Onze stoere Vlaamse strijder, Erik Van Rompuy, heeft de wereld kond gedaan, dat hij, nu zijn broer Herman premier is, zich gematigder zal opstellen op het communautaire terrein.
Allicht een mooi staaltje van broederliefde maar het maakt de politicus Erik Van Rompuy in onherstelbare mate ongeloofwaardig.
Als de communautaire items (meer bevoegdheden voor Vlaanderen, de transfers, de splitsing van BHV, enz.) echt belangrijk zijn, dan blijf je je daar als politicus voor inzetten.
Met zijn geste naar zijn broer toe, geeft Erik Van Rompuy te kennen, dat zijn communautaire verbale geweld, zijn geelzwarte 'Splits BHV-T-shirt', enz., eigenlijk alleen maar façade, nep, was.
Wie zal die man nog geloven, wanneer hij het waagt de woorden 'Vlaamse zaak', 'Brussel', splitsing, 'Halle-Vilvoorde', in de mond te nemen?
Eens te meer ontluisterend. Er is geen ander woord voor. Vanmorgen gaat het in de berichtgeving in de eerste plaats over het sussen, het paaien van zich verongelijkt voelende ego's, en het verzorgen van de wonden in een deel van het CD&V-kamp.
Kersverse minister De Clerck wordt het mediaveld ingestuurd. Hij moet het plannetje meedelen om Leterme te rehabiliteren: De Gucht binnenkort naar de Europese Commissie en dan kan Yves minister van Buitenlandse Zaken worden. De Clerck moet er wel voorzichtigheidshalve aan toevoegen dat een en ander nog niet 100% zeker is.
Inderdaad. De garantie dat de VLD'er naar Europa verhuist, is er niet. Dat kan nog flink mislopen. Remember de buis van Dehaene enkele jaren geleden.
En wat zouden Open VLD en Karel De Gucht momenteel erover denken dat zij op deze manier gebruikt (misbruikt?) worden in de CD&V-pogingen om de chaos in het eigen huishouden te bedwingen?
Leterme als minister van Buitenlandse Zaken? Nou. Ten overstaan van veel Vlamingen, een belangrijk deel van zijn achterban en medewerkers, de mediawereld en zo goed als alle Franssprekenden, heeft de vorige premier nooit opvallende diplomatieke kwaliteiten en inlevingsvermogen getoond.
Maar misschien lukt dat wel met bv. de Chinezen of de Zimbabwanen. Wie weet.
Het zwaartepunt van de regering Van Rompuy, ligt overduidelijk in de rechtsliberale en conservatieve hoek.
Aan Franstalige kant, kunnen PS en cdH nog voor serieus tegengewicht zorgen.
Bij de Vlaamse ministers evenwel is het liberale en rechtsconservatieve overwicht verpletterend.
Van de zeven Nederlandstalige ministers, kan alleen Vanackere, en dan nog met wat moeite, gerekend worden tot de zgn. vakbondsvleugel van CD&V. De 'ACW-ministers' Leterme, Vandeurzen, Vervotte zijn verdwenen. VLD'ers en centrumrechtse conservatieve CD&V'ers bezetten de belangrijkste posten.
Rik Van Cauwelaert, directeur van Knack, is van mening dat het ontslag van Vervotte niets te maken heeft met een links-rechts tegenstelling maar veeleer met persoonlijke relaties en ambities in het bijzonder van Leterme.
Dat is mogelijk. Maar de liberale en conservatieve maatschappijvisie zal ongetwijfeld afstralen op het gevoerde beleid.
Als dat zichtbaar wordt, kan het ACW niet lang afzijdig blijven.
De namen van de ministers onder leiding van premier Van Rompuy, zullen waarschijnlijk straks of morgen allemaal bekend zijn.
Voor Justitie zijn, naar verluidt, twee voormalige ministers van justitie in de running.
Stefaan De Clerck, de huidige burgemeester van Kortrijk, stapte jaren geleden op als minister, na de kortstondige ontsnapping van Dutroux.
In zijn politieke optreden werden hem vooral 'wolligheid' , stroefheid en vaagheid verweten. Ook zijn korte passage als voorzitter van de CVP, werd, ook door de christendemocraten, niet bepaald als een succes beschouwd.
De politicus die brandt van ambitie om de justitiepost te veroveren, is ongetwijfeld Tony Van Parijs. Tot bij het aantreden van de interimregering Leterme, goed een jaar geleden, waarin Jo Van Deurzen de justitiejob kreeg toegewezen, werd Van Parijs steevast als de justitiespecialist van CD&V opgevoerd en veegde hij te pas maar vooral te onpas justitieminister Onkelinx, de (fraaie) mantel uit.
Vanaf de start van die interimregering, leek Van Parijs wel helemaal verdwenen, verdampt te zijn. Hij gaf geen kik meer. Waarschijnlijk voelde Van Parijs zich uitermate verongelijkt en miskend, omdat Van Deurzen de door hem zo vurig geambieerde job gekregen had en likte hij in een oorverdovende stilte zijn wonden.
Van Parijs ziet nu duidelijk zijn kans om opnieuw baas van het justitiedepartement te worden. Maar wees op je hoede Tony! Wellicht zijn er bij andere partijen nog kapers op de kust. Of wordt je weer de pas afgesneden door een partijgenoot, dit keer een 'wollige' krullenbol.
In een lezenswaardig maar controversieel artikel in 'De Volkskrant', stelt professor Paul de Beer, hoogleraar arbeidsverhoudingen aan de Universiteit van Amsterdam, dat 'zeepbellen, modes en hypes vaker en vaker voorkomen'. 'Moderne burgers', aldus de Beer, 'gedragen zich -ondanks het breed gedeelde geloof in individualisering- steeds meer als kuddedieren'. Zijn remedie: 'De staat moet er ons voor behoeden mee te gaan in hypes die slecht zijn voor ons allemaal, zoals de jacht op winst.'
Los van deze praktische conclusies i.v.m.staatsinmenging, valt het op dat de ideeëntrommel waaruit professor de Beer put, zijn ethische adviezen omtrent humaan gedrag, omtrent de menselijke relaties én de verhoudingen mens-milieu, twee millennia geleden door Jezus Christus aan ons wereldje werden verkondigd. Ze vormen nog altijd, ondanks falen en feilen, de boodschap van de christelijke kerken. de Beer is zich daarvan meer dan waarschijnlijk ook wel bewust, al rept hij er met geen woord over.
Een verantwoorde parafrase van de Beers advies kan dan ook zijn: Het christendom kan ons ervoor behoeden mee te gaan in hypes die slecht zijn voor ons allemaal, zoals de jacht op winst.
Herman Van Rompuy wordt al jaren een intellectueel, een filosoof, een staatsman genoemd. Terecht.
