De kwalijke gevolgen van de liberalisering van de gezondheidszorg worden duidelijker en duidelijker.
250.000 Nederlanders zitten buiten de zorgverzekering. Tel daarbij de 200.000 illegalen die zich niet mogen verzekeren! De situatie zal in België niet fundamenteel verschillend zijn.
Tegen die achtergrond is het voorstel van de Nederlandse politicus Henk Kamp ronduit stuitend. Hij wil hulp aan illegalen strafbaar stellen.
Er is maar een conclusie mogelijk. Hoe rijker een samenleving, hoe hardvochtiger en onmenselijker ze zich opstelt ten aanzien van onmachtige, arme, in het nauw gedreven mensen, zowel autochtonen als allochtonen.
Zwijgen als vermoord over de grote humanitaire en christelijke tradities van het Westen, moeten zeker politici als Kamp voortaan doen.
Veel politiek doorzicht mag je het Vlaams Belang zeker niet toedichten. Deze partij, die zo vlug mogelijk België wil doen barsten, brengt precies nu een splitsingsvoorstel in het parlement ter stemming. Dat is ondertussen, zoals ook het VB wel had voorzien, weggestemd.
Maar op deze manier geeft het Vlaams Belang aan de Vlaamse onderhandelaars van CD&V-NVA en VLD de kans zich uit te spreken tegen separatisme. En dat is een van de signalen die de Franstaligen wilden krijgen vooraleer zij opnieuw ernstig over de vorming van een federale regering wilden onderhandelen. Het VB als hulpje bij het opnieuw op de rails brengen van oranje-blauw!
Misschien wilden De Winter en co. vooral De Wever en het NVA jennen en verloren ze daarbij uit het oog dat ze een belangrijk glijmiddel bezorgden aan de Vlaamse onderhandelaars om de formatiebesprekingen weer aan te vatten.
Een en ander versterkt me in de overtuiging dat het Vlaams Belang al langere tijd het noorden kwijt is. En daar zullen de tegenvallende verkiezingsuitslagen en opiniepeilingen wel een grote rol in spelen.
Letermes buiklanding zit eraan te komen. Van het onverantwoorde maar electoraal lonende communautaire CD&V-NVA-spierballengedoe blijft bijna niks over. Integendeel. BHV voor lange tijd in de koelkast en -duidelijk in het verschiet-meer faciliteiten voor de Franstaligen in de Brusselse rand.
Wat meer is: ik ben ervan overtuigd dat de aanhechting bij Brussel van enkele Vlaamse randgemeenten wordt voorbereid. Het is overigens te opvallend en te onacademisch om niet verdacht te zijn: Bruno De Wever, broer van, vindt aanhechting van gemeenten met een Franstalige meerderheid, de logica zelve. Bart zwijgt als vermoord.
Het weze nogmaals herhaald: je hoeft geen politiek genie te zijn om te weten dat voor het vormen van een federale regering, compromissen nodig zijn. Wat nu wordt voorbereid, behoort dus allicht tot 'de logica zelve'. Maar het cynische kiezersbedrog waarmee het kartel de Vlaamse kiezer lijmde en de verkiezingen won alsmede het voorstellen als een historische Vlaamse overwinning, van de eenzijdig Vlaamse beslissing BHV te splitsen, waardoor juist die splitsing in de koelkast (nog waarschijnlijker: in de diepvriezer) belandde, dienen blijvend aan de kaak gesteld.
Vlaams minister Van Mechelen werd tot nu toe door de media beschouwd als een ernstig en competent vakminister.
Met zijn voorstel om uit de klaarblijkelijk rijk gevulde Vlaamse vetpotten, iedere gemeente te bedenken met honderd euro per inwoner ( een cadeau van 600.000.000 euro), slaat hijzelf dat imago aan gruzelementen.
Dat Van Mechelen zijn voorstel verpakte als een reeds genomen beslissing en dus prompt teruggefloten werd door de minister-president, betekent hoe dan ook politiek gezichtsverlies.
Maar de nonchalance en het volkomen gebrek aan ethische verantwoording en beleidsvisie in zijn voorstel, tarten elke, met uitzondering allicht van de diepblauwe, politieke verbeelding:
-Steenrijke belastingparadijzen krijgen hetzelfde bedrag als armlastige steden en plattelandsgemeenten.
-Op het Vlaamse niveau heeft in het bijzonder de zorgsector een enorm tekort aan mensen en middelen. Zou onze liberale excellentie er niet beter aan doen in overleg met zijn collega's meer centen te voorzien voor de opvang van bejaarden, zieken, mindervaliden? Zijn de wachtlijsten al weggewerkt?
