Deel van Paus Franciscus' homilie tijdens de eucharistieviering ter gelegenheid van de 6de verjaardag van zijn bezoek aan Lampedusa:

'On this sixth anniversary of the visit to Lampedusa, my thoughts go out to those “least ones” who daily cry out to the Lord, asking to be freed from the evils that afflict them. These least ones are abandoned and cheated into dying in the desert; these least ones are tortured, abused and violated in detention camps; these least ones face the waves of an unforgiving sea; these least ones are left in reception camps too long for them to be called temporary. These are only some of the least ones who Jesus asks us to love and raise up. Unfortunately the existential peripheries of our cities are densely populated with persons who have been thrown away, marginalized, oppressed, discriminated against, abused, exploited, abandoned, poor and suffering. In the spirit of the Beatitudes we are called to comfort them in their affliction and offer them mercy; to sate their hunger and thirst for justice; to let them experience God’s caring fatherliness; to show them the way to the Kingdom of Heaven. They are persons; these are not mere social or migrant issues! “This is not just about migrants”, in the twofold sense that migrants are first of all human persons, and that they are the symbol of all those rejected by today’s globalized society.

We spontaneously return to the image of Jacob’s ladder. In Christ Jesus, the connection between earth and heaven is guaranteed and is accessible to all. Yet climbing the steps of this ladder requires commitment, effort and grace. The weakest and most vulnerable must to be helped. I like to think that we could be those angels ascending and descending, taking under our wings the little ones, the lame, the sick, those excluded: the least ones, who would otherwise stay behind and would experience only grinding poverty on earth, without glimpsing in this life anything of heaven’s brightness.

This is, brothers and sisters, a tremendous responsibility, from which no one is exempt if we wish to fulfil the mission of salvation and liberation in which the Lord himself has called us to cooperate. I know that many of you, who arrived just a few months ago, are already assisting brothers and sisters who have come even more recently. I want to thank you for this most beautiful example of humanity, gratitude and solidarity.'

Paus Franciscus pleit voor goede rechters.

Klik op onderstaande link.

Annelies Verbeke in DS 24 mei:

'Het is frappant hoe makkelijk economisch overwicht en intellectuele superioriteit met elkaar worden verward.'

1. In een reactie op de column van Paul Goossens in De Standaard van 29 juni, schrijft ene meneer F., forumdeelnemer: 'Ik weet niet of Goossens er de ironie van inziet, maar de ontvoogding tot op het niveau van het individu -één van de gevolgen van de 'I want to be free to do what I want to do!' beweging (in steno mei '68 genoemd)- ligt mee aan de basis van hetgeen waar hij zo graag tegen fulmineert. Wanneer je een onvoorbereide en amper ingelichte bevolking confronteert met fenomenen, die hen gratuit en sloganesk voorgesteld worden als existentiële problemen, wordt deze onrustig en angstig, als een kudde schapen die een wolf ruikt. Wanneer je toelaat dat deze bedreigingen niet herleid worden tot hun ware proporties, maar negeert, als onvermijdelijk voorstelt of, zelfs, de indruk geeft dat het gevaar reeds binnen heining zit, slaat de paniek toe. Niets wordt nog rustig uitgelegd. Alles moet ook een schuldige hebben. Wanneer iemand die schuldige dan externaliseert, doet het democratische proces z'n vernietigende werk. Dàt dan beklagen, is arrogant, ridicuul en impotent. Maar zo kennen we dit 'links'.

   Ik weet niet of de heer F. er de ironie van inziet maar wat hij schrijft, nl.: ‘Wanneer je een onvoorbereide en amper ingelichte bevolking confronteert met fenomenen, die hen gratuit en sloganesk voorgesteld worden als existentiële problemen, wordt deze onrustig en angstig, als een kudde schapen die een wolf ruikt. Wanneer je toelaat dat deze bedreigingen niet herleid worden tot hun ware proporties, maar negeert, als onvermijdelijk voorstelt of, zelfs, de indruk geeft dat het gevaar reeds binnen heining zit, slaat de paniek toe. Niets wordt nog rustig uitgelegd. Alles moet ook een schuldige hebben’, kan perfect toegepast worden op de rechtse partijen Vlaams Belang en NVA. En de zondebok die door de rechtse partijen werd 'geëxternaliseerd' , was inderdaad links. Maar degenen die 'een onvoorbereide en amper ingelichte bevolking' confronteerden met de opgeblazen, gratuit en sloganesk voorgestelde existentiële en gevaarlijke problemen van de migratie , waren rechts, NVA en Vl.B.

