'Bloeiende Frivolen' is de titel van de pas in druk verschenen en fraai uitgegeven nieuwe dichtbundel van Retienaar Guy Aarts.

Guy Aarts: 'De titel Bloeiende Frivolen' dekt vele ladingen. De onderwerpen zijn at random uit 'het alledaagse' geplukt: het leven (vooral de liefde) en de bijhorende strapatsen, vaak met knipoog, soms in diepe ernst.'

het is ochtend en de dag zal klaren
als een feestelijk carillon, met de nacht
nog in je haren en een glimlach op je lippen
zeg je heerlijk niets
zeg je alles van houden van

De dichtbundel is te koop in krantenwinkel De Mus, Sint-Martinusstraat, Retie.

Van 14 tot 29 april stelt Willy Thijs zijn werk tentoon in 'Hofke van Chantraine', Kerkstraat 46, Oud-Turnhout.

'Het werk van een behoedzame escapist. Uitmondend in verbeelde wijdheid.'

Marc Reynebeau hekelt in De Standaard het toekennen door de Vlaamse regering van een renteloze lening van 800.000 euro aan de exclusieve Vlaamse zakenclub De Warande in Brussel. Hij stelt dat dit de Vlaamse voortzetting is van de oude Belgische politieke cultuur.

Hij slaat spijkers met koppen.

Als het om het schaamteloos graaien in de zakken van de belastingbetaler gaat, ten voordele van een elitair clubje en zichzelf, zit deze Vlaamse regering al langer op het niveau van de oude Belgische politieke cultuur.

De renteloze lening en de betaling van lidgelden voor ministers, parlementsleden en hoge ambtenaren met belastinggeld, zijn een nieuwe extreme bevestiging daarvan. De essentie van het schandaal wordt prima weergegeven in het volgende zinnetje uit de inleiding van het artikel: 'De modale Vlaming komt er niet in, maar mag het betalen.'

Elitarisme, discriminatie, segregatie, gebaseerd op status en money, money, voeren de boventoon in  De Warande.

En omdat deze heren (en dames?) een fijne neus hebben voor de vetpotten van het systeem, en graaigrage handen om erin te zitten, hebben ze zich de laatste jaren ook een Vlaams-nationalistisch imago aangemeten. Niet omdat ze zich ook maar ene moer aantrekken van de 'Vlaamse strijd' in verleden en heden, maar omdat het geld rinkelt.

Dat bourgeois Vlaanderen is het tegengestelde van het Vlaanderen waarvan de vorige generaties én mijn generatie droomden in de Vlaamse Beweging.

(foto: De Standaard)

Maarten Luther King evolueerde van een burgerrechtenactivist naar een antikapitalist.

In augustus 1967 wees hij op de noodzaak van een herstructurering van de volledige Amerikaanse maatschappij.

‘Waarom zijn er 40 miljoen armen in Amerika? Als je die vraag stelt, stel je de vraag van het economische systeem, van een eerlijke verdeling van de welvaart. Dan stel je de vraag van de kapitalistische economen. Van wie is de olie? Van wie is het erts? Waarom moeten mensen voor water betalen in een wereld die voor twee derde uit water bestaat?’

In de smerige strijd die door de Antwerpse NVA gevoerd wordt tegen de Antwerpse SPA, duikt ook geregeld de naam op van Descheemaecker. Deze politiek benoemde voorzitter van de Raad van Bestuur van De Lijn, heeft zich klaarblijkelijk tot doel gesteld de Antwerpse socialisten en in het bijzonder hun voorzitter, het leven zo zuur mogelijk te maken.

Voor John Crombez zijn de persoonlijke haataanvallen genoeg geweest. Hij wijst erop dat er weinigen zijn die al zoveel gekost hebben aan de belastingbetalers als Descheemaecker.

Descheemaecker was vroeger jarenlang de grote baas van de NMBS. Zijn beleid wordt vrij algemeen als een mislukking beschouwd. Waar hij wel in slaagde was de verhoging realiseren van zijn salaris. Van 473.556 euro naar 563.703 euro in 2013: een prestatie die kan tellen!

De Catalaanse separatisten kunnen op veel steun rekenen bij de Vlaams-nationalisten van NVA en Vlaams belang. Althans naar buiten toe.

Gemakshalve vergeten de Vlaamse sympathisanten van de Catalaanse onafhankelijkheid vaak hoe klein de meerderheid voor onafhankelijkheid in Catalonië zelf wel is. En hoe verdeeld de separatistische partijen er wel zijn. Dat werd nog maar pas pijnlijk bewezen door het feit dat de separatistische partijen in Catalonië er niet in geslaagd zijn om het gerecht te snel af te zijn. Door de Catalaanse ex-regeringswoordvoerder Jordi Turull, die mogelijk de gevangenis in moet, als nieuwe regionale president te verkiezen, wilden ze hem immuniteit geven. Hij kreeg echter geen meerderheid van het parlement in Barcelona achter zich.

