Retie in woord en beeld
Op zaterdag 26 juni presenteren Paul Stappaerts en Gust Adriaensen in GC Den Dries de tweede editie van 'Retie in woord en beeld'. Vorig jaar kende die dorpsevocatie een enorm succes.
Met diamontages, muziek, gedichten en bindteksten maken de presentators én de toeschouwers een boeiende tocht door het landschap en de geschiedenis van Retie.
De Wever: opgeblazen tot messiaanse proportiesTante Tine doet het weer
Op die heerlijke lentezaterdag maken ze zich op om naar de campagnestart af te zakken en daar de assistentie van de Heilige Geest af te smeken. Het Van Rompuytrio, het toonbeeld van de christelijke én Vlaams-Brabantse bourgeoisie.
Haiku-Herman, mister president, is het aan zijn waardigheid verplicht, te zwijgen en te schrijden. Broer Erik, robuuster, duidelijk opgetrokken uit Brabantse klei, kan het zich permitteren te doen alsof hij door de Pajottenlandse akkers dalkt. Het eertijds door hem zo geliefde 'splits BHV-t-shirt' heeft hij in de kast gelaten. In Eriks kielzog, zoon Peter. Heeft het ook al tot parlementslid gebracht.
Het stralende weer nodigt uit tot goed humeur. Dat hebben de Van Rompuys ook. Tot...
Vlak bij de ingang van de zaal, bemerken ze de rode Pasionaria van de familie. Zus Tine, tantien voor de Peter. Ze deelt warempel verkiezingspamfletten uit van die ultracommunistische PVDA+!
Een wolk schuift voor de zon, de sfeer is plots minder prettig. 'Hoe is het in godsnaam mogelijk dat iemand uit hetzelfde nest zo ver kan afdwalen?' vraagt Erik zich hardop af. 'Die lieve tantien', zucht Peter. Herman zwijgt, zoals het de huidige Europese president betaamt. Hij broedt al op een volgende haiku:
'Familiebloed kruipt...
Oranje kleurt hevig rood:
De pinkstergeest werkt.'
De wolkenwandelaars
als het weer lente is
kinderen
ga ik samen met jullie
over de wolken wandelen
over de witte wattenwolkjes
zie je ver beneden ons
koeien in de wei
vol gele boterbloemen
en daar ons huis
kabouterhuis
zie je moeder
wuivend met een zakdoek
dag moeder
wie staat er
midden op de weg
de hand beschermend
voor de ogen
turend naar onze wolk
jaja ONZE wolk
warempel karel
jaloers zal ie zijn
op ons de wolkenwandelaars
opgelet
even op een andere wippen
val niet door dat gat blauw
hé wat voel ik
water
jongens we hebben
in een regenwolk getrapt
laten we vlug
naar beneden glijden
over onze droomleuning
roetsj
en aan moeder
droge kousen vragen
Seksueel misbruikDe twee vragen die Tegenbos stelt, kunnen gelden voor seksueel misbruik binnen welke organisaties, instellingen of structuren ook. Ze slaan bv. ook op de media. Ongetwijfeld had bv. De Standaard of journalisten ervan, 20, 30, 40 jaar geleden, weet van seksueel kindermisbruik. Werd daar (voldoende) ruchtbaarheid aan gegeven? Neen. Dat werd toegedekt, want 'dat paste in de geest van die tijd'.
De vraag van Tegenbos 'moet niet ook iedereen die een misbruik toedekte, opgeroepen worden dit aan te geven?', mag niet alleen gericht zijn op de clerus maar ook op buren, familieleden, collega's, verantwoordelijken van leger, medische sector, onderwijs, jeugdwerk, enz. En uiteraard geldt deze bedenking ook voor de tweede vraag.
De strijd tegen misbruik verliest zijn kracht en effect, wanneer de indruk gewekt wordt dat het misdrijf zich hoofdzakelijk voordoet in kerkelijke kringen. Dat is bovendien en vooral een pijnlijke miskenning van het leed en de trauma's van de vele andere slachtoffers van seksueel misbruik.
Retie in woord en beeldLaatste weekend van juni en het eerste van juli: Forumfeesten met op zaterdag 26 juni
tweede editie van ‘Retie in woord en beeld’ in GC Den Dries.
Boycotten en ...toch meedoenBracke bij PharaGisteren mocht Siegfried Bracke aantreden in 'Phara'. Met groeiende verbazing en ontgoocheling heb ik geluisterd naar wat Bracke te vertellen had: NIETS. Zelden een betere illustratie gehoord en gezien van ‘gebakken lucht’. Je merkte het ook aan de verbouwereerde, dan weer geamuseerde of geïrriteerde gelaatsuitdrukking van de anderen rond de tafel, inclusief Phara. Die deed haar ex-collega, zonder veel moeite te hoeven doen, al behoorlijk spartelen.
Ik geef je het op een blaadje: in een debat met door de wol geverfde politici over inhoudelijke thema’s, raakt Siegfried geen grond. In dit Phara-onderonsje moest hij het al afleggen tegen een helder en concreet formulerende Schilz junior. Kortom, Bracke viel tegen in het vierkant.