Maar blijf je wel een staatsman, wanneer je de grote verantwoordelijkheid van het premierschap weigert op je te nemen, terwijl het land in crisis verkeert?
(Van Rompuy wil klaarblijkelijk een echte staatsman blijven, want hij heeft aanvaard formateur te zijn en dus is hij waarschijnlijk onze volgende premier.)
Het is haar aan te zien: de lieftallige maar energieke Miet Smet is er helemaal klaar voor, om haar man met raad en daad te assisteren in het verkennen van het Belgische politieke terrein, dat, zoals iedereen ondertussen wel weet, vol ijzers en schietgeweren zit.
Tegelijk zal de door de wol geverfde politica, die al ontelbare watertjes doorzwommen heeft, ook wel beseffen, dat het door haar man tot een goed einde brengen van zijn koninklijke taak, heel andere koek is, dan het in de praktijk toepassen van de waardevolle adviezen en handleidingen, die Martens eeuwen geleden in 'Het volkomen huwelijk' van professor Van de Velde vond en waaruit onze verkenner in 'Nooit Gedacht' met zoveel ongeveinsd enthousiasme citeerde voor een eveneens volop genietende professor Kerkelijk Recht, Torfs. Oef.
De door de koning uitgestuurde ervaren verkenner is overduidelijk klaar voor zijn aartsmoeilijke opdracht.
Zet 'm op Wilfried!
Geschreven door Gust Adriaensen om 00:00
Maandag 22 december 2008
Jean-Luc Dehaene en Jos Geysels in gesprek
Nu Dehaene meer en meer in beeld komt als mogelijke overgangspremier, is het interessant nog eens te lezen wat hij in een interview door Jos Geysels in 2007, vertelde.
Geysels: ‘Tegenwoordig is de christendemocratie een sociaalconservatieve partij aan het worden. Hoe kan iemand als jij, die vanuit een sociaal engagement in de politiek is gestapt, dan in zo’n partij functioneren?’
Dehaene: ‘Dit is niet de tijd en niet de partij waarin ik zoveel jaren geleden mijn eerste stappen heb gezet. Als ik vandaag in de politiek zou beginnen –en ik weet eerlijk gezegd niet of ik dat zou doen- dan sloot ik me wellicht aan bij een socialistische partij. Al zou ik eerst moeten bekijken bij welke socialistische partij, want ik zie om mij heen ook een heel conservatieve vorm van socialisme.’
Geschreven door Gust Adriaensen om 14:47
Zaterdag 20 december 2008
Het wezen der poëzie en de donkere dagen voor Kerstmis
“Schrijf je nog gedichten?” vroeg een vriend. ”Soms”, zei ik.
Het geboortehuis met de zeventakkige beuk kwam in zicht, gleed voorbij terwijl we ons voortspoedden over de Desselsedijk richting Aberg.
“Wat is poëzie eigenlijk?” vroeg een ander.
De vraag bleef hangen in de schemering die het ouderhuis opslorpte, de vallei toedekte, aan de rivier van mijn jeugd haar glans ontnam.
De duisternis viel snel op deze donkere dag voor Kerstmis.
(van Dale: koffiedik: overblijfsel, bezinksel van getrokken koffie; koffiedik kijken: bij gebrek aan informatie ergens niets met zekerheid over kunnen zeggen)
(zie ook foto bij het bericht van 18 december op dit blog)
Als er een minister is, van wie de onkreukbaarheid, de integriteit en de loyauteit, van het gezicht zijn af te lezen, dan is het toch wel Jo Vandeurzen.
Hij is ook de man geweest die als voorzitter van CD&V (de huidige voorzitster leeft klaarblijkelijk nog altijd ondergedoken), de onwrikbare steun en toeverlaat was in Letermes gigantische verkiezingsoverwinning en het veroveren van de premierzetel.
Het moet bijzonder wrang zijn voor deze ernstige en toegewijde Limburger én het zegt veel over het niemand ontziende, bijna pathologische karakter van de premier, dat hij zonder verpinken zijn trouwste (tot nu) politieke medestander, in zijn val wil meesleuren.
Als CD&V niet snel komaf maakt met het geval Leterme, kan de partij zich voorbereiden op een verkiezingspandoering, die ze misschien nooit nog te boven komt!
Hoe is het mogelijk dat een brief, persoonlijk-vertrouwelijk-, van de heer Londers , voorzitter van het Cassatiehof, de hoogste rechtsinstelling in ons dierbaar land, bijna onmiddellijk na verzending naar de voorzitter van de Kamer van Volkvertegenwoordigers, Herman Van Rompuy, te lezen is op het Internet?
De man van 800.000 stemmen, degene die tot vervelens toe de kiezers met de mantra's 'de mensen' en 'goed bestuur' bestookte, wordt voor zijn politieke tegenstanders maar ook voor meer en meer burgers, EEN GEVAL.
Zijn voormalige kartelpartner, Bart Dewever, was in Terzake vernietigend in zijn karakteriologisc he analyse van de premier.
Hij noemde hem in hoge mate geïsoleerd (ook in zijn eigen partij) en eigengereid.
Ook Van de Lanotte wond er geen doekjes om. Niets van de beloften waarmee Leterme de verkiezingen won, werd tot nu toe gerealiseerd.
Er is maar een conclusie mogelijk: een volgens zijn collega's eigenzinnige, koppige en extreem ambitieuze man, die hoe dan ook erg getraumatiseerd moet zijn door de opeenvolgende mislukkingen, en (daardoor) het fundament van onze rechtsstaat, nl. de scheiding der machten, uit het oog dreigt te verliezen, is een 'gevaarlijke' man en niet geschikt om premier van een land te zijn.
Het ontslag van premier Leterme, of van een aantal ministers, of van de hele regering, is op dit moment nog een kwestie van uren.
Volgt er geen ontslag, dan verzeilen we in ons land in een bananenrepubliek, waar de principes van de rechtsstaat een lachertje zijn en DIE GRONDBEGINSELEN uitermate grof met de voeten worden getreden.
Want: HET FUNDAMENT VAN ONZE DEMOCRATIE EN RECHTSSTAAT IS DE ONAANTASTBARE SCHEIDING TUSSEN DE MACHTEN.
ALS LETERME GEPROBEERD HEEFT, RECHTSTREEKS OF ONRECHTSTREEKS, DE RECHTERLIJKE MACHT ONDER DRUK TE ZETTEN, DAN MOET HIJ AFTREDEN OF ERTOE GEDWONGEN WORDEN.
OOK DE WIJZE TOPMENSEN VAN CE&V, EN DIE ZIJN ER NOG , ZOUDEN DAT MOETEN BESEFFEN!!!
