Mijmeringen bij een Terzakeverslag over het debat der partijvoorzitters in de Vooruit in Gent


Het was me een weliswaar eenslachtig maar toch gevarieerd gezelschap. De partijvoorzitters en hun secondanten. Alleen De Wever was niet naar Gent durven komen. Die bleef liever in Antwerpen, werd met een bijna onzichtbaar monkellachje door de commentator gezegd. De Grote Vlaamse Leider had een ondervoorzitter afgevaardigd, met name de beweeglijke, kwikzilverachtige, altijd vrolijke Weyts, en de telegenieke Gentse Mollenaar Bracke.

Al deze Vlaamse politieke topfiguren zaten wat ongemakkelijk op een te klein podium en op stoeltjes die me eerder wankel toeschenen. Wellicht paste dat wat schamele decor in het bastion van het rooie Gent: de Vooruit.

Er was in het Terzakeverslag weinig inhoudelijks te horen. Des te meer aandacht ging naar het klankrijke gekissebis tussen Tobback, Decroo en Bracke. Deze laatste viel bijzonder in de kijker door een onbeheerst, hyperkinetisch gemolenwiek met de armen, wat een tv-jounalist ongetwijfeld een serieuze blaam, zoniet buis, in Siegfrieds machtige VRT-periode, opgeleverd zou hebben.

Bovendien had hij zich, wellicht om het Gentse proletariaat te plezieren en rekening houdend met de locatie, in een afgebleekte jeans gehesen, waarvan de bedenkelijke kwaliteit des te meer opviel omdat Bracke een plaats toebedeeld gekregen had helemaal aan het eind van het rijtje partijbonzen. Ongetwijfeld verwekte dat tv-zicht bij Marina in Mol enige vorm van gêne , want dat was hoedanook tegen de vestimentaire regels die ze gepoogd had Sieg bij te brengen.

Dat Bracke bijna enthousiast zat te knikken bij Van Besiens pleidooi voor een vermogenstaks, werd opgemerkt door een attente moderator, die niet geheel ten onrechte uit Brackes instemmend geknik afleidde dat hij met die belasting akkoord ging. Siegfried zat duidelijk gewrongen met die gevolgtrekking maar wist dan toch te bedenken dat ‘dit land alleen maar goed is voor de rijken en degenen die niet werken’, een hoogstpopulistisch zinnetje, dat toch niet echt aansloeg bij het aanwezige publiek, ook al had de happening plaats in de Vooruit.

Voor de rest kon opgemerkt worden dat alle deelnemers er met zweetdruppels op hun gezicht en vooral met een rooie kop bij zaten. De vraag dringt zich dan ook op: wordt er in de Vooruit, zeker als je rekening houdt met de bezuinigingsdiscipline die iedereen zich moet opleggen, te hard gestookt? Of werd de thermostaat fors naar omhoog geschoven om iedereen een rooie kop te bezorgen, wat alleszins accordeert met de rooie, roemrijke geschiedenis van de Vooruit.

Koor Euryante zingt in het kerkje van Schoonbroek

                                 

Op zondag 29 april om 11 uur verzorgt het koor Euryante een aperitiefconcert in de kerk van Schoonbroek. Het Sint-Jobkerkje is een stemmige en prachtige locatie voor dit lenteconcert. Euryanthe zingt oude en hedendaagse koormuziek. Daarnaast zijn er enkele poëtische overpeinzingen en instrumentale intermezzo's.

GELOVEN na de (misbruik)crisis

                                         

                                               Mark Van de Voorde

 

OKRA-academie organiseert op DONDERDAG 26 APRIL OM 14 UUR in GC DEN DRIES in Retie, een lezing door MARK VAN DE VOORDE.

Mark Van de Voorde handelt over de crisis in de Kerk en gaat in op vragen als: kan de Kerk deze crisis overwinnen?, kan het kerkelijk instituut zichzelf vernieuwen of dreigt er een breuk met de christelijke levensvisie?, hoe deze visie inpassen in de veranderende levensbeschouwing?

