Naar de inhoud

RASP

seniorennet.beseniorennet.be

Berichten van 1 oktober 2012 tot 31 oktober 2012

Noels, Dehaene en het brugpensioen

De bekende econoom Noels twitterde enkele dagen geleden na een kort tv-interview met Dehaene over eventueel brugpensioen voor de op straat gegooide Fordwerknemers: 'Een 71-jarige-nog steeds bijklussende-ex-premier pleit voor brugpensioen op 50j op TV.'

Twitter leent zich niet tot genuanceerde reacties. Waarom iemand als Noels er dan gebruik van maakt, verwondert me. Los van sympathie of antipathie voor Dehaene, moet toch geconstateerd worden dat hij binnen het korte bestek van een tv-gesprekje, genuanceerd over het brugpensioen sprak: afwijking van de algemene regel, geen recht, sociale drama's.

Dat is heel wat anders dan wat Noels daarvan maakt: 'Een 71-jarige-nog steeds bijklussende-ex-premier pleit voor brugpensioen op 50j op TV.'

Noels die toch vaak in wat hij schrijft en zegt overkomt als een serene en genuanceerd denkende intellectueel, gaat met die onjuiste en venijnige zin, de populistische toer op. Onjuist omdat Noels veralgemeent waar Dehaene nuanceert: 'pleiten voor' tout court tegenover 'in sociale drama's' .Venijnig omdat hij zijn opvatting over brugpensioen, indringender denkt te kunnen verspreiden door ze te kleuren met een persoonlijke aanval.

Overigens, hoe pakt Noels de sociale drama's aan? Daarover geen woord.

Kortom, niet fraai meneer Noels!

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:44

Ecoduct in Postel

Eerste grensoverschrijdend ecoduct verbindt Postel (B)met Bladel (NL)

(Klik op de afbeelding om ze te vergroten)
Geschreven door Gust Adriaensen om 12:20

'De navelstaarderij van Vlaanderen'

In een column in De Standaard, schrijft Mia Doornaert een aantal constataties en bedenkingen neer, die ik u niet wil onthouden:

'We kijken navelstarend naar zogenaamd onoverbrugbare verschillen tussen Nederlands- en Franstaligen in dit land dat op de wereldkaart een speldenpunt groot is.'

'De sluiting van Ford Genk herinnert ons er, zeer pijnlijk, aan dat er buiten dit land een heel grote wereld van ongenadige wedijver bestaat, om investringen en banen'.

'Beweren dat een nog kleiner onafhankelijk Vlaanderen het beter zal doen in de werledwijde concurrentie dan het huidige België is een ijle profetie.'

'Voortdurend twijfel zaaien over het voortbestaan van ons land is ook al geen wervend argument voor het behoud of aantrekken van investeringen.'

'Het overheidsbeslag op ons bnp blijft toenemen. Met bijna 54 procent behoort het nu tot de hoogste van de ontwikkelde landen. Dat ligt niet aan de federale regering, waar tot op het bot bezuinigd wordt, maar aan de gemeenschappen en gewesten die hun ambtenarij maar blijven uitbreiden. Daarmee neemt ook in Vlaanderen de regelgevende betutteling toe, en de traagheid in de goedkeuring van investeringsdossiers.'
Geschreven door Gust Adriaensen om 08:36

Auteur J. Bernlef overleden

De Nederlandse auteur J. Bernlef, pseudoniem van Hendrik Jan Marsman, geboren in 1937, is overleden.












Juffrouw Van Leeuwen

Waarom moet ik
op maandag 12 oktober
's morgens om kwart over twaalf
denken aan juffrouw Van Leeuwen
met haar half verlamde gezicht
terwijl ik van plan ben
om een gedicht te schrijven

ik kijk uit op daken en platjes
links ligt de Zuidertoren
uit een raam stapt een vrouw met een skibroek
achter matglas zie ik de was    het is maandag
terwijl ik van plan ben
om een gedicht te schrijven

nu hoor ik gerammel
de vuilnisman is er
over een kwartier komt de post en
vanmiddag wordt er bij mij
een kachel geplaatst
                                in een vakje
van mijn oude bureau
ligt een stekker
terwijl ik van plan was
om een gedicht te schrijven


(Bermtoerisme)
Geschreven door Gust Adriaensen om 00:00

Pater Daniël Maes over Syrië en de wereldpolitiek

Pater Daniël Maes over Syrië en de wereldpolitiek


Zondag 21 - zaterdag 27  oktober 2012

 

Abouna Georges kan nog steeds

niet veilig tot hier geraken en zo vieren wij weer de Latijnse
liturgie op zijn byzantijns. Hier is de voorbereiding op kerstmis al
begonnen. Aan tafel worden dan ook af en toe al enkele profetieën
gelezen uit het Oude Testament die de menswording van God aanduiden.
En vanaf vandaag zullen de kinderen en enkele zusters na iedere
eucharistie in mooie engelenkleedjes een aangepast lied uitvoeren. ’s
Namiddags breng ik samen met de medebroeders een bezoek aan de
vluchtelingen in de nieuwbouw. Omdat ik ’s zondags in witte toog ben
roepen ze me langs alle kanten na, dat ik voorzichtig moet zijn
terwijl we enkel maar het voorplein moeten oversteken. Na ons bezoek
willen de mannen en jongens meekomen om samen wat te voetballen op de
binnenkoer.

Het is weer een zeer bloedige dag geweest in Aleppo en nu ook in de
christelijke wijk in  Damascus. In Libanon werd de topman Wissam
al-Hassan, die samen met enkele anderen vermoord werd, begraven. En
het verloopt precies zoals hier voorspeld is. De harde soennieten
maken er gebruik van om te trachten een opstand in Libanon te krijgen,
gericht tegen Syrië. Ook de westerse media doen natuurlijk mee.  In
Turkije echter is er  een massamanifestatie tegen de regering onder de
slogan: Handen af van Syrië! Het is dezelfde slogan die nu in Brussel
aan de Beurs gebruikt wordt voor een manifestatie. Ondertussen is ook
de nieuwe vredesgezant van de Uno, Brahim  bij de Syrische president
geweest. En in Libië verloopt het precies zoals de wereldheersers met
hun ‘Arabische Lente’ hebben gewild: een “creatieve chaos” van
voortdurend onderling geweld met een massa doden.  En dat allemaal op
de dag dat de geloofsgemeenschap van het bisdom Antwerpen in volle
glorie haar 4(50) jaar jubileum viert.

 

 Maar ook hier zijn prachtige
tekenen te herkennen.  De gouverneur van Homs en zijn vrouw,
soennieten veronderstel ik, doen prachtig werk door onvermoeibaar de
getroffen gezinnen te bezoeken en te steunen zoveel ze kunnen alsook
de vele ‘martelaren’  te gedenken en te eren. Ik moet wel toegeven dat
ik gedacht had dat de oorlog stilaan ging eindigen en mogelijk is dat
ook het geval,  maar dan zijn er toch nog flinke stuiptrekkingen. En
dat de christenen uiteindelijk een mikpunt geworden zijn is ook
duidelijk. De emir van Qatar probeert de lont nu in Gaza en de
Palestijnse gebieden aan te steken omdat het in Syrië niet lukt zoals
ze gewild hadden. Hillary Clinton weert zich als een ‘duivel(in) in
een wijwatervat’ en roept op om geen politieke rust toe te laten, want
daar zou Syrië dan gebruik van kunnen maken!

Als je dan verhalen hoort van een kidnapping in de buurt waarbij eerst
een grote som geld gevraagd wordt en wanneer die uiteindelijk door
familie en vrienden samengebracht is, wordt de betrokkene toch nog in
koelen bloede vermoord. Van zo iets word je innerlijk opstandig. Dat
brengt wel extra spanningen mee.

Op 17 en 18 oktober is er een samenkomst geweest van de EPP, de
christelijke en grootste fractie in het Europees parlement waarop
patriarch Gregorios III Laham en moeder Agnes-Mariam uitgenodigd waren
en  waarvan we nu een verslag toegestuurd krijgen. Hopelijk heeft het
geholpen om Europa uit de gevechten in Syrië terug te trekken, terwijl
Turkije, Saoedi-Arabiê en Qatar nog wel een tijd zullen verder oorlog
blijven voeren. Vervolgens vernemen we dat de Syrische president een
soort algemene amnestie heeft afgekondigd, behalve voor terroristen.

Terwijl de aanslagen in Syrië voortduren  probeert de Uno-bemiddelaar
voor de vrede een staakt-het-vuren af te spreken, wat zaterdag al in
heel het land geschonden werd. Donderdag komt de man die hoofd van de
school in Quosseir is en een tijd bij zijn familie verbleven heeft
weer bij ons terug. Hij was zondag in de christelijke wijk van
Damascus, Bab Touma, naar de mis geweest toen tien minuten later die
aanslag gepleegd werd. Hij heeft de gesluierde vrouw gezien die de
aanslag pleegde en die door de camera’s herkend werd en onmiddellijk
opgepakt. Hij herhaalde nog eens, wat hij al  vanaf het begin gezegd
heeft: ik ben zeer optimistisch voor de toekomst van Syrië. Laat het
eens gezegd zijn door een man die zijn deel in het lijden wel gehad
heeft. Zijn huis, have en goed in Quosseir zijn door terroristen
verwoest, zoals van zowat al zijn vrienden. Ondertussen kan hij hier
goed meehelpen om de kinderen hun schoolprogramma te laten volgen. En
ondertussen schilderen de jongens verder aan de ramen. Als de oorlog
nog een aantal weken duurt zullen alle ramen van alle gebouwen hier
geschilderd zijn, maar daarvoor had het geen oorlog hoeven te worden.

