Zin in of nood aan een half uurtje quality time?

De avonddienst in de abdij van Postel biedt u die kans.

Elke dag om 18 uur komen de norbertijnen die op dat ogenblik in de abdij verblijven samen om samen met de andere aanwezigen de vespers te bidden en te zingen.

Een hymne, psalmen, een lezing, enkele minuten stilte, het Magnificat, het Onzevader, een zegenlied, een Marialied...

30 kwaliteitsvolle en deugddoende minuten. Nog niet meegemaakt? Echt eens proberen! 

Bart De Wever heeft het in woord en geschrift al heel vaak gehad over de normen en waarden van de Verlichting.

Maar valt die Verlichting wel te rijmen met het romantisch flamingantisme, de verheerlijking van de Vlaamse (Brabantse, Loonse , Luikse?) geschiedenis, de migratie- en identiteitsobsessie, in de startnota?

Het lijkt er sterk op dat de NVA-voorzitter de Verlichting van stal haalt, als het hem politiek-tactisch goed uitkomt, of probeert de Verlichting om te vormen tot een partijcontainerbegrip waarin romantisch nationalisme, eigen en pure leidcultuur (dankzij het dogma van de canon), integratiedwang (wat 'integratie' ook precies moge betekenen), een 'Groots Verlicht Landje' zullen creëren.

Alle partijkopstukken hebben het sinds de verkiezingen naar buiten toe over niets anders gehad dan over de 'inhoud'. De inhoudelijke overeenkomsten en verschillen, beste burgers/kiesvee, daar gaat het om. Met welke partijen kan een coalitie gesmeed worden die het beste program voor het algemeen belang realiseert.

Naar buiten toe. Voor de façade. Want al die tijd waren vooral tactiek en strategie aan de orde om de eigen partijmacht te consolideren of uit te breiden, concurrerende politieke clubs in de gracht te rijden, persoonlijke carrières veilig te stellen of te claimen. Het artikel van Bart Sturtewagen in De Standaard van 12 augustus, geeft het nog eens overduidelijk aan.

De kiezer die van degenen die hij verkozen heeft, verwacht dat ze wat inhoudelijks zeggen over de komende regeerperiode, over de aanpak van de problemen waarmee die brave kiezer geconfronteerd wordt, zijn eraan voor de moeite. Politieke macht is het belangrijkste, stupid!

En die machtsstrijd, dat tactische en strategische spel, zijn ook voor de media veel interessanter!

Socioloog Ignace Glorieux:

'Zelfs gepensioneerden willen alsmaar benadrukken dat ze tijd te kort hebben. Alsof dat status geeft. Hoe anders dan in de negentiende eeuw toen mensen die het gemaakt hadden dat toonden door niks te doen. Rondslenteren met een schildpad bijvoorbeeld was het summum van rijkdom...'

De kritiek van de Italiaanse kerk op de aangekondigde monsterboetes voor ngo's tot 1 miljoen euro voor boten die migranten redden, is niet mals.

De aartsbisschop van Lucca, Paolo Giulietti, liet via sociale media een foto verspreiden met een bord in zijn hand met daarop de tekst Onmenselijkheid kan nooit wet worden. 

Festival van Vlaanderen Kempen presenteert MUSICA DIVINA - De Klank van Da Vinci.

In de abdijkerk van Postel-Mol concerteert op 22 september het duo So el ençina. 

Tickets via www.musica-divina.be. 

Opgelet!

Er zijn nog maar een twintigtal tickets beschikbaar voor het concert.

Het geleid bezoek aan de abdijbibliotheek is uitverkocht.

1. In DS van 8 augustus schrijft Bart Sturtewagen een commentaar over de penibele en machteloze situatie van CD&V in de huidige regeringsonderhandelingen. 

    

2. In augustus 2014 schreef ik al op dit blog:  'Let op uw saeck CD&V, want zoals lemmingen hollen de CD&V'ers de eigen ondergang tegemoet'.