   Bram Vervliet, hoofddocent psychologie KU Leuven, schreef in een recent nummer van Kerk&Leven, met betrekking tot het succes van het Vlaams Belang: 'Bij de verkiezingen heeft de winnende partij (Vlaams Belang) maatschappelijke problemen gereduceerd tot één dreiging (migratie), die voorgesteld als ernstig en persoonlijk (jobverlies, criminaliteit, cultuurverlies...) en gekoppeld aan een concrete oplossing (migratiestop). Een beproefd recept. Het is veel moeilijker mensen te motiveren voor een complex probleem (klimaat), waarvan de ernst vaag blijft in cijfers en de dreiging weinig persoonlijk is, en wat enkel kan worden aangepakt met een brede combinatie van velerlei oplossingen.'

   Het is toch wel een apart stukje denkwerk van de heer F. om als conclusie van het 'beproefde recept', dat door extreem rechts met succes werd gebruikt, te schrijven dat het allemaal de schuld van 'links' is, dat 'arrogant','ridicuul' en 'impotent '(!) wordt genoemd.

   Nog een geluk dat hij het succes van Vl.B. 'vernietigend' noemt.

Uw ecologische voetafdruk: statussymbool of taboe?

Onder die titel schrijft Arne Danneels in De Standaard van 25 juni dat veel Vlamingen er prat op gaan dat ze milieubewust zijn, zolang ze hun gedrag maar niet moeten veranderen. Als je hen daarop wijst, begeef je je op glad ijs.

Het is goed dat Daneels erop wijst dat we echt onze levenswijze, ons 'gedrag' moeten veranderen. Maar eigenlijk durft hij ook niet vrij en vrank schrijven dat ons milieu, onze aarde maar gered kunnen worden, wanneer we afstand nemen van het huidige neoliberale kapitalisme, waarvan productie, consumptie, winstbejag de essentie vormen.

In zijn 'groene encycliek' gaf paus Franciscus het in 2015 al duidelijk aan: 1 De bedreigingen die voortvloeien uit ongelijkheid en de vernietiging van het milieu zijn met elkaar verbonden en moeten dus samen aangepakt worden 2. De natuur beschermen doe je niet enkel uit vrees voor klimaatopwarming. Het is een deugd op zich en een plicht voor christenen. De zorg voor de schepping is de basis voor ontwikkeling.  Iedereen heeft er een rol in te spelen en zelfs de kleinste bijdrage telt. 3. De aanpak van de milieuproblematiek mag zich niet beperken tot economische, wetenschappelijke of technische oplossingen. We moeten onze omgang met de natuur radicaal veranderen, en dat veronderstelt een dieper liggende motivatie. Die komt voort uit verbondenheid met de naaste (in het bijzonder de arme), met de kosmos en met de Schepper. 4. In het hart van deze integrale ecologie staat de oproep tot dialoog en een nieuwe solidariteit, waarin welzijn - en niet winst - de belangrijkste waarde is in de zoektocht naar het algemeen belang.

Ook uit het pauselijk document blijkt overduidelijk dat we  afstand moeten nemen van de huidige productie-, consumptie- en winstobsessie. Die 'bekering' houdt natuurlijk een verlies aan (westerse) materiële welvaart in.

Al herhaaldelijk heb ik, ook op dit blog, duidelijk gemaakt dat m.i. een oplossing van het klimaatprobleem of meer algemeen de (milieu)redding van onze planeet, alleen maar mogelijk zijn wanneer aan de rücksichtslose kapitalistische uitbuiting van de aarde een halt wordt toegeroepen.

Dat kan alleen maar op grote schaal gebeuren door dwingende beslissingen en maatregelen van regeringen. De 'bekering' van burgers, ook al groeit hun aantal, is belangrijk maar blijft gemorrel in de rand. Vandaar dat het essentieel is dat de politieke partijen, die tegen de materialistische haren van de door het kapitalisme geïndoctrineerde kiezers durven ingaan, bestaan en sterker worden. De 'groene encycliek' van de paus kan daarbij inspirerend werken. Ook voor niet-christenen.

