buitenruimte krijgen. Diverse beesten, zoals bijvoorbeeld de tijgers, zullen alleen nog mogen worden opgesloten, indien ze een privaat zwembad ter beschikking hebben. En alle gedierte dat het wenst, moet een apart slaaphok krijgen. Alstublieft!
Zou het geen gedacht kunnen zijn om dat reglement voor de dierentuinen gewoon over te schrijven voor de gevangenissen waarvoor u bevoegd bent? Op die manier hoeft u het warm water niet opnieuw uit te vinden.
Bovendien liggen de middelen voor het grijpen om grotere binnen- en buitenruimtes, zwembaden en aparte slaaphokken in de gevangenissen te realiseren. Uw collega Matthias Diependaele heeft een miljard in zijn schuif liggen. Hij heeft die centen gekregen om sociale woningen te bouwen, maar hij wordt bij dat bouwen langs alle kanten tegengewerkt en dus krijgt hij zijn geld niet op. Het moet toch mogelijk zijn om in de wetgeving en de reglementen een paar wijzigingen aan te brengen zodat gevangenissen voortaan ook onder de noemer sociale woningen kunnen vallen.
Is het mogelijk om, indien u er op die manier in zou slagen om ook minister van sociale woningen te worden, mijn persoonlijk dossier ook even ter hand te nemen. Ik sta nu al vier jaar op een wachtlijst voor een sociale woning en mijn huisbaas heeft mij mijn opzeg gegeven omdat hij van een andere huurder dubbel zo veel kan krijgen als van mij. Ik begin het allemaal redelijk uitzichtloos te vinden en ik heb al gedroomd dat ik op een knalrode Ferrari stond te springen.
Desalniettemin groet ik u met de meeste Hoogachting,
Fr. De Meester,
U correspondeerde eerder al met mij en noemde mij toen vriendschappelijk Dikke Freddy.
----------------------------------
Aan mijn goede vriend Dikke Freddy
Beste Dikke Freddy (ik noem u zo, want dat De Meester vind ik maar niks), vooreerst deze goeie raad: als ge uit frustratie de onweerstaanbare drang voelt om op een auto te staan springen, doe het dan s.v.p. niet op een knalrode Ferrari. Kiest gij toch maar beter een grijs Toyotaatje. Maar nu ter zake. Ik heb, minister van Justitie zijnde, met veel belangstelling kennisgenomen van uw ideeën. Ge vergeet daarbij wel het allerbelangrijkste: er is in ons geliefde België federaal en regionaal niveau. En de ministers die gij vernoemt, den Ben en de Matthias, die zitten in Vlaanderen met de miljarden te spelen. Tussen haakjes, die miljarden hebben ze via allerlei staatshervormingsmechanismen verdorie uit onze federale kas naar hun portefeuilles kunnen transfereren. Soit. Ge kunt dus beter naar die heren schrijven. Misschien kan Ben wel voor u en co wat meer binnen- en buitenruimte voorzien. Met Matthias moet ik oppassen. Die zit wel in een andere partij maar is nog blauwer dan ik. Hou u sterk! QuickieNatuurhistorische wandeling Breiloop
Heemkring Zeven Neten organiseert in samenwerking met natuurvereniging Den Bunt en Davidsfonds-Retie een natuurhistorische wandeling langs de Breiloop. Danny Van der Veken verkent met de deelnemers het oorspronkelijke brongebied van het riviertje op de grens Retie-Geel. Samenkomst om 9 uur op de parking Sas 6 te Mol, VITO-TAP, Boeretang 282, 2400 Mol. Einde wandeling omstreeks 12 uur aan Sas 6. Iedereen van harte welkom. |
Religie als remedie'De teloorgang van het katholieke collectieve denken drijft hen (knaldrangfanaten, consumentisten, cocaïnsnuivers...) bovendien naar een geestelijke eenzaamheid, die ze tevergeefs proberen te doorbreken met snelle solidariteit of haatcampagnes op sociale media en in gerelateerde consumptieclubs ', schrijft Stefaan De Buysscher in DS van 26 augustus.
Ook hij beseft, net als vele andere mensen, experts of niet, dat geestelijke eenzaamheid vaak een gevolg is van de verrafeling, de destructie, de verdamping van een zingevend en verbindend sociaal weefsel. Het kan niet ontkend worden dat religie (= verbinding) sterk voor dat weefsel zorgt. En in onze cultuur heeft het christendom, en in het bijzonder het katholicisme, een zeer grote rol gespeeld, die overigens in het sociaalculturele leven nog altijd belangrijk is.
