Boekenverkoop Postel

Boekenverkoop Postel
'Een schande voor de mensheid'Koning Filip:
'Ik sluit me aanbij iedereen die de ernstige humanitaire wantoestanden in Gaza aan de kaak stelt, waar onschuldige burgers, gevangen in hun enclave, van honger sterven en bezwijken onder de bommen. De toestand sleept al veel te lang aan.
Dit is een schande voor de mensheid.'
Zorg om het NederlandsSchooldirecteur Hugo De Wolf stelt parmantig dat 'een middelbare school geen talenschool is' (DS, 14 juli).
Hoezo? Stopt de zorg om het Nederlands na het lager onderwijs? Die moet blijven. Niet alleen in de lessen Nederlands maar in alle lessen die in het Nederlands gegeven worden.
'Tussen 11 en 21 juli'
![]()
Tussen 11 en 21 juli - Een minischelmenromannetje.
Filip en Bart konden het beter en beter met elkaar vinden. Buiten het officiële gedoe, liepen ze geregeld incognito bij elkaar langs en dan zat er ook wel eens een laat bezoekje aan het Mestputteke of de Brasserie Royale bij.
Om te bekomen van het onrustige leeuwengebrul op 11 juli, had Bart Filip uitgenodigd op zijn vertrouwde stek in Deurne. Ook Mathilde was mee afgezakt naar de Herentalsebaan. Veerle en Mathilde , ook die hadden al vlug ontdekt dat zij soul mates waren.
De dames genoten van gezellig gebabbel over de kinderen en geroddel over de mannen, bij een heerlijk kopje Beyerskoffie. De mannen zakten al vlug af naar 't Mestputteke vlakbij -een bruin café met geschiedenis en karakter- en genoten incognito van de pittige Bollekes.
Met de Bollekes steeg de goede luim. Bart vroeg treiterig:'Sire, wil je, entre nous, eens niet zeggen:'ze zullen hem niet temmen,de fiere Vlaamse Leeuw'? Filip moest even slikken. Maar hij herwon zijn Coburgs flegma: 'Premier,als ik van jou 'o vaderland , o dierbaar land der Belgen' hoor.'
Zo geschiedde. De mannen schaterden. De pret werd onderbroken door een telefoontje. Veerle sommeerde Bart om naar huis te komen. De dames waren uitgepraat.
'Na 21 juli bij ons premier?', zei Filip.' Kom maar langs de achterdeur. En daarna naarde Royale.' Bart knikte enthousiast.
Op de foto: Koning en premier na een lang gesprek. De koning stelt voor een koffietje te gaan drinken in Brasserie Royale.
Nog eens naar Scherpenheuvel...Impressies na een bezoek aan Scherpenheuvel...
Klik op de link.
Stank voor dankHoeveel mensen hebben carrière gemaakt, en doen dat nog, dankzij de Kerk en in katholieke instituten, maar hebben de Kerk de rug toegekeerd of hebben er alleen maar spot voor over?
Zouden ze dat ook durven in 'wereldlijke instituten'? Durft bv. een werknemer van BNP, klant zijn v Belfius?
Dezelfde vraag kan gesteld worden met betrekking tot de vrijetijdsbesteding.
Leden van volwassenen- en jeugdverenigingen kunnen gebruik maken van accommodatie en inspiratie aangeboden door kerkelijke instellingen.Bijna nooit nog is er een spoor van dankbaarheid of trouw te bespeuren. Ze vinden dat allemaal maar vanzelfsprekend.



De donkere kamer
biedt uitzicht op de rivier
en drie koppeltjes.
Zij hebben geen oog
voor het kleurenpalet
in en langs het water.
Het grote falenEen fenomeen dat nog altijd geen afdoende verklaring heeft gekregen: de massale en supersnelle ontkerkelijking van Vlaanderen vanaf de jaren '60 én de 'bekering' naar een oppervlakkig materialisme. Dat ging individu en samenleving totaal beheersen, omdat het spirituele tegengewicht verdampte
Experts en journalisten schrijven overvloedig over individualisering, eenzaamheid, vervreemding, verbrokkeling van gemeenschappen. Tegelijk zwijgen ze als vermoord over de remedie die er is en voor het grijpen ligt: de religieuze en kerkelijke groepen en structuren
Ik ervaar die 'materialiseringsgolf ' als het grote falen van de generaties vanaf '60. Zij 'bekeerden' zichzelf tot het kapitalistisch materialisme en zogen kinderen en kleinkinderen mee, zonder een spiritueel alternatief aan te bieden.
Gevolg: geestelijke leegte maar ook enorm cultureel verlies en sociale verrafeling.
Een Chileens reisje met hindernissen

![]()
Mathilde was klaar met pakken. Hoe verlangde ze naar haar keukentje. De hele tijd minzaam kijken, doodmoe werd je ervan. Rustig kokkerellen voor haar chou, heerlijk. Een klop op de deur. Er werd gemeld dat de banden van het vliegtuig plat stonden.Oppompen lukte niet. Nieuwe waren nodig.
Weer een dag langer blijven. Zonder verplichtingen. Daar zat wel wat in. 'Schatje, dan kunnen we nog eens lekker rollebollen', zei hij kwajongenstreiterig. Mathilde kleurde lichtjes.'We moeten ons fatsoen houden', fluisterde ze. 'Zo is dat',beaamde Filip,'dat was ook altijd de raad van nonkel Boud'.
Eindelijk toch weer thuis. Wat rondlummelen in huis. Op slofjes en in kamerjas. Puur genieten. Rustig ontbijten. Filip hield van Kempense eieren met Ardens spek. Mathilde genoot van een geel kiwietje.
Nog enkele uren quality time voordat ze weer moesten opdraven voor de Belgian Cats.