HET VERRAAD VAN OBAMA

Wie in kort bestek een grondig inzicht wil verwerven in de recente
wereldpolitiek moet beslist de film bekijken: The Obama Deception van
2009, gerealiseerd door een aantal van de beste historici, politici en
journalisten, waaronder onze vriend Webster Griffin Tarpley. Je kunt
(wat wij hier niet kunnen) de film gratis van het internet plukken:
www.infowars.com of www.prisonplanet.tv . In twee uur tijd krijg je
achtergrondinformatie over de belangrijkste recente gebeurtenissen en
ontwikkelingen op onze planeet , als een soort poppenspel waarbij
onthuld wordt wie de eigenlijke verborgen spelers zijn achter de
coulissen. Het vertrekpunt is dit: toen John Kennedy  probeerde
president te zijn door zich te moeien met Wall Street en de
wapenindustrie, werd hij meteen vermoord en sindsdien heeft Amerika
geen president  meer gehad. Een schimmige groep wereldleiders, in
feite bankiers, neemt steeds meer de touwtjes in handen. Op het einde
van het presidentschap van G. Bush jr was er een zulkdanige algemene
ontgoocheling wegens de enorme economische crisis in Amerika, de
oorlog in Irak enzovoort,  dat deze club van oligarchen zonder enige
moeite Obama  kon opvoeren als de man die met zijn vriendelijke,
stralende blik en prachtige speeches vrede ging brengen, economische
welvaart en transparantie op alle niveaus.  In de eerste maand van
zijn ambtsperiode heeft hij al zijn beloften stralend verbroken en de
toestand op alle terreinen nog veel erger gemaakt dan zijn voorganger,
 geheel volgens  de wil van deze wereldheersers: veel meer troepen in
heel de wereld, veel meer gevangenissen overal verspreid, veel meer
mogelijkheden om mensen te controleren, zomaar op te pakken, te
folteren en op te sluiten,  veel meer taksen, veel meer  beperkingen
zoals van  meningsuiting, meer massale, verplichte
gezondheidscampagnes… Terwijl leger en politie uit hun voegen barsten
moet er nog een burgerleger bijkomen waar alle jongeren verplicht
worden een tijd aan deel te nemen. Je kunt het allemaal zelf horen en
zien.  Zoals zijn voorgangers is Obama slechts een marionet, maar hij
is een betere acteur en een veel betere leugenaar.  De eigenlijke
machthebbers zijn de bankiers van de Federal Reserve Bank, de kliek van
Wall Street en van de wapenindustrie, verbonden met de zogenaamde
Bilderberggroep. Zij hebben het klaar gekregen om als
overheidsinstelling aanzien te worden, terwijl ze een privébank zijn
die onder geen enkele controle valt en alle banken kunnen
controleren.  Zij organiseren de ene bankcrisis na de andere en de ene
economische crisis na de andere. Duizelingwekkende bedragen aan geld
zijn zogenaamd plots verdwenen waarbij niemand kan achterhalen wie ze
gestolen heeft. Dan wordt paniek gezaaid om  grote bedragen
onmiddellijk aan de banken te doen betalen, anders wordt de crisis, zo
zeggen ze, een enorme catastrofe alsof morgen de hemel op ons valt.

Ondertussen kunnen die banken nog meer instellingen, nog meer banken
opkopen zodat iedereen en alles in hun macht krijgen. Zij die de
crisis veroorzaakt hebben worden dan als de redders gevierd om een
nieuwe periode van nog grotere tirannie voor te bereiden. Alles is als
een piramide georganiseerd waarbij alleen de top weet waar de werkende
massa van de zaak voor moet dienen. De reddende slogans zijn: we
hebben een nieuwe wereldorde nodig, met een nieuwe allesomvattende
wereldbank in het kader van de globalisatie. Zo kan hun
oorspronkelijke poging van Anglo-Amerikaanse overheersing uitgroeien
tot één grote werelddictatuur.   Een van middelen hiertoe is nu de
mythe van  de opwarming van de aarde. Het staat al lang
wetenschappelijk vast dat de laatste duizend jaar perioden van grote
opwarming werden afgewisseld met perioden van grote afkoeling omwille
van de wisselende activiteit van de zon, zoals ook blijkt uit andere
planeten buiten de aarde. De mythe zegt echter dat het voortkomt uit
de activiteit van  de mens. In feite is dit het middel om al wat een
mens heeft en doet over heel te wereld te belasten: alle
voedingswaren, alle kledingwaren, alle materialen, alle werk,
elektriciteit, reizen per vliegtuig, schip, trein, bus of auto… Overal
moet taks op betaald worden. En vooral is het een middel om alle
ontwikkeling in Afrika, Zuid-Oost Azië  of in armere gebieden waar
ook, te verhinderen zodat  de schimmige club van heersers het leven
van heel de wereld naar believen kan regelen. Ondertussen laten ze
Obama massa’s troepen sturen naar Afrika om China buiten te krijgen en
rond Rusland en Iran om deze landen geïsoleerd te krijgen. En nog
zoveel meer.

 

De film eindigt met een waarschuwing en een hoopvolle
boodschap. President  Thomas Jefferson  waarschuwde het Amerikaanse
volk in 1802 al om de macht van het volk niet af te staan aan de
mensen van de banken en aan de mensen van de wapenindustrie. Een
gelijkaardige waarschuwing gaf ook president Eisenhouwer. Het heeft
niet geholpen. De grootste tragedies die volgden werden mede door deze
 groep criminelen gesteund. De Bolsjewistische revolutie werd
voorgesteld als een algemene hervormingsbeweging van het volk met
Lenin en Stalin. Resultaat: veertig miljoen Russen werden omgebracht.
Het waren mannen en vrouwen die ontwikkeld waren, werkten en
geloofden. Duitsland verkeerde in een dramatische economische crisis
en Hitler, een charismatisch leider zorgde voor nieuwe wegen en een
heropbloei van de economie. Het was dé volksbeweging die beschouwd
werd als de redding van het land. Resultaat: miljoenen mensen werden
gruwelijk omgebracht. Mao  wist een volksbeweging op gang te brengen
die het Chinese volk naar de welvaart zou leiden. Resultaat: zestig
miljoen Chinezen werden omgebracht. En dan kregen we Vietnam, Korea,
Irak, Afghanistan, Pakistan, Libanon, zovele landen in Afrika en
Zuid-Amerika, en het “Nieuwe Midden Oosten”.

 

Nu is het genoeg. Stop de
nieuwe wereldorde,  stop de nieuwe wereldbank (mijn computer blijft
eisen dat ik dit woord met een hoofdletter schrijf maar ik doe het
niet!),  stop de waanzin van de globalisatie en de leugen van de
opwarming van de aarde.

 

Laat vrienden en kennissen deze film zien en
zelf beoordelen. Breng hen deze boodschap. Eén man of vrouw kan het
begin worden van een ware ommekeer. Wil jij die man of vrouw zijn? Yes
You Can!

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:22

Rasp...

'Rasp' startte in 2007. Tot nu toe bezochten 3750 verschillende mensen het blog. Die surften gemiddeld zes keer naar 'Rasp' en totaliseerden 37.500 pageviews.

De bezoekers van 'Rasp' komen uit 21 verschillende landen.

-2775 of 70% komen uit België
-776 of 20% uit Nederland
-51 of 1,4% uit de V.S.
-21 of 0,6% uit Duitsland
-11 of 0,3 % uit Italië
-10 of 0,3 % uit het Verenigd Koninkrijk
-9 of 0,2% uit Frankrijk
-8 of 0,2% uit Spanje
Geschreven door Gust Adriaensen om 09:38

Vormingsdag TJCII Belgium in de abdij van Postel

 

“ Sarah, een voorbeeldige vrouw“

zaterdag 10 november 2012

VORMINGSDAG

in het kontaktcentrum van de ABDIJ van POSTEL

9u30: Onthaal

10u00: ”Wat is TJC-II en

welke zijn de laatste

ontwikkelingen ?”

door René & Ans Leitner

11u30: Eucharistie

12u30: Koffietafel

14u00: Joodse liederen

14u15: Onderricht door

Jochanan Van Es :

“Sarah, een voorbeeldige

vrouw”.

15u15: Pauze

15u45: Jochanan beantwoordt uw

vragen en vat de dag samen

16u30: Koffie / thee

17u00: Einde.

Er wordt een bijdrage van 15 euro

gevraagd voor de kosten die verbonden

zijn aan de abdij. Verder

zal er ook een geldinzameling zijn

voor onze gastspreker.

Hoe de vrouw van

Abraham

Joden en Christenen

kan inspireren tot

geloven en leven in

eenheid.

Deze vormingsdag is

een initiatief van

TJCII - Belgium

www.tjcii.be

René & Ans Leitner

zijn nationaal coördinator van TJCIINederland.

Na een kleine opfrissing (wat is TJCII

nu ook weer ?) zullen zij ons aan de

hand van hun getuigenis en een

Powerpoint-presentatie vertellen wat

de laatste ontwikkelingen zijn in de

TJCII–werking en –visie.