Telkens wanneer ik auteurs lees, die wijzen op het wegvallen van religie als oorzaak van geestelijke eenzaamheid en vaak destructief individualisme, vraag ik me af, waarom zij niet onbevangen pleiten voor een herwaardering van religie als remedie? Ouderwetse pleinvrees?
21ste eeuwse primitievenOnder de titel 'Met de ene religie durf je al wat gemakkelijker te spotten dan met een andere', hekelt Paul Bistiaux in DS van weonsdag 17 augustus, het clipje waarmee De Allerslimste Mens reclame maakt voor het nieuwe seizoen van die quiz.
'Ik neem aan dat de makers van de clip zeker niet het opzet hadden mensen te schofferen', schrijft Bistiaux. Is er een andere verklaring of motivering te vinden voor dit soort gedoe? Met humor of satire heeft dit niets te maken. Het clipje toont alleen maar de kneuterige geborneerdheid van de makers, die waarschijnlijk voor het grootste deel uit een katholiek nest komen, bij wie nog iets is blijven hangen van Bijbelse verhalen en rituelen, maar helemaal geen idee meer (willen) hebben van het actuele christendom.
Stoere pubers die denken dat ze tegen de benen durven schoppen, vaak zijn dat de benen van hun ouders en zeker van hun grootouders, en dat puberale gedrag beschouwen als een toe te juichen uiting van vrijgevochtenheid en 'humor'(!?).
Het kan niet anders of ze zijn zelf zeker zo belegen als wat ze op het scherm durven te brengen. Tegelijk doen deze kereltjes het in hun broek, als ze gevraagd zou worden een 'humoristisch' clipje over de islam te maken.
21ste eeuwse Vlaamse primitieven.
De journalistieke maagd MiaIn een opiniestuk in DS van 29 juli, onder de titel 'De benoeming van Lahbib is een affront voor België', brandt barones Mia Doornaert de nieuwe minister van Buitenlandse Zaken meedogenloos af.
De aanleiding is de reis die Lahbib als journalist maakte naar de Krim via Moskou, op uitnodigign en op kosten van een Russische organisatie.
'De basisvereiste daarvoor is dat je er als professionele journalist naartoe gaat, in naam van het medium en op kosten van het medium waarvoor je werkt, of van de afnemers van je reportages. Iets heel anders is als je je laat uitnodigen,en opereert binnen de opgelegde omrastering van degene die de reis en het verblijf betaalt', schrijft Doornaert.
Een vraag aan Doornaert: 'Heeft zij in haar lange journalistieke carrière nooit ofte nimmer gezondigd tegen de basisvereisten die zij opnoemt? ' En als zij, ook na een uitgebreid en ernstig gewetensonderzoek geen enkel vlekje vindt op haar journalistieke ziel, heeft zij dan ook nooit bij collega's die afschuwelijke journalistieke zonden ontwaart? En zo ja, heeft ze dan haar collega's of de media waarvoor zij werkten, daarover aangesproken, ze op hun journalistieke deontologie gewezen? Haar afschuw erover uitgeschreven met dezelfde straffe bewoordingen als in dit opiniestuk?
Ook op een reeds gezegende leeftijd, is een gewetensonderzoek louterend
'Juul Kabas redt de economie'
Dat liedje is ‘’t Zijn zotten die werken’. De titel gaat frontaal in tegen de jongste fetisj van de uitsloverij, de werkzaamheidsgraad, waarvan een dogma wil dat die dringend naar x procent moet. Een communistische slogan tegen het neoliberalisme? Het planbureau genaamd Juul Kabas draagt er wel sterke argumenten voor aan.
Eén, ‘ge wordt er niet rijk van’. Inderdaad, werkende armen zijn steeds minder een zeldzaamheid. Voedselbanken floreren, de inflatie holt de koopkracht uit en bedrijven zien lonen vanouds letterlijk slechts als een last, die moet worden ingeperkt of op de staatskas afgewenteld. Wat ook niet helpt, is dat de fiscale druk op arbeid, anders dan die op vermogens, hoog blijft. Pas nu lijkt minister van Financiën Vincent Van Peteghem (CD&V) dat, ter nagedachtenis van Juul Kabas, ter harte te nemen.