Leterme en zijn regering dreigen ten onder te gaan in de steeds onverkwikkelijker wordende Fortisaffaire en zelfs in deze cruciale crisisfase voor de regering, de CD&V en de politicus Leterme, geeft de voorzitster van de christendemocraten niet thuis.
Sinds haar aantreden in mei 2008, heeft Marianne Thyssen nog weinig of niets van zich laten horen of zien. Zij is echt de onzichtbare en onhoorbare presidente van de grootste regeringspartij én politieke formatie van België.
De vraag dringt zich onvermijdelijk op: mist zij de nodige leiderscapaciteiten of behoort het tot de CD&V-tactiek alleen maar de premier en de christendemocratische ministers op het voorplan te laten treden?
Volgens de Dikke van Dale is een kwakzalver iemand die nutteloze middelen toepast ter genezing van een of andere ziekte, of middelen beweert te kennen tegen alle mogelijke ziekten, ofwel iemand die zulke middelen, meestal met veel ophef, te koop aanbiedt.
Marc Coucke, de grote baas van 'Omega Pharma', lanceerde enkele dagen geleden met veel poeha, een groene button die de gevaarlijke straling van een GSM zou neutraliseren. Het ding kostte ongeveer 40 euro en was, om het sérieux te verhogen, te koop in de apotheek. Ondertussen is uit ernstig labo-onderzoek gebleken dat het effect van de groene knop nihil is.
Coucke is dus ontegenzeggelijk een moderne kwakzalver. Een charlatan, die in de beste traditie van eeuwen kwakzalverij, de goedgelovige en angstige medemens, iets waardeloos probeert aan te smeren tot eigen gewin.
Toen in 1972 de Club van Rome het rapport 'Grenzen aan de groei' publiceerde, waarin een verband werd gelegd tussen de economische groei en de gevolgen daarvan voor het milieu, maakte dat wereldwijd enorme indruk. Later barstte de kritiek op het rapport, vooral onder invloed van machtige industriële lobby's, in alle hevigheid los. De verloedering van het milieu onder invloed van onze niet te stillen productie- en consumptiedrang, zou evenwel nooit nog van de agenda verdwijnen.
In de huidige periode van zgn. financiële en economische crisis, kan het niet anders of velen beginnen zich vragen te stellen bij het altijd maar herhaalde paradigma van de 'economische groei'.
Als heel ons financiële en economische systeem staat of valt met de winst- of verliesmarges ervan, dan bevinden we ons allemaal op gevaarlijk drijfzand. Dan zit men ook gevangen in de terreur van de zgn. 'economische groei'. Dan willen politici, bedrijfsleiders, industriële en financiële holdings, de maatschappij, niet inzien of aanvaarden dat er hoe dan ook 'grenzen aan de groei' zullen zijn.
Een kapitalistische ideologie die uitsluitend blijft zweren bij 'economische groei' als enige maatstaf voor het gezond functioneren van het financiële en economische systeem, zit al even sterk verstrikt in een verstikkend en gevaarlijk fundamentalisme als de onverbiddelijke marxistisch-leninistische communisten van weleer of de religieuze fanatici.
De voorstanders ervan missen door hun'groeiobsessie' ook de creativiteit en de wil, om die expansieterreur te doorbreken en systemen te ontwikkelen en te laten functioneren, die recht laten wedervaren aan meer elementen dan alleen maar materieel gewin.
Want laten we het niet vergeten en het is de logica zelve: het kan niet anders of er komt een einde aan de groei. En er moet een groeiplafond zijn, willen we op de lange termijn deze planeet en het leven erop, inclusief de menselijke soort, redden.
De volgende uitdrukkingen werden (worden) niet uitsluitend in Retie gebruikt maar ze werden wel alle uit de mond van Retienaars opgetekend.
Wanneer iemand, ook al woonde hij dicht bij de kerk, niet (regelmatig) pratikeerde, luidde het zoeveul te dichter baj roeëme zoeveul te slèèchter kristenen ( zoveel te dichter bij Rome, zoveel te slechter christenen). Filosofisch van aard is hoe mijer da ge wét hoe mijer da ge lét (vaak met de toevoeging)zeej lùtske (hoe meer dat ge weet, hoe meer dat ge lijdt, zei Lootske): veel kennis vergroot de kans op (psychisch) lijden. As ze mjèèts wôter gepruûfd hémmen dan tré?en er nog veul óp (als ze maarts water geproefd hebben dan trekken er nog veel op) betekent : in het voorjaar, bij het begin van de lente sterven er vrij veel mensen. Wat ruwer wordt er met de dood omgesprongen in : ze hémmen em zen hoefaajzers afgedôn (hij is gestorven).
De oorsprong van de gewestelijke uitdrukking zoe zot as tielebois voor door en door gek gaat terug tot 1541. Toen werd te Diest een klucht gespeeld waarvan de hoofdpersoon de naamTielebuis droeg. Ook zoe zot as leuven-kermis werd wel eens gebruikt om een hoge graad van gekheid aan te duiden. Over iemand die volgens de goegemeente dom en labiel was , zich niet volgens de gangbare gebruiken gedroeg, werd meedogenloos gezegd : lomp geboren zot gewiegd. Zelfspot over de eigen lichamelijke aftakeling klinkt door in vruuger kón ik bléndelings hôren (haren: bv. een zeis scherpen door er met een hamer op te kloppen) nei zien ik het nie mijer.Besef van eigen (of andermans) fysische verzwakking komt ook tot uiting in ‘t is mèr vot slappe knor (kraakbeen).
Óp de wilden bóf (zonder bepaald doel of overleg) komt van het Middelnederlandse bof: slag, klap. De betekenis ontwikkelde zich van ‘klap als handeling of gewaarwording, een slag die ergens naar geslagen wordt (op de wilde bof- de toevoeging van ‘ wild’ geeft het onbepaalde, het doelloze aan) tot ‘gelukje, treffer’.Als je zonder samenhang spreekt, van het ene onderwerp op het andere springt dan slôgde van brussel óp klawen peta?en. Berisping en tegelijk waarschuwing voor de gevolgen van verspilzucht vind je krachtig uitgedrukt in gai gô nog smalle struntjes schaajten(gij gaat nog smalle strontjes schijten). Ietwat beschaafder klinkt ‘t is nog génne fleus(straks) om aan te duiden dat je er nog niet bent, er kunnen nog slechte tijden komen.
Fucking flop star (zoals hij zichzelf noemde) Arno zat er stoned en/of beschonken bij, bracht enkel wat onverstaanbaar Oostends gewauwel voort, graaide in zijn extreem onverzorgde haardos, en probeerde zowel de presentatoren als de andere gasten met platvloerse dubbelzinnigheden in verlegenheid te brengen. Klaarblijkelijk denkt deze man dat zijn artistieke status hem toelaat of verplicht zich op dergelijke gefakete en irriterende manier te misdragen en beschouwt hij zijn inhoudloos gestotter als een superieure vorm van humor. Alleszins een op zijn minst merkwaardige strijder voor de mensenrechten.