Jochanan Van Es

is een Messiasbelijdende Jood en

leraar die, uitgaande van de

Parashah (het Torahgedeelte) van de

Shabbat op 10 november, ons zal

laten ontdekken welke houding ons

past in het kader van TJC-II.

Het onderwijs van de Torah vormt

ons tot zachtmoedige en geduldige

gelovigen, die vertrouwen op Gods

beloften en hun kracht putten uit de

hoop.

We zullen met hem lezen uit :

Genesis 23:1-25:18, 1.Koningen 1:1-

31 en 1.Petrus 3.

Mocht u zoeken naar iemand die u tot in

Postel kan vervoeren, laat het ons weten,

dan trachten we een oplossing te vinden.

 

INSCHRIJVINGSSTROOK

Naam ....................................

Adres ....................................

....................................

Tel/gsm ..................................

schrijft in voor de vormingsdag

van 10 november 2012

in de Abdij van Postel en stort

voor 3 november 2012 de som

van 15 euro op rekening

063-4842911-27

Gelieve deze inschrijvingsstrook

te zenden naar:

Pater Nicolaas Gorts o.praem.

Norbertijnenabdij Postel

Abdijlaan 16 - 2400 Mol

of mail naar

nicolaasgorts@hotmail.com

Geschreven door Gust Adriaensen om 10:31

Ford

In een van zijn nagelaten gedichten 'Oppervlakkige Charleston', schrijft Paul van Ostaijen (1896-1928):

Als je van het meisje van Milwaukee houdt
schaak ze in een ford schaak ze in een ford
de vader die is dominee
de broer die woont te Chicago
in Oklahoma woont de olieoom
en je sienjaal een saksofoon
                           schaak ze in een ford schaak ze in een ford
...
Als je van het meisje van Milwaukee houdt
schaak ze in een ford - rem niet rem niet -


Het waren de hoogdagen van de Fordmacht en de Fordromantiek.

Een kleine vijftig jaar later was er van die autoromantiek niet veel meer te bespeuren in het lied 'Drof (ford) Motor Company' dat Vuile Mong en zijn Vieze Gasten op tekst van Guido Van Meir in 1972 brachten:

Als je zo begint te draaien,
je bent twintig jaren oud,
draai je zwierig aan je sleutel,
draai je zwierig aan je bout,
je maakt slordig overuren
want je bent pas getrouwd.
Knielen, liggen, rollen, draaien,
rollen, liggen, recht.
Je zoon ligt in zijn wieg te kraaien,
je weet waarvoor je vecht.
Voor de hie, hie, hie, Drof Motor Company!
Voor de hie, hie, hie, Drof Motor Company!

Met dertig sta je nog te draaien.
Wat heb je nu bereikt?
Wie heeft zich in die tien jaren
op jouw rug verrijkt?
Is er van je mooie dromen
wel eigenlijk iets in huis gekomen?
Knielen, liggen, rollen draaien,
rollen, liggen, recht.
Je durft noch voor noch achter kijken,
Je voelt jezelf een knecht.
Van de hie, hie, hie, Drof Motor Company!
Van de hie, hie, hie, Drof Motor Company!

Met veertig sta je zot te draaien,
moeizaam aan de band.
Je slikt overvloedig pillen,
bevend uit je hand.
Het tempo kan je niet meer volgen,
je valt zo door de mand.
Knielen, liggen, rollen, draaien,
rollen, liggen, recht.
Je ziet je ploegbaas naar je kijken,
Je voelt jezelf zo slecht.
Door de hie, hie, hie, Drof Motor Company!
Door de hie, hie, hie, Drof Motor Company!

------------------------------------------------------

De romantiek is vervlogen. Het bandlabeur van tienduizenden arbeiders heeft niet gebaat. R.I.P. Ford Genk.
Geschreven door Gust Adriaensen om 17:24

Beleef het slotgebeuren van Kerk onder stroom...

Beleef het slotgebeuren van Kerk onder stroom: 4|50 jaar bisdom Antwerpen op het Theaterplein met optredens van Scala &Kolacny Brothers, Tre Soprani en het Jeugdkoor (4)50 op:


http://new.livestream.com/accounts/1623693/events/1608883/videos/5139267
Geschreven door Gust Adriaensen om 10:04

De Vlaamse grondstroom (?)

In De Standaard wijdt Marc Reynebeau een relativerende en wat ironische column aan het woord en begrip 'grondstroom', dat de dagen na de gemeenteraadsverkiezingen vrij vaak te horen was uit de mond van de politicus die deze verkiezingen het liefst zag als een opstapje naar de Vlaamse en federale verkiezingen.

Reynebeau stelt dat 'grondstroom' een erg flou begrip is dat de voorbij twee decennia graag van stal werd gehaald door partijen die een verkiezingssucces geboekt hadden. Zij verbinden 'grondstroom' wat graag met hun electoraal succes ( en niet omgekeerd). En politici, aldus Reynebeau, die de 'grondstroom' opeisen, projecteren daar vooral eigen opvattingen in, als vermeend bewijs van hun gelijk.

Volgens Reynebeau doen nationalisten  vandaag graag een beroep op het woord, omdat het appelleert aan de oude, romantisch-nationalistische opvatting van de volksaard of, in zijn moderne versie: identiteit (wat die precies ook mag voorstellen), waarin alle Vlamingen eigenlijk dezelfde principiële opvattingen zouden delen.

Op die manier kan een beeld opgehangen worden van een homogene, Vlaamse 'democratie'. Dergelijke gesuggereerde, vermeende homogeniteit betekent evenwel een bijzonder tegenstrijdige en ondermijnende opvatting van 'democratie'. Want dan wordt het organiseren van de homogeniteit, een bewijs en doel van een democratische structuur en ingesteldheid.

Terwijl democratie, waarvan vrijheid een kernbegrip is, er juist moet in bestaan de diversiteit op een behoorlijke manier te organiseren.
Geschreven door Gust Adriaensen om 08:12

Confederalisme en splitsing

In het VRT-maandagavonddebat tussen de partijvoorzitters na de gemeenteraadsverkiezingen, werd nog altijd amper over de gemeenten gesproken, des te meer over het federale België, het zogenaamde confederalisme en de verkiezingen van 2014.

De VB-voorzitter zei op een bepaald moment in zijn stroeve stijl: 'Om een confederatie te vormen, moet je eerst onafhankelijk zijn.' De uitspraak werd eerder in het ijle gelanceerd en bleef in het ijle hangen want niemand van de andere partijvoorzitters en ook niet moderator Lieven Verstraete, gunden Valkeniers het genoegen ook maar één seconde aandacht te besteden aan dat nochtans uiterst belangrijke statement.

Het is inderdaad zo dat over het algemeen wordt aangenomen dat om een echte confederale staat te stichten, de deelstaten eerst zelf staten moeten worden. Een ander essentieel kenmerk van een confederatie is, dat elk van de samenstellende staten zelfstandig kan beslissen om uit de confederatie te treden.

Om electorale redenen wordt het door politici die het voortdurend over confederalisme hebben, niet met zoveel woorden gezegd, maar confederalisme betekent de facto reeds het einde van België en leidt onvermijdelijk tot de formele scheiding en de oprichting van een voorschootrepubliekje.

Wat in dat scenario de plaats en de rol zal zijn van Brussel, zal de voorstanders van 'confederalisme' klaarblijkelijk worst wezen, want daarover wordt door hen niet gekikt.


Geschreven door Gust Adriaensen om 08:27

Pater Daniël Maes over Syrië

Pater Daniël Maes over Syrië


Zondag – zaterdag 14-20 oktober 2012.

Abouna Georges laat weten dat het deze zondag toch niet veilig genoeg
is om die enkele kilometers van Qâra naar ons klooster af te leggen.
Er zijn ondertussen weer drie van de rijkste mensen uit het dorp
gekidnapt. Van de onveiligheid en de afwezigheid van ordediensten
maken bendes nu misbruik. In Yabroed  40 km verder heeft de oppositie
de leiding nagenoeg overgenomen en bepaalt nu het leven. En het  leger
kan niet zomaar optreden omdat het dan een slachtpartij en verwoesting
wordt waar te veel onschuldigen slachtoffer van kunnen zijn. Af en toe
horen we ook overdag schoten.  Hier betekent het concreet dat ik ook
deze zondag de eucharistieviering zal voorgaan en ’s middags eten we
weer  gewoon binnen  in onze refter, hoewel het nog steeds prachtig
weer is om in de tuin te zitten. En dit voor onbepaalde tijd. Om zich
af te reageren gaan de jongens en de kinderen  op de binnenkoer
voetballen totdat ze er bij neervallen. Dan gaan we met de
medebroeders onder elkaar gezellig een tas thee  drinken onder het
tentzeil op het dak, als soldaten in de loopgraven, in omgekeerde
richting.

Maandagvoormiddag krijgen we een alarmerende telefoon van abouna
Geroges uit Qâra. Terroristen hebben weer mensen ontvoerd en enkelen
vermoord. Nu houden ze een wilde manifestatie voor de moskee en dat is
 juist in het verlengde van de straat waar abouna Georges woont en
waar zijn kerk staat. Zo hebben we destijds de opstand vanuit de
pastorie zien beginnen. Het leger komt er nu wel tussen maar als het
leger weg is zijn de problemen nog niet opgelost. Hij vraagt om  te
bidden. ’s Avonds laat hij weten dat het uiterlijk weer rustig is maar
dat de vrede nog lang niet is weergekeerd.  Voor ons een reden om
extra waakzaam te zijn.