Twee, ‘ge wordt er zo muug van’ (Kabas kwam uit Retie). Zie ook: de burn-outpandemie. Ze is de keerzijde van de uitsloverij die naar verluidt de begroting en de pensioenen moet redden. Bestaan daar andere middelen voor? Zeker, maar de politiek moet dan wel heilige huisjes durven te slopen.
• ‘Als het wat moeilijker loopt, wil je niet meteen afgeschreven worden’
Dat arbeidsdwang mensen moe en ziek maakt, brengt een dilemma aan het licht. Zijn mensen er om de economie te dienen, of andersom? Mensen proberen zich te redden, kiezen voor levenskwaliteit en zorg voor de kinderen, en gaan deeltijds werken, tegen het dogma van de werkzaamheidsgraad in. Vrouwen doen dat vaker dan mannen. Mannen verdienen immers meer (ook een anomalie die reflectie verdient). Al is hier niet alleen toxisch masculinisme in het geding, het is ook de oude (en dus patriarchaal getinte) droom van de welvaartsstaat: dat één inkomen per gezin zou volstaan.
Ja maar, heet het dan, goed opgeleide vrouwen blijven dan toch thuis, terwijl onderwijs en zorg zoveel handen tekortkomen. (Hoezo, zijn dat dan vrouwenjobs?) En je zult zien, die werkende man gaat er dan met de secretaresse vandoor, zodat de echtgenote in armoede achterblijft en met dat deeltijds werken amper pensioenrechten opbouwt. Nog zo’n te verhelpen anomalie.
Het werkt ook omgekeerd. Deeltijds werkende ouders (m/v/x) zullen de economie en de sociale zekerheid minder belasten met burn-outs of mentale klachten. En ze hebben minder nood aan kinderopvang en andere collectieve voorzieningen. Zo verlagen ze de druk die daar heerst door personeelsgebrek. Al zijn die tekorten vaak ook het gevolg van besparingen en andere misplaatste zuinigheid bij politici die de overheid toch altijd te duur vinden.
Juul Kabas zal dus herinnerd worden als de zanger die de vinger op de wonde legde. Dat alles met alles samenhangt en dat de eenzijdige fixatie op de werkzaamheidsgraad maar een heel beperkte ideologische agenda dient, die mensen arm houdt, uitput en ziek maakt. Wat ’n boodschap, zeg. Kom daar maar eens om, Niels Destadsbader!
--------------------------
Marc Reynebeau is senior writer van De Standaard.
Antwoorden aan Dikke FreddyBRIEVEN VAN DIKKE FREDDY
Aan Matthias Diependaele, minister van de daad bij het woord
Erik Vlaminck
Woensdag 29 juni 2022 om 3.25 uur
Geachte heer,
U hebt miljarden in uw schuif liggen om er huizen mee te bouwen voor de 170.000 burgers die wachten op een sociale woning. Helaas worden uw bouwplannen van alle kanten tegengewerkt: de Chinezen kwamen met corona en Vladimir Poetin is Oekraïne binnengevallen. Bovendien liggen veel Vlaamse burgemeesters dwars. Ze gaan liever aan de slag met projectontwikkelaars die voetbalstadions en winkelcentra neerpoten dan met aannemers die sociale woningen bouwen. In Limburg zijn er zelfs minder sociale woningen dan een jaar geleden. Maar het zal u niet beletten om uw wachtlijst die langer is dan de langste wachtlijst die minister Wouter Beke ooit had, drastisch in te korten.
U gaat een dik half miljard uit uw schuif halen en aan privé-investeerders geven. Die gaan daar dan uit pure goedhartigheid betere sociale woningen mee bouwen dan we ooit zagen. Ze zullen hun ervaring met woonzorgcentra en forensische psychiatrische centra ten volle inzetten, want dat zijn absolute topvoorbeelden.
U hebt ook detectives ingehuurd die in een jaar tijd ontdekten dat 189 sociale huurders eigendom in het buitenland bezitten. 0,1125 procent van het aantal sociale huurders! Alstublieft! Zij kunnen terecht fluiten naar hun sociale woning en zo slinkt uw wachtlijst in één klap tot 169.811. De volgende stap is ongetwijfeld dat uw detectives gaan onderzoeken welke eigenaars van Porsches en Maserati’s optrekjes in het buitenland bezitten waar ze geen belastingen voor betalen. De logeerkamers in hun villa’s kunnen uw wachtlijst verder verkorten.
