Vier maanden na de vurige liefdesverklaring aan de stad en haar inwoners, laat De Wever hen al in de steek, natuurlijk 'als de kiezer het wil'. Cynischer kan moeilijk.

De Antwerpenaar wordt gesust met de bekende zoethouder: als minister(-president) kan ik nog meer doen voor mijn geliefde stad en haar geliefde inwoners.

De burgemeester-voorzitter-(toekomstige) minister-president, is natuurlijk niet de enige politicus die dergelijk argument gebruikt om de persoonlijk machtsdrang of die van de partij, te verbergen. Media en burgers zijn het bijna als vanzelfsprekend gaan beschouwen.

Terwijl het in essentie wijst op een minachting voor de democratie, voor het algemeen belang. Wanneer namelijk extra middelen naar de stad van een belangrijke politicus op het regionale of federale niveau stromen, is er iets fundamenteels mis met die zo geroemde zorg voor 'het algemeen belang'. Favoritisme overheerst dan.

In een column in De Standaard van 10 januari noemt Barones Doornaert ‘de internationale gemeenschap’ een fata morgana , een fake term. In Afrika, de Arabische wereld, China, Rusland, Mexico, Latijns Amerika, in Trump, de Brexit, de gele hesjes, ziet zij verval van nationale samenhang, teloorgang van de democratie. Op dat volgens haar krimpende eiland blijven niet veel ‘ontwikkelde verzorgingsstaten’ over.

Wat overblijft na haar opsomming zijn alleen nog maar een beperkt aantal West-Europese landen. En zij gebruikt dan een persoonlijke anekdote om aan te tonen dat België ongetwijfeld én gelukkig nog wel tot dat krimpende aantal behoort.

Ze doet de (kerst)oproep dat ‘ de burgers van die ontwikkelde staten hun emotioneel wild geraas temperen, en meer samen aan het algemeen belang denken en werken’. Een oproep die ruime steun en instemming verdient. Maar hopelijk tempert ook zij haar ‘emotioneel wild geraas’, is er ook haar bekering

Want grasduinend in haar columns van de laatste jaren, ontstaat een beeld van een intolerante, agressieve, uiterst rechtse militante.

Een aantal voorbeelden. ‘De verontwaardiging van de ‘linkse’ westerse intelligentsia, pleegt selectief te zijn’, schrijft zij naar aanleiding van de dood van Castro. Wat graag haalt ze 'de fijnproevers van Europees links' over de hekel. Die volgens haar 'decadente kiezers' stemmen massaal op figuren als als Corbyn bij Labour en Sanders bij de Amerikaanse Democraten. Doornaert legt in een van haar columns een sterk verband tussen criminaliteit en etnie of religie. En elders luidt het dat 'de kernuitstap een van de paars-groene blokken aan het been van ons land is’. Ze probeert de mensen die bezorgdheid uitdrukken voor het lot van vluchtelingen en voor de groeiende harteloosheid en vijandigheid in onze samenleving, in het verdomhoekje van de linksige gutmenschen te zetten.

Doornaert, vindt het nodig om de rectoren (en meer dan 1000 academici) als 'politiek correcten' te etiketteren, die het aan 'academische sereniteit' ontbreekt, wanneer zii n.a.v. het doodschieten van een vluchtelingenkind een open brief publiceren. Ze beschouwt de betogingen in Gaza schamper als 'mensenofferrituelen door Hamas', en de verontwaardiging over de slachting als 'eenzijdige pavlovreacties over de slechte Israëli's en Amerikanen. Doornaerts argument tegen het ondertekenen van het migratiepact was dat het pact ook goedgekeurd werd door 'een rist akelige dictaturen en autocratieën'? Waarom vindt zij het ondertekenen van een internationaal pact, erger dan grof verdienen dankzij die'schurkenstaten'?

Kortom, hopelijk staakt ook barones Doornaert haar emotioneel wild geraas en heeft zij de vurige intentie samen met alle mensen van goede wil te denken en te werken aan het algemeen belang. En dat algemeen belang heeft zeker ook betrekking op de zwaksten van onze medemensen.

Paus Franciscus:

'Wees niet bevreesd om te schreien wanneer je geconfronteerd wordt met moeilijke situaties: tranen zijn druppels die het leven bevloeien. Tranen van medelijden zuiveren harten en gevoelens.'

Het is altijd de schuld van het vorige onderwijsniveau

Tijdens de mis in de Sint-Pietersbasiliek loofde de paus de rol van de moeders in de samenleving. Hij beklemtoonde het belang van moeders en hun deugden van zelfopoffering en mededogen “in de huidige gefragmenteerde wereld”. 

“Een wereld die naar de toekomst kijkt zonder de blik van een moeder is kortzichtig”, zei Franciscus. “Een wereld waarin moederlijke tederheid als puur sentiment wordt afgedaan, kan misschien materieel rijk zijn, maar arm wat de toekomst betreft”.

