Berichten van 1 augustus 2024 tot 31 augustus 2024

Rome Reports over het bezoek van paus Franciscus aan België.

Klik op onderstaande link.

Dominee Dineke van de Wetering na de kerkbrand in Epe:

'Een kerk is geen persoon, maar het is een dierbaar gebouw, waar mensenlevens mee verbonden zijn. Het is de plek waar ze getrouwd zijn, waar ze hun kinderen ten doop hielden enrouwden om geliefden. Een kerk is niet zomaar een gebouw'.

Op zondag 1 september is Danny Van Der Veken onze gids op een natuurhistorische wandeling in Turkeien.

We verkennen de bronnen van de Werbeekse Nete.

Samenkomst: Voetgangersbrug Brug I, Dessel, 9 uur.

De wandeling duurt ongeveer 3 uur.

Een organisatie van natuurvereninging Den Bunt in samenwerking met heemkring Zeven Neten.

Een boeiend experimentje. Vertel een vriend of kennis, die onkerkelijk is geworden, dat je graag en vaak liturgische vieringen bijwoont. De reacties zijn meestal verwondering, meewarigheid. Vraag naar de meerwaarde van wat hij/zij doet gedurende de vrijgekomen tijd. Verbijstering!

De vraag maakt de meesten inderdaad sprakeloos. Vaak komt men niet verder dan : 'eigenlijk niks' (wat natuurlijk ook zijn waarde kan hebben) of 'tv gekeken, maar het trok weer op niks'.

Een eucharistieviering biedt daarentegen verscheidene waardevolle ervaringen en niet enkel religieuze.

Er is de esthetische ervaring. Het kerkgebouw kan mooi zijn. Er is het orgelspel, de zang. De schoonheid van gewaden en rituele handelingen. Maar er is ook de verbondenheid, het samenzijn waarbij klassenverschil, functies en scholingsgraad worden overstegen, de vredeswens aan mekaa

Iedereen is er welkom, christen of niet. Voor christenen is de eucharistie natuurlijk van zeer grote waarde, ze voedt hun geloofsleven en engagement.

Maar ook voor niet-christenen kunnen teksten en homilies én het samen-zijn in een sacrale ruimte, verhelderend ,inspirerend en moedgevend zijn.

Wat is dat toch met al die Vlamingen die te onpas er zich op laten voorstaan dat ze 'niet meer gelovig' zijn?

Ook de buurtbewoner van de kerk van Heffen, die de snelle herstelling toejuichte, -de hoogtepunten van zijn leven vonden er plaats-, maar toch de aandrang voelde om te verklaren dat hij 'niet meer gelovig was'.

In De Tijd verscheen er enkele dagen geleden een interview met Bruno Vanobbergen (Katholiek Onderwijs), onder de titel: 'Ik heb het hiernamaals niet nodig om een goed mens te zijn'."

Rik Torfs reageert daarop als volgt ; 'Alsof het 'hiernamaals' niets met geloof te maken heeft, maar louter een hulpmiddel is voor minder goede mensen om alsnog een ethisch aanvaardbaar leven te leiden'.

 Eerst dient vermeld te worden dat de titel van het interview in De Tijd verschilt van het fragment in de interviewtekst. Die gaat als volgt: 'Denkt u dat er iets is na de dood?'  Vanobbergen:  'Dat weet ik niet,maar dat vind ik niet erg. Ik probeer in dit leven écht een goed mens te zijn, maar ik heb daar niet de belofte ve hiernamaals,een mogelijke beloning, voor nodig.'

Torfs merkt terecht op dat 'hiernamaals' niets met een beloning voor een 'ethisch goed' leven te maken heeft, maar met geloof. Dat de (toekomstige) topman van het Katholiek Onderwijs, het hiernamaals reduceert tot een soort van beloning, pleit niet voor zijn kennis en inzicht.

Of is er meer aan de hand? In een uitgebreid interview in DS van 22 mei, toen pas bekend was dat Vanobbergen de nieuwe baas werd, zwijgt hij als vermoord over wat een 'katholieke' school is of zou moeten zijn? Waarom? Onwennigheid? Schrik?

Waarom noemt de nieuwe topman Katholiek Onderwijs Vlaanderen zichzelf niet openlijk katholiek? Waarom zei hij in een presentatiefilmpje geen woord over de identiteit en de 'christelijke inspiratie' van het het Katholiek Onderwijs?

Wees uzelf Bruno! Of bent u geen katholiek?

Vaker en vaker lees je op rouwbrieven: 'Afscheid en (as)begraving op de begraafplaats in besloten kring'. Ook een groetmoment wordt niet meer voorzien.

Het is een tragische evolutie, die een uiting is van een verstikkend en steriel individualisme tot in de dood.