U hebt nu ook dapper beslist dat de bankrekeningen en de spaarboekjes van wie op uw wachtlijst staat, grondig zullen worden nagekeken. Een alleenstaande die daar meer heeft opstaan dan wat een Volkswagen Polo met airco kost, mag het vergeten. De wachtlijst zal andermaal drastisch slinken. Ongetwijfeld zullen nu zeer binnenkort ook de bankrekeningen en de spaarboekjes van de burgers die in de Pandora-papers staan grondig worden nagekeken. Wellicht kunnen uw bankrekeningcontroleurs minister Vincent Van Peteghem ook uitleggen hoe hij een vermogensregister voor alle Belgen kan installeren, want die mens krijgt dat niet geregeld.
Intussen ben ik blij met de stappen die u alvast zet om de rijkste armen te kortwieken. Ik ga ervan uit dat ik nu pijlsnel zal opschuiven op uw wachtlijst waarop ik onlangs mijn vijfjarig jubileum heb gevierd.
Ik groet u dan ook met de meeste Hoogachting,
Fr. De Meester,
In de volksmond gekend als Dikke Freddy
------------------
Dikke Freddy,
Vooreerst verheugt het me dat ge mijn daadkracht prijst en een aantal beslissingen opnoemt die mij als volbloedliberaal na aan het nationalistische hart liggen.
Maar meent ge het wel allemaal beste kerel? In uw ondertoon meen ik sporen van sarcasme, ja zelfs van cynisme te ontwaren. Waar haalt ge het dat er in Limburg, mie landj, minder sociale woningen zijn gebouwd? Gij denkt misschien dat woningen gebouwd door projectontwikkelaars onmogelijk ook maar één sociaal spoor in hun bakstenen hebben zitten.En opgepast, wie aan Limburg raakt, treft Zuhal en bijgevolg ook mij!
Dat ge een pluim uitdeelt aan die andere Limburger, dat is om te gieren.Vergeten zeker dat Beke met pek en veren wandelen is gestuurd, terug naar Leopoldsburg.
Ge hebt precies ook iets tegen mensen die een Porsche of een Maserati bezitten. Jaloers ? Zou toch niks voor u zijn jongen. Ge geraakt gewoonweg niet achter het stuur. Ge zijt te dik, dikke Freddy. En dat komt door uw dagelijkse friet en hamburgers. Eet gezonder!
Een goeie raad van uw minister.
Complotdenker Mia DoornaertIn DS van 15 juli schrijft Mia Doornaert een artikel, onder de titel 'Pour les Flamands la même chose', waarin zij zich 'blauw' ergert aan de de teloorgang van de beleefdheidsvorm 'u' in onze taal.
Het is wel een bijzonder klein en kramikkig kapstokje waaraan Doornaert erg zwaarwichtige conclusies en verwijten hangt. Wat zij over de persoonlijke voornaamwoorden schrijft, maakt vooral duidelijk dat zij weinig of geen benul heeft van de streektalen in Vlaanderen en de evolutie naar een algemene taal.
Doornaert slaat alles wanneer ze in de opmars van het 'taalverarmende getutoyeer' de hand ziet van een 'occulte kliek Vlaamse fundamentalisten'. Die hebben er dan nog eens voor gezorgd dat 'vriendelijke, knappe personen van kleur' zich in hun hoofd hebben gestoken ('ze kregen het erin gepompt') dat 'jij-jou' altijd hoort omdat het een topuiting is van democratisch besef.
Het is meer dan verantwoord nog eens dieper in te gaan op de verwerpelijke methode die barones Doornaert hier weer eens gebruikt.
Wat is die methode? Zij smeert een feit(je), een anekdote, een uitspraak, uit heden of (ver) verleden breed en gekleurd, geframed, uit en hangt daaraan zwaarwichtige, soms wereldomvattende, politiek-ideologische conclusies van harentwege vast, die haar vooroordelen, maatschappij-, mens- en politieke visies bevestigen.
Het is duidelijk dat de columniste al lange tijd op een selectieve en gekleurde manier sommige feiten uitvergroot om ze te doen passen in haar ideologisch kraam. En dat ideologisch kraam doet meer en meer denken aan de beklemmende hokjes van complotdenkers.
