Selectieve verontwaardiging
De commotie rond rapper Boef legt scherp de enorme kloof tussen generaties bloot.
Het (terechte) protest komt vooral van (oudere) volwassenen. De fans van de rapper -voor het overgrote deel -16-jarigen- trekken zich meer dan waarschijnlijk geen bal aan van wat Boef aan scheldwoorden uitkraamt.
De rapper put zich nu uit in verontschuldigingen en wrijft zich stiekem, samen met de commerciële organisatie achter hem, vergenoegd in de handen, want dergelijk incident is de beste reclame. Googel wat bijeen over Boef en het is duidelijk: provoceren, beledigen, koketteren met veroordelingen en detentie, zijn z'n handelsmerk.
Wat ook opvalt: het zijn de zgn. 'kwaliteitskranten' die veel aandacht en afkeuring overhebben voor de rapper. Diezelfde kranten besteedden en besteden veel minder aandacht aan de scheldwoorden op hun eigen internetfora, aan de antisemitische en racistische praat van Jan Tollenaere, aan politici die Walen en vluchtelingen bestempelen als profiteurs, luieriken, fraudeurs, zakkenvullers.
Kortom, de verontwaardiging in de media is wel erg selectief.