Maandag vieren we het feest van de grote heilige Teresa van Avila en
‘s avonds kijken we naar een prachtige film van de heilige koptische
monnik Athanasius.

In het schilderen van de ramen hebben de jongens hun aangepast werk
binnen gevonden. Eerst moet de verf verwijderd worden, dan met
schuurpapier effen gemaakt en dan tweemaal geschilderd. Toch iets
anders dan een hele voormiddag voor een berg amandelen zitten om te
ontbolsteren en ’s middags de indruk hebben dat de berg alleen maar
groter geworden is. Ondertussen luisteren ze naar een interessante
onderrichting over de Apocalyps en als ze dit moe zijn, naar de
gezangen van Najib. En in de namiddag gaan we gewoon verder met het
organiseren van een eerste jaar theologie.

In Qousseir zitten 4000 terroristen die van het leger een ultimatum
van 48 uur gekregen hebben en dat voorspelt gewoonlijk nieuwe
uitbarstingen van geweld. Later vernemen we echter dat er een soort
overeenkomst is waardoor het rustig blijft.  Maar ook elders in het
land blijft het bijzonder woelig. Wanneer  de nieuwsberichten hier
zeggen dat er meer dan 200 doden gevallen zijn (op donderdag) dan mag
je aannemen dat er wellicht nog meer zijn. Ook in Aleppo blijft het
verschrikkelijk. En wij zullen nog een tijd “opgesloten” zitten in
onze eigen gebouwen met alle spanningen van dien: de jonges die iedere
nacht blijven waken, niet op het terrein kunnen om te oogsten, zorgen
dat de kinderen hun lessen en ontspanning krijgen en als ze ’s avonds
vroeger in de grotten gaan slapen zorgen dat er iemand bij is anders
is het een (gezellige) oorlog onder grond, waarbij niemand van de
zusters hun matras nog vinden…Een reden voor ons om eens rustig samen
te zitten en te kijken hoe we in deze bijkomende spanningen voor
elkaar het leven wat draaglijk kunnen maken.  En de jongens hebben
alvast besloten ’s middags én ’s avonds voor de afwas te zorgen, omdat
veel extra werk op de rug van de zusters komt en af en toe voor het
spel met de kinderen te zorgen.

De verspieders van het beloofde land  sneden een grote druiventros af
en namen ook wat granaatappels en vijgen mee (Numeri 13, 23). Dat zijn
nu juist de vruchten waar deze dagen hard aan gewerkt wordt, samen met
de amandelen.  De massa granaatappels wordt vrijdag definitief
afgewerkt. De zoete pitten met hun sap moeten nog door een machine
gedaan worden om alleen het sap over te houden. Zo gebeurt het en ’s
avonds laat is het klaar. Er is natuurlijk een flinke portie apart
gehouden als dessert na de maaltijd. Op diezelfde vrijdag is echter de
jongste van de medebroeders jarig. De zusters hebben toch nog
ongemerkt  tussendoor een flinke taart gebakken die s’ avonds laat nog
wordt opgediend en de vier medebroeders hebben ’s middags onder de
rusttijd ongemerkt een sketch voor hem voorbereid, zogenaamd over de
vier perioden van zijn leven: de baby van 2 j, de jonge revolutionair
van 15 j (hij heeft blijkbaar fel ‘genoten’ van de nasleep van de
Libanese oorlog, maar is (gelukkig?) erg ziek geworden), zijn 1e
bekering op 22 j en de super heilige monnik op 84 j! Ieder nam een
periode voor zich. De zusters en de kinderen waren maar wat bereid om
de bijrollen in te vullen. En er is hier kleding en materiaal voor
toneel genoeg, doorheen de jaren verzameld. Het was een bijzonder
geslaagde, fantasierijke opvoering. En zo worden de spanningen van de
oorlog weer even vergeten.

Twee bijzonder hoopvolle tekens

De aanslagen gaan gewoon door. Vrijdag werd het hoofd van de
veiligheidsdienst in Libanon omgebracht, midden in de meest
christelijke wijk.  Hij was voor Syrië. President el-Assad erkende
onmiddellijk dat deze aanslag tegen Syrië gericht was.
Toch is er nog een hoopvol teken op hoog niveau.  De tegenhanger van
de Navo, de reeds eerder genoemde OTSC is op 8 oktober gezamenlijke
oefeningen begonnen in Kazakhtstan onder een Russische benaming die
zoveel betekent als “Onschendbare broederlijkheid”. De commandant
heeft laten weten dat ze klaar zijn om eventueel in het Midden Oosten
tussen beide te komen. Dit is geheel in overeenstemming met de
“verklaring van Genève”, nog door Kofi Annan op 30 juni onderhandeld.
Het Vrije Syrische Leger heeft dit akkoord verworpen en zich dus zelf
buiten spel gezet. Ondertussen zijn er tekenen dat het hoofdcommando
van de Navo in Incirlik (Turkije) stilaan zijn koffers wil pakken.
Sinds de aanslag op prins Bandar bin Sultan op 26 juli zijn de
jihadisten hun leider kwijt en worden oncontroleerbaar (zoals al bleek
 uit de moord op de Amerikaanse ambassadeur in Libië). Tot zesmaal toe
heeft het commando van de Navo de jihadisten ingezet tegen het
Syrische Leger, dat hen telkens massaal heeft verslagen. Wil de Navo
zich zo van deze jihadisten ontdoen?

Saoedi-Arabië en Qatar doen uiteraard gewoon verder. Turkijë geraakt
steeds meer in enge schoentjes. Door herhaalde provocaties met Syrië
wilde Turkijë zich van de uitdrukkelijke steun van de Navo verzekeren.
De Russische burgers en kinderen in een Syrische vliegtuig werden op
potsierlijke wijze door gewapende soldaten bedreigd, terwijl er
helemaal geen verdachte wapens in het vliegtuig aanwezig waren. Het
enige resultaat is dat Poetin zijn bezoek aan Ankara, voorzien voor
15 oktober, voor onbeperkte tijd heeft afgelast. Zoveel is duidelijk
dat Rusland zich met politiek succes  een sterke positie aan het
veroveren is om de stabiliteit van Syrië tegen het westen en zijn
Arabische bondgenoten te verdedigen. Turkijë is zichzelf met zijn
massa jihadisten inmiddels steeds meer onpopulair aan ’t maken  in
eigen land en krijgt niet de steun die het zou willen om tegen Syrië
te vechten. De weg naar de vrede belooft nog lang te worden maar er is
hoop.

En dan nog een ander onverwacht gunstig teken. Paus en Kerk genieten
in onze tijd soms wel een groot moreel gezag maar hebben doorgaans
weinig politieke invloed. Paus Johannes Paulus II en moeder Teresa van
Calcutta hebben beiden persoonlijk president Busch gesmeekt om Irak
niet binnen te vallen. Tevergeefs. Op grond van leugens kon Amerika
gemakkelijk toeslaan, zelfs zonder toestemming van de veiligheidsraad
om Irak te ontwrichten, zoals door de groep opperheersers achter de
coulissen  (Bilderberg-groep) al lang beslist was.  Buiten de
honderdduizenden doden (?) werd de oudste beschaving voor goed
vernietigd alsook heel het oude Mesopotamische christendom en
bovendien een mechanisme ingevoerd waardoor de verschillende groepen
elkaar nog dagelijks naar het leven staan. Oorlog, de ideale bron van
blijvende macht en rijkdom! Het zelfde is voorheen meermaals gebeurd
en heeft zich daarna herhaald, o.a. recent in Libië. Tot heden heeft
het Syrische volk door zijn innerlijke grootheid nog stand gehouden.
Westerse politici samen met hun Arabische bondgenoten houden niet op
hen te steunen die dit land vooralsnog  met geweld in de “Arabische
Lente” willen krijgen, door te blijven aandringen op militair
ingrijpen en steun aan de rebellen. Aan een vreedzame oplossing voor
het volk of een beweging van dialoog en verzoening (mussalaha) zijn ze
helemaal niet geïnteresseerd. Politici komen zogenaamd hun medelijden
betonen met de duizenden vluchtelingen in Turkijë, Irak of Libanon. Ze
beloven hulp en steun, die dan weer handig kan gebruikt worden om nog
meer wapens en terroristen vanuit die grenslanden in Syrië te
smokkelen.  Dat er in Syrië zelf ondertussen, mede door hun schuld, nu
ongeveer twee miljoen vluchtelingen zijn,  interesseert hen niet. Ze
zullen die zeker niet helpen, integendeel. Bovendien zijn er nu
propagandisten genoeg die deze westerse waanzin willen steunen. Er is
zelfs een Italiaanse  religieus bij uit Syrië met een doctoraat
honoris causa van onze Alma Mater. Door Syriërs uit onze streek werd
hij al lang geleden ontmaskerd als een gevaarlijke haatzaaier (een
CIA-agent?). De bisschop zette hem het land uit en van zijn overheid
kreeg hij opdracht openlijk zich niet meer uit te laten over de
Syrische crisis. Maar de man doet in het buitenland gewoon verder. In
Vlaanderen geniet hij nog volop succes en de officiële kerkelijke
media, die nauwelijks enige aandacht schonken aan de hulpkreten van de
Syrische kerkelijke overheid, geven nu juist deze  man een vrije
tribune om Syrië toch nog ontwricht te krijgen door het helpen van de
terroristen en het wurgen van de bevolking door sancties. Van onze
medechristenen in het westen moeten we dus voorlopig niet veel steun
verwachten.