Nog merkwaardiger was dat Phara noch Eyskens erin slaagde of het aandurfde deze grofgebekte, slechtgemanierde chanseur de charme raté, af te remmen of de mond te stoppen. Integendeel, ze deden alsof Arno’s wantaal en -gedrag blijk gaven van een erg bijzondere ironische gave.
Benieuwd of Phara en Marc met evenveel geamuseerde clementie een vergelijkbaar optreden van bv.ene Jan Janssens zouden tolereren.
De wereldbank schat het aantal armen op onze planeet op 1,4 miljard. Dit betekent dat een kwart van de wereldbevolking gemiddeld minder dan 1,25 dollar per dag te besteden heeft. 'De inwoners van ontwikkelingslanden zijn armer dan we tot nu toe hadden aangenomen', aldus de Wereldbank.
Daarnet zag ik op tv een reportage over de sympathieke actie van 'Moeders voor moeders' om de goedheilig man ook aan kansarme kinderen een bezoekje te laten brengen. En wat bleek: de Sint droeg een mijter met alleen maar een dwarsstreep. Het leek nergens op -letterlijk en figuurlijk: stijlloos-, maar de sterk verhoogde verdraagzaamheid spatte van het tv-scherm.
Volgens 'Gazet van Antwerpen' zou Sinterklaas ook al bij zijn blijde intrede in Antwerpen én in een bomvol Sportpaleis, een kruisloze mijter gedragen hebben. In se is een mijter zonder kruis natuurlijk een misbaksel van een bisschoppelijk hoofddeksel maar zo goed als niemand, aldus GvA, heeft die gecensureerde mijter opgemerkt of er zich aan gestoord. Waarom, zo redeneert de 'Frut', zou het sinterklaaspubliek zich dan wel ergeren aan een bisschopshoed met kruis? Inderdaad.
Een intrigerende vraag is evenwel: van wie in het 'metropooltje' komt de obscurantistische suggestie of vraag of eis, om van de Antwerpse sinterklaasmijters de kruisstijl los te tornen?
Toch niet van de verlichte burgemeester himself zeker? Voorhamme kan het niet (meer) zijn. Voorhamme je weet wel, de onderwijsschepen, die, ook op dit blog, flink naar zijn sinjorenvoeten kreeg, omdat van hem de instructie zou uitgegaan zijn, dat de brave Sint bij zijn bezoek aan de stedelijke scholen, het best een NEUTRALE HOED zou dragen. Welnu, onze brave schepen schrijft in de Gazet dat hij verkeerd begrepen is en dat het de schuld is van een van de schooldirecteurs. Wat meer is: de schepen schrijft een mooie brief, waarin hij Sinterklaas met of zonder kruis op zijn mijter, van harte welkom heet in de koekenstad.
Dus toch big boss Janssens? Of Van Peel, die een katholieke mijter misschien nadelig acht voor de haventrafiek? Of Van Campenhout, wiens liberale ruimdenkendheid wellicht stopt bij het kruis?
Tot slot: vergelijk 'mijn fotomontage' bij het stukje over Voorhamme van 29 november, eens met de foto in de rubriek 'Stad en regio - Antwerpen' van 5 december. Jaja, blogs kunnen inspirerend werken.
De Antwerpse schepen van onderwijs, Voorhamme, heeft de stedelijke scholen erop gewezen dat het niet gewenst is dat de Goede Sint bij zijn bezoek aan de scholen, een kruis op zijn mijter heeft. Want een kruis, o horror, is een christelijk-katholiek symbool.
Daarmee wordt nog maar eens scherp aangetoond van welk bedroevend kaliber sommige leden van het bestuurscollege van 't Stad, zijn. Want Voorhamme is niet alleen. Maar met deze concrete 'bestuursdaad' (!?) bewijst hij wel overduidelijk wat voor een primitief en fundamentalistisch sinjoortje er in de schepen van onderwijs (!!!) van de grootste Vlaamse stad schuilgaat.
Het kruis op de mijter van Sinterklaas beschouwen als een gevaar voor de neutraliteit en de tolerantie (voor zover die er is) binnen het stedelijk onderwijsnet, nou. Een Vlaams intellectueel en ruimdenkend zwaargewicht kan je zo iemand bezwaarlijk noemen.
Voorhamme zou zich beter wat intenser inzetten voor een serieuze kwaliteitsverhoging van het stedelijk onderwijs.
Geschreven door Gust Adriaensen om 00:00
Vrijdag 28 november 2008
De Crem en de 'barmeid'
Minister van Defensie, De Crem, bestempelde het incident met de 'barmeid', tijdens zijn bezoek aan New-York, als een non-event.
Mevrouw Nathalie Lubbe-Bakker, 'de barmeid', had op haar Nederlandstalige blog een boekje opengedaan (zie hieronder) over gedrag en taal van De Crem en zijn gevolg. Na tussenkomst van een kabinetslid van De Crem werd de vrouw op staande voet ontslagen.
Voor iedereen met een beetje rechtvaardigheidsgevoel is dat geen 'non-event'. En als het er al een is voor een machominister met een rekkelijk geweten, waarom ontkent De Crem dan eerst in alle talen wat die vrouw schrijft en moet hij achteraf toegeven dat er wel door iemand van zijn kabinet contact is opgenomen met de baas van de bar?
En nu genieten van mevrouws blog:
Zelfs tot in NYC kan de Belgische politiek nog verbazen…
Gisteren , op een normale rustige maandagavond sta ik dus achter de bar te werken. Plots horen we buiten een hels kabaal komt daar iemand keihard van de trappen gevallen binnegestrompeld, gevolgd door een hele delegatie. Ik geloofde mijn ogen niet maar eerste minister van Defensie, P.De Crem komt daar echt s t i e p e l z a t binnen gestrompeld.
Nu weten we allemaal dat de Belgische trots niet bij mijnheer De Crem moeten leggen maar wat ik gisteren heb gezien heeft mij diep diep diep beschaamd gemaakt om mijzelf residente van Belgie te noemen. Blakend over Adamo, De Strangers en andere Vlaamse folklore liep hij te lallen tegen zijn Amerikaanse delegatie dat dit hetgene was waar Belgie al about was, Vlaamse folklore en bier… door het restaurant liep hij te lallen over de lichtjes van de Schelde ( maar dan zond hij de lichtjes van defensie…)Ook andere Vlaamse folkores werden getransformeerd door de minister himself in behoorlijk vulgaire liedjes waar hijzelf het hardste om liep te lachen.