Want zeg nu zelf: wie in Vlaanderen denkt dat de verwarring in het u-jijgebruik en de dreigende jij-overheersing, veroorzaakt worden door een geplande actie van een 'occulte kliek Vlaamse fundamentalisten'? Niemand? Toch wel: Mia Doornaert, onafhankelijk expert in internationale betrekkingen en columniste van De Standaard.
Nieuw boek over Retie
Op zaterdag 15 oktober heeft om 19.30 uur, tijdens de boekenbeurs van het Davidsfonds, in GC Den Dries de presentatie plaats van een nieuw boek over Retie: 'Bestuur 1795-2022'.
Paul Stappaerts(Leuven) behandelt daarin de bestuurlijke en beleidsontwikkeling van onze gemeente sinds 1795.
'Ik ben gretig ondergedoken in de geschiedenis van het dorp waar mijn wortels liggen en waarvoor mijn hart blijft kloppen. Dat liep uit in een tweedelig boek.
Het eerste deel gaat over het bestuur van de gemeente Retie vanaf de Franse Revolutie tot op vandaag.
Deel twee zal gaan over de Retiese bevolking in al haar variaties, geuren en kleuren. Het zal later verschijnen.
Voor dit deel over het bestuur raadpleegde ik alle verslagen van de gemeenteraad en de notulen van het schepencollege vanaf 1817, het Rijksarchief in Antwerpen voor de gemeenteraadsverkiezingen en wat er betekenisvol was tijdens het bestuur van vijftien burgemeesters. De rest putte ik vooral uit interviews met dorpsgenoten.
Moge dit boek je op verhaal laten komen, op je eigen verhaal en op verhalen die je deelt.'
Klik op onderstaande link:
Bijlagen:
Folder Bestuur Ind..pdf (1.8 MB)
Remco Campert 1929-2022Poëzie is een daad
van bevestiging. Ik bevestig
dat ik leef, dat ik niet alleen leef.
Poëzie is een toekomst, denken
aan volgende week, aan een ander land,
aan jou als je oud bent.
Poëzie is mijn adem, beweegt
mijn voeten, aarzelend soms,
over de aarde die daarom vraagt.
Voltaire had pokken, maar
genas zichzelf door o.a. te drinken
120 lieter limonade: dat is poëzie.
Of neem de branding. Stukgeslagen
op de rotsen is zij niet werkelijk verslagen,
maar herneemt zich en is daarin poëzie.
Elk woor dat wordt geschreven
is een aanslag op de ouderdom.
Tenslotte wint de dood, jazeker,
maar de de dood is slechts de stilte in de zaal
nadat het laatste woord geklonken heeft.
De dood is een onttroering.
Remco Campert
De Preekstoel in HerentalsOok dit jaar nodigt 'Heilige Huisjes' negen sprekers uit naar de St.-Waldetrudiskerk in Herentals. Wat betekent het voor hen wanneer zij zeggen "Ik ben christelijk gelovig" ?
Negen sprekers nemen ons mee in hun persoonlijke getuigenis. Ze zijn creatief, gedurfd, spiegelend, actueel ... Elke spreker krijgt een half uur, niet meer en niet minder.
Nadien wordt u uitgenodigd in de tuin van de voormalige dekenij, om er samen met de spreker bij pot en pint nog even na te kaarten.
Klik op onderstaande link voor het volledige programma.
Bijlagen:
https://www.kerknet.be/sites/default/files/Preekstoel%202022%20-%20Flyer.pdf
Landbouwkolonisatie is landbouwkapitalismeDe dominante visie op onze landbouw vertoont sterke gelijkenissen met de kolonisatie, schrijft Joost Dessein,
hoofddocent rurale sociologie (UGent), in DS van 1 juli.. Het is tijd om werk te maken van de dekolonisatie van de toekomstige generaties.
Ook al heeft 'kolonisatie' geen goede klank, toch heb ik de indruk dat de auteur het woord als een eufemisme gebruikt. Want de kenmerken van de landbouw die hij beschrijft, zijn gewoonweg de kenmerken van het kapitalisme.
Met zijn kritiek op het huidige landbouwbeleid, hekelt de auteur ook het kapitalistisch systeem en beklemtoont hij de onhoudbaarheid ervan. Je kan onmogelijk één economisch product uit de kapitalistische winkel halen, verkondigen dat het een slecht en gevaarlijk product is, en al de andere spullen die dezelfde kenmerken vertonen, ongemoeid laten.