Wat een verademing wanneer we dan plots vernemen dat de paus en de
bisschoppensynode besloten hebben een delegatie van kardinalen af te
vaardigen voor een ontmoeting met president Bashar el-Assad om het
Syrische volk te steunen en hulp te beloven. Patriarch Gregorios III
Laham kreeg de tranen in de ogen toen hij dit hoorde. Wat een
kaakslag aan onze politici die alles willen behalve met de man die
president is in dialoog te treden en de bevolking zelf, die om vrede
vraagt ter wille te zijn. Het is een profetisch teken. Laat het deze
keer dan eens uitdrukkelijk gezegd zijn tot spijt van wie het benijdt:
Leve de paus, leve de bisschoppensynode, leve de kardinalen die de
president gaan bezoeken! En leve al diegenen die, ook vanuit Syrië op
dit initiatief hebben aangedrongen.

En laat de westerse media, ook de
katholieke, dit initiatief maar negeren of afkeuren. Laat de honden
maar blaffen, de karavaan van de verzoening trekt toch verder.
Geschreven door Gust Adriaensen om 22:50

Winnaar-Verliezer
















(Klik op de foto om hem te vergroten)

In het De Standaard-Weekblad verscheen bovenstaand stukje van auteur Bernard Dewulf. Het stemt tot nadenken.
Geschreven door Gust Adriaensen om 20:18

Briljante tactiek van Janssens

Gisteren trok Patrick Janssens alle aandacht naar zich toe in de 'informatieronde' omtrent een mogelijke Antwerpse coalitie.

Zijn voorwaarde om alleen, wanneer Groen meedoet, te starten met bestuursonderhandelingen, en zijn suggestie aan De Wever om eventueel andere combinaties te proberen, zijn m.i. strategisch een voltreffer.

Waarom de zittende burgemeester van Antwerpen Groen erbij wil, heeft te maken met zijn bekommernis om een volwaardige vertegenwoordiging van de Antwerpenaars in het bestuur van de stad te hebben, zegt Janssens. Er is immers in de verkiezingsuitslag een tweedeling te merken. Binnen de ring heeft een meerderheid eerder links-progressief gestemd. De rechts-conservatieve stemmen kwamen vooral van de stadswijken buiten de ring. Rood-groen-geel zou dus een verenigende afspiegeling zijn van het overgrote deel van het Antwerpse electoraat.

Groen kan die mogelijkheid moeilijk afwijzen. De partij heeft herhaaldelijk haar gretigheid om aan het stadsbestuur deel te nemen, geuit. Bovendien kan zij op die manier het progressieve tegengewicht tegen het nationalistisch blok versterken.

Janssens reikt De Wever ook andere mogelijke coalities aan. Een combinatie NV-A, Open VLD, Groen. Dat zou een wel zeer nipte meerderheid betekenen. En vooral is het voor Groen gewoonweg ondenkbaar om zich als kleine fractie te binden aan een grote meerderheid van rechtse en centrum-rechtse conservatieven. Dat zou politieke zelfmoord betekenen.

En wat met de derde mogelijkheid die Janssens gewillig op tafel legde: een minderheidsbestuur van NV-A, met gedoogsteun van de stadslijst? Dat kan De Wever onmogelijk riskeren. Het is het beste recept voor instabiliteit en er is  het gevaar dat de 'gedogende' partij, als het er echt op aankomt, de touwtjes in handen neemt.

Hoewel het opvallend is, dat sinds de verkiezingen, ook vanuit NV-A-kringen, waarschijnlijk door de massale toevloed van ex-VB'ers, proefballonnetjes worden opgelaten, om het cordon sanitaire rond het Vlaams Belang te doorbreken, is het weinig waarschijnlijk dat NV-A met die partij een meerderheid zal vormen. Het zou De Wever en co. definitief in het extreem-rechtse kamp plaatsen en het begin van de neergang betekenen.

Als NV-A, Stadslijst en Groen erin slagen een overeenkomst te bereiken, zou dat, daarvan ben ik overtuigd, het beste zijn wat de stad Antwerpen en haar inwoners, politiek en beleidsmatig kan overkomen.

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:36

'Zet die ploat af!!' en de film Der Untergang

 Het heeft niet lang geduurd of de onbeheerste uitval van De Wever 'Zet die ploat af :evil: :evil: :evil: !!!' zette creatieve geesten aan het werk.

Bij wellicht de bekendste scène uit de Duitse film 'Der Untergang', werd in onderschrift de zogenaamde Nederlandse vertaling gevoegd, die verwijst naar het incident op de verkiezingsavond. Zo ontstaat een kostelijke persiflage, die in een mum van tijd een hit werd op de sociale media.

De Standaard zorgde  voor een nog grotere verspreiding door het filmpje op zijn interneteditie te plaatsen.

http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20121017_039
Geschreven door Gust Adriaensen om 20:43

'Zet die ploat af!!'

:evil:

Het was inderdaad om het op je Vlaamse heupen te krijgen. Ondanks de stevige kale Vlaamse bodyguards je een weg moeten banen door het zuipende en zwetende Vlaamse kiesvee naar het podium toe.

Een loodzware dag. Eindelijk ben je keizer van Antwerpen en in plaats van een rustig klassiek muziekje, is er een opzwepend allochtoon lawaaistuk dat maar blijft doordrummen en je belet je grote overwinningsrede aan te vangen.

Alle begrip ervoor dat een mens zijn zelfbeheersing verliest, ook al is die zo belangrijk voor de image building van waarlijk Grote Leiders. Staan er dan nog enkele ex-liberalen mekaar te verdringen op het podium, die stupide meeklappen op het ritme van dat verfoeilijke lawaai.

'ZET DIE PLOAT AF!!'

De eerste zin, en dan nog met overslaande stem, van wat een toespraak moest worden van een waarlijk verheven Roerganger met Napoleontische allures.

Die Van Campenhout dacht dat het een cynisch grapje was. Bleef maar de handen op mekaar slaan. Is nog niet voldoende doorgedrongen in het superieure en agressieve brein van de Leider. Had een vernietigende blik nodig om verschrikt bruusk te stoppen voor zijn palmen mekaar nog eens raakten.

Morgen weer naast die oenen van andere partijvoorzitters in een zogenaamd groot VRT-debat. Vooral die Beke en de kleine van Tobback zijn figuren om rauw te lusten. Je wordt daar echt heel moe van.
Geschreven door Gust Adriaensen om 21:15

'Waren het gemeenteraadsverkiezingen?'

Het afsluitend VRT-debat tussen de partijvoorzitters op de avond van de gemeenteraadsverkiezingen 14 oktober 2012


'Zijn het gemeenteraadsverkiezingen geweest? Ja? Echt? Oké, goed dan. Maar eigenlijk zijn die alleen belangrijk voor de toekomstige structuur van dit landje. Dat Di Rupo maar eens direct begint het confederalisme voor te bereiden. En vlug wat Elio!'
Geschreven door Gust Adriaensen om 09:19

Het misprijzen voor de gemeentelijke autonomie


Van gemeenteraadsverkiezingen een nationale test maken of een anti-Di Rupo-referendum, van een nationale partijvoorzitter in het straatbeeld en in de propaganda de 'lijsttrekker', het 'gezicht' van elke gemeentelijke N-VA-lijst maken, is intellectueel oneerlijk. Wat meer is, het is ook politiek oneerlijk, en een uiting van misprijzen voor de gemeentelijke autonomie én voor de democratie.

Geschreven door Gust Adriaensen om 22:28

Met welke partij komen uw sociale prioriteiten overeen?

Met welke partij komen uw sociale prioriteiten overeen? Doe de test

Samenlevingsopbouw Vlaanderen stelde een 'socialestemtest' samen. Met een twintigtal stellingen peilt de sociale stemtest naar uw persoonlijke bekommernissen als het gaat over sociale thema’s, zoals wonen, veiligheid, energie, gezondheid, integratie, onderwijs… en toont u welke partij het best overeenkomt met uw mening.


U kan de sociale stemtest doen via
www.socialestemtest.be.

 

Geschreven door Gust Adriaensen om 09:47

Pater Daniël Maes over Syrië

Pater Daniël Maes, norbertijn van Postel, over Syrië

Zaterdag 6 oktober 2012.

Het is voorlopig weer rustig. In de
voormiddag is het muisstil, op enkele doffe ontploffingen na, ver weg.
 We kunnen weer op ons eigen dak onze was uithangen. Als je even onder
de primitieve tent op het dak gaat uitrusten heb je de indruk dat je
hier toch wel de heerlijkste vakantiebestemming ter wereld gevonden
hebt: 1400 m boven de zeespiegel, 40 m boven het woestijnlandschap,
aan de ene kant het dorp Qâra aan de andere kant de keten van het
anti-Libanongebergte. En hoog aan de hemel een stralende zon  en een
strakke blauwe hemel, versierd  met kudden spierwitte wolken.
Hier leeft de verwachting dat het leger de terroristen in Qâra stilaan
gaat aanpakken en dan moeten wij heel goed op onze hoede zijn. Dan
zijn ze tot het ergste in staat. Daarom nemen wij ook erg drastische
maatregelen in verband met onze veiligheid.  Was die oorlog maar
voorbij!