   Die collectieve zelfvernietigingsdrang stak enkele jaren geleden de kop op met het rampzalige kartel met N-VA. Het had desastreuze gevolgen voor CD&V en betekende een electorale triomf voor N-VA. Dat kartelman Leterme zijn licht laat schijnen over CD&V, is wel wrange ironie.

   NVA zoog daarna meer en meer traditionele CD&V-kiezers van de rechtervleugel -middenstanders, Boerenbonders, vrije beroepen...- naar zich toe. In de aanloop naar de voorlaatste verkiezingen leek het er even op dat CD&V haar lesje geleerd had. Zij probeerde zich te profileren als een partij met eigen identiteit en visie, zette zich af tegen het rechtse populisme van N-VA. Even maar, inderdaad. Want de verkiezingen waren amper voorbij of CD&V klonk zich, onder impuls van 'middenstanders' Beke en Peeters, vast aan de nog machtiger geworden Vlaamse nationalisten.

   Op die manier sleurde de rechtse CD&V-top (figuren zoals De Crem doen er dan nog geregeld met plezier een populistisch-rechtse schep bovenop) de partij mee in de richting van een maatschappijvisie en een program die haaks staan op de maatschappij-opvattingen en belangen van een groot deel van het overgebleven electoraat, nl. de mensen uit de 'ACW-stal'.

   Ik geef het u op een blaadje: wanneer CD&V met N-VA regeringen vormt, zullen de christendemocratische sociale programmakernpunten zeer duidelijk en scherp, ook in het politieke personeel, aanwezig moeten zijn, ofwel verdampt CD&V zo goed als helemaal, wordt de partij verder leeggezogen, versmacht door N-VA. 

   Al veel te lang hollen de christendemocratische bobo's mee in het onchristelijke hardvochtige rechtse neoliberale verhaal omtrent sociale en individuele bescherming, milieu, migratie., van NVA en Vlaams Belang .

   Daaraan moet een einde komen. Anders kan CD&V gegarandeerd een kruis over zichzelf maken. Als ze dat kruis ondertussen al niet lang verleerd hebben.

Activist Bill McKibben schreef  in 1989 al het eerste boek over de klimaatproblematiek voor het grote publiek

Hij zegt:

'Het is nooit een gevecht om de wetenschappelijke waarheid geweest. Dat hebben we meteen gewonnen. Het as altijd een strijd om geld en macht. Het heeft jaren geduurd voor ik dat besefte. Ik kon mij niet voorstellen dat bedrijven en politici bereid waren om de planeet op het spel te zetten om hun business nog wat extra jaren te gunnen.'

'Er bestaan geen foute meningen. Enkel foute gedragingen' verkondigt een forumdeelnemer van De Standaard. 

Natuurlijk bestaan er foute meningen. Ze hebben doorheen de eeuwen tot op de dag van vandaag, geleid tot barbaarse gedragingen.

Meningen over de inferioriteit van joden, over de criminaliteit van vreemdelingen, over de waardeloosheid van zigeuners, gehandicapten, inheemse volkeren, over de verkleuring en omvolking, over de afkeer voor (boot)vluchtelingen, enz., leidden en leiden tot pogroms en holocaust, tot discriminatie, segregatie, uitmoording , lynchpartijen, tot het opsluiten, uithongeren, laten verzuipen van duizenden mensen....

Projectontwikkelaars, makelaars en bouwheren van appartementsgebouwen die in de centra van landelijke dorpen als paddenstoelen uit de grond rijzen, pakken in hun verkooppraatjes graag uit met de slogan dat in het concept bijzondere zorg is besteed aan de privacy van de toekomstige kopers van een appartement, loft, flat...

Jaja, respect voor de privacy van de kopers. Maar ook voor de privacy van de omwonenden? Nee hoor. Vanaf de verdiepingen hebben de bewoners vaak lekkere (?) inkijk in de tuinen en huizen van de buren.

Jongeren

Zijn boodschap aan de jonge generaties met betrekking tot België en Europa?