Als Dessein schrijft: ' Het is tijd om werk te maken van de dekolonisatie van de toekomstige generaties', bedoelt hij eigenlijk, als je zijn betoog leest: 'Het is tijd om een einde te maken aan het (huidige soort) kapitalisme, zodat de toekomstige generaties niet te lijden hebben onder de destructieve gevolgen ervan.'
Durft hij dat wel?
De waardigheid van het menselijk levenIn een reactie op de schrapping door het Hooggerechtshof van de VS van het federaal recht op abortus zoals vastgelegd in het arrest Roe v. Wade uit 1973, stelt de Pontificale Academie voor het Leven dat het arrest de wereld uitdaagt dieper na te denken over de waardigheid van het menselijk leven.
De academie roept ook op tot sociale veranderingen om zwangere vrouwen beter bij te staan zodat ze hun kind kunnen behouden. In de verklaring van de pauselijke academie staat eveneens dat de verdediging van het menselijk leven niet beperkt mag blijven tot individuele rechten, omdat het leven een kwestie is van “brede sociale betekenis”.
'De mens heeft het recht om geboren te worden'Hans Schnitzler in Tertio:
'Als de mens zijn eigenschappen bij elkaar kan shoppen, dan staat er ontzettend veel op de helling. Wat zal dat bijvoorbeeld betekenen voor de verhouding tot onze ouders? Gaan we hen aanklagen als we niet tevreden zijn met hun keuzes? Biotechnologie stelt ons voor fundamentele ethische kwesties. Er is een stuk natuur in de mens waarop we geen vat hebben. De mens heeft het recht om geboren en niet gemaakt te worden. Als we dat niet erkennen, belanden we in een woestenij.'
Eindtermen en vrijheid van onderwijsIn DS van 24 juni schrijft docent Hans Geybels een opiniestuk over de eindtermen en de vrijheid van onderwijs.
De rijken blijven buiten schotIn DS van 21 juni hekelt Zelfa Madhloum de vakbonden en de betogers voor betere lonen.
Toch opvallend dat deze 'opiniemaakster', die vermoedelijk wat haar financiële situatie en sociale status betreft, niet zou misstaan tussen de tienduizenden betogers, haar pijlen richt op haar 'lotgenoten'. Zij heeft geen oren naar de klacht dat meer en meer mensen in de financiële problemen geraken, terwijl de reeds welgestelden nog rijker worden.
Het is merkwaardig dat in de media die (super)rijken bijna altijd buiten schot blijven en dat weinig of geen vragen gesteld worden over hun arbeidsethos en -intensiteit. Nog merkwaardiger is dat het hier bestaande sociale vangnet beschouwd wordt als een 'systeemfout', waardoor mensen niet altijd nog de noodzaak voelen om in dienstverband te werken.
Madhloum pleit eigenlijk voor een ontmanteling van sociale verworvenheden en rechten van de lagere inkomensklassen. Over de riante positie van grote bevolkingslagen geen woord.
GenderfluïditeitIn een column in DS van 20 juni maakt Joren Vermeersch duidelijk dat volgens hem de genderklok doorslaat.
Vermeersch stelt een aantal belangrijke vragen en problemen. Ik vermeld er twee.
Als genderidentiteit ‘fluïde’ is en dus meerdere keren kan wijzigen tijdens een mensenleven, moet dan telkens het hele wetten- en administratieve arsenaal worden aangepast of is het mogelijk en gewenst regelgeving en administratie zo ruim en soepel te maken dat de genderwijziging bij manier van spreken een fluitje van een cent is?
Ik ben het met Vermeersch eens dat door de voorstelling van liefde en lust als onafhankelijke emoties, afbreuk wordt gedaan aan het monogame samenlevingsideaal. De vraag dringt zich dan op of ook voor polygame relaties en andere denkbare relatievormen die uit de verabsolutering van de individuele liefdes- en lustemoties kunnen voortkomen, een wettelijk en administratief kader opgezet moet worden.
Overigens is de vraag die een DS-forumdeelnemer zich stelt, meer dan terecht: leidt het faciliteren van de genderfluïditeit tot meer stabiliteit en geluk bij de betrokkenen?
Bisschop Bonny en directeur Boeve over vernietiging eindtermen
