Hoe een kardinaal gelijk krijgt

Daniël Maes: 'Hoe een paus gelijk kreeg':

'Een samenleving is geroepen om de verantwoordleijkheid op te nemen voor hen die het meest behoeftig zijn, de ongeboren kinderen, de gehandicapten, de armsten, de zieken, de ouderen, de stervenden. Daarin herken je de kwaliteit van een samenleving. Als daar niet voor gezorgd wordt -lichamelijk, psychisch én geestelijk- eert die maatschappij terug naar een barbaarse oertijd.'

'Bij abortus is er geen aandacht meer voor het recht op leven van het ongeboren kind. Het onvervreemdbaar recht van de ander op zijn soevereiniteit wordt niet meer gerespecteerd. En zo wordt de eigenlijke waardigheid van de menselijke persoon ondermijnd.'

In een dubbelinterview in dS-Weekblad met Etienne Vermeersch, ooit in een artikel godbetert de 'godfather' van de Vlaamse filosofen genoemd, en zijn collega-filosoof Ignaas Devisch, laat Vermeersch zich eens te meer van zijn meest fanatieke en fundamentalistische kant zien.

De aanleiding en brandstof voor het interview, is de beruchte en inhumane uitspraak van Vermeersch 'We hopen dat ze uiteindelijk zullen uitsterven', over mensen met Down. Vermeersch gaat in dit interview nog vele stappen verder. Als vastgesteld wordt dat het ongeboren kind 'zware, genetische stoornissen' heeft, dan moet het maar geaborteerd worden. Terecht merkt Devisch op dat 'stoornis' een vage categorie is. Vermeersch noemt er dan een zestal op en laat uitschijnen dat er een algemene consensus is over dat aantal. Maar even verder maakt hij duidelijk dat ook hoge bloeddruk of kleurenblindheid door abortus uit de wereld kan worden geholpen. Onvoorstelbaar hoe deze 'humanist', abortus banaliseert. Laat het volgende citaat tot je doordringen:

'Ik kan me voorstellen dat een schilder kleurenblindheid overweldigend belangrijk vindt. Dat hij de gedachte dat zijn kind nooit de schoonheid van bijvoorbeeld 'Gezicht op Delft' van Johannes Vermeer zal kunnen ervaren, niet verdraagt. WAT IS ER DAN MIS MEE OM IN EEN VROEG STADIUM NIET DAT KIND MET KLEURENBLINDHEID, MAAR ENKELE MAANDEN LATER EEN KIND ZONDER DAT TEKORT GEBOREN TE LATEN WORDEN?' Verbijsterend en totaal immoreel!!

Ook in dit interview komt weer tot uiting dat Vermeersch het in zijn hoofd gestoken heeft dat de enige krachten die zijn 'bevrijdende' ideeën niet delen, ja zelfs durven tegenwerken, de godsdiensten zijn. Het is de ondertussen wel bekende, ziekelijke obsessie van de filosoof. De uitgetreden kloosterling beschouwt het sedertdien als zijn levenstaak God en alles wat met religie en in het bijzonder met het christendom te maken heeft, met extreem fanatisme te bekampen: 'Er is één folteraar die jammer genoeg nooit terechtgewezen, de gruwelijkste van allemaal. De god van het christendom en van de islam. Die heeft het over de eeuwigdurende foltering, de hel.' 

Merkwaardig dat iemand zoveel, vaak potsierlijke en zielige, energie steekt in iets of iemand wat volgens hem niet bestaat. Er is maar één verklaring: Vermeersch zit vol frustraties en is helemaal nog niet in het reine met zijn diepgelovige kloosterjaren.

Het als zijn missie en plicht  beschouwen om alle gelovigen en in het bijzonder de christenen en de moslims, te tonen dat ze zich vergissen en dat dat een gevaarlijke vergissing is', toont nog scherper aan dat Vermeersch afgegleden is naar een ziekelijke hybris, die hem alle zin voor verhoudingen en nuances doet verliezen en waardoor hij zichzelf op een ridicule manier presenteert als god Vermeersch.

Dit is het definitieve einde van Etienne Vermeersch als intellectueel, als filosoof. Een man die dergelijke uitspraken doet, kan geen seconde langer ernstig genomen worden. Hij dwaalt nu al amechtig rond in het verleden, vooral zijn eigen verleden.

Vermeersch is er nooit in geslaagd enige bekendheid te verwerven met een zelfstandig filosofisch systeem, een eigen ethisch discours. Altijd heeft hij de godsdienst nodig gehad om in de media te komen.