Kardinaal De Kesel • Ik zou jongeren op het hart willen drukken dat ze het verleden moeten kennen. We mogen niet vergeten wat er in Europa is gebeurd, bv wat er is gebeurd tijdens de Tweede Wereldoorlog. Jongeren moeten weten wat er in België is gebeurd tijdens de razzia’s in de Joodse gemeenschap. In Antwerpen collaboreerde de politie met de bezetter en arresteerde ze Joden in de stad. In Brussel weigerde de politie dat bevel te gehoorzamen. Jongeren moeten dat onthouden.

Ik zou jonge mensen ook vertellen hun ziel niet te verliezen.

Er is behoefte aan spiritualiteit. Wat zegt de maatschappij vandaag tegen jongeren als ze vragen wat ze met hun leven moeten doen? Ze antwoordt: Wat je maar wil! Maar wat geeft er zin aan mijn leven? Wat kan mijn leven vervullen? Waar word ik blij van? Die vragen vinden hun antwoord in spiritualiteit.

Solidariteit

Kardinaal De Kesel • En ik zou ze ook graag willen oproepen tot solidariteit. We leven in een nogal individualistische samenleving waarin het in de mode is om te zeggen dat geluk is om ‘in staat zijn te doen wat ik wil.’ Maar dat vervult een leven niet. Wat mij gelukkig maakt, is wat ik voor een ander kan betekenen. Het is een deel van mijn engagement om te vragen wat ik kan doen voor mijn gezin, voor mijn vrienden, voor de wereld.

Natuurlijk, je engageren betekent ook een beetje vrijheid verliezen. Maar het zijn die grenzen aan mijn vrijheid die ook zin geven aan mijn vrijheid. Dat is engagement. Het geeft antwoord op de vraag: Wat moet ik doen met mijn leven?

Het leven is zo mooi, maar je moet er iets mee doen. Een mensenleven zonder grenzen slaat nergens op en we moeten niet alleen voor onszelf leven. Kardinaal De Kesel

Je moet weten hoe je een deel van jezelf kunt geven. Er zijn veel vormen van engagement mogelijk voor een rechtvaardiger samenleving, voor schoonheid, voor kunst, voor het milieu ... En dat is wat echt belangrijk is in het leven.

Yuval Noah Harari in 'Homo Deus':

'De totale almacht ligt zo goed als binnen ons bereik, maar onder ons gaapt de afgrond van het absolute niets. Op praktisch niveau bestaat het moderne leven uit een constante jacht naar macht in een universum dat zinloos is geworden. De moderne cultuur is de machtigste uit de geschiedenis en ze is onophoudelijk aan het onderzoeken, uitvinden, ontdekken en groeien. Tegelijk heerst er meer levensangst dan in alle voorgaande culturen.'

Kardinaal Jozef De Kesel over de rol van de Kerk in Europa

Kardinaal Jozef De Kesel in een interview met de Europese krant 'New Europe'. © New Europe

Armoede

Kardinaal De Kesel • De grootste uitdaging in de wereld van vandaag is iets wat paus Franciscus altijd herhaalt: de armoede. Het is een wereldwijd probleem dat ook het probleem van immigratie beïnvloedt. Het kan alleen opgelost worden door solidariteit. De Kerk moet in onze moderne wereld opkomen voor het respect van een mens, voor zijn vrijheid, en de solidariteit verdedigen.

We moeten zoeken naar een balans tussen vrijheid en solidariteit. Kardinaal De Kesel

De Kerk kan zich niet terugtrekken uit de maatschappij. Wij werken met alle burgers aan een rechtvaardiger samenleving. Zoals paus Franciscus zegt, onze planeet is onze 'gemeenschappelijke thuis', waarvoor we samen verantwoordelijk zijn. We kunnen niet alles privatiseren. Als we een religieuze overtuiging hebben, zijn we tegelijkertijd burgers. We kunnen de twee niet scheiden. Dat is waar voor katholieken en voor andere religies en overtuigingen.

Natuurlijk is er een scheiding tussen Kerk en staat, maar we maken nog steeds deel uit van het maatschappelijke middenveld.

Er is geen scheiding tussen religieuze overtuiging en burgerschap. Ik ben een religieus persoon en ik heb gestemd.