Bij het dagelijkse oorlogsnieuws zijn er zowel overwinningen als
mislukkingen van het leger bij  en ook weer een aantal gesneuvelde
soldaten. Ergens heeft het leger een groep terroristen gedood die
blijkbaar een menigte antiquiteiten hadden verzameld. Het stelen en
vernietigen van oude kunstvoorwerpen is een onderdeel van het
vernietigen van de identiteit van een land, zoals dat grondig in Irak
gebeurd is. Vanavond hebben we de eucharistie bijzonder willen vieren
voor de 40.000 doden in deze oorlog.

Het was nog geen middernacht of we worden opgeschrikt door schoten,
waarop we holder de bolder naar beneden duiken om daar verder te
slapen. De elektriciteit valt een tijd uit. ’s Morgens vernemen we dat
in de gevechten de neef van de president gedood is, wat we uiteraard
ook betreuren. Het gaat ons niet om deze president, regering of partij
als zodanig. Wij zeggen ook niet dat ze moeten blijven omdat ze goed
zouden zijn. Wij hebben geen voorkeur voor een politiek systeem als
zodanig. Wij stellen alleen vast dat deze zogenaamde “lekendictatuur”
op dit ogenblik de enige is die de gelijkwaardigheid van alle burgers
wil en kan beschermen. Ondertussen is heel het land bezaaid met
“oppositiegroepen”, verbonden met Al-Qaeda, moslimbroeders of andere
islamitische organisaties. En deze strijders komen vanuit heel de
wereld, zelfs uit België.  Als je dan moet kiezen tussen een liberale,
seculiere staat of een door het buitenland opgelegde islamitische
dictatuur waarbij aan niemand nog een menswaardige vrijheid gegund
wordt, dan is de keuze vlug gemaakt . Bovendien, als je weet dat hier
in Syrië de oudste christenheid leeft en je ziet hoe er nu naar
gestreefd wordt om heel het Midden-Oosten “christen-vrij” te maken,
dan is het wel de moeite  waard om alles te doen opdat  zulks belet
wordt. Of slapen we gewoon verder en wachten we totdat onze voorouders
uit hun graf opstaan?

Zondag 7 oktober 2012. 

Deze morgen zijn er nog enkele korte
stroomonderbrekingen maar voor de rest is alles gewoon. Omdat abouna
Georges  vandaag niet komt vier ik de eucharistie in
Latijns-Byzantijnse stijl met Franse, Arabische, Spaanse en Engelse
gezangen en gebeden. Vandaag wordt het feest gevierd van O.L.Vrouw van
de Rozenkrans om de machtige voorspraak van Maria bij haar Zoon Jezus
te gedenken. In 1571 werd bij Lepanto de sterke Turkse vloot verslagen
door de christenen. Bovendien wordt vandaag de hl. Hildegard van
Bingen in Rome tot kerklerares verheven. Er is nog een andere heilige
bij vandaag: Johannes van Avila. We kijken even naar de pausmis op het
St.- Pietersplein te Rome vanuit een Spaans tv-kanaal. Dan gaan we zelf
bidden. De lezingen van de eucharistie gaan over de eenheid en
onverbreekbaarheid van het huwelijk. Na onze plechtige eucharistie
houden we een processie met alle relikwieën die we hebben om de
voorspraak van al deze heiligen  af te smeken. Daarna is het eigenlijk
erg geschikt weer om buiten te eten maar voor de veiligheid blijven we
in onze gewone refter. Aan tafel krijgen de medebroeders plots een
edelmoedig idee, nl. om ’s zondags ’s middags de afwas te doen.  Dit
voorstel wordt vanwege de zusters zonder verder commentaar met een
glimlachend goedkeuren onthaald. In principe is de zondag voor
iedereen vrij maar als je eens goed  wilt eten moet er natuurlijk voor
gewerkt worden en dat gebeurt toch hoofdzakelijk door de zusters. En
dat zij het daarna wat rustiger hebben is voor hen ook eens
aangenaam.

’s Avonds kijken we naar wat wij dachten een Bijbelse film te zijn
over Ruth. Het was in feite een Hollywoodversie van een gefantaseerde
liefdesaffaire met intriges en rivaliteiten. Op een enkel detail na
kwam er niets uit het Bijbelboek Ruth aan bod. Dat weten we dan ook
weer.  De schoonheid en rijkdom van dit verhaal zal voor een andere
keer zijn.

Maandag 8 oktober 2012.

In de voormiddag is er plots gelegenheid  om
op het dak, dank zij een stick, langs skype te communiceren met moeder
Agnes-Mariam en zr. Carmel in Australië. Even worden alle regels opzij
gezet en op een mum van tijd zitten de zusters op ons dak, letterlijk
dan. Iedereen is aan het scherm van de laptop gekluisterd en het is
een heen en weer gekwebbel van belang.  Moeder Agnes-Mariam en zr.
Carmel zijn door  Malaysia en Australië uitgenodigd om er te komen
getuigen over wat er echt gebeurt in het Midden-Oosten en ze
ondervinden er een zeer grote welwillendheid en ontvankelijkheid.
Tegelijk ontmoeten ze daar hun eigen volk: er zijn een half miljoen
Libanezen in Australië, die erg bekommerd zijn om wat er hier nu
gebeurt. (het nieuws kun je volgen op facebook. Zie
www.maryakub.org
dat op de onthaalpagina een link geeft naar ons facebook).
Voor de avondeucharistie krijg ik een schitterende nieuwe byzantijnse
groene kazuifel “voor de gewone dagen”. De zuster is een nieuwe serie
aan het maken met de verschillende liturgische kleuren, zogezegd voor
de Latijnse liturgie, zoals ik die vier, maar de gewaden zijn helemaal
in de byzantijnse stijl met gouden versieringen alom. Moest er een
modeshow zijn voor liturgische kleding dan zouden we best kunnen
meedoen. (De zuster zelf in die gewaden laten paraderen zou in België
wel succes hebben, maar hier ga ik die zo ver niet krijgen!).
Ondertussen heeft de zuster ook nog voor alle medebroeders en ook voor
mij een dikke bruine kapmantel gemaakt, van kamelenhaar.  Deze zal ons
beschermen tegen de koude tijdens de komende winter en misschien helpt
hij mij ook wel bij het Arabisch leren. Immers, ik heb al lang de
indruk dat sommige klanken hier alleen maar uitgesproken kunnen worden
door Arabieren en kamelen.! Dus, wie weet.

Dinsdag – woe – do 9, 10, 11 oktober 2012:

Nog eens over de oorlog in Syrië
De oorlog in Syrië lijkt een onontwarbaar kluwen te worden. Ziehier
enkele waarnemingen, vaststellingen en verwachtingen… op zoek naar
tekenen van hoop.

Het dagelijkse leven in de gemeenschap is zo normaal en aangenaam als
het kan, maar niettemin een oorlogssituatie. Anders gezegd: het is
hopeloos, voor de rest is alles in orde. De zusters en de kinderen
blijven in de grotten  slapen. Op het terrein wordt niet gewerkt.
Alles gebeurt voorlopig binnen: amandelen ontbolsteren, granaatappels
open breken en hun zoete pitten  verzamelen, ramen schilderen… en in
het atrium wordt aan twee grote iconen tegelijk geschilderd.
Ondertussen heeft “de oppositie” na anderhalf jaar revolutie haar
“democratische hervormingen” al zo ver doorgevoerd dat we niet eens
meer zonder groot gevaar te lopen in het dorp toiletpapier kunnen gaan
halen. En dit is nog maar een begin, volgens de “oppositie” gloort aan
de einder al een heerlijke scharia4Syrië, geleid door de
woestijnzigeuners van Saoedi-Arabië en Qatar, terwijl het Westen de
rest van de macht zal verdelen! Binnen zijn ondertussen zowat alle
deuren op slot waardoor we regelmatig elkaar ongewild opsluiten.
Zonder dat er veel over gezegd wordt, houden de medebroeders ’s nacht
om beurt de wacht en ze hebben ook een heus alarmsysteem in elkaar
geprutst, dat ge van op het dak kunt laten brullen, handmade. We
kunnen niet voorzichtig genoeg zijn in deze periode.

Over heel het land blijken de aanslagen en moorden gewoon door te
gaan. In Aleppo is het weer verschrikkelijk geweest in een bepaalde
wijk. Ook een maronitische kerk en het Grieks-katholiek aartsbisdom
zijn zwaar beschadigd. De spanning tussen Syrië en Turkije is hoog
opgelopen. Nadat er vanuit Syrië een projectiel in Turkije is
afgeschoten blijft Turkije terugschieten naar Syrië. Het heeft ook een
Syrisch vliegtuig onderschept met zogezegd wapens maar die zaten er
niet in. Het Turkse volk zelf schijnt echter geen zin te hebben in een
oorlog. Ondertussen wil de kabouter van Qatar zich als de Goliath in
het spel mengen. Hij is klein van gestalte (1,5 miljoen inwoners?)
maar schatrijk. Hij herbergt een immense Amerikaanse legerbasis en de
Amerikaanse propagandazender  Al Jazeera met daarbij natuurlijk de
onvoorwaardelijke bescherming van de VS. Als wij eens willen lachen
kijken we even naar Al Jazeera die steevast vertelt dat het Vrije
Syrische Leger (VSL)  ongeveer heel Syrië in handen heeft en dat de
andere media deze waarheid nog niet hebben gemeld. De werkelijkheid is
dat het VSL nog geen enkele overwinning behaald heeft op het Syrische
leger en Al Jazeera bijna niets  anders dan leugens de wereld in
stuurt. Maar Qatar en Saoedi-Arabië hebben wel hun duidelijke stempel
op de misdaden in Syrië gezet: aanslagen waarbij zoveel mogelijk
onschuldige burgers of soldaten als slachtoffer vallen en
energievoorzieningen of openbare instellingen vernietigen. En dit
heeft geen verantwoording nodig want  de “ongelovige”  die geen
wahabitisch-salafistische of fundamentalistische moslim is heeft geen
recht op leven.

