Retie in woord en beeldLaatste weekend van juni en het eerste van juli: Forumfeesten met op zaterdag 26 juni
tweede editie van ‘Retie in woord en beeld’ in GC Den Dries.
Boycotten en ...toch meedoenBracke bij PharaGisteren mocht Siegfried Bracke aantreden in 'Phara'. Met groeiende verbazing en ontgoocheling heb ik geluisterd naar wat Bracke te vertellen had: NIETS. Zelden een betere illustratie gehoord en gezien van ‘gebakken lucht’. Je merkte het ook aan de verbouwereerde, dan weer geamuseerde of geïrriteerde gelaatsuitdrukking van de anderen rond de tafel, inclusief Phara. Die deed haar ex-collega, zonder veel moeite te hoeven doen, al behoorlijk spartelen.
Ik geef je het op een blaadje: in een debat met door de wol geverfde politici over inhoudelijke thema’s, raakt Siegfried geen grond. In dit Phara-onderonsje moest hij het al afleggen tegen een helder en concreet formulerende Schilz junior. Kortom, Bracke viel tegen in het vierkant.
GodsdienstonderwijsEr is heel wat commotie ontstaan omtrent het voornemen van aartsbisschop Léonard om de godsdienstlessen in het katholiek onderwijs duidelijker te profileren.
De vraag waaraan in de discussie, ook door mevrouw Van Hecke, voorbijgegaan wordt, is: wat is de betekenis en inhoud van een 'katholieke' school? Kun je nog over 'katholiek' onderwijs spreken, wanneer er klaarblijkelijk geen echte binding met en kennis van de religieuze praktijk en rituelen in de katholieke kerk meer is? Wanneer er weerstand en huiver daartegenover, ook bij de leerkrachten godsdienst, is?
De kerk neemt toch wel een heel ruimdenkende, om niet te zeggen lakse, houding aan tegenover al die instellingen, die zich met de naam 'katholiek' tooien. Geen enkele 'wereldlijke' vereniging zou blijven dulden dat leden of onderafdelingen zich geen bal aantrekken van de regels of aanbevelingen van het clubbestuur en gewoon hun eigen weg gaan.
Het is dus logisch dat Léonard daarin meer duidelijkheid wil. En dat mag je ook verwachten van de verantwoordelijken van het katholiek onderwijs. Ofwel gooi je die katholieke vlag weg, ze dekt de lading toch niet. Alleen maar goed voor de recrutering van leerlingen.
Van Parys wijkt voor Torfs
Het eerste slachtoffer van het binnenhalen van Torfs, is er. En het is een slachtoffer met naam. Tony Van Parys was ooit minister van justitie en werd jarenlang opgevoerd als DE CD&V-justitiespecialist. Het eerste optreden van politicus Torfs in 'Phara'
Torfs is een vlotte, en, zeker in zijn taalgebruik, een gladde jongen. Hij houdt, dat is al langer duidelijk, van taalspielerei. Wanneer je dat talent graag etaleert, loert altijd het gevaar om de hoek, dat je uitschuift over de door jezelf gecreëerde gladheid. Zeker in de politiek.
Ook al ontkende hij het, de opmerking van Phara was correct: er was ontegenzeggelijk nu al verandering merkbaar bij de professor. Beweren dat je totaal dezelfde blijft wanneer je situatie en invalshoek fundamenteel veranderen, is toch wel erg naïef of ijdel.
Torfs kon tot nu toe van aan de zijlijn, eerder van hoog in de tribunes, monkelend, relativerend, ironiserend, badinerend, het politieke spektakel overschouwen. Nu betreedt hij de arena. Al vlug zal blijken, dat het harde gevecht geen ruimte laat voor de afstandelijke, beschouwende rust, die Torfs in de ’serieuze’ tv-programma’s probeerde uit te stralen. In het verleden is overigens al gebleken dat wanneer Torfs in het nauw gedreven wordt, hij bijzonder taalagressief uit de hoek kan komen. Taal zal hoe dan ook zijn scherpste en gevaarlijkste wapen zijn. Gevaarlijk ook voor hemzelf. Dat de professor in zijn eerste optreden als politicus al direct Bart De Wever door de mangel haalde, belooft spetterend vuurwerk voor de toekomst.
Rik Torfs behoort nu tot het gild der steeds maar talrijker wordende BV’s die zich (willen) laten strikken door een politieke partij en op een verkiesbare plaats worden gedropt. Torfs heeft ongetwijfeld al ooit kritische bedenkingen bij dit fenomeen geschreven. Want het is geen fraaie praktijk en het holt de geloofwaardigheid van het politieke bedrijf verder uit. Het gemopper (altijd direct in de kiem gesmoord door de partijtop) en de frustratie van anderen, zijn begrijpelijk en terecht. Want die anderen zijn dan jarenlange, trouwe, hardwerkende partijleden. Ze hebben zich in vele campagnes mateloos ingezet. Nu moeten ze plaats ruimen voor een ‘nieuweling’, een ‘vreemdeling’, die klaarblijkelijk electoraal interessanter is dan zij. Niet verwonderlijk dat het hun door de ziel (en in dit CD&V-geval is er wellicht een grote kans dat er nog wat ambitieuze politici-met-een-ziel rondlopen) snijdt.