Spoedarts Alain Mahjoub pleit voor onthaasting  (DS-Weekblad 22 juni):

'Onze samenleving wordt almaar abstracter. We praten niet meer met onze bakker, we doen boodschappen in de anonieme supermarkt. Onze postbode heeft geen tijd meer voor een gesprekje, hij moet zich reppen om het volgende online bestelde pakje te leveren. Onze digitale connectie staat echte verbinding in de weg.'

'Sinds de release van de iPhone in 2007 tonen statistieken een opmerkelijke verandering in de psychische gezondheid van jongeren. Er is meer sociale isolatie, meer depressie, meer suïcidaliteit. Er is zelfs een verband tussen het aantal uren schermgebruik en hoe jongeren zich voelen. Vanaf meer dan twee uur per dag ontstaan problemen.'

'De vrijemarkteconomie heeft onze psychische gesteldheid en onze maatschappij ontwricht. Psychologisch gezien staat het neoliberalisme voor de oorlog van allen tegen allen. Het is een ideologie die ons uit elkaar drijft en alles vergiftigt.'

Het is uitermate gênant dat de NVA verkiest om deel uit te maken van de Spaanse extreem-nationalistische partij Vox.

De grote verdedigers van de Catalaanse onafhankelijkheid, de idealistische asielbezorgers aan Catalaanse separatisten (voor mensen die het veel meer nodig hebben, is er minder clementie), de vurige pleitbezorgers van het Europa der regio's, kiezen voor dezelfde fractie als de fervente voorstanders van het ene en onverdeelde Spanje.

Nog gênanter was het gekronkel van nieuwbakken Europees parlementslid Kanko, om wat niet te verantwoorden is, te vergoelijken: NVA en in het bijzonder mevrouw Kanko, samen in een fractie met sujetten, die geen geheim maken van hun antifeministische, homofobe, racistische , extreemrechtse, anti-Europese opvattingen.

Bram Vervliet, hoofddocent psychologie KU Leuven, in Kerk&Leven:

'Bij de verkiezingen heeft de winnende partij (Vlaams Belang) maatscheppelijke problemen gereduceerd tot één dreiging (migratie), die voorgesteld als ernstig en persoonlijk (jobverlies, criminaliteit, cultuurverlies...) en gekoppeld aan een concrete oplossing (migratiestop)/ Een beproefd recept.

Het is veel moeilijker mensen te motiveren voor een complex probleem (klimaat), waarvan de ernst vaag blijft in cijfers en de dreiging weinig persoonlijk is, en wat enkel kan worden aangepakt met een brede combinatie van verlerlei oplossingen.'

Zij hebben groot gelijk. Het is goed dat de auteurs scherp aanduiden dat de VB-'keizers' Van Langenhove, Dewulf, Ponthier geen kleren aan hebben. En het zicht is allesbehalve fraai. Het is terecht dat de auteurs scherp stellen dat het gedweep met Hitler, het gepronk met hakenkruisen, de spot met verbrandingsovens, de verspreiding van afschuwelijke memes, kenmerkend zijn voor het neofascistische gedachtegoed, dat Europa verziekt. Het is meer dan verantwoord dat de auteurs wijzen op het gebruik van 'fake news' en 'leugenpers' als extreemrechts propagandamiddel. Het is toe te juichen dat de auteurs waarschuwen voor de haat, de onverdraagzaamheid, het creëren van vijandbeelden.

Inderdaad,: 'de pijlers van onze democratische samenleving dreigen langzaam af te brokkelen'. Verontrustend is dat de ingrediënten van antidemocratisch gedachtegoed , de verwerping van humanitaire normen en waarden van onze samenleving, doorsijpelen in het discours van meer en meer mensen.

Zin in of nood aan een half uurtje quality time?

De avonddienst in de abdij van Postel biedt u die kans.

Elke dag om 18 uur komen de norbertijnen die op dat ogenblik in de abdij verblijven samen om samen met de andere aanwezigen de vespers te bidden en te zingen.

Een hymne, psalmen, een lezing, enkele minuten stilte, het Magnificat, het Onzevader, een zegenlied, een Marialied...

30 kwaliteitsvolle en deugddoende minuten. Nog niet meegemaakt? Echt eens proberen! 

