Een fenomeen dat nog altijd geen afdoende verklaring heeft gekregen: de massale en supersnelle ontkerkelijking van Vlaanderen vanaf de jaren '60 én de 'bekering' naar een oppervlakkig materialisme. Dat ging individu en samenleving totaal beheersen, omdat het spirituele tegengewicht verdampte

Experts en journalisten schrijven overvloedig over individualisering, eenzaamheid, vervreemding, verbrokkeling van gemeenschappen. Tegelijk zwijgen ze als vermoord over de remedie die er is en voor het grijpen ligt: de religieuze en kerkelijke groepen en structuren

Ik ervaar die 'materialiseringsgolf ' als het grote falen van de generaties vanaf '60. Zij 'bekeerden' zichzelf tot het kapitalistisch materialisme en zogen kinderen en kleinkinderen mee, zonder een spiritueel alternatief aan te bieden.

Gevolg: geestelijke leegte maar ook enorm cultureel verlies en sociale verrafeling.

Klik op de link onderaan voor het artikel.

Op Sociaal.net verscheen een column van Ludo Serrien, waarin hij dieper ingaat op het begrip 'Mantelzorg'.

Het is een taalkundig boeiende benadering van het woord ‘mantelzorg’. De Bijbelse verwijzingen deden me ook direct denken aan de naam ‘De Mantel’, die aan het nog vrij recente parochiecentrum in mijn gemeente werd gegeven. Die naam is dan weer geïnspireerd door -inderdaad- de soldatenmantel van de Romeinse soldaat Martinus, die de helft (de andere helft bleef eigendom van de overheid) van zijn mantel wegschonk aan een bedelaar. Martinus werd later bisschop, heilig verklaard en patroon van talloze parochies.

Belangrijk is dat het begrip ontstaan is meer dan een halve eeuw geleden, toen de ‘verzorgingsstaat’ onder druk kwam en de grenzen werden afgetast tussen professionele hulp en de vrijwillige ‘mantelzorg’ .

Beleven we nu ook geen tijd waarin – niet in het minst door internationale spanningen en de spectaculaire stijging van militaire uitgaven- , de zorg door de overheid dreigt afgebouwd te worden, en er meer zorglast op de schouders van familie en vrijwilligers terecht zal komen?

 Rik Torfs doet op X schamper over filosofen die door wetenschappelijk onderzoek geprobeerd hebben duidelijk te maken wat zijn ‘rechtvaardige’ herverdeling en ‘faire’ bijdragen eigenlijk zijn. Torfs: 'Volkomen subjectieve begrippen, zou je denken. Maar neen, filosofen blijken het precies te weten, want ze hebben er ‘wetenschappelijk’ onderzoek over gedaan'.

Een herverdeling met als basisdoel: geen daklozen, geen honger- en dorstlijders, kleren, onderwijs, medische zorg. Bijdragen: geen fiscale achterpoortjes of spitsvondigheden, in relatie tot vermogen en inkomsten. Is dergelijke benadering volgens Torfs 'volkomen subjectief'?

Bovendien is het eigenaardig dat Torfs de 'filosofen' hekelt, terwijl hijzelf vaak en graag filosofisch uit de hoek komt.

julie-hendrickx-devos-nieuwe-voorzitter-van-bewegingnet-wil-het-netwerk-meer-smoel-geven

Hopelijk wordt dat ook een duidelijkere christelijke smoel!

Lees het interview. Klik op onderstaande link

Ive Marx is er me eentje. In zijn column (De onmacht van de hyperdemocratie, DS 10 juni) prijst hij eerst uitgebreid China de dictatoriale hemel in (natuurlijk met toevoeging van de obligate kritiek) om dan het onmachtige gedoe hier toe te schrijven aan de 'HYPERdemocratie'.

Wat Marx zelf voorstelt als 'het kan anders', propt hij samen in de laatste paragrafen en bevat niet veel anders dan ' te veel politici' en 'weg met de dagjespolitiek'.

Zijn dat volgens hem kenmerken van de 'hyperdemocratie'? Zo zit hij toch wel op de weg naar het Chinese paradijs

Op pinksterdag 2025 schrijft schrijft Rik Torfs op X: 'Greta Thunberg wil de Israëlische blokkade van Gaza breken." De toestand in Gaza is echt wel te dramatisch om nu te willen scoren met goedkope symboliek.'

Ten jare 2125 meldde Rik zich voor de 50ste keer vanuit het vagevuur aan bij Sint-Pieter. Die bleef onverbiddelijk. 'Het zal nog lang duren Torfs, eer ge hier binnen geraakt! Wat ge op pinksterdag 2025 uit uw botten hebt geslagen, daarmee kunnen de H. Geest en ons Greta niet lachen!'

'Er zijn zoveel thema's in onze samenleving om 'morele' redenen 'taboe' of 'onbespreekbaar'. Zoals driekwart eeuw geleden. Maar toen kon je nog zeggen dat het aan de kerk lag', schrijft Rik Torfs op X.