Wat Torfs betreft: ik ben er altijd diep in mezelf van overtuigd geweest dat ook Rik kon bogen op het bezit ener ziel. Dat het een CD&V-zieltje was, kon ik evenwel niet bevroeden.
De Wever en BrackeBenieuwd of De Wever zich in de toekomst nog zo onomwonden en onbevangen zal, durft, wil, mag uitspreken over de Vlaamse onafhankelijkheid. Zeker als Bracke in de buurt is. Het cryptische antwoord van Siegfried op een vraag over die onafhankelijkheid, spreekt boekdelen.
De Wever zal ook al vlug ervaren dat er een wereld van verschil is tussen het intellectuele en politieke universum van een zelfbewuste (en vaak arrogante) Bracke en het Vlaamse microklimaat waarin de gemiddelde N-VA-er zich beweegt.
Bracke verkast van de Kempen naar Oost-Vlaanderen
Siegfried Bracke trekt de kamerlijst van Oost-Vlaanderen voor NVA. Daarmee verliest Mol een van zijn talrijke (?) BV's.Leterme-Thyssen
Leterme trekt dus niet de senaatslijst. Het CD&V-boegbeeld wordt Marianne Thyssen.
De media en seksueel misbruikWat sterk opvalt, zowel in de kranten- en tijdschriftcommentaren als in de reacties van lezers, is dat in essentie het instituut kerk en het geloof vooral worden aangevallen en niet in de eerste plaats het seksuele misbruik.
Al jarenlang zijn er onderzoeksresultaten bekend over allerlei vormen van seksueel misbruik in alle leeftijdscategorieën en alle sociale en professionele segmenten van de bevolking. Hebben de media en de publieke opinie zich ooit zo uitgebreid en verontwaardigd daarmee bezig gehouden, als nu, terecht, het geval is?
Men weet dat het overgrote procent van kindermisbruik gebeurt binnen gezin, familie of buurt.Waarom wordt daaraan maar beperkte aandacht gegeven? Al ooit meegemaakt dat gevallen van kindermisbruik in die kringen of in bepaalde professionele groepen of verenigingen, gebruikt werden om vooral het gezin als intituut of een beroep aan te vallen? Of het recht op voortbestaan ervan in vraag te stellen?
Waarom doen de media niet meer moeite om de diverse vormen van legale of illegale seksuele uitbuiting in kaart te brengen, de topmanagers ervan te ontmaskeren en aan de kaak te stellen? Of is er volgens de journalisten geen moreel vuiltje aan de lucht, wanneer er maar rekening gehouden wordt met bv.minimumleeftijden?
En roept het ook niet heel wat bedenkingen op dat de media nu hun morele verontwaardiging, terecht, uitschreeuwen, maar tegelijk vaak de promotors én profiteurs zijn van een gigantische seksindustrie?
De onverbiddelijke logica van de BHV-scenario'sVerbandenNatuurhistorische wandeling in Retie
Zondag 9 mei 2010, 14 uur, Marktplein:
Natuurhistorische wandeling.
Gids: Danny Van der Veken.
Een aanrader!
Parijs-Roubaixlimerick
Er was eens een renner uit Balen
die de palm in Roubaix wou behalen.
Maar Fabian reed als een trein,
hij kreeg Tom helemaal klein.
Die zuchtte:' Ik kom (nog niet) in de annalen.'
LenteDit is de tijd
waarin nieuwe kracht
door alles vaart.
Het gras groeit groener,
de wind is zoeler
en soms hoor je 's avonds
reeds buurtende buren.
de kinderen huppelen buiten.
Ze dansen met vriendjes
over de nieuwe straat
met kleurige linten
in hun blonde haar.
KindermisbruikOm het even welke vorm van kindermisbruik moet opgespoord, veroordeeld en gestraft worden. De media kunnen in dat verband een positieve rol spelen.
De hardnekkigheid waarmee bepaalde kranten zich blijven vastbijten in het seksuele misbruik door katholieke geestelijken veertig, vijftig jaar geleden, is dus te verantwoorden.
Maar van de media verwacht je ook dat ze niet met twee maten en gewichten meten, dat ze onbevooroordeeld zijn en dat hun scherpe veroordeling geen middel is om andere doelstellingen te dienen.
Niet alle journalisten komen daaraan tegemoet. Neem nu Walter Pauli van de zelfverklaarde kwaliteitskrant 'De Morgen'. Onder de titel 'Kinderschenners' keert hij zich scherp tegen 'de katholieke kinderschenners en degenen die hen beschermden'. Geen probleem mee. Maar het wordt bij lezing van Pauli's artikel duidelijker en duidelijker dat het hem ook en zelfs vooral te doen is om de kerk en de paus zelf onderuit te halen, ze in de beklaagdenbank te schrijven.