Norbertijn Daniël Maes publiceerde bij uitgeverij 'De Blauwe Tijger', een pamflet onder de titel 'De kansen van onze samenleving en het evangelie'.

----------

'Onze menselijke waardigheid bestaat dus niet in onze materiële rijkdom, ons groot of klein verstand, onze technische of muzikale vaardigheid of wat dan ook. Ze is ons voor altijd gegeven op het ogenblik dat God ons geschapen heeft, ze is voor iedereen gelijk en ze kan door niets of niemand ooit worden afgenomen of vernietigd.'

Norbertijn Daniël Maes publiceerde bij uitgeverij 'De Blauwe Tijger', een pamflet onder de titel 'De kansen van onze samenleving en het evangelie'.

----------

'Wat is de eerste pijler van een democratie? Dat iedereen die er is, er mag zijn. Met een abortuswetgeving wordt deze eerste pijler vernietigd. Juist de zwaksten van de mensenfamilie, die de meeste bescherming verdienen, worden vogelvrij verklaard en onderworpen aan de grillen van anderen.Een beschaving die voor moeders in nood geen andere oplossing kent dan het doden van het kind, is een barbaarse maatschappij geworden onder het juk van de wet van de sterkste. 

Iets gelijksoortigs geldt voor euthanasie. Een beschaving die niet in staat is met alle middelen van pijnbestrijding te omringen zodat hij op zijn tijd en wijze, zijn dood kan aanvaarden, is het niet meer waard een beschaving te heten.'

De levensstijl van priesters.

Klik op onderstaande link.

Norbertijn Daniël Maes publiceerde bij uitgeverij 'De Blauwe Tijger', een pamflet onder de titel 'De kansen van onze samenleving en het evangelie'.

----------

We dienen gevoeliger te wordentr voor de vrede. Een land gaan aanvallen dat ons nooit iets heeft misdaan en zich op duizenden kilometers van ons bevindt, is geen bijdrage aan onze nationale veiligheid. integendeel, en dit moet krachtig als misdaad aangeklaagd worden. Ook het slaafs meedoen met een dure wapenwedloop, atoomwapens in eigen land aanvaarden, ons laten wijsmaken dat Rusland ons land gaat binnenvallen, is niets minder dan hysterie steunen. Ook de NAVO, waardoor Europa verplicht is de oorlogen van de VS testeunen, dient kritisch benaderd te worden.'

In De Standaard van 14 juni schrijft columnist Paul Goossens een artikel waarin hij aanklaagt dat Vlaams Belang en de Franckenstrekking in NVA, recruteren in een 'wereld die niet maalt om mensenrechten' en waarin de 'erosie in woorden en handelen van de grondrechten van kinderen' sterker en sterker wordt.

Verwonderlijk en verontrustend is, dat er nogal wat reacties op het kranteforum zijn, waarvan de stellers niet (willen) opmerken dat Goossens terecht beschuldigend schrijft: '...die wereld maalt niet om mensenrechten' , én de erosie van onvervreemdbare rechten, de flagrante negatie van grondrechten van kinderen. Zij schrijven alleen maar smalend over de journalist Goossens, want die is voor hen alleen maar een linkse rakker.

Hoezo? Is opkomen voor de mensenrechten, de verdediging van de grondrechten van kinderen, niet de ethische opdracht van iedereen die de 'westerse normen en waarden' wil verdedigen, wil toepassen, wil propageren? Is het niet onze verdomde plicht de politici daarop te wijzen, ze aan te klagen wanneer ze door woord of daad die rechten uithollen of omzeilen? Elk vanuit zijn of haar positie of taak in de samenleving. En Paul Goossens doet dat als journalist, als columnist. Die 'rechtse rakkers' kijken opzij als 'mensenrechten' en 'grondrechten van kinderen' in het geding zijn.

Met Goossens zeg ik :'Voor dergelijk meedogenloos en barbaars Vlaanderen, bedank ik.