GodsdienstonderwijsEr is heel wat commotie ontstaan omtrent het voornemen van aartsbisschop Léonard om de godsdienstlessen in het katholiek onderwijs duidelijker te profileren.
De vraag waaraan in de discussie, ook door mevrouw Van Hecke, voorbijgegaan wordt, is: wat is de betekenis en inhoud van een 'katholieke' school? Kun je nog over 'katholiek' onderwijs spreken, wanneer er klaarblijkelijk geen echte binding met en kennis van de religieuze praktijk en rituelen in de katholieke kerk meer is? Wanneer er weerstand en huiver daartegenover, ook bij de leerkrachten godsdienst, is?
De kerk neemt toch wel een heel ruimdenkende, om niet te zeggen lakse, houding aan tegenover al die instellingen, die zich met de naam 'katholiek' tooien. Geen enkele 'wereldlijke' vereniging zou blijven dulden dat leden of onderafdelingen zich geen bal aantrekken van de regels of aanbevelingen van het clubbestuur en gewoon hun eigen weg gaan.
Het is dus logisch dat Léonard daarin meer duidelijkheid wil. En dat mag je ook verwachten van de verantwoordelijken van het katholiek onderwijs. Ofwel gooi je die katholieke vlag weg, ze dekt de lading toch niet. Alleen maar goed voor de recrutering van leerlingen.
Van Parys wijkt voor Torfs
Het eerste slachtoffer van het binnenhalen van Torfs, is er. En het is een slachtoffer met naam. Tony Van Parys was ooit minister van justitie en werd jarenlang opgevoerd als DE CD&V-justitiespecialist. Het eerste optreden van politicus Torfs in 'Phara'
Torfs is een vlotte, en, zeker in zijn taalgebruik, een gladde jongen. Hij houdt, dat is al langer duidelijk, van taalspielerei. Wanneer je dat talent graag etaleert, loert altijd het gevaar om de hoek, dat je uitschuift over de door jezelf gecreëerde gladheid. Zeker in de politiek.
Ook al ontkende hij het, de opmerking van Phara was correct: er was ontegenzeggelijk nu al verandering merkbaar bij de professor. Beweren dat je totaal dezelfde blijft wanneer je situatie en invalshoek fundamenteel veranderen, is toch wel erg naïef of ijdel.
Torfs kon tot nu toe van aan de zijlijn, eerder van hoog in de tribunes, monkelend, relativerend, ironiserend, badinerend, het politieke spektakel overschouwen. Nu betreedt hij de arena. Al vlug zal blijken, dat het harde gevecht geen ruimte laat voor de afstandelijke, beschouwende rust, die Torfs in de ’serieuze’ tv-programma’s probeerde uit te stralen. In het verleden is overigens al gebleken dat wanneer Torfs in het nauw gedreven wordt, hij bijzonder taalagressief uit de hoek kan komen. Taal zal hoe dan ook zijn scherpste en gevaarlijkste wapen zijn. Gevaarlijk ook voor hemzelf. Dat de professor in zijn eerste optreden als politicus al direct Bart De Wever door de mangel haalde, belooft spetterend vuurwerk voor de toekomst.
Rik Torfs behoort nu tot het gild der steeds maar talrijker wordende BV’s die zich (willen) laten strikken door een politieke partij en op een verkiesbare plaats worden gedropt. Torfs heeft ongetwijfeld al ooit kritische bedenkingen bij dit fenomeen geschreven. Want het is geen fraaie praktijk en het holt de geloofwaardigheid van het politieke bedrijf verder uit. Het gemopper (altijd direct in de kiem gesmoord door de partijtop) en de frustratie van anderen, zijn begrijpelijk en terecht. Want die anderen zijn dan jarenlange, trouwe, hardwerkende partijleden. Ze hebben zich in vele campagnes mateloos ingezet. Nu moeten ze plaats ruimen voor een ‘nieuweling’, een ‘vreemdeling’, die klaarblijkelijk electoraal interessanter is dan zij. Niet verwonderlijk dat het hun door de ziel (en in dit CD&V-geval is er wellicht een grote kans dat er nog wat ambitieuze politici-met-een-ziel rondlopen) snijdt.
Wat Torfs betreft: ik ben er altijd diep in mezelf van overtuigd geweest dat ook Rik kon bogen op het bezit ener ziel. Dat het een CD&V-zieltje was, kon ik evenwel niet bevroeden.
De Wever en BrackeBenieuwd of De Wever zich in de toekomst nog zo onomwonden en onbevangen zal, durft, wil, mag uitspreken over de Vlaamse onafhankelijkheid. Zeker als Bracke in de buurt is. Het cryptische antwoord van Siegfried op een vraag over die onafhankelijkheid, spreekt boekdelen.
De Wever zal ook al vlug ervaren dat er een wereld van verschil is tussen het intellectuele en politieke universum van een zelfbewuste (en vaak arrogante) Bracke en het Vlaamse microklimaat waarin de gemiddelde N-VA-er zich beweegt.
Bracke verkast van de Kempen naar Oost-Vlaanderen
Siegfried Bracke trekt de kamerlijst van Oost-Vlaanderen voor NVA. Daarmee verliest Mol een van zijn talrijke (?) BV's.