Hoe is het allemaal ook weer begonnen? In 1989 stort  het communisme
als een kaartenhuisje in elkaar en de Russische beer valt op zijn rug,
hulpeloos spartelend met zijn poten. Op 15 september 2001 heeft de
administratie van keizer Bush in Camp David beslist dat dit het
geschikte moment is om “een nieuwe orde” te gaan scheppen in het
Midden-Oosten en daarvoor een oorlog te ontketenen onder andere tegen
Libië en Syrië, wat door generaal Wesley Clark werd bevestigd .

Libië werd meteen in de Arabische Lentecollectie opgenomen met de hulp
van de Navo (waaronder de dappere Belgen). Die zogenaamde slechteriken
van Russen en Chinezen hebben echter door hun veto belet dat
dergelijke gezamenlijke  “humanitaire missie”  met militaire
interventie door  Washington en Brussel voor Syrië niet kon doorgaan.
En ze hielden voet bij stuk. Syrië moest dus op een andere manier
“bevrijd” worden. Daarom werd het land dan gezegend met een massa
terroristen, edelmoedige moslimstrijders van uit gans de wereld.
En of ze succes hadden. Helaas voor hen, nog niet genoeg. De twee
pogingen om Damascus in te nemen zijn mislukt. Op 18 juli 2012 hebben
ze wel in één klap de top van de nationale veiligheidsraad kunnen
ombrengen, uiteraard met zacht applaus van het westen. Dit was het
startsein voor tienduizenden huurlingen vanuit Jordanië, Libanon,
Turkije, Irak… om de aanval op Damascus in te zetten. Op 26 september
dringen jihadisten van Al-Qaeda het ministerie van defensie binnen,
vermomd als Syrische soldaten en met valse papieren om heel de
état-major te laten ontploffen. Ze worden echter tijdig onderschept.
Dit was maar het topje.  Een tweede groep moest de Syrische tv-zender
overvallen en een ultimatum uitzenden naar de president. Ook die
geraakte zo ver niet. Een derde groep moest het hoofdgebouw van de
regering aanvallen en een vierde groep de luchthaven. Afgezien van de
doden en de verwoestingen is dit plan mislukt. Vanuit de Turkse basis
Incirlik werden deze aanslagen gecoördineerd door de NAVO met behulp
van enkele Syrische legergeneraals die bereid waren de regering ten
val te brengen. Ook hier was het leger hen voor. Deze generaals werden
tijdig als verraders ontmaskerd en van al hun bevoegdheden ontheven.
De Syrische regering en het leger zijn hier sterker uit gekomen en
hebben een zwaar offensief ingezet tegen het Vrije Syrische Leger.

Tot voor kort was de vraag in Washington en Brussel: hoe lang houdt
het regime in Syrië nog stand? Ondertussen keert de oorlog zich steeds
meer tegen de oorlogsstokers zelf en de buurlanden. Daarom is de vraag
nu: moeten we verder oorlog voeren of stoppen? Verder doen dreigt
Jordanië in een economische crisis te storten,  Turkije in een
burgeroorlog en het gaat veel kosten om Israël onvoorwaardelijk te
blijven steunen en beschermen. Stoppen betekent Rusland zich laten
installeren in het Midden -Oosten. De Russische beer loopt inderdaad
sinds enkele jaren weer op eigen poten, vrij en sterk rond. Rusland
heeft geholpen om in Syrië een ministerie van nationale verzoening op
te richten, het heeft de oppositiegroepen in Damascus bij elkaar
gebracht, het heeft gezorgd voor contacten tussen de états-major van
de VS en van Syrië en het heeft  met de tegenhanger van de NAVO, nl.
OTSC een akkoord bereikt voor een vredesmacht van 50.000 soldaten, die
samen met blauwhelmen in conflictgebieden onder mandaat van de
veiligheidsraad kunnen  ingezet worden (uit Armenië, Wit-Rusland,
Kazakhstan, Kirgizstan en Rusland zelf). Bovendien heeft Sergey
Lavrov, de Russische minister van buitenlandse zaken, de VS ervan
kunnen  overtuigen dat de chemische wapens in Syrië veilig genoeg zijn
opgeborgen om niet in handen van onberekenbare terroristen te vallen,
tenzij… de regering valt. Tevens heeft hij aangetoond dat  het voor VS
en voor Israël voordeliger is dat Bashar el-Assad blijft, gezien het
voorbeeld van bijzondere koelbloedigheid dat hij heeft gegeven.  En
van Rusland zal niet direct een dreiging uitgaan naar Israël, gezien
de ongeveer één miljoen Russische Israëli’s die er wonen.

Over dit alles zal in het politieke Amerika geen woord gerept worden
totdat de presidentsverkiezingen voorbij zijn. Dan zijn er twee
mogelijkheden. Ofwel willen de VS toch nog hun “creatieve chaos”
aanrichten in Syrië door b.v. een aanslag op de president te (doen)
plegen en zo hun macht in het Midden- Oosten te kunnen vestigen,
weliswaar met enorme risico’s vanwege de sterke bondgenoten van Syrië
die zulks niet lijdzaam zullen laten gebeuren. Ofwel, en dat
verwachten wij, zullen ze noodgedwongen na de verkiezingen stilaan aan
Syrië zelf de vrijheid teruggeven om zijn eigen land in handen te
nemen. De jihadisten kunnen dan naar huis, naar hun basis of elders
gaan vechten. En dit betekent de weg van verzoening en vrede voor
Syrië, waarop wij hopen, waarvoor wij bidden en waarin wij geloven.

Hopelijk vergeten de zelfverklaarde “vrienden van Syrië” (Washington,
Brussel, Ankara, Saoedi-Arabië en Qatar) niet om een omhaling te
houden voor het herstel van de ravage die ze hier in hun waanzin
hebben aangericht. Met dank vanwege de bevolking.
Geschreven door Gust Adriaensen om 10:16

Pater Daniël Maes over Syrië

Pater Daniël Maes, norbertijn van Postel, over Syrië

Zondag 23 september 2012

De “Syrische crisis” weegt, eerlijk gezegd,
zwaar op het gemeenschapsleven. De gebouwen zijn tot een soort
hermetisch afgesloten gevangenis omgevormd. Dit heeft naast sommige
komische toch vooral vervelende kanten. Stof genoeg om na de oorlog
daar een humoristisch videootje over te maken. Bovendien wil het leger
af en toe de terroristen in Qâra aanpakken. Als dat met bombarderen
gebeurt is het ook voor ons hoog tijd om te schuilen omdat het zo
dicht bij is. Ondertussen proberen we ons ook eens wat af te reageren.
Gisteravond werd daarom een knotsgekke video gedraaid die wel door
groot en klein kon gesmaakt worden. Deze zondagmiddag hebben we naar
gewoonte eerst een feestelijke en uitgebreide eucharistie gevierd. In
iedere byzantijnse eucharistie is er tweemaal een processie, nl. voor
de lezingen en voor de offerande. Ik was vandaag weer blij toen ik zag
dat de twee mannen van de moslimfamilie, die in de nieuwbouw leven,
fier mee voorop gingen met de cherubijnen. En ze weten al hoe het
moet. Moslims in een katholieke processie!

Het uitgebreid middagmaal wordt genoten in de binnentuin. Abouna
Georges had ons uitgenodigd, maar omdat wij niet naar hem kunnen, had
hij voor het vlees gezorgd en samen met een goede vriend (ook van de
gemeenschap) hier de barbecue klaar gemaakt. De zusters en wij zorgden
voor de rest. Dat was best feestelijk. De kleine (of grote)  kinderen
kunnen zich amuseren op de schommel. Aan tafel is er alle kans om
serieuze of gekke verhalen kwijt te kunnen. En er is helemaal geen
haast bij.

Die goede vriend van  abouna Georges en ook van ons, is eigenlijk een
bekend advocaat die, samen met anderen,  ons goed op de hoogte houdt
van de toestand in ’t land. Vandaag heeft het leger twee wijken van
Aleppo gezuiverd waarbij vele terroristen werden gedood. Natuurlijk
worden de verwoestingen, die al aangebracht zijn er alleen maar groter
mee. Anderzijds gaan helaas de aanslagen en het kidnappen door
terroristen onverminderd door, zoals nu de 200 jonge christenen die in
Rablah zijn gekidnapt. Toch koesteren de vluchtelingen uit Quosseir de
hoop en de verwachting dat het leger in hun streek de zuiveringen zo
ver kan doorzetten dat de regering nog voor de winter de bevolking kan
uitnodigen om terug te keren. Ook op andere plaatsen heeft het leger
zuiveringen doorgevoerd, wat door de meeste Syriërs wordt gewaardeerd.
En de media in het buitenland hebben daarmee weer stof om de zaken om
te draaien en te doen alsof de moorden en vernielingen het bewuste
werk van het leger zijn. De samenzwering vanuit het buitenland tegen
Syrië gaat onverminderd verder met veel doden en ellende. We hopen,
verwachten en bidden dat de gewetenloze  wereldheersers  hun plan van
vernietiging en herverdeling van Syrië  in elkaar bestrijdende
confessionele groepen, niet ten uitvoer kunnen brengen.
Natuurlijk zijn de gesprekken niet altijd zo zwaar. Een zuster vraagt
plagend waarom ik met mijn witte norbertijner toog tijdens het recente
pausbezoek in Libanon niet naast de paus  gezeten heb.  Ik antwoord
dat ik geen verwarring wilde scheppen opdat de mensen niet zouden
vragen: “Wie is die vriendelijke oude man naast pater Daniël?” En zo
zie je maar dat je met een wit habijt nog het zwarte schaap van een
gemeenschap kunt zijn!