Het ergste moest eigenlijk nog komen… Tijdens een gesprekje met zijn raadgever vroeg ik wat ze precies hebben gedaan in NY… wel zei die we hadden wat vergaderingen…Ik vroeg waar gingen die dan over…hij zei tja eigenlijk zijn deze geannuleerd want de rest van de UN zat in Geneve ( allee goe de Belgische minister met delegatie zit hier maar hun afspraken in Geneve…)dus vroeg ik weer ‘wisten jullie dat dan niet op voorhand… zegt hij ‘ jawel hoor maar weet je het is momenteel zo stil in Brussel, niks gebeurd er, dus konden we evengoed naar NY gaan, weet je ik was hier nog nooit geweest ????!!…
tja daar wordt je toch echt even stil van…Goed in ieder geval om te weten dat de financiele crisis tot bij de top van onze politiek doorsijpelt.
Op een bepaald ogenblik wilde Minister Van Defensie graag mijn taak achter de bar overnemen…Hij blaakte daarbij ‘maak je geen zorgen we betalen alles…’ Ik zei dat dat goed was maar dat of dat ik dan ook even zijn taak mocht overnemen. Samen werkt, I guess…
Hómeldesjómel (alles dooreen, verward,ongeordend) is een klanknabootsende combinatie van hommel(en,es) wat donderen, razen, op stelten betekent en sjoemelen uit het Duitse schummeln (heen en weer rennen, knoeien).
Ook hoetertekoeter is klanknabootsend. Het
betekent (te) vlug, slordig en verwijst naar hoetelen (onhandig bezig zijn) en koeteren (krom praten, gebrekkig spreken). Koeter komt van Kauer, naam voor de Zwitserse stad Chur waar Reto-Romaans werd gesproken, een taal die voor de Duitsers barbaars was.Fleus (fluks) betekent aanstonds, straks. Te fleus verwijst naar het recente verleden. Bediejmen en taajniejen betekenen beide meteen, terstond. In het eerste zit het woord demee, een gewestelijke vorm van temee of temet . Het eerste deel van taajniejen is ongetwijfeld tijd. De toevoeging van de negatie niejen leidt dus tot de betekenis geen tijd, onmiddellijk. Vermoedelijk is de combinatie ontstaan als een ongeduldige repliek op bv. ‘k heb of ‘t is nog tijd genoeg. Rèskes (even) komt van ereis,ontstaan uit het Middelnederlandse ene reise (een keer, eens). Pertang (nochtans) is een vervorming van het Franse pourtant. Rewaajns of re wêjns (ruw, woest, ongemanierd) is samengesteld uit rauw of rouw (ruw ,woest), het achtervoegsel aan waarmee een persoonsnaam wordt gevormd (iemand die ruw is) en het achtervoegsel s dat het zelfstandig naamwoord opnieuw tot bijvoeglijk naamwoord maakt.
Minister Keulen weigert opnieuw de drie burgemeesters van de faciliteitengemeenten, die de taalwet aan hun laars lapten, te benoemen. Marino Keulen stelt terecht dat het ver gekomen is, als je jezelf moet verdedigen wanneer je de wet gewoon toepast.
Denk je dat de media en in het bijzonder de zelfverklaarde kwaliteitskranten 'De Morgen' en 'De Standaard', de minister steunen? Verre van. Zij hebben het over de politieke gevolgen, het doorkruisen van de communautaire tactieken en onderhandelingen, het afblokken van de Vlaamse minister-president, enz.
Desmet en Vandermeersch laten anders wat graag verstaan dat ze hoge deontologische normen hanteren, vegen geregeld politici die het niet zo nauw nemen met het respect voor de wet, de mantel uit, wijzen op de groeiende kloof tussen politiek en bevolking.
Nu pleiten ze voor het miskennen van de bestaande wetgeving.
In een ironisch stukje in 'De Volkskrant' van 17 november, vertelt Abdelkader Benali hoe hij als kind tijdens een strandwandeling zijn ouders kwijtraakte en in een chaotische zoektocht terechtkwam op een naaktstrand. 'Ik wist niet wat het was, maar ik zag wel wat het moest voorstellen', schrijft hij. En ook: ' ik zag voor het eerst dat Nederland een voorbode van het paradijs is. Waar op aarde zitten mensen zo lekker in hun vel als hier en waar wordt het landschap zo heerlijk schaamteloos ingevuld!' Tja.
Als het een beetje druk is op een naaktstrand, wordt het landschap misschien 'heerlijk schaamteloos' ingevuld, maar word je vooral geconfronteerd met de geconcentreerde lelijkheid -enkele uitzonderingen niet te na gesproken-, en de degeneratieve kenmerken van het mensdom. Een pijn voor de ogen voor elke ware estheet, zelfs al is hij Hollander.
Wanneer nemen de instanties die de vervuiling van de zee, het strand en de duinen proberen tegen te gaan, maatregelen tegen de grootste aanslag op de schoonheid van het kustgebied: de strandjes met paraderende mensjes in hun blootje?
Een voorstel: dat de ministers Cramer en Verburg, en natuurlijk ook Rouvoet, eens in hun nakie (ze behoren op het eerste zicht wellicht ook zonder kleren nog tot de vrij goed geconserveerde menselijke exemplaren) poolshoogte nemen. Dan zullen ze meer dan waarschijnlijk tot de conclusie komen dat enkele bij wet opgelegde lapjes textiel (eventueel gesubsidieerd door de overheid) de schoonheidskwaliteit van het Nederlandse kustgebied enorm zullen doen stijgen.
Kan de VRT nog wel een OPENBARE omroep genoemd worden, wanneer hij een groot deel van de tv-bezitters verhindert een aantal programma's te zien, door het invoeren van RODE KNOP-PROGRAMMA'S ?
'Phara' van donderdag 20 november, dat voor driekwart gewijd was aan Bettina Geysen en de Vlaamse Progressieven (het vroegere Spirit), riep heel wat kritische bedenkingen op.
De beschaafdste lui rond de tafel waren nu eens duidelijk de twee politici, de witte burgemeester en de zwarte schepen. Keetschopper en groot laweit Radhakisjun brulde enorme simplismen en provocaties over iedereen heen. Wedden dat hij het niet aandurft op de Nederlandse tv te schreeuwen dat de leden van de Nederlandse koninklijke familie, overijverige hoerenlopers zijn? Zelfs Van Istendael kon er zich niet van weerhouden enkele kwaadaardige en totaal ongefundeerde aanvallen richting de brave vertegenwoordigers van een partij in ontbinding te sturen.
