Donderdag 27 mei 2010
De Wever: opgeblazen tot messiaanse proporties
Het begint gênant te worden, wellicht voor Bart De Wever ook. Hoe deze man door de media afgeschilderd wordt als een politiek genie, een superintellect, de redder van Vlaanderen, de nieuwe Messias... het kan niet op. En vooral: dat alles vertoont een schrijnend gebrek aan realiteitszin.
De Wever is ongetwijfeld een verstandige jongen maar dat zijn intellectuele capaciteiten die van de andere politici sterk overstijgen, is nooit gebleken. Tenzij je een goed resultaat in een tv-quiz als enige maatstaf voor het intellectuele niveau van iemand beschouwt.
Er blijkt ook wat mis met het economische program van N-VA. Ben Weyts, de cijferman van N-VA, verklaarde enkele dagen geleden dat het verkiezingsprogram van zijn partij, 500.000 jobs kan opleveren. Toen enkele bekende economen dat cijfer bestempelden als totale fictie, slikte N-VA prompt die uitspraak weer in. Geloofwaardig?
De Wever blijft onduidelijk wat het uiteindelijke doel van N-VA in verband met de staatsstructuur is. Hij heeft het over 'confederalisme', een woord dat minder agressief klinkt dan 'separatisme' of 'onafhankelijkheid'. Een eufemisme dus. Tegelijk bestaat het een nobele onbekende N-VA-kandidaat, de heer Franken, te zeggen: 'Ik kan het militante deel van onze achterban geruststellen. De N-VA is en blijft gaan voor een onafhankelijk Vlaanderen.'
Als De Wever en zijn partij het voorspelde goede resultaat halen, zal de vraag nog prangender worden: wat kan N-VA realiseren van wat het zo overmoedig beloofd heeft? Dreigt De Wever met zijn 'onafhankelijk Vlaanderen' niet dezelfde weg te gaan als Leterme met zijn 'vijf minuten politieke moed'?
Ten slotte. Het zal je ook al wel opgevallen zijn dat er buiten De Wever in de media of in de peilingen, in velden of wegen geen enkele andere N-VA'er van enig gewicht te bespeuren valt. Die situatie is wel niet zo erg als bij LDD, maar de glorie van De Wever overschaduwt in sterke mate de partij. N-VA wordt dan ook meer en meer in de perceptie van velen een eenmanspartij. LDW zou voor heel wat mensen al een duidelijkere partijnaam zijn dan N-VA.
De Wever is ongetwijfeld een verstandige jongen maar dat zijn intellectuele capaciteiten die van de andere politici sterk overstijgen, is nooit gebleken. Tenzij je een goed resultaat in een tv-quiz als enige maatstaf voor het intellectuele niveau van iemand beschouwt.
Er blijkt ook wat mis met het economische program van N-VA. Ben Weyts, de cijferman van N-VA, verklaarde enkele dagen geleden dat het verkiezingsprogram van zijn partij, 500.000 jobs kan opleveren. Toen enkele bekende economen dat cijfer bestempelden als totale fictie, slikte N-VA prompt die uitspraak weer in. Geloofwaardig?
De Wever blijft onduidelijk wat het uiteindelijke doel van N-VA in verband met de staatsstructuur is. Hij heeft het over 'confederalisme', een woord dat minder agressief klinkt dan 'separatisme' of 'onafhankelijkheid'. Een eufemisme dus. Tegelijk bestaat het een nobele onbekende N-VA-kandidaat, de heer Franken, te zeggen: 'Ik kan het militante deel van onze achterban geruststellen. De N-VA is en blijft gaan voor een onafhankelijk Vlaanderen.'
Als De Wever en zijn partij het voorspelde goede resultaat halen, zal de vraag nog prangender worden: wat kan N-VA realiseren van wat het zo overmoedig beloofd heeft? Dreigt De Wever met zijn 'onafhankelijk Vlaanderen' niet dezelfde weg te gaan als Leterme met zijn 'vijf minuten politieke moed'?
Ten slotte. Het zal je ook al wel opgevallen zijn dat er buiten De Wever in de media of in de peilingen, in velden of wegen geen enkele andere N-VA'er van enig gewicht te bespeuren valt. Die situatie is wel niet zo erg als bij LDD, maar de glorie van De Wever overschaduwt in sterke mate de partij. N-VA wordt dan ook meer en meer in de perceptie van velen een eenmanspartij. LDW zou voor heel wat mensen al een duidelijkere partijnaam zijn dan N-VA.
Geschreven door Gust Adriaensen om 09:18