Dit blijft een uitdaging omdat er extremistische tendensen in de samenleving zijn. Ook binnen onze Kerk brengt dit ons dichter bij onszelf. Het is de zending van de Kerk om samen te werken voor een menselijker en rechtvaardiger samenleving. Dat is wat we moeten realiseren en daarvoor moeten we met elkaar samenwerken.

(Kerknet)

Vele politici, vooral de nationalistische, en opiniemakers, hebben voortdurend de mond vol van 'onze normen en waarden'. Maar wat die precies zijn, hebben nog maar zeer weinigen duidelijk kunnen maken.

Als ze dat nu eens probeerden te doen, dan konden de 'gewone' burgers checken of die normen en waarden, geheel of gedeeltelijk ook de hunne zijn, of dat die politici en opiniemakers vooral denken aan 'hun' normen en waarden.

Wat de 'voertaal' betreft, kan ik ermee akkoord gaan dat een goede kennis ervan belangrijk is en dus waardevol is. Maar dan treft het weer  dat een gebrekkige beheersing van de algemene taal enkel bij migranten wordt geconstateerd en wordt aangeklaagd.

Die gebrekkige beheersing is natuurlijk niet enkel te vinden bij inwijkelingen migranten. Bij hen ligt dat overigens voor de hand. Nee, een groot deel van de Nederlandstaligen in de Vlaamse regio, is niet in staat een vlot gesprek in de algemene taal te voeren. Het Nederlands dat de Vlaamse minister-president gebruikt, is een soort veredeld Antwerps. In sommige Vlaams-nationalistische kringen is er zelfs weerstand tegen het gebruik van een soepele en accurate algemene taal en wordt met veel romantische nostalgie het dialect opgehemeld. Meestal als een alibi voor het onvermogen of de drempelvrees om de algemene taal te gebruiken.

Een en ander geeft nog eens overduidelijk aan hoe bevooroordeeld en selectief nationalistische politici en vele anderen, de migranten, zeker als ze een andere kleur hebben en (zo) arm (als een luis) zijn, benaderen.

Vincent Van Quickenborne beweegt zich soepel tussen links en rechts.

Zo'n 20 jaar geleden presenteerde hij zich als de ideoloog en toonde hij zich een grote voorstander van het zgn. links-liberalisme. Dan volgde een periode waarin rechts met alle mogelijke middelen probeerde de goegemeente wijs te maken dat links-rechts irrelevant, van nul en generlei waarde nog was.

Nu vindt Quickie dat Open VLD te links geworden is en wil hij rechtsere liberalen.

Ja , wadde...

Kardinaal Jozef De Kesel ging met New Europe in gesprek over de rol van de katholieke Kerk in het Europa van vandaag, waar pluralisme en secularisme de dynamiek tussen de Europese burgers en hun relatie met een van de oudste instellingen van het continent hebben veranderd. Wat betekent het om katholiek te zijn in Europa vandaag? Wat zijn de kernwaarden die een katholiek zou moeten vertegenwoordigen? Wat zijn de uitdagingen voor de katholieke Kerk vandaag als het gaat om haar rol in Europa? Vragen waarop de kardinaal omstandig ingaat.

Op de vraag: Wat zijn voor u, die bekend staat als een 'progressieve' of 'liberale' kardinaal, de belangrijkste punten waarop de katholieke kerk in de moderne wereld zou moeten evolueren?, antwoordt kardinaal De Kesel het volgende.

Kardinaal De Kesel • Om te beginnen, hou ik niet van etiketten. Sommigen zeggen dat ik progressief ben, anderen beweren het tegenovergestelde. Ik voel me niet op mijn gemak als me wordt verteld dat ik ‘progressief’ ben. Ik verkies het woord ‘open’. Vooruitgang, wat betekent dat? Als we bijvoorbeeld over euthanasie praten, is dat dan vooruitgang of niet? Vooruitgang is alleen een ‘vooruit gaan’ als ze geldt voor elk mens en voor de hele mensheid. Omdat we economisch kunnen evolueren, kunnen we rijk worden en tegelijkertijd geestelijk en menselijk toch heel arm zijn. De Kerk moet streven naar openheid gebaseerd op respect voor de ander.