Harteloze dwaasheid

Onder de titel 'De intelligentsia pleegt schuldig verzuim' schrijft Leo De Bock een scherpzinnige analyse en intense waarschuwing omtrent de 'ethische en morele verschuiving' in de westerse wereld.

De bagger die werd uitgestort over het pasgeboren kindje en zijn ouders in Wenen, is symptomatisch voor die 'ethische en morele verschuiving'.

De 'normen en waarden' waarop nationalisten, populisten, anti-Europeanen en 'polariseerders', zich zo graag beroepen, botsen meer en meer met normen en waarden, die De Bock terecht 'universeel' noemt: mensenrechten en humaniteit.

Hij verwijt nogal wat intellectuelen lafheid en gemakzucht omdat ze deze ethische en morele norm- en waardevervaging niet (willen) zien, erlangs slalommen, blind (willen) zijn voor de gigantische tragedies die zich in het verleden als gevolg daarvan hebben afgespeeld.

De verkramptheid en electorale berekening van intellectuelen en politici ten aanzien van migranten, doen hen vergeten dat migratie van alle tijden en vaak economisch nodig is en dat we in een geglobaliseerde wereld leven.

Hun houding en beleid worden gekenmerkt door puur negationisme.

Inge Ghijs kant zich in De Standaard tegen het graven van een nieuw dok voor de Antwerpse haven. Zij noemt het waanzin en pleit voor meer samenwerking tussen de Vlaamse havens.

Waanzin, inderdaad. Op de zakdoek die het Vlaamse gewest groot is, liggen op een afstand van maximum 100 km van mekaar, 3 havens. In plaats van efficiënt samen te werken en zo onnodige en schadelijke investeringen te vermijden, negeren of beconcurreren ze mekaar. Politieke en electorale berekening, egoïstisch commercieel eigenbelang, provinciaal en stedelijk chauvinisme en opgeblazenheid, zijn daarvan de oorzaak.

Toppunt is wel dat de Gentse haven sinds 1 januari 2018 effectief gefuseerd is met de haven van Vlissingen. Die fusiehaven kreeg de naam 'North Sea Port'. Met een buitenlandse haven is zelfs fusie mogelijk. De Belgische havens, en vooral de Antwerpse, vertikken het om serieus na te denken over verregaande samenwerking.

Geregeld  lees je  over de fierheid, die de bewoners van de zakdoek Vlaanderen en van zijn steden, mogen/moeten koesteren over de havens, de schilders, de werklust, enz.. Fierheid over de taal (North Sea Port) is daar minder en minder bij. Ondertussen eisen diezelfde kringen wel  dat migranten de taal beheersen

Het taalgebruik in de hoogste havenkringen en etiketteringtaal vormen natuurlijk maar een randfenomeen in de hier behandelde problematiek: het gebrek aan samenwerking tussen de Vlaamse havens. Maar het is toch nuttig te wijzen op de tegenstelling tussen de nonchalance en de verwaarlozing waarmee onze taal in de hoogste economische, financiële en universitaire milieus geconfronteerd wordt en het belang dat aan de beheersing van het Nederlands door politieke partijen gehecht wordt wanneer het gaat om migranten.

Concreet: denkt u dat van de hooggeschoolde eurocraten die hun residentie in de Vlaamse Brusselse rand hebben, geëist wordt dat ze het Nederlands beheersen? Denkt u dat de 4 à 500 superrijke Indische families die de Antwerpse diamanthandel beheersen, ooit onderworpen zijn geweest aan een beheersingsproef van het Nederlands? Denkt u dat in de topbesprekingen van het Antwerpse havenbedrijf er echt plaats wordt ingeruimd voor een vlot en accuraat algemeen Nederlands?

Ene Samira Atillah, activiste, veroordeelt in De Morgen, het woordgebruik van rapper Boef maar wijst terecht op de dubbele standaarden en selectieve verontwaardiging, die momenteel woekeren.

Atillah: 'Radiozenders die nu onomwonden laten weten dat ze de muziek van Boef niet meer zullen draaien, maakten in 2010 zelf nog een hype van het woord 'Tentsletjes', dat toen uitgeroepen werd tot Woord van het jaar.'

Dat is de spijker op de kop.

Er mag van uitgegaan worden dat er in het personeelsbestand van katholieke scholen, toch nog enkele zelfbewuste christenen ( die er ook geen probleem mee hebben om tot de katholieke kerkgemeenschap te behoren) aanwezig zijn. Zij kunnen erin slagen leerlingen mee te krijgen in een dynamische beleving van het christendom in een katholieke school. Zij verdienen alle ruimte en steun. Zij hoeven/mogen geen zeloten zijn. Maar al te vaak is het in katholieke scholen het omgekeerde, hoe merkwaardig en op de keper beschouwd hypocriet dat ook is. Katholieke scholen houden zich op het levensbeschouwelijke en religieuze vlak (en zeker wat de uiterlijke beleving ervan betreft) gedeisd. Grijze muizen die bang in een hoekje wegkruipen om het scepticisme , de onverschilligheid en de spot, te ontwijken. Zit het 'zelotisme' in het Westen al decennia niet vooral buiten het christendom?