-Van Mechelen bewijst met zijn onverantwoord sinterklaasgedoe nog maar eens dat de Vlaamse regering in het geld zwemt maar de sociale bewogenheid mist om die middelen genereuzer ten bate van degenen die het meest behoefte eraan hebben, aan te wenden.
-En je kan die hebzuchtige opstelling van het welstellende Vlaanderen (een van de rijkste regio's ter wereld) zonder veel moeite doortrekken naar het Belgische en mondiale niveau. Want waarmee slaan bepaalde politieke partijen ons al jaren om de oren, wanneer het gaat over meer zelfstandigheid voor Vlaanderen: de transfers. Meer centen in Vlaanderen houden. Om er wat mee te doen? Ze uitdelen, blijkt nu. Niet op basis van rechtvaardigheid, solidariteit en duidelijk in kaart gebrachte noden in de verschillende regio's van België en van de ontwikkelingslanden. Neen, de minister wil het zo eenvoudig mogelijk houden (en binnen de Vlaamse gemeenten, die hij beschouwt als eenheidsworst).
me reeds dagen het hoofd gebroken over een passend woord voor driekwart eeuw vriendenpaar
vanmorgen weer op weg van postel huistoe in de mist aangenaam geprakkiseer maar bijna een botsing met een eend aan brug twee dus ik realiseer me met een schok ook uit lijfsbehoud eenvoud is een zeer hoog goed wat is er mooier dan
gelukkige verjaardag
wat in deze context hoe dan ook naar ik hoop een bijzondere glans krijgt
In 'Molenijzer', het contactblad van de Postelse abdij, schrijft abt Lasters in de rubriek met de eenvoudige titel 'Woordje van de Prelaat', vaak behartenswaardige dingen.
In het oktobernummer heeft hij het over de belangrijke evangelische houdingen 'dienstbaarheid' en 'liefde'. De abt constateert dat spontane hulp van mens tot mens in onze huidige samenleving een flinke deuk heeft gekregen door anonimiteit en individualisme binnen onze samenleving. En prelaat Lasters stelt de lezer daarbij een aantal pertinente vragen: Durf je het evangelie naast jouw leven leggen? Is het zo dat mensen bij je terecht kunnen met hun eerlijke vragen om hulp? Steek je spontaan een hand toe? Kun je iets gratis doen?...
De norbertijnerabt stelt dat het evangelie oproept tot een andere manier van mens-zijn die het egoïsme en de zelfgenoegzaamheid doorbreekt, en tot grote openheid en solidariteit.
Einde augustus schreef ik in dit blog: Albert II wordt al weken van hot naar her gedirigeerd en heeft in feite met veel discretie alle mogelijke rollen al moeten vervullen: bemiddelaar, informateur, verkenner, verzoener, formateur.
Het is er ondertussen niet beter op geworden. De officiële (politieke) formateur is door de onderhandelende (!?) partijen zo goed als technisch werkloos gemaakt en een deel van de Vlaamse onderhandelaars stelt een onmogelijk in te willigen voorwaarde om opnieuw rond de tafel te gaan zitten. Onmogelijk, zelfs indien Reynders, Milquet en Mangain akkoord zouden gaan. Die voorwaarde, garanties voor een grote staatshervorming, vereist namelijk een tweederde meerderheid en die heeft oranje-blauw nu eenmaal niet.
Dus moet onze bejaarde en goedmoedige koning nog maar eens opdraven en proberen via een zgn. 'Raad van Wijzen' een oplossing te vinden voor de communautaire crisis.
Het valt niet te verwachten dat het Staatshoofd voor al die inspanningen (die eigenlijk door de beroepspolitici zouden moeten geleverd worden) veel dank en respect zal krijgen. Nu reeds kan je in sommige krantencommentaren lezen dat de koning te sterk ingrijpt in de politiek.
Begrijpe wie kan. Albert II wordt er door de ruziënde politici precies toe gedwongen telkens opnieuw het ontspoorde formatietreintje op de rails te helpen. Ik kan me voorstellen dat een man van 73 met de bonhomie die de koning eigen is, wel andere dingen weet te verzinnen om zijn oude dag door te brengen.
Nog enkele dagen kan je langs Retiese wegen twaalf mooi gekalligrafeerde profetische, troostende, hoopgevende, confronterende, tot bezinning stemmende citaten uit de zgn. 'kleine profeten' lezen.
Als de logica van de winst domineert, dan vergroot zij de afstand tussen de armen en de rijken, en veroorzaakt zij een catastrofaal gebruik van de planeet.
Vijf maanden na de verkiezingen blijft van de onverantwoorde maar electoraal lonende communautaire stoerdoenerij zo goed als niks over: BHV afgevoerd naar het drijfzand van eindeloze procedures, de 'grote' staatshervorming losgehaakt van een eventueel regeerakkoord en geparkeerd bij enkele 'wijze' en oude staatsmannen.