Van de Voorde was jarenlang hoofdredacteur van 'Kerk en Leven' (het parochieblad) en publiceerde heel wat over geloof en Kerk.

Daarnet op Ter Zake een merkwaardig 'debat' gehoord over dingen die er niet toe doen met vragen van de moderator, die evenzeer aan de kern van de zaak voorbijgaan.

Want wat is de vraag die iedereen zich in verband met deze onverkwikkelijke affaire stelt? Heeft de politicus en kandidaat-burgemeester van Brugge, zich schuldig gemaakt aan seksuele intimidatie of ongewenste seksuele intimiteiten: dat is de essentie.

Van der Kelen, hoofdredacteur van een krant die gespecialiseerd is in smeuïge seksverhaaltjes, horen verkondigen dat Humo een aanslag pleegt op de privacy, kwam helemaal ongeloofwaardig over. Ook het afdoen van het artikel in Humo, als een onderdeel van de verkiezingscampagne, heeft niets te maken met de grond van de zaak.

Als het waar is wat Humo op grond van getuigenissen, de kandidaat-burgemeester van Brugge aanwrijft, dan heeft het blad m.i. het recht , dat verwerpelijke gedrag openbaar te maken, gemeenteraadsverkiezingen of niet, officiële klacht of niet.

De vrouwen die getuigen, komen zo maar niet met hun verhaal voor de dag. Van der Kelen en de Brugse NVA-top proberen de rollen om te keren: getuigen voorstellen als ongeloofwaardig, van de slachtoffers schuldigen maken, van daders onschuldigen. Dat is 'pervers' in de letterlijke betekenis. Veronderstel dat getuigen gelijkaardige beschuldigingen zouden uiten tegen bv. een hoge geestelijke, wat zouden Van der Kelen en co. hun verontwaardiging uitschreeuwen.

De cruciale vraag blijft: zijn de beschuldigingen aan het adres van de politicus waar of niet.

'Credo! Ik geloof in de Heilige Geest'

 

 De abdij van Postel organiseert op 14 april voor jong en oud een geloofsdag rond het thema 'Credo! Ik geloof in de Heilige Geest'. Prelaat Frederic Testaert van de norbertijnenabdij begeleidt de dag.

Dit is de vijfde van zeven geloofsdagen, die plaatsvinden in de Postelse abdij. De abdij wil hiermee ingaan op een dubbele nood in deze tijd. Enerzijds zijn vele gelovigen nog maar weinig vertrouwd met de inhoud van hun geloof. Anderzijds zijn heel wat mensen op zoek naar zin, geloof, de waarheid van hun leven, maar horen ze nergens nog vertellen over de grote geloofsschat die de Kerk te bieden heeft.

Inlichtingen en inschrijvingen: contactgastenkwartier@abdijpostel.be of
0496501255 (vanuit Nl.:0032496501255)

Over de verwarrende onzekerheid omtrent de eerste lentedag

Van kindsbeen af 
de onwrikbare zekerheid bijgebracht:
het begin der seizoenen
valt op de 21ste dag.
Nu aan het wankelen gebracht.

Wetenschappers, berekeningen,
evenaar, zon,
onbegrijpelijke dierenkeerkringen:
zij brengen me niet van mijn stuk.

Kleindochter roept gedecideerd:
'Opa, jij bent verkeerd.
De lente begint op MIJN verjaardag!'
Goed, daar leg ik me bij neer.

Kleinzoon zegt verstoord: 'Nee.'
Ook hij wil per se
de lente starten als HIJ verjaart,
dat is de 21ste maart.

Geschipper dus.
Beiden het geluk gegund:
ik ben echt een lentekind
al op de dag dat het seizoen begint.

Dat gemarchandeer 
zint me niet fel.
Maar voor je kleinkinderen,
alles, weet je wel.