Bijzonder weerzinwekkend en getuigend van normvervaging was de passage waarin zowel Phara herself als de 'ruimdenkende geesten' Geert en Prem, de exorbitante onkostennota's van Geysen onder de mat schoven en van de 'klokkenluiders' bijna de te bespotten schuldigen maakten. Nog pijnlijker was het denigrerende en schampere gelach van Phara, bij de terechte beschuldiging aan het adres van de VRT: de instelling is mede verantwoordelijk voor de verwerpelijke graaicultuur vna haar topmensen, omdat er omtrent de onkosten geen regeling en amper controle is.
De Nederlandse amokmaker werd geenszins door de Aguire afgestopt. Het item over Geysen en de VL-PRO, werd een stuurloos, irritant en chaotisch gekrakeel. Phara bracht nog amper een woord uit en ook Lieven, onze degelijke en getalenteerde boerenzoon uit Zondereigen, kon, ondanks zijn pogingen, geen lijn krijgen in het waarschijnlijk polemisch bedoelde geouwehoer van Radhakishun en Van Istendael.
Wat is er overigens met journaliste Phara aan de hand? Vaker en vaker zie je haar in 'Phara' er ongeïnteresseerd, lusteloos, verveeld, afwezig bij zitten. Ze ondergaat het gesprek (eerder: het geruzie), zegt amper een woord, doet nauwelijks een poging om de gasten bij het onderwerp te houden of de discussie in goede banen te leiden.
Volgens 'Knack' waanden de vroegere grote bazen van de VRT, Tony Mary, Aimé Van Hecke en Bettina Geysen, zich in de periode 2005-2006, onaantastbaar. Hun onkostennota's getuigen van een leven vol luxe en genot.
Eén etentje springt sterk in het oog: op 29 maart 2006 gaf Mary 3019 euro uit bij het gerenommeerde Brusselse restaurant 'Comme chez soi' voor een diner met veertien mensen. Dat is 215 euro per persoon. Alles op kosten van de VRT natuurlijk. Dat wil zeggen: op kosten van de belastingbetaler.
Geysen, die amper een jaar voorzitter van de zieltogende Vlaamse Progressieven (vroeger Spirit) is, heeft na de bekendmaking van de onkostennota's ontslag genomen. Onbegrijpelijk en tekenend voor een verregaande normvervaging is dat zij zich eerder slachtoffer dan schuldige voelt.
De politica staat nu terecht in het oog van de storm. Medelijden hoef je met dergelijke profiteurs niet te hebben. Maar het spijtige gevolg van dit focussen op Geysen is wel dat de Grote Graaiers, Mary en Van Hecke te veel buiten schot blijven.
van het algemeen Nederlandse krakelen wat luidruchtig twisten, kijven betekent. Krakeel is een volksetymologische vervorming o.i.v. kraken van het Franse querel(le) en het Latijnse querella (klacht, strijd). Pèrmeteeren is waarschijnlijk een verbastering van het Franse (se) lamenter (weeklagen, jammeren, zich beklagen). Iemand die zeurt pesjankelt. Het woord pesjonkelen heeft een heel andere betekenis: biddend rond een kerk of altaar gaan. De oorsprong ervan is te vinden in Portiuncula, de naam van een door Franciscus van Assisi herstelde kapel in de buurt van Assisi. In de 17de eeuw werd er een barokke basiliek omheen gebouwd. Sedert de 14de eeuw kon daar de zgn. Portiuncula-aflaat (een volle aflaat) eenmaal per jaar, nl. op 2 augustus (inwijdingsdag) worden verdiend. Later kon deze aflaat in elke parochiekerk op 2 augustus verkregen worden. Bèllen betekent morsen in het bijzonder met voedsel, slordig omspringen met en is afgeleid van het zelfstandig naamwoord bèl (lap, flard). Meej de bèlkaawer raawen werd gezegd wanneer iemand bv. met een kruiwagen hooi het ‘s zaterdags netjes geharkte erf weer volslodderde. (Zich) begowen (begaaien) betekent slecht behandelen, toetakelen, bevuilen, bezoedelen. De uitdrukking diejen kan zich nogal begowen wordt ook gebruikt voor iemand dieongeremd eet, drinkt, feestviert. Dalken en baaren drukken ongeveer hetzelfde uit: zich over moeilijk ,bv. slijkerig, terrein een weg banen. Taffelen ( en taffel, nen taffelêr) is een nevenvorm van tjaffelen , een frequentatief van het klanknabootsende tjaffen. Het betekent strompelen, struikelen, niet opschieten.
Keziejem voor loon komt van het Franse quinzième (vijftiende) en verwijst meer dan waarschijnlijk naar de uitbetalingsdatum in het midden van de maand. Geroosterd brood heette gehèèsten broewet wat verband zou kunnen houden met het Duitse heizen (verwarmen). Ne gétgraacht is een sloot met drabbig, troebel water. Krèl(len) , gescheurde kleren, gescheurd weefsel, zou kunnen teruggaan op het Franse querelle (twist, krakeel). Ne nùts is een oets,mallejan, een wagen bestaande uit een as met twee hoge wielen en een disselboom om bomen en andere lange, zware lasten te vervoeren. Het woord komt van het Oud-Franse ostil, ustil (gereedschap, apparaat) en is ook verwant met hoefstal. E slop is verwant met sluipen en betekent nauwe doorgang, toegang tot een perceel. En hùbéd is het hoofdbed, voorend: de voren die aan het hoofd of het einde van het perceel dwars geploegd worden ten opzichte van de rest. Ne volêr (vooraard) is het voorste of achterste deel van een stuk grond waar bij het ploegen of eggen gedraaid werd. ----------------------------------------------------
12 maart 2009: 'Een dorpsevocatie -Het Retiese landschap in woord en beeld' door Paul Stappaerts en Gust Adriaensen.
De uitdrijving op bevel van een rechter, van enkele honderden sans-papiers, uit een gekraakt, niet langer gebruikt gebouw van Electrabel, en de weigerachtige houding om de asielzoekers ergens anders onderdak te geven, roepen hoe dan ook ernstige morele vragen op.
Electrabel en de rechtbank beroepen zich op een brandweerrapport om de ontruiming te verantwoorden. Maar het is duidelijk, zoals wel vaker het geval is, dat het doel de middelen heiligt. Veiligheidsoverwegingen worden ingeroepen om eigenlijk het materiële eigendomsrecht bruut te doen gelden. Ten nadele van asielzoekers die geen kant uit kunnen.
Het gebouw stond al een hele tijd leeg. Electrabel had en heeft het dus niet nodig. Ook de rechter weet dat. Toch houden zij geen rekening met de praktische en psychische problemen die hun bevel tot uitdrijving voor de asielzoekers, onder wie ook kinderen, veroorzaakt.