Als Pauli echt bekommerd is om de lichamelijke integriteit en de geestelijke gezondheid van kinderen, mag verwacht worden dat hij vol ijver aan een wellicht eindeloze artikelenreeks begint over kindermisbruik. Kinderschennerij en het toedekken ervan in journalistieke en politieke milieus, in het onderwijs en het verenigingsleven, in de gezinnen, families en buurten, in de commerciële circuits, kortom in alle segmenten van de maatschappij in binnen- en buitenland. En dat hij telkens, zoals nu met de 'katholieke kinderschenners' zoals hij ze noemt, de hoogste gezagdragers van al die sectoren als uiteindelijke verantwoordelijken aan het kruis nagelt. Ik zie het 'De Morgen' (of andere kranten) en Pauli nog niet doen.
Maar nu komt het mooiste. Ik schreef in die zin ook naar 'De Morgen' een reactie. De krant die zich wat graag profileert als de heraut van de vrije meningsuiting en zonder veel problemen de goorste scheldtirades tegen geloof en kerk online publiceert, bracht die reactie niet op het scherm. Of hoe de fervente tegenstander van censuur, zelf censor wordt.
Pauli kon er natuurlijk niet buiten de duidelijke veroordeling van pedofilie door aartsbisschop Léonard te vermelden, ook al zegt een inleidend zinnetje zoals 'Een heel ander geluid LEEK uit Brussel te komen, waar aartsbisschop...' veel over de ingesteldheid van de journalist.
Maar van de sterjournalist van 'De Morgen' mocht Léonard dan weer niet zijn abortusstandpunt plaatsen naast zijn pedofiliestandpunt.
Tjonge, tjonge. Er lopen in Vlaanderen meer en meer journalisten rond die een job bij de 'gedachtepolitie' prima zouden aankunnen of het misschien wel zouden kunnen schoppen tot grootinquisiteur!
De betekenis van Pasen voor Notger Wolf
Notger Wolf, abt-primaat van 25.000 benedictijnen, spirituele wereldleider met naam:Bittere paaseitjes, inderdaad.De Wever deskundig bij de bok gezet door meester-strateeg Janssens
Het kon dinsdag niet op voor de Antwerpse burgemeester. Uit de Oosterweelmededeling van de minister-president bleek al dadelijk wie de echte winnaar van de Lange Wapperoorlog was: Janssens. Hij was er ook als de kippen bij om resoluut te verkondigen dat de brug er niet zou komen. Patrick nam Bart in snelheid en die was dus, nog stuurser en verongelijkter kijkend dan anders, op achtervolgen en scherpe-bochtenwerk aangewezen.
Bij Phara werd de triomf van Janssens nog extra in de verf gezet. Hijzelf zorgde ervoor niet triomfalistisch over te komen. Maar wat en hoe de burgemeester een en ander onder woorden bracht: chapeau!
Hij werd daarbij voortreffelijk geholpen door minister Crevits enkele uren eerder in Terzake en door Midas Dekkers en professor Devos aan Phara’s en Lievens tafel. In Terzake liet de minister er geen twijfel over bestaan: het worden tunnels. Het woord ‘brug’ kon ze al niet meer uit haar mond krijgen. Janssens liet natuurlijk niet na even naar Crevits te verwijzen. De bekende Nederlandse bioloog en auteur Midas Dekkers kwam maar een keer tussen. Maar met een onrechtstreeks enorm compliment aan de Antwerpse burgemeester. Dekkers zei al lachend dat Cohen ontslag genomen heeft als burgemeester van Amsterdam en het Nederlandse premierschap ambieert, om zich de miserie van de tunnelwerken in zijn stad te besparen. En professor Devos analyseerde en duidde de irritatie van de NVA. Dewever en zijn partij voelen zich gepakt door Janssens. Zij hadden graag wat meer tijd gekregen om de bocht naar de tunnel te nemen. Bovendien, aldus Devos, is er met betrekking tot het Oosterweeldossier een coalitie SP-A-CD&V tot stand gekomen waardoor NVA in een situatie van isolement en verweesdheid terecht is gekomen.
Mooi. Die analyse hoefde Janssens dus niet te maken of te becommentariëren. Hij kon zich beperken tot het steeds maar herhalen van ‘de tunnel komt er’, het erin kloppen van ‘als Antwerpen een tunnel voor de HST kan graven helemaal onder de stad door, kan het ook een autotunnel aan’ (de Antwerpse variant van ‘Yes, we can!) en een lofzang op minister-president Peeters, die zich ondanks zijn heupbreuk zo enorm had ingezet (ontroerend).
Dat alles bracht Janssens bewust traag en niet voor zijn beurt sprekend, zelfzeker en toch attent, met rustigende (en niet ‘rustige’, zoals sinds Van Rompuy het vers gebruikte, Henriëtte Van der Schalk, voortdurend foutief wordt geciteerd) vastheid. Zelfs Devos werd er een beetje zenuwachtig en opgewonden bij.
Kortom, hier was een burgemeester aan het woord die van wanten weet. Een meester-strateeg, de grote communicator, zoals Devos hem noemde.
En De Wever? Een tunnel kan, zegt ie. Erg blij met de keuze van het oorspronkelijke tracé, zegt ie. Maar nors kijkt ie wel, om ter norst. En knarsetanden doet ie vermoedelijk ook.
Burgemeester Janssens de grote winnaar