Zijn houdbaarheidsdatum in de mediawinkel is zo goed als helemaal verstreken. Wat men zich misschien nog heel even van hem zal herinneren: zijn fanatiek maar op den duur zielig georakel en geschrijf tegen het geloof en vooral het christendom. 

Dat deze zelfvoldane, fanatieke man, die zijn glorie ontleende aan zijn anti-opstelling,  zovele jaren in de media werd opgevoerd als DE Vlaamse filosoof, zegt ook veel over het niveau en de richting van die media.

Triest.

Daniël Maes 'Hoe een paus gelijk kreeg':

'Waar God als Schepper en Vader niet meer erkend wordt, daar worden we eenzame weeskinderen die troost en warmte zoeken in materiële welvaart of vluchtig genot. Als we de hemel dicht trekken, wordt het donker en koud en kunnen we ons niet meer oriënteren.'

Het begin van het einde van Luxemburger Lutgen tekent zich af in Brussel.

Het wordt duidelijker en duidelijker dat de coalitiepartners van de PS in de Brusselse regering, met uitzondering allicht van CdH, de PS en zeker minister-president Vervoort, niet willen laten vallen. Veelzeggend was de openlijke steun aan PS'er Vervoort van Open VLD en CD&V in De Zevende Dag. Minister Guy Vanhengel noemde de 'démarche' van Lutgen, 'overmoedig'. Dat zegt genoeg.

Laurette Onkelinckx voelt perfect de onmogelijke positie van Lutgen aan en ze heeft al laten weten dat zij de andere coalitiepartners zal samenroepen, als Lutgen in Brussel mislukt.

En zo geraakt de CdH-voorzitter meer en meer geïsoleerd.

Marc Reynebeau in De Standaard:

'Het Vlaamse partijlandschap is al herschikt, met de N-VA. Die groeide in de mate dat ze afstand nam van het politieke centrum en een almaar rechtser profiel koos. Maar zoals in het ‘kibbelkabinet’ blijkt, botst die rechtse profilering met de praktijk van leidende partij in de regerende elite. Ze nam daar alle gebruiken en voordeeltjes van over, ook de politieke benoemingen, mandaten in parapolitieke instellingen en het cumuleren van ‘postjes’. Niet voor niets is de N-VA veruit de rijkste partij van België.'

In onze vooralsnog democratische rechtsstaat is niet de minister van Defensie verantwoordelijk voor de binnenlandse veiligheid maar wel de minister van Binnenlandse Zaken. Of zo zou dat toch moeten zijn.

Na de verijdelde aanslag in Brussel was van die democratische taakverdeling niet veel te merken. Het was al Defensie wat de klok sloeg. Jambon van Binnenlandse Zaken was in geen wegen of velden te bespeuren.

Al zo gewoon:

Aanslag verijdeld.
Terrorist doodgeschoten.
In Brussel.

Voetgangers weggemaaid.
Agent aangevallen.
Op de Tower Bridge.
Op de Champs Elysées.

Hoogbouw een inferno.
Goedkope gevelbekleding.
Honderd mensen levend verbrand.
Min of meer.
In Londen.

Nu het echte Breaking News:

Tropische temperaturen.
Droogte. Watertekort. Schadeclaims.
Verboden. Verontwaardiging.
'En mijn vuile auto?'
'En mijn gazonnetje?'
'En mijn zwembad?'

Bij voortdurend gebrek aan regen
verdwijnt de volgende aanslag
onopgemerkt in de bodemloze put
van het verleden.

Paus Franciscus:

'Niemand van ons is een eiland, zelfstandig en onafhankelijk van anderen. We kunnen alleen maar aan de toekomst bouwen door echt gemeenschap te vormen, zonder iemand uit te sluiten.'

In een interview met Tertio, stelt de Britse prof. Francis Davis:

'Al te vaak blijven geloofsgemeenschappen te bescheiden over hun reële inzet en financiële bijdrage aan de maatschappij, aan het algemeen belang en het individuele welzijn.

Als daar jaarlijkse statistieken over bijgehouden werden, zouden velen inzien dat religie geen bedreiging is van de cohesie en de inclusie, maar er juist sterk aan bijdraagt.'

Lutgen is geen Macron. Verre van. Zijn poging om de PS van de macht te verdrijven, omwille van ethische redenen is te doorzichtig en te amateuristisch.

Partijen die pretenderen dat zij propere handen hebben, zijn ongeloofwaardig geworden. De realiteit is dat zowel de Franstalige als de Vlaamse partijen boter op hun hoofd hebben. De ene allicht meer dan de andere, omdat bijna altijd de regel geldt: hoe meer macht, hoe meer boter.

