Na een grondige analyse van de audit van de stad Antwerpen, hebben wij 19 concrete vragen aan de burgemeester van Antwerpen over Kaouakibi-gate. Wij mogen hopen dat de burgemeester voor de antwoorden hierop niet opnieuw naar de spreekwoordelijke 'verbindingsofficier' verwijst. 

Vragen bij de renovatie en nieuwbouw van het Urban Center

• De feestzaal van het Kiel is eigendom van de stad Antwerpen. De renovatie en het gebruik ervan werd rechtstreeks voorgesteld aan Let's Go Urban. Waarom werd hiervoor geen open procedure gestart? Zijn er andere voorbeelden van stedelijk vastgoed dat zonder open oproep voor een sterk verlaagde huurprijs aan verenigingen worden gegund?

• Met AG Vespa heeft de stad Antwerpen uitgebreide expertise in huis voor de kwalitatieve en kostenbewuste renovatie van gebouwen. Waarom koos het stadsbestuur er niet voor om de regie van de renovatie en nieuwbouw van de feestzaal van het Kiel in handen te houden? Waarom gaf het stadsbestuur dat uit handen aan Let's Go Urban, een kleine vzw zonder enige ervaring met bouwprojecten?

• Let's Go Urban kreeg 3,4 miljoen euro ter beschikking voor de renovatie van stedelijk vastgoed. Volgens de interne audit van de stad Antwerpen werden er geen concrete, gedetailleerde afspraken gemaakt en voorwaarden gekoppeld aan deze aanzienlijke toelagen. Waarom niet? Is het gebruikelijk dat bij projecten van deze omvang waarbij de stad Antwerpen niet zelf optreedt als bouwheer geen concrete afspraken en voorwaarden worden opgesteld?

• Wie heeft de beslissing genomen om de verantwoordelijkheid voor het nazicht van het bouwproject te verschuiven van de dienst Vastgoed naar de dienst Jeugd? Wanneer is die beslissing genomen? Met welke motivatie? Is het niet zo dat de dienst Vastgoed veel meer know-how aan boord heeft om complexe bouwprojecten op te volgen dan de dienst Jeugd? Heeft die beslissing iets te maken met de persoonlijke brief van mevrouw El Kaouakibi aan de burgemeester, van 8 juni 2018?

• Waarom werd toegestaan dat een vzw die betoelaagd werd voor dansworkshops in een kwetsbare wijk, investeringstoelagen gebruikte voor de aankoop van dure planten en meubels? Hoe passen peperdure planten en meubels in de opdracht die de stad Antwerpen voor LGU voor ogen had?

• In 2018 werden een keuken, meubels, planten en andere zaken gefactureerd en betaald door de stad, terwijl deze niet in het Urban Center, maar in het JJ House geplaatst werden, met of zonder (ongeldige) bruikleenovereenkomsten. De dienst Jeugd werd niet op de hoogte gebracht van deze bruikleenovereenkomsten en verkeerde dus in de veronderstelling dat deze zaken zich in het Urban Center bevonden. Hoe is het mogelijk dat er twee jaar zijn kunnen voorbijgaan zonder dat iemand heeft opgemerkt dat dat niet het geval was? Hoeveel plaatsbezoeken zijn er uitgevoerd tijdens de bouw van het Urban Center? Waarom was er zelfs bij de voorlopige oplevering van het gebouw geen stedelijke vertegenwoordiging aanwezig?

• Er werden zoveel middelen doorgesluisd naar andere organisaties van mevrouw El Kaouakibi dat het Urban Center verre van afgewerkt is, ondanks de aanzienlijke middelen die de stad Antwerpen er voor heeft voorzien. Hoe is het mogelijk dat dit niet werd opgemerkt?

• Ook algemene controle op de besteding van de middelen voor de renovatie en nieuwbouw van het Urban Center was oppervlakkig. Het is nochtans geweten dat de dienst Jeugd - terecht - zeer streng controleert. Hoe is het mogelijk dat het weinig subtiele misbruik van middelen door mevrouw El Kaouakibi niet werd opgemerkt? Welke richtlijnen werden hiervoor, formeel of informeel, vanuit het stadsbestuur aan de dienst Jeugd gegeven?