Moge de Heer u zegenen
en u behoeden.

Moge de Heer
het licht van zijn gelaat
over u doen schijnen
en u genadig zijn.

Moge de Heer
u zijn gelaat toewenden
en u vrede geven.

(Uit het Bijbelboek:Numeri.)

Monnik Philippe Vanderheyden, voormalig abt van Chevetogne, is er zeker van dat

er een tijd komt waarin jongeren zullen inzien dat het materiële niet bevredigt en dat rijkdom vergaren geen zinvol doel is.

(Kerknet)

'Dat de regering zich tot nu toe niet bekommerde om de zes peuters, is perfect te begrijpen', schrijft Ruben Mooijman in commentaarstuk in De Standaard van 27 december. Het is een shockerend zinnetje.

Een regering die zich niet bekommert om kinderen met de Belgische nationaliteit, die fysiek en mentaal gevaar lopen, is een inhumane regering, die zich geen bal aantrekt van de Verlichtingswaarden en de westerse normen.

Een regering die haar houding ten aanzien van kinderen in gevaar, laat bepalen door onverschilligheid, lafheid, electorale berekening, en niet door bestaande wetgeving of rechterlijke uitspraken, is een in de illegaliteit opererende regering.

Liberalen en christendemocraten , die kinderen in nood aan hun lot overlaten, die door hun onverschilligheid aangeven dat ook kinderen moeten boeten voor de misdaden van hun ouders, zijn de naam liberaal of christen niet waard.

Overigens valt het op, en ook dat is shockerend, dat in de reacties op dat commentaarartikel, amper aandacht is voor het lot van Belgische kinderen in nood.

In DS van 21 december verscheen een verhelderend en boeiend artikel van Ruud Goossens in de artikelenreeks 'Boeiende Tijden'.

Goossens slaat de spijker op de kop wanneer hij stelt dat de NV-A tegen alle redelijkheid in, de oorlog tegen het migratiepact verhief tot een symbolenstrijd. Waarom? Omdat de partijtop, gedreven door machtsgeilheid en geleid door een redelijkheid in functie van die machtsdrang, weet dat een onbarmhartige aanpak van migranten, electoraal loont. Goossens noemt een aantal feiten op die de NV-A duidelijk in het extreemrechtse kamp situeren, waardoor het verschil met Vlaams Belang niet meer te merken is: xenofobie in een internetcampagne, Francken die zijn steun verleent aan een manifestatie waar de voor kort nog uitgespuwde voorzitter van Schild&Vrienden , alweer het hoge woord voerde, de perverse tactiek om mensen die pleiten voor een humane behandeling van vluchtelingen, weg te zetten als 'gutmenschen' en voorstanders van open grenzen, een schaduwpremier die met een keizerlijke duim, de marionetpremier kan maken of kraken.

Beheerst door een identitaire obsessie, opgejaagd door het succes van Vlaams belang en van Francken, is zeker een deel van de partijtop en de partijstrategen gestart met een soort van jihad, een heilige oorlog , waarbij destructieve energie en krachten loskomen, die een gevaar vormen voor onze liberale democratie.

Want hoe graag en vaak de nationalisten in een heleboel andere kwesties ook schermen met de Verlichtingswaarden, met de westerse humane en christelijke normen, in de migratiediscussie en in het concrete beleid, tonen ze zich onbarmhartige inquisiteurs, die machteloze en haveloze mensen met ambtelijk getreiter en brutaal politieoptreden, het leven zo zuur mogelijk willen maken. Zij vallen vaker en vaker ons rechterlijk systeem aan, omdat de rechterlijke macht niet altijd naar hun pijpen danst. Zij maken de NGO's en andere hulpverleners verdacht en bemoeilijken of verhinderen hun werk.

Kortom, dit artikel is een terechte waarschuwing voor een verdere NVA-verrechtsing, die onze fundamentele vrijheden zou kunnen aantasten.

1. Ter verdediging van de weliswaar erg laattijdige maarnverzoenlijke houding over het migratiepact, voerde de NV-A aan dat het pact 'de ziel van de partij raakt'.

   Als dat zo is, dan heeft die partij een wel erg flexibele ziel. Tot aan de gemeenteraadsverkiezingen gingen de nationalisten met het pact akkoord, werkten ze mee aan de totstandkoming ervan. Toen raakte het hun ziel niet of huisde er een andere ziel in hun stoere Vlaamse borst(kas).

   Datzelfde argument voerde ook het kersverse Brusselse NV-A-lid, mevrouw Kanko (vroeger MR) in De Afspraak aan. Dat haar deelname aan het debat niet erg overtuigend was, is een understatement. Ze had dan nog het geluk dat de heren aan tafel en Phara haar spaarden, zeker toen ze liet uitschijnen dat enkel de NV-A de waarden van de Verlichting belichaamt.