Een samenleving, een cultuur zonder taboes bestaan niet.Zij worden bepaald en gevoed door de (overheersende) sociale conventies.Een taboe wordt maar een probleem voor degenen die er vanaf willen of het willen wijzigen en op (sociale, economische, religieuze, culturele..) weerstand stoten

Als taboes het product zijn van sociale conventies, zou je daaruit kunnen afleiden dat een volledige individualisering alle taboes doet verdampen. Maar wellicht ontwikkelt dat absolute individu uit lijfs- en psychisch behoud, toch weer binnen zichzelf 'taboes'.

Dikke Freddy aan Frank Vandenbroucke, minister van tandartsen

27 mei 2025

Erik Vlaminck

Erik Vlaminck is roman- en theaterauteur.

Geachte heer Vandenbroucke, beste Frank,

Ik bezit nog slechts vijf tanden en een daarvan zorgt de laatste tijd voor criminele pijnscheuten. Ik heb echt alles geprobeerd om het malheur te verdrijven, tot en met spoelingen met sterkedrank. De pijn blijft echter angstwekkend toenemen en dus had ik besloten om die rottende tand in de tang te laten nemen.

Maar dan dook een nieuw probleem op. Ik kan geen afspraak maken met mijn tandarts. Nu niet en ook de volgende zes maanden niet. Eerst beweerde hij dat hij het te druk had, daarna kwam er een uitleg over verbouwingen in zijn praktijk en tenslotte zei hij vierkant dat ik maar een andere tandarts moest zoeken. Tenzij ik hem een bevredigend antwoord kon geven op het vraagstuk dat hij me zou voorleggen, dan zou ik meteen volgende week al een afspraak kunnen krijgen. ‘Vraag maar,’ heb ik gezegd.

Ziehier zijn vraagstuk: ‘Een schooljuffrouw die les geeft aan kinderen die naar school komen met kapotte schoenzolen en lege brooddozen krijgt evenveel loon als een schooljuffrouw die les geeft aan kinderen die met een Porsche naar school worden gebracht. Waarom moet een tandarts dan een stuk van zijn loon afstaan wanneer hij tanden trekt bij een mens die, omdat hij geen nagel heeft om zijn gat te krabben, een zogenaamde verhoogde tegemoetkoming krijgt?’

Hoewel ik nog maar vijf tanden bezit, stond ik ineens met mijn mond vol tanden. Is het mogelijk om mij per kerende een antwoord op bovenstaande vraag te bezorgen? De pijn aan mijn linkerkaak wordt echt onhoudbaar.

Ik dank u alvast met de meeste Hoogachting,

Fr. De Meester,
op uw ministerie ook gekend als Dikke Freddy.

PS: Mijn tandarts rijdt met een BMW, maar zijn vrouw – die ook tandarts is – brengt de kinderen naar school met een Porsche. Denkt u dat hij wil dat de schooljuffrouw van zijn kinderen meer verdient dan de schooljuffrouw van kinderen met kapotte schoenzolen en lege brooddozen? Ik weet het niet. Ik slaag er, net zoals vroeger op school, niet in om het vraagstuk op te lossen. Kennissen van mij beweren dat u al van kleins af aan altijd en overal primus was in het oplossen van vraagstukken. Ik heb er dan ook alle vertrouwen in dat mijn tand volgende week getrokken zal zijn.

---------

Beste Dikke Freddy,

Ik heb veel begrip voor je tandpijn, maar ik raad het spoelen met sterkedrank sterk af. Dat is duur en ongezond.

Dat probleem met je tandarts heeft te maken met iets eenvoudigs: er zijn te veel slechte tanden en te weinig tandartsen. Heb jij wel voldoende aandacht gegeven aan tandzorg? Ik heb nog een perfect gebit.

Het raadseltje vind ik maar flauw. Tandentrekkers verdienen stukken van mensen en ze moeten maar een stukje afstaan bij het trekken der tanden van mensen die een verhoogde tegemoetkoming krijgen (heb je die niet aan mij te danken?). Dat noem ik ‘rechtvaardigheid’.

Maar ja, met zo’n eenvoudig antwoord zal die tandarts wel niet tevreden zijn.Kun je ook niet te rade gaan bij de kabinetschef van mijn collega Jan.Die kan zeker meer technische details geven.

Ik hoop van harte dat je tand getrokken geraakt en dat je nog lang kunt genieten van je vier eigen tanden, want er gaat niets boven lijfeigen tanden.

Met sympathie,

F. Vandenbroucke,
Minister van Tandzorg

De principes van de katholieke sociale leer kunnen als volgt worden samengevat:

1. Recht op een menswaardig loon, voldoende om een gezin fatsoenlijk te onderhouden en deel te laten nemen aan het maatschappelijk leven
2. Recht op vereniging en solidariteit
3. Privébezit is een natuurlijk recht dat initiatief en verantwoordelijkheid stimuleert, maar dient steeds het algemeen welzijn
4. Beperking van de arbeidsduur
5. Rol van de staat als beschermer van de zwakken
6. Subsidiariteitsprincipe: hogere autoriteiten mogen niet ingrijpen wanneer lagere adequater kunnen vervullen