Dat honderden mensen na die uitzetting, ook nog eens uit een leegstaand schoolgebouw worden verdreven en slechts met veel moeite logies voor de nacht vinden in een gebouw van de ULB, geeft toch wel een bijzonder wrang en ontluisterend beeld van hoe er in een van de rijkste landen ter wereld, met hulpeloze medemensen wordt omgegaan.
De politici die voor enkele dagen moord en brand schreeuwden over de omvang van de koninklijke dotatie, systeem dat ze jaren geleden onder Dehaene zelf hadden ingevoerd, zwijgen tot nu toe in alle talen.
Pro of contra de monarchie, je kan alleen maar misprijzen voelen voor het gehuil van politici van de meest diverse pluimage. Want zijzelf of hun partijen hebben het dotatiesysteem voor de koninklijke familie goedgekeurd, dat nu, zoals het hoort in een rechtsstaat, gewoon wordt toegepast.
De man met de grootste en hypocrietste muil, is tafelspringer Pol Van Den Driessche. Wat hield deze senator(!?) tegen om al veel langer zijn partij, de CD&V, onder druk te zetten of om zelf voorstellen tot verandering van het systeem in te dienen?
Nu huilt deze showman en 'royalty watcher' boven de andere wolven in het bos uit . Zum Kotzen!
Paul Schrijvers in het belastingparadijs België (tussen Noordzee en Monaco) op zoek naar 'Het geheim van de bruine omslag'.
Voorstelling (niet fiscaal aftrekbaar!!)
Organisatie: FAN (Financieel Actie Netwerk) FAN wil de fiscale druk op lage en middelgrote inkomens verminderen en het progressieve karakter van de be- lastingen behouden.
Om even over na te denken:
Onderzoek van Price Waterhouse Coopers illustreert de verschillen in de belasting op kapitaal in België en zijn buurlanden. Op een financiële belegging van 5 miljoen euro (de helft in aandelen en de helft in obligaties) die elk jaar 225.000 euro interest oplevert, betaal je bijvoorbeeld in België maar 33.750 euro belastingen. In Frankrijk betaal je 83.700 euro, in Duitsland 67.150 euro en in Nederland 57.573 euro.
Het spel der kinderen is een spiegel die ons steeds opnieuw verraadt. We zien onszelf met onze kleine kanten. We horen ‘t ruwe woord de dreiging of de straf of soms een klaterende lach. Hij corrigeert voortdurend onze ogen zo bijziende wanneer hun blik onszelf bestrijkt.
Als je mójenèks of schaars gekleed rondloopt, ben je e schammenèk, een samenvoeging van schamen en naakt, die gebruikt wordt als scheldwoord. Een persoon, in het bijzonder een vrouw, die zich ongewoon gedraagt, enigszins non-conformistisch is, wordt e perél genoemd. Het pleonasme en kôj praaj betekent een kwaadaardige vrouw, serpent, feeks. Prij duidt namelijk reeds een kwaadaardige vrouw aan en komt zoals prooi van het Latijnse woord praeda(buit). En busselmójer(busselmoe(de)r)is een vrouw die zich slordig, onelegant , onaangepast kleedt. En kèl duidt een flauwe, kleinzerige vrouw aan. Het mannelijke equivalent is ne kèlleman. Iets minder negatief klinkt e kèlle?en dat wordt gebruikt om een kind met de vermelde karaktertrekken aan te duiden. Kèlle?es van de mèt meej en bulle?en (vodje)ôn der gat geplèktis een scheldliedje gericht tegen de als flauw en nuffig beschouwde meisjes van het dorpscentrum. en niemand hoorde zich graag e kèlle?en (lievelingsleerling)van de juffrouw of de meester noemen. Kèl komt van kal wat babbelaarster betekent. Ne mèttekó (martiko) komt via het Franse matricot van het Middelnederlandse Marteken, vaak de naam van de aap in het dierenverhaal. De betekenis is een lomp en/of lelijk iemand. Ne kwiet (dwaas) is een vervorming van kwibus uit het Latijnse quibus. Denkbaar is een ontlening in de situatie waarbij de celebrant van de mis in de prefatie een ...cum quibus... uitspreekt , waarop diaken en subdiaken zich bij hem voegen , zodat grappenmakers daarvan ...kom kwibus ... maakten. Niet direct typisch dialectisch maar wel erg plastisch is ne krómmen stoofhôk waarmee een bejaarde met enige zelfspot zichzelf aanduidde.
Nen brèùst duidt een stevig gebouwde kleuter aan. Mogelijk is brèùst een vermenging van brok (flink uit de kluiten gewassen) en borst (jongeling)Ne pagadder is een snaak, guit, soms ook een troetelnaam voor klein kind. Het woord gaat terug op het Spaanse pagador (betaler). En mowet is een dienstmeisje, meid. Het werd ook gebruikt als goedkeurend aanspreekwoord voor een inschikkelijk, dienstvaardig meisje. De oorsprong is het Middelnederlandse Martha , maerte, marte genoemd naar de dienstvaardige Martha uit het Lucasevangelie. E mèère?en (processiemeisje) is het verkleinwoord van maar(te) .Of van mère(aanspreektitel bij sommige orden van kloosterzusters). Dat is en as betekent een uitblinker, een bekwaam iemand. Aas, de één in bv. het kaartspel, komt via het Middelnederlandse aes (kleinste eenheid van gewichten of spel) uit het Latijnse as (eenheid van munten en gewichten, oorspronkelijk een rechthoekig stuk koper als standaardgewicht).
Als premier van een EU-land in verband met de Fortis-reddingsoperatie zeggen dat 'de kantoren van de Europese commissie' op 28 september gesloten waren, en prompt door commissaris Kroes van leugens beschuldigd worden: het moet hard aankomen bij Leterme.
Het incident is niet van aard om de Europese en internationale status van de Belgische eerste-minister op te vijzelen. Integendeel. Ik heb een heel sterk vermoeden dat in de Europese salons nogal wat denigrerende en sarcastische sneers aan het adres van Leterme circuleren.
Ook vele Belgische 'onderdanen' voelen ongetwijfeld een soort van plaatsvervangende schaamte over zoveel leugenachtig gestuntel op het Europese forum. En voor de oppositie is dit natuurlijk gefundenes Fressen.
Wat Leterme ertoe bezielde om dergelijke flagrante leugen eruit te flappen, dat mag Yves weten.
De naam Jan Mulder klinkt zeker de voetballiefhebbers nog wel bekend in de oren. Maar sedert geruime tijd is de gewezen Nederlandse voetbalster ook een vinnige columnist voor 'De Volkskrant'.