   Fanatieke nationalisten zagen bij het ontslag van Michel,  'een man in ontbinding, de premier'. Iemand zo willen zien, is natuurlijk hun goede recht. Maar er zijn zeker ook heel wat mensen die bewondering koesteren voor Michel, voor zijn doorzetting en moed, voor de ruimte die hij gaf aan het parlement.

   Diezelfde politici en hun clans haalden ook nog eens de 'ziel' van stal. De 'rechtse' Michel zou die namelijk verkocht hebben aan 'links' voor een bord linzensoep.

   Toch maar voorzichtig zijn met al te gemakkelijk iemand te verwijten dat zij of hij, haar of zijn ziel verkoopt. Je moet dan zeker al enig zicht hebben op die ziel, verondersteld dat zoiets bestaat. Velen die nu de mond vol hebben van 'ziel', vinden in een andere context, en zeker in de christelijke, 'ziel' een eerder bizar en ridicuul begrip.

   Premier Michel zou dus geprobeerd hebben 'zijn rechtse ziel te verpatsen aan links'. Heeft Michel wel een ziel en is/was die rechts? Als we nu aannemen dat ook de NV-A of De Wever zich gelukkig mogen prijzen met het bezit ener ziel, hebben zij dan niet hun Vlaamse onafhankelijkheidsziel verpatst aan een gouden bord kapitalistische linzensoep? 

   En tot slot: was het migratiepactsopje, de kool wel waard? Vlaams parlementsvoorzitter Jan Peumans, weliswaar Limburger maar een wijze N-VA'er (die bestaan ook) vindt alleszins van niet. De geachte voorzitter hoedt er zich voor om lichtzinnig over 'zielen' te spreken. Sop en kool zijn duidelijk genoeg.

Op het internetforum van De Standaard kan je in verband met de milieuconferentie in Katowice, wel oproepen lezen  om 'het doemdenken en het angst aanjagen nu eindelijk eens te stoppen'.

Die oproep zou als lovenswaardig beschouwd kunnen worden, mocht het niet zo zijn dat degenen die dergelijke oproep lanceren wanneer het erom gaat  de klimaatbekommernissen te relativeren , dezelfden zijn die met ijver en vuur 'doemdenken' over de naderende ondergang van het Avondland, en onvermoeibaar de 'angst' aanpoken voor de islamisering van ons 'eigen land en volk', voor de overrompeling door vluchtelingen en migranten, voor de existentiële gevaren waaraan 'onze Vlaamse identiteit' wordt blootgesteld, voor het oncontroleerbare aanzuigeffect van een VN-migratiepact.

Het doemdenken en de angst mogen inderdaad nu eens eindelijk stoppen! Bied weerstand aan de angst, die door sommige politici en partijen bewust als electoraal lokmiddel wordt gebruikt.

Zet de regering onder druk om positief, oplossinggericht en humaan, met het klimaat en andere mensen om te gaan, dan wordt het echt Kerstmis!

Humor?

Voormalig defensie-minister Sander Loones (N-VA) noemt de gouden parachute (94.000 euro) van Van Overtveldt 'een correcte werkloosheidsuitkering (sic!) voor mensen die jarenlang keihard gewerkt hebben.'

Het vers dat in 2018 de meeste reacties uitlokte van lezers wereldwijd, staat in Jesaja hoofdstuk 41, vers 10:

'Wees niet bang, want Ik ben bij je. Vrees niet, want ik ben je God. Ik zal je sterken, Ik zal je helpen, je steunen met mijn onoverwinnelijke rechterhand.'

In De Standaard van 13 december wijst barones Mia Doornaert er vol verontwaardiging op dat het migratiepact dat door België ondertekend werd, ook goedgekeurd werd door 'een rist akelige dictaturen en autocratieën'?

Waarom is het in barones Doornaerts visie ongepermitteerd dat België een niet-bindend pact ondertekent, dat ook door 'een rist akelige dictaturen en autocratieën ' ondertekend wordt?

Waarom zet zij die rist, ten behoeve van de lezer, niet netjes op een rijtje, zodat de lezer weet welke regeringen door haar als 'akelige dictaturen en autocratieën' beschouwd worden? Voor een experte in internationale betrekkingen, moet dat een fluitje van een cent zijn.

Zou een van de redenen kunnen zijn dat er in die rist, regeringen zitten waarmee België, en zeker het welvarende en op export gerichte Vlaanderen, lekker erg lucratieve handelsbetrekkingen onderhoudt? Uiteraard kan het voor een experte in.. enz. geen probleem zijn om de handelsbetrekkingen met mogelijke schurkenstaten, 'akelige dictaturen en autocratieën', weet je wel, en de financiële waarde ervan, netjes in kaart te brengen.

Kortom, waarom vindt deze barones het ondertekenen van een internationaal pact, erger dan grof verdienen dankzij 'schurkenstaten'?