Het is Lutgen te doen, niet om hoge morele principes maar om politieke macht. Uit wat nu al bekend is, blijkt dat de CDH-voorzitter, weinig voorbereid en zonder concreet plan of voorafgaand ernstig overleg, in een impuls, de PS de wacht heeft aangezegd. Precies alsof een nog altijd machtige partij als de PS zich zomaar opzij laat zetten door een politieke dwerg als CDH.

Het resultaat van Lutgens overmoedige paleisrevolutie zal m.i. zijn: totale mislukking. Lutgen en CDH in de touwen. Collateral damage voor MR, die zich direct al te gretig toonde. Versterking van de PS.

In De Standaard beschuldigt Sanne Potargent professor De Dijn van 'speciësisme' maar zij bezondigt er zich zelf aan.

Zij fietst met een grote bocht om het kernprobleem heen dat De Dijn in zijn bijdrage behandelt. Welke dieren heeft Potargent, Vandenbosch en co in gedachten wanneer zij pleiten voor het opnemen van dieren in de grondwet of voor dierenrechten? Hebben zij het over ALLE dieren? Of beperken zij zich tot de zoogdieren, pluimvee, exotische vogels, enz. en worden minder aangename, hinderlijke, schadelijke (wat is dat precies?) uitgesloten? Als Potargent niet voor alle dieren aandacht heeft, is zij een 'speciësist'.

En is niet de onvermijdelijke consequentie van het (ook juridische) respect voor dieren, dat consumptie op grote schaal van vlees (en waarom zouden vissen daar niet bij horen?) verboden wordt?

Want ondanks alle maatregelen worden dieren op industriële schaal gepijnigd en gedood voor onze consumptie.En waarom blijft de jacht buiten schot, het toppunt van onverdoofd afslachten voor het plezier?

Paus Franciscus:

'Zorg voor het milieu is ook altijd een sociale bekommernis. Laat ons luisteren zowel naar de roep van de aarde als naar de roep van de arme.'

'De uiteindelijke Belgische boedelscheiding zal altijd gaan over de grens tussen Vlaanderen en Frankrijk' stelt journalist Bart Sturtewagen. Inderdaad. En daarin zal geen plaats meer zijn voor een tot nu toe politiek sterk beschermde Nederlandstalige minderheid.

Al herhaaldelijk is erop gewezen dat ook in de strategie van N-VA, Brussel een hinderlijk blok aan het nationalistisch been is, en dat Brussel als hoofdstad van Vlaanderen zal opgegeven worden en prijsgegeven aan de totale 'ontnederlandsing', als dat noodzakelijk mocht blijken om de glorieuze onafhankelijkheid van zakdoek Vlaanderen te bereiken.

Dit niet uit de lucht gegrepen scenario, toont m.i. nog eens scherp aan hoe verblind onafhankelijkheidsnationalisten zijn. Het minirepubliekje Vlaanderen speelt bewust zijn Europese hoofdstad kwijt en laat de enkele tienduizenden Brusselse Nederlandstaligen in de steek. Aan zijn zuidergrens glorieert opnieuw het trotse Frankrijk dat samen met kleine broer Wallonië,  ook Bruxelles zal zien als een Franstalig bolwerk.

In De Standaard van 16 juni eist journalist Brinckman een 'diepgaande institutionele hervorming' voor Brussel, maar in welke richting die moet gaan of wat het einddoel daarvan moet zijn, laat staan de diverse concrete aspecten van dergelijke hervorming, lees ik niet in dit artikel.

Het geeft aan hoe complex het 'probleem Brussel' is. En zou ook niet meespelen dat bv. een journalist als Brinckman er zich van bewust is dat het wegvegen van 'de hopeloze versnippering' , zou kunnen leiden tot het wegwegen van de Vlaamse politieke aanwezigheid in Brussel.

En welke Vlaamse journalist of politicus durft consequent ervoor pleiten en maatregelen treffen om de Brusselse stal uit te mesten als daarmee ook het laatste greintje Vlaamse politieke macht in de Europese hoofdstad, op de mesthoop belandt?