Overigens vinden nogal wat Vlaamse nationalisten de Catalaanse kwestie vooral interessant omdat ze hen kan laten dromen van een 'onafhankelijk Vlaanderen'. Het moet voor hen een grote ontgoocheling betekenen dat de machtige regeringspartij die de NVA is, het Catalaanse separatisme enkel wat lippendienst heeft bewezen en nu zwijgt als vermoord en Puidgemont laat spartelen.

Ook hier viert de 'perceptie' weer hoogtij. De publieke opinie wordt bewerkt met vurige steunbetuigingen aan Puidgemont en de Catalaanse separatisten op partijsites. 

Maar de machtigste regeringspartij, haar ministers, haar vertegenwoordigers in nationale en Europese parlementen, de partij met haar tentakels in allerlei nationale en internationale machtscenakels oefent geen druk uit, laat zich niet op de internationale scène horen.

Zwijgen is de boodschap. Want de NVA-top weet natuurlijk ook dat duidelijke stellingnames van haar bewindslieden en Europese mandatarissen, ten gunste van het Catalaanse separatisme en zijn prominenten, de belangrijke (economische) relaties met Spanje extreem zou verzuren en de partij en haar topmensen binnen de EU helemaal zou isoleren en vleugellam maken. 

'Vlaanderens mooiste': zo wordt de Ronde van Vlaanderen graag genoemd in de media. Meestal gaat het er in de koers op sportief vlak boeiend aan toe. Het landschap is, zeker vanuit de lucht, lieflijk. Tienduizenden supporters zomen het parcours af.

Maar...

Al tijdens de koers en zeker erna, is er overdadig alcoholverbruik. Gevolg: vechtpartijen en vandalisme. En die massa supporters laat tonnen afval achter.

Het ergste is dat er geen haan kraait over deze vorm van gigantisch sluikstorten. In de media noch bij de overheid (gemeente, provincie, Vlaams Gewest) hoor je echte kritiek of als er eens naar verwezen wordt, is het eerder vergoelijkend: 'Het hoort erbij'.

'Vlaanderens mooiste'? Eerder: Vlaanderens grootste stortplaats!

Alle pogingen om het sluikstorten tegen te gaan, om respect voor het openbaar domein aan te leren, worden door 'Vlaanderens mooiste' en de onverschilligheid of vergoelijking over het massale sluikstorten, in één klap  tenietgedaan.

Nog wranger en hypocrieter wordt het wanneer je geregeld leest over GAS-boetes voor onbenulligheden, terwijl er amper/niet opgetreden wordt tegen de sluikstortorgie in de Ronde van Vlaanderen.

In 2006 verschenen de Memoires van Wilfried Martens.

Over het nationalisme schrijft hij:

'Het gevaarlijkste antwoord op de val van het communisme komt van de nationalistische ideologie. Vaderlandsliefde en het streven tot een gemeenschap te bhoren maken deel uit van de levenservaring van iedere mens en moeten legitiem worden ondersteund.

Maar het nationalisme is onaanvaardbaar wanneer het absoluut wordt en andere waarden en verantwoordelijkheden negeert zoals de loyaliteit ten aanzien van de democratische staat, de rechten van de minderheden, de vrede tussen de buurlanden, de samenwerking tussen de volkeren en de wereldsolidariteit.'

Op zaterdag 28 en zondag 29 april heeft in de Rafaëlzaal van het Gasthof De Beiaard, Abdijlaan 28, in Mol-Postel, een fototentoonstelling over Syrië plaats. 

Ook wordt  het 'Oorlogsdagboek Deel II' van de Postelse norbertijn pater Daniël Maes gepresenteerd. Daniël is al enkele jaren werkzaam in het klooster Mar Yakub. Op zaterdag is er de presentatie van 'Het dagboek van granaten in Damascus' van onderzoeksjournalist Jens De Rycke.

AAN ALLE LEZERS 

EEN ZALIG PAASFEEST !

De woorden en daden van Jezus stonden haaks op de woorden, belangen, daden van maatschappij en individu. Het lijden en de executie van Jezus, de Christus, waren onvermijdelijk. Zoals ook doorheen de eeuwen, tot nu toe, miljoenen mensen door de ‘navolging van Christus’, geleden hebben en gedood werden.

Jonas Slaats beklemtoont in De Standaard terecht de onverenigbaarheid van het extreme materialisme en de daaraan verbonden machtshysterie en tomeloze consumptie van onze westerse wereld met de figuur en de boodschap van Jezus Christus.

Vele mensen zijn zich daarvan bewust maar kunnen of willen zich niet uit dat materialisme bevrijden. Misschien ligt in die schuldbewuste onmacht of onwil wel de grootste oorzaak van de geloofs- en Kerkafval, die dan vaak voorgesteld wordt als een soort van 'bevrijding'. Maar hoe noem je dan de overgave aan de roes en de dictatuur van consumptie, mode, reizen, geld en macht vergaren?

De boodschap van Jezus en zijn volgelingen zal blijven weerklinken en onrust veroorzaken.