 Wanneer je met respect voor de andere, uitkomt voor je geloofsovertuiging en ze ook kunt verwoorden (onderwijs!), krijg je respect terug, van jongeren en ouderen.

 Op het instellingenniveau gebruikte ik het woord ˜hypocrisie'. Vele jaren geleden al, toen duidelijk werd dat katholieke scholen er niet in slaagden of ervoor terugschrikten, aan de naam ˜katholiek', inhoudelijk iets tastbaars of zichtbaars te verbinden, heb ik herhaaldelijk in een aantal publicaties, op die tegenstelling/kloof tussen naam en inhoud gewezen.

 Als een school de naam ˜katholiek' draagt, dan vergen de logica en de eerlijkheid, dat het opvoedingsproject van dergelijke school groeit uit en gedragen wordt door een christelijke inspiratiebron. Maar ook dat er in het interne leven van de schoolgemeenschap en in de presentatie naar buiten toe, aandacht is voor (herkenbare) gebruiken en rituelen van een hedendaags katholicisme. 

 Een ˜katholieke' school, die om welke reden dan ook (desinteresse, gebrek aan zelfbewustzijn, schrik voor hekelende, spottende reacties vanuit bepaalde zelotische hoek) , nalaat haar katholieke identiteit duidelijk zichtbaar te maken, is een school waarvan de vlag de lading niet dekt.

 Ofwel wordt echt inhoud gegeven aan het woord ˜katholiek', ofwel verzaakt men eerlijkheidshalve aan dat etiket. 

 Het kan natuurlijk ook zo zijn, dat een school het label (bijna) uitsluitend) vanuit marktoverwegingen wil behouden. Het Katholiek Onderwijs ligt nu eenmaal goed in de markt. Maar dat is dan de ˜katholieke hypocrisie' ten top gedreven.

De commotie rond rapper Boef legt scherp de enorme kloof tussen generaties bloot.

Het (terechte) protest komt vooral van (oudere) volwassenen. De fans van de rapper -voor het overgrote deel -16-jarigen- trekken zich meer dan waarschijnlijk geen bal aan van wat Boef aan scheldwoorden uitkraamt.

De rapper put zich nu uit in verontschuldigingen en wrijft zich stiekem, samen met de commerciële organisatie achter hem, vergenoegd in de handen, want dergelijk incident is de beste reclame. Googel wat bijeen over Boef en het is duidelijk: provoceren, beledigen, koketteren met veroordelingen en detentie, zijn z'n handelsmerk.

Wat ook opvalt: het zijn de zgn. 'kwaliteitskranten' die veel aandacht en afkeuring overhebben voor de rapper. Diezelfde kranten besteedden en besteden veel minder aandacht aan de scheldwoorden op hun eigen internetfora, aan de antisemitische en racistische praat van Jan Tollenaere, aan politici die Walen en vluchtelingen bestempelen als profiteurs, luieriken, fraudeurs, zakkenvullers.

Kortom, de verontwaardiging in de media is wel erg selectief.

Paus Franciscus heeft in het Angelus op 1 januari opgeroepen tot inzet voor vluchtelingen en een toekomst van vrede.

Vrede is een recht van iedereen. Voor zo'n vredevolle toekomst willen vele vluchtelingen hun leven riskeren met een reis die veelal lang en gevaarlijk is. Ze zijn bereid om ontberingen en lijden te doorstaan. 

Moge de Heer ons helpen om ons dit jaar in te zetten voor een meer solidaire en gastvrije wereld.

 God gaf ons een intact en gezond 2017. Maar wij mensen hebben dat jaar te vaak en op vele manieren verspild met leugens en onrechtvaardigheden, oorlogen, maar ook kleine en grote vergrijpen tegen het leven, de waarheid, broederschap, het samenleven en de aantasting van het milieu.

Wanneer niet opgetreden wordt tegen staatssecretaris Francken, die hulpeloze Soedanezen terugstuurt naar een corrupt, dictatoriaal regime, die geen respect toont voor de mensenrechten, die de premier, de regering, het parlement voorliegt, die de premier schoffeert,

dan verliezen de eerste minister, maar zeker ook Open VLD en vooral CD&V, alle geloofwaardigheid

en worden de fundamenten van onze democratische rechtsstaat aangetast.

In het derde deel van zijn boeiende essay in De Standaard, probeert  Paul Goossens te achterhalen waarom de huidige conservatieven zo sterk afgeven op de 'mei-'68-beweging'.