Ons verblijf van drie weken in de  abdij van Postel is vlug voorbij
gegaan. Ik ben dankbaar om de grote vriendschap, het begrip en de
steun die ik van velen mocht ontvangen. Sinds de  blikseminslag op de
abdij, dinsdag van vorige week, hebben we gans de  week geen internet
meer  gehad. Wel ben ik als internetbedelaar in de onmiddellijke
omgeving af en toe met open armen ontvangen zodat ik toch enkele mails
kon versturen. Woensdag morgen vlogen we van Zaventem naar Beiroet.
Vanuit het klooster was er een goede taxidienst voorzien. De chauffeur
met een Nederlands journalisten echtpaar stond ons  op te wachten.
Vermits Syrische auto’s niet op de luchthaven van Beiroet mogen komen,
had onze chauffeur een Libanese  wagen voorzien tot juist buiten de
luchthaven. Hij was blij en fier dat hij een priester met een kruis in
zijn wagen had, wat tevens de controles vergemakkelijkte. Nadat we de
Syrische grens gepasseerd waren kregen we zelfs van een Syrische
soldaat een roos als teken van welkom. ’s Avonds om half elf
arriveerden we in Qâra waar de jongens  nog een stevig avondmaal
voorzien hadden, ijverig en fier door Firaaz (de jongen die we
opvangen) opgediend.
Op zaterdagnamiddag vóór Pinksteren was er nog een laatste presentatie
geweest in de  mooie Rafaëlzaal van het gasthof de Beiaard te Postel.
De tvmol.be heeft er een opname van gemaakt en beloofde ons het
resultaat te sturen zodra het klaar is. Het geopolitiek instituut
Vlaanderen en Nederland (GIVN) had vele foto’s van hun recent bezoek
aan Syrië en aan ons  klooster op tafels uitgestald en Rohalt, de
bezieler van het  GIVN, gaf de nodige toelichting met beelden. Verder
waren er nog oude en nieuwe foto’s van het leven van de  gemeenschap
van Mar Yakub, naast souvenirs en producten. Zelf gaf ik een bondige
samenvatting van de inhoud van mijn boekje “De kansen van onze
samenleving en het evangelie”, samen met een PowerPoint. De tijd dat
we heftige reacties kregen tegen onze visie op de toestand in Syrië is
voorbij. Ondertussen gaat onze  aandacht meer naar de grote crisis van
onze  westerse beschaving zelf. We hopen ons hiervoor in de nabije
toekomst steeds meer te kunnen inzetten om een beweging van actieve en
positieve weerstand tegen een morele afbraak te steunen. Morele
afbraak maakt mensen ongelukkig en herleidt volkeren tot slaven. We
zijn geschapen naar Gods beeld om gelukkig te zijn. Om hieraan bij te
dragen willen we graag samenwerken met hen die een gelijkaardige
bezieling koesteren.
P. Daniel

Over de terugkeer van kinderen van Belgische IS-terroristen, is de laatste dagen heel wat te doen.

Bart Sturtewagen stelt in De Standaard van 14 juni: 'Waar kinderen in het geding zijn, past geen hardvochtigheid'.

Inderdaad, waar kinderen in het geding zijn, past geen hardvochtigheid.

Waar Belgische volwassenen in het geding zijn, past beleidsverantwoordelijkheid en beleidsmoed. Tot nu toe ontloopt België op een laffe manier zijn verantwoordelijkheid.

Als de Koerden of Syrië of andere landen, van mensen die de Belgische nationaliteit hebben, af willen, dan heeft België als rechtsstaat de plicht, ze op te nemen.

Dat weigeren of blijven uitstellen is een beschamend teken van onvermogen en lafheid. Onvermogen om op de gepaste manier terroristen te berechten en te controleren. Lafheid omdat ons land probeert andere landen blijvend op te zadelen met Belgen , liever dan er zelf de verantwoordelijkheid voor te nemen.

Norbertijn Daniël Maes publiceerde bij uitgeverij 'De Blauwe Tijger', een pamflet onder de titel 'De kansen van onze samenleving en het evangelie'. 

----------

'We hebben geen enkele reden om bang te zijn om uit te komen voor de waarheid en schoonheid van het christelijke geloof en anderzijds ondubbelzinnig leugen, bedrog, haat en dood af te wijzen. We hebben geen enkele reden om mee te doen met de dictatuur van het relativisme, waarbij alles gelijkwaardig zou zijn: 'Vormt geen ongelijk span met ongelovigen. Wat heeft heiligheid te maken met slechtheid? Wat heeft licht uit te staan met duisternis? Is er overeenkomst mogelijk tussen Christus en de duivel?' ( 2 Korintiërs 6, 14-15)