Dat het kartel, opgeschrikt door de vernietigende commentaren in de Vlaamse media en de stormvloed van negatieve kritiek op de internetfora, zich haastte om garanties i.v.m. een staatshervorming te eisen vooraleer CD&V-NVA opnieuw aan de onderhandelingen wil deelnemen, verandert niets aan het feit dat zowel de kwestie BHV als de staatshervorming, geen deel zullen uitmaken van een regeerakkoord.
Leterme mag een antisociale (de zgn. vakbondsvleugel van CD&V geeft geen kik), centrum-rechtse regering leiden. De realisering van de communautaire beloftes wordt naar ergens in de toekomst verschoven. NVA verliest zijn bestaansgrond en verdwijnt bij de eerstvolgende verkiezingen van politieke toneel als de partij al niet eerder ophoudt te bestaan.
Het kartel had zijn verkiezingsoverwinning te danken aan het enorme communautaire beloftepakket. Dat wordt zo goed als helemaal in de papiermolen gegooid. Daarmee houdt ook de politieke geloofwaardigheid op te bestaan.
In de ogen der kinderen was reeds het verlangen naar de avond. Zij sleurden met takkenbossen. Driftig belden zij aan en zongen met schelle stem het oude lied. Het herfsthout stapelden zij op, zo hoog als hun droom was geweest. En zij vergaten de vlag in top niet en de rubberbanden. Het plechtige moment van de vlam in het hout en het gejuich wanneer ze grillig doorheen de takken schiet. Het reuzenvuur, de gloed waarin wij, stil geworden, staren naar de oerkracht uit een ver verleden. Het vuur dat onze jeugd verlicht en even heimwee wekt naar de blije drukte van elf november, lang geleden.
Enkele dagen geleden met familie en vrienden een wandeling gemaakt in Holsbeek en Kessel-Lo.
Eerst trokken we door de Wingevallei waarvan een deel beheerd wordt door 'Natuurpunt'. Het was aangenaam wandelen langs de Winge en door de broekbossen naar het zestiende-eeuwse 'Geesthof' toe. Met het Chartreuzenbos begon het steviger stapwerk. Maar wat een pracht! Majestatische beuken langs steile hellingen, lieflijke dalletjes, diepe holle wegen met ijzerzandsteen en natuurlijk in deze tijd van het jaar de kleurenpracht van de herfst. De Kesselberg waar jaren geleden nog motorcrossen werden georganiseerd, is nu een mooi wandelgebied geworden waar ook een vrij groot heideveld te vinden is. Vanop het plateau heb je een fraai uitzicht over Leuven en omgeving.
Binnen de muren van de voormalige abdij van Vlierbeek is er de gezellige taverne 'In den Rozenkrans' waar de honger gestild en de dorst gelest kan worden. Via heel wat 'trage wegen' -opvallend hoeveel al dan niet verharde wandelpaadjes er in de omgeving van Leuven nog zijn- leidde de wandelroute ons naar het Ronde Bos en het Bleekbos in Hoog Linden.
Na ongeveer 19 km bereikten we ons vertrekpunt, het dorpsplein van Holsbeek, een magnifieke wandelervaring rijker.
De uithaal van Vandenbroucke naar De Wever in 'De Zevende Dag' was niet nodig en lokt heel wat commentaar uit.
Dat neemt niet weg dat m.i. Vandenbrouckes analyse correct is maar hij had zich beter tegen het kartel CD&V-NVA gericht in plaats van de arme, zwaar belaagde, nog maar pas van zijn tweede excuusronde bekomen politicus De Wever over de hekel te halen.
CD&V-NVA is namelijk Reynders gevolgd in zijn obsessie om de PS-macht te breken. Bovendien heeft het kartel (niet de 'linkse' Vlaamse partijen) , gedreven door electorale overwegingen, BHV (...vijf minuten politieke moed volstaan...,zei Leterme) en de Grote Staatshervorming tot enorme symbooldossiers opgeblazen. Gevolg: een grote staatshervorming is onmogelijk omdat er geen tweederde meerderheid is en omdat er geen politiek draagvlak in Franstalig België gevormd kan worden.
Deze eenvoudige vaststellingen kon iedereen met een heel klein beetje politieke kennis, van bij het begin van de formatiegesprekken al maken. Dus ook het kartel, mag ik veronderstellen. CD&V-NVA koos evenwel voor MR, ging door met zijn communautaire stoerdoenerij en opteerde dus wetens en willens voor een 'staatshervorming' die niets zal voorstellen of waarvoor Vlaanderen een enorme prijs (zeker niet de 'lepel suiker' van De Wever) zal betalen. De publieke opinie iets anders blijven voorspiegelen getuigt niet van het 'respect voor de mensen', de mantra waarvan in het bijzonder CD&V tijdens de verkiezingscampagne en erna de mond vol had.