In 'De Volkskrant' van 10 november veegt Mulder de fractieleider en minister Rouvoet van de ChristenUnie, de mantel uit. Deze, volgens Mulder, uiteraard oerconservatieve en reactionaire politicus, heeft het namelijk aangedurfd zijn bezorgdheid uit te spreken over de 'losgeslagen seksuele moraal van de jeugd'. Dat is genoeg voor de columnist om de verkrampte taboesfeer rond seks van een halve eeuw geleden op te roepen, inclusief de klassieker dat je 'van masturberen ruggenmergkanker krijgt'.
Hopelijk heeft Mulder nog altijd geen ruggenmergkanker maar met zijn lees- en beoordelingsvermogen is alleszins iets mis. Rouvoet stelt alleen maar een 'maatschappelijk debat over de losgeslagen seksmoraal bij de jeugd' voor. Stelt Mulder zich de vraag of dergelijk debat nuttig, verantwoord, nodig is? Neen. Doet hij een poging om na te gaan of er bewijs is van 'losgeslagen seksmoraal bij de jeugd'? Neen. Integendeel. Jan Mulder begint als een overjaarse gefrustreerde puber maar met de herkenbare, voorspelbare ironie van een vijftigplusser wanneer het over dergelijk onderwerp gaat, de seksuele moraal van vijftig jaar geleden op te roepen. Die zit er, onder Rouvoet, zoveel is duidelijk voor de columnist, weer aan te komen.
Kom nou, Jan. En herlees eens aandachtig een aantal van je andere stukjes, bijvoorbeeld over de losgeslagen sportmoraal...
Op dezelfde dag werd bekendgemaakt dat Wannes Van de Velde en Miriam Makeba overleden zijn. Van de Velde na een slepende ziekte, Makeba plots na een concert in Italië.
Van de Velde was in Vlaanderen veel bekender dan Makeba maar had niet de internationale uitstraling van de Zuid-Afrikaanse zangeres.
Beiden echter hebben gedurende heel hun zangcarrière een kritische en vrije houding bewaard ten overstaan van mens en samenleving, machthebbers en ideologieën. Dat siert ze in hoge mate.
In deze bijdrage besteed ik aandacht aan een aantal woorden die lichaamsdelen, aandoeningen, kledingstukken en personen met bepaalde (meestal negatieve) kenmerken aanduiden.
Het algemeen Nederlandse en buts betekent een puistje, builtje, bultje en komt van het Franse bosse. Zo goed als verdwenen is het gebruik van nen hèùst om een stevige buil in het bijzonder op het (voor)hoofd aan te duiden. Horst betekent in de eerste plaats hogergelegen grond, oneffen stuk land.Ne padschaajter is waarschijnlijk een volksetymologische vervorming van paddenschieter of strontje, gerstekorrel : een zweertje aan het ooglid ontstaan door ontsteking van een der kliertjes van de oogharen. De uitdrukking haj heej óp den hofpad gepiest betekent hij heeft een lopend oog, een prutoog. Ne pol duidt een mollig handje aan en is verwant met het Middelnederlandse pulen, puylen wat zwellen betekent.
In het bijzonder op het ijs kon je en gatstaar vallen : een harde val op je achterste veroorzaakt een ster, een straalsgewijze barst.De blikmjés is blikaars of ontvelling aan het zitvlak. Het woord is samengesteld uit blik : open, (van vel ) ontbloot en maars, een oud dialectwoord voor aars, anus. De liesstreek werd aangeduid door dunnen: ‘k hém paajn in men dunnen. De kuiten van de benen zijn de brôwen. De dialectische nevenvorm van het algemeen Nederlandse maar verouderde verzenen (hielen) is vès(sen). Het woord komt van het Middelnederlandse versen(e) en is verwant met het Latijnse perna (been, dij) en het Griekse pterna (hiel, ham). E plùddeke is een eerder onschuldige ziekte-epidemie
De dialectische uitspraak van moedernaakt is mójenèks. En pots( muts, pet zonder klep)is de verkorte vorm van kapoets (monnikskap). Aan de oorsprong liggen het Duitse Kapuze en het Italiaanse cappuccio.Een (korte) mantel werd soms wel eens (ironisch) ne paltó genoemd. Het is het algemeen Nederlandse woord paletot dat ontleend is aan het Frans. En kliêr is een gilet, vest. Mogelijk houdt het woord verband met het Franse collier uit het Latijnse collares (met betrekking tot de hals) . E zjipjen is een korte kiel voor mannen. Het zou een vervorming zijn van het Franse jupe (vrouwenrok). Ook ne frak (jas) is Frans van oorsprong. Het Oud-Franse froc betekende monnikspij. In je jas- of broekzak hoort natuurlijk nen bollesdoek (zakdoek). Het eerste deel van het woord is buil (zak). Pollevie (hoge hak van een schoen) komt via het Spaanse polevi uit het Franse ponts-levis wat ophaalbrug, wipbrug , het meermalen steigeren van het paard(!) betekent.
De bedenkelijke praktijken van 'communicatiespecialist' Slangen en zijn Groep C, vullen al vele bladzijden. Maar deze gladde, miljoenen binnenrijvende jongen, blijft voor extra stof zorgen.
Recent waren er de berichten over de schokkende tegenstelling tussen de omvang van het honorarium voor Groep C én de kwalitatieve en kwantitatieve communicatieprestaties omtrent de omstreden Oosterweelverbinding in Antwerpen.
Nu blijkt dat Slangen ingehuurd is door een aantal Nederlandse gemeentebesturen die het operationeel maken van de IJzeren-Rijnverbinding willen verhinderen. Tot hier geen probleem. Maar Slangen is ook (!) directeur van Open VLD en deze partij, zowel als de Vlaamse regering, ijvert al vele jaren voor het opnieuw openstellen van deze spoorlijn. Hoeveel hoeden heeft 'communicatiespecialist' Slangen wel niet in de kast liggen?
Voor Slangen moet het allemaal kunnen. Voor hem is er helemaal geen (deontologisch) vuiltje aan de lucht. Als jongetje met een grote bek, voegt hij er brutaal aan toe: 'Als de Vlaamse regering mij had ingehuurd, zou de IJzeren-Rijnverbinding al lang opnieuw functioneren.' Als toppunt van commercieel cynisme kan dat tellen!
Er was eens een man in Amerika Die had een zwarte oma in Kenia. Hij zei: 'Ik ben een knappe halfzwarte vent, ik wil naar het Witte Huis als president.' En hij zorgde voor een echte Obamania!
Een haiku voor Herman
Als het een beetje druk is op een naaktstrand, wordt het landschap misschien 'heerlijk schaamteloos' ingevuld, maar word je vooral geconfronteerd met de geconcentreerde lelijkheid -enkele uitzonderingen niet te na gesproken-, en de degeneratieve kenmerken van het mensdom. Een pijn voor de ogen voor elke ware estheet, zelfs al is hij Hollander. 
Er was eens een man in Amerika