'U was het die mij weefde in de buik van mijn moeder' (Psalm 139)
'U was het die mij weefde in de buik van mijn moeder' (Psalm 139)
In zijn welkomwoord en overweging bij het begin van de Dag voor het Leven in de abdij van Postel, citeerde pater Nicolaas uit de prachtige psalm 139.
Gij hebt mijn nieren geschapen,
mij samengevlochten in mijn moeders schoot.
Dank voor het ontzagwekkend wonder dat ik ben,
voor het wonder van uw werken; hoe ga ik u ter harte.
Mijn gebeente had voor u geen geheimen,
toen ik in het verborgen werd gemaakt,
werd samengeweven in de diepten der aarde.
Nog vormloos was ik, maar uw oog zag mij,
al mijn dagen stonden in uw boekrol gegrift,
gevormd en wel, maar nog niet één was begonnen.
Te groots, o God, zijn voor mij uw gedachten,
te machtig voor mij is de som ervan,
ontelbaar meer dan er zandkorrels zijn.
(KBS-vertaling)