Bovendien wordt de vraag naar de finaliteit van een (grote) staatshervorming, laat staan naar de meerwaarde ervan (tenzij de centen?, voor wie?)voor Vlaanderen en voor Franstalig België al lang niet meer gesteld en zeker niet beantwoord. Ik herhaal wat ik op 6 augustus in dit blog schreef: Al iets gehoord of gelezen over de grotere intellectuele, culturele, sociale, kortom immateriële bloei van Vlaanderen als gevolg van een staatshervorming?
Ten slotte komt op de internetfora in vele lezersbrieven met commentaar op Vandenbrouckes politieke sneer naar De Wever, nog maar eens tot uiting wat wel vaker komt bovendrijven: scheldwoorden, misprijzen (in het bijzonder voor intellectuelen), kleinerende opmerkingen, op niets gesteunde beschuldigingen, gericht tegen politieke tegenstanders of tegen instellingen (de VRT is een klassieker), die men van allerlei 'linkse' drijverijen verdenkt. Want je kan niet anders dan constateren dat de zgn. weldenkende Vlaamse 'rechterzijde' over het algemeen veel ruwere taal uitslaat dan haar zgn. Vlaamse 'linkse broeders en zusters'. Een kleine bloemlezing: 'de sossen, een partijtje van niks; de sossen potverteren andermans geld, ze steken geen poot uit; ze hangen af van de ps-maffia; de rooie van dienst; dat Frankske de superintellectueel met zijn superioriteitsgevoel; de geldverbrander; onnozele praat; vuile zet; vunzige en oneerlijke manier; de nar van het forum; zielig niveau; enz.
Natuurlijk bestaat er geen twijfel over dat het stilistische en inhoudelijke niveau van de geciteerde briefschrijvers enorm zal stijgen, eens Vlaanderen een grotere onafhankelijkheid heeft verworven en het linkse gepeupel (waartoe uiteraard ook de intellectuelen behoren), voorgoed opgesloten zit in enkele 'gettopartijtjes van niks'.
voordat de reus met vlammende ogen dreigt ze te brandmerken en de kinderen joelend de smidse uithollen
zijn ze de halfduistere magische ruimte binnengedrenteld
langs de geblakerde mren tot bij de zwoegende blaasbalg tot bij het vuur tot bij het aambeeld waar het gloeiende ijzer vorm krijgt tot bij het sissende koelwater tot bij het rustige paard in het lichtvlak van de open deur
de reuk van geschroeid hoorn de doffe klop waarmee de hoefnagel ingedreven wordt
dat alles kleuren geuren geluiden gretig in zich opgenomen
voordat de goedmoedige reus dreigt ze te brandmerken en de kinderen joelend de straat oprennen naar school toe
De regeringsonderhandelingen zijn klaarblijkelijk zo slopend dat ze de luciditeit, het historische besef en het politieke inzicht van de NVA-voorzitter ernstig aantasten.
Wat je ook denkt over de eventuele achterliggende beweegredenen van de Antwerpse burgemeester om aan de joodse gemeenschap excuses aan te bieden, de verontschuldigingen waren correct geformuleerd.
Bart De Wever heeft dat gebaar verdacht en belachelijk gemaakt. Dat is een totaal onverantwoorde provocatie die uitermate dom is. Als historicus zou de NVA-voorzitter moeten weten dat excuses door vertegenwoordigers van instellingen die in de fout zijn gegaan, altijd een grote historische en symboolfunctie hebben gehad. En in deze fase van de regeringsonderhandelingen dergelijke uitspraken doen, getuigt niet van politiek talent.
Zowel De Wever als zijn partij, zijn hoe dan ook verliezer: zij krijgen de hele joodse gemeenschap over zich heen, de onderhandelaars van de andere partijen (inclusief zijn kartelpartner CD&V), en de media laten niet na zware kritiek te spuien, en vele buitenstaanders interpreteren De Wevers kritiek als een uiting van politieke jaloersheid ten aanzien van de Antwerpse burgemeester of als een poging om het VB langs extreem rechts te passeren.
Eens te meer zag De Wever zich gedwongen publiek zijn verontschuldigingen aan te bieden. Maar het gemak en de deemoed waarmee de NVA-voorzitter na weer eens een flater, woorden van berouw uit zijn mond laat rollen, dreigen die excuses ongeloofwaardig te maken.
Sinterklaas