XII/23
Vrijdag 9 juni 2017
Hoe een paus gelijk kreeg
Naar aanleiding van de voorstelling van ons boek (Hoe een paus gelijk kreeg) op vrijdag 2 juni 2017, hebben we iets verteld over het begin van onze gezamenlijke strijd en over de grondovertuigingen waaruit het boek ontstaan is. Daarna sprak eerst dr. Louis Van Hecken, huisarts, seksuoloog, voorzitter Bertram Project Zambia Foundation en erg begaan met de geneeskunde volgens de hl. Hildegarde van Bingen (haar “medische” werken heeft hij vertaald en vanuit de moderne geneeskunde van commentaar voorzien). Hij wees o.m. op de steeds nieuwe ontdekkingen in verband met de negatieve gevolgen van het gebruik van de hormonale contraceptiepil. Verder sprak dr. Luc Kiebooms, specialist inwendige ziekten, nucleaire geneeskunde, Fellow College of Phisicians Cape, South Africa en voorzitter van het Thomas More-Genootschap. Hij sprak o.m. over de zware strijd om de wetenschappelijke natuurlijke methode van vruchtbaarheidsbeheersing (zoals Sensiplan) erkend te krijgen, niet zozeer in academische maar in katholieke en kerkelijke middens. Wanneer Sensoa, een van de organisaties die op de meest vernietigende wijze de menselijke en christelijke waarden van seksualiteit, huwelijk en gezin ondermijnt, door de hoogste koepel van het katholiek onderwijs erkend en betaald wordt, begrijp je dat er geen plaats meer is voor de christelijke leer. Wij hebben geen fanatieke vrijmetselaars meer nodig, onze christelijke organisaties met behulp van de kerkelijke hiërarchie zorgen zelf wel voor de afbraak van de katholieke Kerk en het christelijk leven. Tenslotte gaf Pierre Hernalsteen, algemeen coördinator voor “Sensiplan” een uitleg over de werking ervan. Hij krijgt gelukkig veel belangstelling en medewerking van ongelovigen, atheïsten, natuurliefhebbers en “andersgelovigen”. Het zal nog even duren vooraleer de katholieken hun eigen leer erkennen, steunen en verkondigen. In al deze voordrachten was dr. André Devos de grote aanwezige afwezige. Hij kon helaas niet aanwezig zijn. Van vurige verdediger van de “pil” kwam hij door zijn praktijk tot inkeer. Zo heeft hij zich als gynaecoloog al decennia lang onvermoeibaar ingezet voor de profetische visie van Humanae vitae en het sensiplan als de praktische beleving ervan. Wij hopen en bidden dat op lange termijn een ware Cultuur van het leven toch eens zal doorbreken… ook in kerkelijke middens.
Syria Conference
Zaterdag 3 juni 2017 waren we aanwezig in het prachtige Elzenveld Conference Center in Antwerpen (syriaconference.com), waar we het woord mochten voeren samen met Elija J. Magnier (internationaal correspondent Al Rai), Yvette Chamier (secretaris Nederlandse raad voor Syrië), Kevork Almassian (Armeniër, analist van Syriana) en Malik Samoel (voorzitter van de Nederlandse raad voor Syrië). De voertaal was Engels en Arabisch. Er waren opvallend veel bezielde jongeren aanwezig. We mochten er o.m. een kort interview geven voor de Syrische tv, wat ook uitgezonden is. Er was een journalist van Belga aanwezig die een flauw berichtje schreef met de gewone eenzijdige slogans, wat overgenomen werd door De Morgen en Het Laatste Nieuws. Ruben en Rima (samen met de anderen), proficiat voor de organisatie en bezieling van deze mooie conferentie. En Gods overvloedige zegen voor de nakende geboorte van jullie eerste kindje, het allergrootste wonder Gods uit de geschiedenis van de mensheid!
Een debat in eensgezindheid
Een schitterende avond (Edegem, 8/6/’17) over het “vergeten christendom” onder een bijzonder grote belangstelling. Samen met prof. dr. Amin Makar chirurg, oncoloog UIA, een Kopt uit Egypte mochten we in alle vrijheid vertellen over het werkelijke leven in Syrië en Egypte, tegen het politiek en maatschappelijk correcte denken in. Bovendien werd er dan nog, tegen de traditie van deze grootste debatclub van Vlaanderen in, een omhaling gedaan. Hartelijk dank. Moge de Heer jullie edelmoedigheid overvloedig zegenen. Hugo en alle organisatoren van deze prachtige Vlaams-christelijke avond, proficiat en dank u wel. Waar de media eindigen begint… www.debatclub.org!
Abortus-ideologie zal instorten
Laten we als ijveraars en ijveraarsters “voor het leven” volharden, dan zal de abortus mentaliteit uiteindelijk instorten. Hiermee wordt het eerste grote gevaar voor de vrede uit de wereld geholpen. Dat is de overtuiging van Rose Delattre (Pardon les enfants, Slavator 2016). Zij doet een oproep aan alle vrouwen, die zoals zij eens de verkeerde keuze maakten, om te getuigen van de geestelijke verwoesting die ze na hun abortus beleefden. De werkelijke gevolgen van abortus, niet alleen voor het kind maar ook voor de moeder zullen uiteindelijk de leugens doen ineenstorten en de waarheid openbaren.
Dit is ook de mening van dr. John T. Bruchalski, die op 27 mei 2017 te Boedapest (Hongarije) de onderscheiding kreeg van de “Helden van het leven”, vanwege de organisatie One of Us, die aldaar haar tweede Europees forum organiseerde. Deze voormalige aborteur kwam tot inkeer na het horen van het indrukwekkende getuigenis van prof. Jérôme Lejeune tijdens het bekende proces van Maryville (Tennesee). Lejeune getuigde dat in de allereerste cel van het embryo alle genetisch materiaal van een mens aanwezig is (L’enceinte concentrationnaire d’après les minutes du procès de Maryville, Sarment, Fayard, 1990). Alle valse voorstellingen van Bruchalski over het embryo als een bundel onbepaalde weefsels stortten toen in en hij begreep dat deze eerste cel reeds de waardigheid van een mens bezit. In de zomer van 1994 gaat hij op bedevaart o.m. naar O.L.Vrouw van Guadalupe. Hij ervaart een innerlijke oproep vanuit de hemel om te stoppen met abortus en hij sticht het medisch centrum Tepeyac in Fairfax (Virginia), een van de belangrijkste pro vita klinieken waar jaarlijks duizenden kinderen worden gered, die elders niet zouden geboren zijn. Dr. Bruchalski is er van overtuigd dat de abortus mentaliteit zal instorten indien we volhouden het leven te verdedigen.
Weelderige mediamanipulatie
Van vrienden kreeg ik nog enkele links, die naar ik meen de moeite waard zijn om door te geven.
 Ziehier hoe de BBC door valse berichtgeving bewust landen wil ontwrichten: http://www.ukcolumn.org/article/bbc-media-action-subversion-broadcasting-house-kazakhstan
http://www.ukcolumn.org/article/bbc-fake-news-reality-check
 Het verhaal van de kleine Omran werd deze keer ook in onze media vermeld:
http://www.lantidiplomatico.it/dettnews- aleppo_il_padre_del_piccolo_omran_ha_svelato_che_i_ribelli_gli_hanno_offerto_soldi_per_accusare_il_governo_siriano/82_20400/
 En nog iets wat onze media niet vermelden. De grootste manifestatie uit de geschiedenis van Polen om te getuigen dat Polen christelijk is, wil leven volgens het evangelie van Jezus Christus, moslims wil liefhebben maar geen enkele behoefte heeft aan een islam of een koran: https://youtu.be/C_BjPy19bYs
P. Daniel