Maandag 24 september 2012.

Deze morgen wil ik wat meehelpen op het
terrein om eens te zien hoe de irrigatie hier werkt. Binnen de muren
liggen dertig hectaren, buiten de muren nog tien. Er is water genoeg
van een put, maar het moet wel opgepompt worden en gebracht naar de
grote waterreservoir aan het einde van het terrein. Het is een soort
olympisch zwembad (en zou er ook eens voor kunnen gebruikt worden).
Over heel het terrein liggen grote en kleine zwarte plastieken
buisjes. De hoofdkraan aan het zwembad moet eerst open gezet worden en
dan op het terrein de kraantjes van het gebied dat men wil water
geven. Er is geen druk genoeg om vele rijen tegelijk te doen. Het moet
dus afwisselend gebeuren. Sommige plastieken buizen hebben om de tien
centimeter een gaatje (voor de groenten bv.), andere hebben een
slangetje om de drie meter (voor bomen).  Het resultaat is dat er
midden in deze dorre woestijn een uitgebreide groene oase ligt met
allerlei groenten, vruchtbomen en een wijngaard. Tussen enkele bomen
zijn heel fijne netten gespannen waarin bepaalde vogels(’n soort
kleine kwakkels) – die door muziek gelokt worden – zich vast vliegen.
En zo worden die vogels voor een zondagsmaal gevangen.

Vandaag is iemand jarig en zo heeft een zuster met de kinderen na het
avondmaal weer een en ander voorbereid. Er verschijnt een grote taart
met kaarsjes en daarna wordt Arabische muziek gedraaid, waarbij de
refter al vlug herschapen wordt tot een soort plein voor creatieve
volksdans.

Dinsdag 26 september 2012.

Er is weer hard gewerkt en ’s avonds wordt
eenstemmig besloten om eens vroeg te gaan slapen. Om 21.00 u zijn de
meesten al, zoals de kippen,  “op stok”. Plots worden we opgeschrikt
door bombardementen heel dicht bij.  Later bleek dat het juist achter
onze muur was op de boerderijen die vol terroristen zitten. Vanuit
Damascus hebben terroristen toevlucht gezocht in Qâra en er ook al
enkele notabelen vermoord. Ze profiteren van een algemene onveiligheid
en het ontbreken van gezag. Dit laatste danken we mede aan het westen
dat deze terroristen steunt en luid verkondigt dat “het regime” al
lang alle legitimiteit verloren heeft.  Het leger wil nu ingrijpen.
Ook op onze binnenkoer waren later flinke scherven te vinden. In een
minimum van tijd zaten we allen samen in de grotten onder de refter.
Uiteindelijk vertrekken de jongens en gaan slapen in de refter,
waarvan de ramen al lang met zandzakken afgedekt zijn om verdwaalde
kogels tegen te houden. Ook de conciërge met zijn vrouw schuilen bij
ons in een afzonderlijke kamer beneden. Tenslotte komt nog het gezin
van de boerderij hier schuilen in een kamer beneden. Het vorige gezin
is vertrokken. Die man was eigenlijk geen echte boer en heeft elders
werk gevonden. Deze is meer vertrouwd met het boeren. Hij heeft
trouwens met zijn 24 jaar al goed geboerd, om het oneerbiedig te
zeggen. Hij heeft nu al vier lieve kinderen. En zo heeft iedereen voor
de nacht een veilige plaats tot morgen vroeg. Na een oprecht gebed en
enkele grappen slaapt iedereen in. De ervaring leert dat er ’s morgens
nooit gebombardeerd wordt zodat ieder weer naar zijn vertrouwd plekje
kan tot ’s avonds. Het roept voor mij herinneringen op van mijn
prilste kinderjaren, hoewel het nu, ondanks alles, rustiger en
gemoedelijker is. Toen ik geboren ben is namelijk de Tweede
Wereldoorlog uitgebroken (maar dat was echt mijn schuld niet!).

Woensdag 26 september 2012.

Veiligheidshalve heeft het boerengezin
tijdens onze avondeucharistie hun veilige kamer beneden al betrokken.
Gisteren hebben ze veel geluk gehad. Het bombardement was bedoeld voor
een boerderij juist achter de muur en zij wonen juist tegen de muur
aan de binnenkant. De man heeft ook een groot projectiel op tien meter
voor zich zien neerkomen. Daarom is hij nu wat vroeger komen schuilen.
 Ook wij gaan maar in de grote kamer onderaan de toren slapen, tot we
gerust zijn dat de acties en reacties weer voorbij zijn. Trouwens,
mijn kamer heeft twee raampjes en ik ben nog niet van plan die met
zandzakken te bedekken, als een Don Camillo in de loopgraven.

Geschreven door Gust Adriaensen om 17:28

Selectieve verontwaardiging van Landuyt

Het seksuele misbruik door de gerenommeerde psychiater en professor Walter Vandereycken, lokt terecht diepe verontwaardiging en strenge veroordeling uit.

Erg verwonderlijk is het dat er nog geen verontwaardigde reactie van politicus Landuyt de wereld is ingestuurd. Waarop wacht hij om de kruistocht aan te vangen tegen seksueel misbruik in de zorgsector, in het jeugdwerk, in de sport, enz. en tegen de toedekkende, zwijgende en vergoelijkende structuren van die sectoren?

Of zijn hij en samen met hem vele anderen, alleen maar geïnteresseerd en verontwaardigd wanneer het om seksueel misbruik door geestelijken en binnen kerkelijke structuren gaat?
Geschreven door Gust Adriaensen om 19:54

'Een gevaarlijk, achterhaald idee'

Guy Verhofstadt:

'Het nationalisme is een gevaarlijk, achterhaald idee. Het blokkeert de weg naar noodzakelijke oplossingen voor de problemen van nu. Wie denkt dat de oplossing voor onder meer de opwarming van de aarde, wereldwijde migraties, de stagnatie van de groei of de energieproblemen erin bestaat onafhankelijke mini-staten uit te roepen, is gevaarlijk bezig. Hij mist de gang van de geschiedenis en miskent de uitdagingen die voor ons liggen. Wie vandaag pleit voor nationalisme, draait zichzelf en de kiezers een rad voor de ogen.'
Geschreven door Gust Adriaensen om 07:55

Abdijweekend met gezinsdag

ABDIJWEEKEND MET GEZINSDAG, voor wie dieper kennis wil maken met andere jonge gezinnen,voor wie nieuwsgierig is naar het leven in een abdij, voor wie met de abdijgemeenschap enkele dagen wil meebidden, voor wie tot rust en bezinning wil komen, voor wie nog gezellig wil napraten over de hoop die de stuwende kracht is in ons christelijk leven,voor wie met andere jonge gezinnen wil bidden en zingen...
Wanneer
vrij 02/11/12 om 19:00 , za 03/11/12 van 09:00 tot 17:30 , zo 04/11/12 van 09:00 tot 14:30
Waar
Kontaktcentrum Abdij Postel
Abdijlaan 16, 2400 Mol
Wegbeschrijving, Routeplanner De Lijn
Prijs
€ 60 (Voor het ganse weekend voor volwassenen: 60 euro Voor zaterdag voor volwassenen: 15 euro Mogelijkheid tot kinderopvang)
Organisatie
Kontaktcentrum Abdij Postel
Contact
gastenkwartier@abdijpostel.be
0496 50 12 55
Geschreven door Gust Adriaensen om 18:00

Thielemans: 'Geboortebeperking moet bespreekbaar zijn.'

De uitspraak van de Brusselse burgemeester Thielemans dat 'geboortebeperking bespreekbaar moet zijn', zindert nog na.

Merkwaardig. Want geboortebeperking is al jaren bespreekbaar en wordt al eeuwen toegepast. Maar daar gaat het hem eigenlijk niet om. Als een politicus, zoals hier Thielemans, dat zegt, bedoelt hij daarmee of wordt daaronder door de media verstaan: er moet nagedacht worden over dwingende wettelijke en/of financiële maatregelen om effectief een serieuze geboortebeperking te realiseren.

Geen enkele politicus, en ook niet het moraalfilosofische orakel van Vlaanderen, Etienne Vermeersch (die er natuurlijk als de kippen bij is wanneer een politicus kikt over geboortebeperking), hebben evenwel al ooit omschreven op welke manier zij een geboortebeperking willen afdwingen.

Zij weten het niet en zij durven het niet. En dat is maar goed ook. Want een opgelegde geboortebeperking betekent een fundamentele en dictatoriale inbreuk op de privacy, op de persoonlijke vrijheid en op de relatie man-vrouw.
Geschreven door Gust Adriaensen om 09:20

Meer van RASP

↑ Terug naar de berichten