De rode draad door zijn essay is dat het de conservatieven van nu (De Wever, zijn goeroe Dalrymple, Baudet, Wilders, Scruton), erom te doen is via zondebok 'mei '68' , enkele pijlers van de Verlichting weg te halen.

Conservatieven hebben het altijd moeilijk gehad met de Verlichtingsidealen 'gelijkheid, broederlijkheid, vrijheid'. Dat was al zo bij de oerfilosoof van het conservatisme Burke, bij wie De Wever veel van zijn conservatieve mosterd haalt. Burkes conservatisme-ideeën vormden geen origineel ontwerp maar waren een verwerpende reactie op de Verlichting.

Waarom gebruiken de huidige conservatieven, de 'mei '68 -contestatie' als schietschijf en schuld van alle aberraties volgens conservatieve geesten: identiteitsverlies, multiculturaliteit, terreur, islam- en EU- overheersing ? Omdat een rechtstreekse aanval op de Verlichting bij een aantal kiezers slecht zou vallen.

Via de studentjes van '68, de aandacht afleiden van HET doel: de Verlichting slopen.

Joris Luyendijk slaat spijkers met koppen in een artikel in De Standaard. Vele machthebbers, en in heel wat westerse landen -ook in ons land- , behoren die tot het rechtse, populistische , nationalistische kamp, lanceren en exploiteren vanuit electorale machtsoverwegingen, een wij-zij-tegenstelling, aldus Luyendijk.

Luyendijk beklemtoont terecht dat een democratie staat of valt met een duidelijke machtenscheiding (en niet alleen de drie traditionele machten, ook de pers zit daarbij), sterke instellingen en rechtszekerheid.

Alleen in dergelijke constellatie kan bv. een krant 'zelfstandige afwegingen' blijven maken, of kan bv. een minister of staatssecretaris het zich niet veroorloven de regering, het parlement, de bevolking voor te liegen, zonder de laan uitgestuurd te worden.

Echte democraten hoeden er zich voor de Raad van State met politieke kritiek te overladen of dat rechtscollege als irrelevant te beschouwen, noemen een krant niet 'inherent onbetrouwbaar', wanneer uitspraken of meningen niet in hun politieke kraam passen.

Na leugens, ook nog schending van een internationaal verdrag: de positie van Francken wordt onhoudbaar.

De premier en voorzitters Beke en Rutten kunnen/mogen niet langer zwijgen. Tenzij ook zij geen enkele waarde meer hechten aan ethiek en verantwoordelijkheid in de politiek en accepteren dat 'hun' regering mensen overlevert in beulshanden.

Maar ook in brede NVA-kringen moeten er toch vragen rijzen en gêne groeien. Of vergis ik me. Wanneer in de top van een partij het respect voor de mensenrechten, de bescherming van hulpeloze mensen het moeten afleggen voor pure electorale en machtsberekening, dan is die partijtop wel heel diep gevallen.

Zeker wanneer je terugdenkt aan de geschiedenis van de Vlaamse Beweging, die haar brandstof en aanhang altijd vond in het beklemtonen van het onrecht dat Vlaanderen werd aangedaan door het Belgische establishment, en het opeisen van 'ons' recht: hier ons bloed, wanneer ons recht!

Nu worden door het partijnationalisme de mensenrechten met de voeten getreden!

Gazet van Antwerpen verblijdt ons op kerstdag met een vette kop, die luidt als volgt:

Kerstavond bij Bart De Wever: 'Gelukkig stond de frietchinees paraat.'

Nog enkele suggesties voor de Gazet:

Kerstavond bij Wouter Beke: 'Gelukkig stond de kroketturk paraat.'

Kertstavond bij Meyrem Almaci: 'Gelukkig stond de patathollander paraat.'

Kerstavond bij John Crombez: 'Gelukkig stond de pureeafghaan paraat.'

Kerstavond bij Gwendolyn Rutten: 'Gelukkig stond de krielmarokkaan paraat.'

Kerstavond bij Peter Mertens: 'Gelukkig stond de chipssoedanees paraat.'

AAN ALLE LEZERS

EEN ZALIG KERSTFEEST

EN EEN

GELUKKIG NIEUWJAAR!

Voor het behoud van uitzendingen van erediensten op de VRT

Volgens Vlaams minister van Media Sven Gatz (Open VLD) behoort het uitzenden van religieuze erediensten "niet tot de kerntaken en ook niet tot de autonome beslissingsbevoegdheid" van de VRT. Een "eredienst uitzenden is geen redactioneel programma", stelde de minister op 6 december 2017 in het Vlaams Parlement. Hij verkiest dat er geen religieuze erediensten meer uitgezonden worden.