In De Afspraak deelde Rik Torfs, nog enkele weken rector van de Katholieke Universiteit van Leuven, mee dat hij vanaf vrijdag drie keer per week een column schrijft voor Het Laatste Nieuws. Hij zal daarvoor riant betaald worden. Bart Schols gewaagde van 250.000 euro per jaar. Daarop wist Torfs alleen maar te vertellen dat het minder is. Begrijpelijk als je weet dat de transparantie van De Standaard in het Van Goolschandaal, de echte reden is voor Torfs' verbitterde afscheid als columnist van die krant.

Het mag verwonderlijk heten dat Rik zijn schrijftalent ten dienste stelt van Het Laatste Nieuws, tenzij het geld natuurlijk de doorslag heeft gegeven.

Verwonderlijk omdat er een hemelsbreed verschil is tussen De Standaard en Het Laatste Nieuws wat inhoud en opmaak betreft. Als je die twee kranten aftoetst aan academische evaluatiecriteria, dan voldoet Het Laatste Nieuws zeker niet.

Het Laatste Nieuws is een populaire, op sensatie gerichte krant, genre tabloid, die in Vlaanderen de grootste oplage heeft. Het is allicht een uitstekend gemaakte krant, maar het 'een uitstekende krant' noemen, wat Torfs in zijn reclame-ijver nu een paar keer met nadruk deed, zou hij tot voor kort niet over zijn lippen gekregen hebben.

Torfs liet zich ook van zijn minder fraaie kant zien in zijn reactie op een bericht van de rector van de Universiteit Hasselt, die zijn blijdschap over de verkiezing van Sels daarin uitdrukte. Waarop Torfs een tweet de wereld instuurde waarin hij zijn collega-rector persoonlijk beledigde.

Rik, Rik, Rik toch. Financieel maak je zeker vooruitgang. Maar ook intellectueel en geestelijk?