Eerder sneuvelden al de "uitzendingen door derden" die ruimte boden aan de erkende erediensten en levensbeschouwingen in ons land. Een herhaling van dat scenario met de uitzendingen van rooms-katholieke, orthodoxe, protestantse, evangelische en joodse erediensten dient vermeden te worden want zingeving heeft een legitieme plaats op de openbare omroep.

Daarom lanceert het chistelijke opinieweekblad Tertio een petitie voor het behoud van de uitzendingen van religieuze erediensten op de openbare omroep. Laat nu uw stem horen tegen de trend om religie te bannen uit de publieke ruimte. Laat nu weten dat u de uitzendingen van erediensten apprecieert en dat u die niet wil missen in het programma-aanbod van de VRT.

Teken de petitie via onderstaande link!

Diepe schaamte  en woede. Als Belg. Als Vlaming.

Om het samenwerken met een extreem misdadig en corrupt regime.

Om het breedlachend poseren met een Soedanese regeringscrimineel.

Om het naar hier halen van geheimagenten, trawanten van een regering voor wie mensenrechten een lachertje zijn.

Om het overleveren van machteloze mensen in beulshanden.

Om nationalisten die dat alles bekokstoven.

Om liberalen en christendemocraten die dat allemaal dulden.

In De Standaard pleit ene Jef Van den Bergh ervoor dat België de uitlevering vraagt van een Belgische IS-strijder, die in Irak gevangen zit en de doodstraf riskeert, om hem een eerlijk proces te garanderen en hem naar Belgisch recht te behandelen.

Van den Bergh heeft groot gelijk. Als het de regering en in het bijzonder minister Jambon menens is met 'onze westerse waarden en normen, waarin voor de doodstraf geen plaats is en waarin voor iedereen een eerlijk proces gegarandeerd wordt, dan moeten zij inspanningen doen om een Belgische staatsburger in België te berechten. Anders betekent dat Belgisch staatsburgerschap ook nog maar weinig. Van den Bergh citeert terecht een vergoelijkende uitspraak van Jambon over de collaboratie: 'Collaboratie was een fout, maar mensen hadden hun redenen'. Misschien biedt de kersttijd aan Jambon de nodige tijd en rust om eens na te denken over de echte betekenis van 'onze waarden en normen', over de verplichtingen van Belgische ministers ten aanzien van Belgische staatsburgers, over twee maten en gewichten, over het streven naar eerlijke processen en over het inhumane van de doodstraf.

Merkwaardig is ook dat tot nu toe geen enkele rol wordt toebedeeld aan het Internationaal Gerechtshof voor het berechten van de IS-strijders. Het gaat toch duidelijk om misdaden tegen de menselijkheid. Wanneer de VN nalaten de IS-misdaden voor het Internationaal Gerechtshof te brengen, ondermijnen ze de functie en autoriteit van hun eigen instelling. Ook kan ze dan verweten worden dat ze selectief en bevooroordeeld tewerk gaan.

Waarom wel de misdaden in het vroegere Joegoslavië of in sommige Afrikaanse landen volgens internationale rechtsregels aanpakken en niet de gruwel van IS in Syrië en Irak?

CD&V'er Hendrik Bogaert wil dat alle religieuze symbolen in de openbare ruimte verboden worden.

Wat deze gefrustreerde CD&V'er voorstelt heeft alleszins niks maar dan ook niks met christelijke identiteit te maken. Als Bogaert in staat was consequent en eerlijk over het al dan niet verbieden van symbolen na te denken, zou hij zich onthouden van dergelijke dictatoriale kledijbetutteling in de openbare ruimte. Daagt het hem niet dat hij met zijn lomp voorstel benauwend dicht in de buurt komt van de Saudische kledijpolitie?

En waarom is Hendrik als een konijn gebiologeerd door religieuze symbolen? Hoe zit het met kledij, juwelen, materiële bezittingen, reizen, eetfestijnen, enz. die duidelijk symbool staan voor een kapitalistische, materialistische, hedonistische mens- en maatschappijvisie? En voor de enorme kloof, ook in België, tussen de haves en de have-nots? Stralen de auto's en de kostuums van Bogaert niet heel sterk uit dat hij tot de bezittende klasse behoort en jarenlang zeer dicht bij de vetpotten van het Belgische establishment en financiele kruim heeft gezeten? 

Hendrik, Hendrik toch.

Journaliste en schrijfster Maartje Luif formuleert in een krantencolumn enkele remedies tegen doemdenken en angst.

Een van de middeltjes dat misschien ook kan helpen bij 'verlammende angst' en 'doemdenken' is het Bijbelvers uit Jozua, hoofdstuk 1, vers 9: Ik herhaal: 'Wees sterk en moedig en laat u door geen vrees verlammen, want Jahwe uw God is met u, waar gij ook gaat.' Dit vers sprong internationaal in 2017 boven alle andere uit in populariteit in de YouVersion Bijbel app.