• Op 8 juni 2018 stuurde mevrouw El Kaouakibi een brief naar de burgemeester over een budgettair tekort van 1,6 miljoen euro, waarop het stadsbestuur besliste om over te gaan tot een budgetverhoging van 1,2 miljoen euro in de budgetopmaak van 2019. Bevatte deze brief een gedetailleerd overzicht van de redenen voor dit tekort? Werd hierover afstemming gezocht met de dienst Vastgoed? Welke stappen zijn ondernomen alvorens over te gaan tot een budgetverhoging?

• In 2018 diende Let's Go Urban voor honderdduizenden euro's facturen in waarvoor geen investeringstoelages voorzien waren. De dienst Jeugd maakte hiervoor bijna een half miljoen euro vrij. Heel wat aankopen die hier mee gedaan werden, konden echter onmogelijk een plaats krijgen in het Urban Center. Dat was namelijk nog niet afgewerkt. Waarom werden deze aankopen toch al toegestaan?

• De raming voor de bouwkosten van het Urban Center werden twee keer aangepast. Bij de tweede aanpassing werd het budget gevoelig verhoogd. Dat aanbestedingsplan werd in tegenstelling tot de eerdere plannen echter niet afgestemd met de dienst Vastgoed, waardoor er geen nazicht gebeurde van de marktconformiteit van de bouwkost. Wie heeft beslist dat zo'n afstemming niet nodig was? Waarom heeft het college zo'n aanzienlijke stijging laten passeren zonder een interne afstemming?

Werking Let's Go Urban

• In het weekblad Humo zegt Geert Noels dat hij zich in 2014 engageerde om jaarlijks 100.000 euro op te halen voor Let's Go Urban. Hij zette die samenwerking echter al snel stop omdat 'de beginselen van goed bestuur niet zo eenvoudig te handhaven zijn aan de zijde van El Kaouakibi'. Meneer Noels zegt ook dat hij het bedrijfsleven en de politiek hiervan inlichtte. Heeft meneer Noels hierover, formeel of informeel, contact gehad met leden van het stadsbestuur, kabinetten of administratie en wat was de inhoud van die gesprekken?

• Ingrid Pelssers, die door Geert Noels gevraagd werd om in de raad van bestuur van Let's Go Urban te zetelen, spreekt van een "doelbewust systeem van zelfverrijking". Ze stapte op nadat ze twee raden van bestuur bijwoonde als kandidaat-bestuurslid. Heeft iemand uit het stadsbestuur, de kabinetten of de administratie contact met haar gehad? Waarom niet? Het ging toch om heel belangrijke bedragen?

• Pelssers en Noels richtten een schrijven aan de Koning Boudewijnstichting over 'het slechte bestuur' bij Let's Go Urban en 'de attitude van Sihame El Kaouakibi'. Was het stadsbestuur hier van op de hoogte?

• De gedelegeerd bestuurder van de Koning Boudewijnstichting gaf aan eerder al negatieve signalen te hebben opgevangen. Hoe is het mogelijk dat de gedelegeerd bestuurder van de Koning Boudewijnstichting in 2016 wel op de hoogte was van de problemen bij Let's Go Urban, maar het stadsbestuur dat 5,2 miljoen euro subsidies verstrekte vijf jaar later nog steeds van niets wist?

• Let's Go Urban diende meerdere subsidiedossiers in bij de Vlaamse overheid, die stuk voor stuk werden afgekeurd. Het laatste dossier kreeg een 'volstrekt onvoldoende', zowel op artistiek als op zakelijk vlak. Het is onmogelijk dat het stadsbestuur hier niet van op de hoogte was. Werd deze informatie besproken en zo ja, welke gevolgen werden er aan verbonden om de werking op artistiek en zakelijk vlak te verbeteren?

• Uit de interne audit van de stad blijkt dat er weinig concrete doelstellingen werden geformuleerd bij de toekenning van subsidies aan Let's Go Urban, dat het gebruik van deze middelen weinig kritisch werd gecontroleerd en dat er bij inbreuken niet werd overgegaan tot sancties. Elke organisatie die subsidies ontvangt weet dat het gebruik daarvan tot in de kleinste details wordt nagegaan. Waarom was dit voor Let's Go Urban niet het geval? Welke richtlijnen werden hiervoor, formeel of informeel, aan de administratie gegeven?

• Let's Go Urban rapporteerde erg hoge cijfers van het aantal jongeren dat men met de werking zou bereiken. Medewerkers getuigen dat deze cijfers systematisch werden aangedikt. Werd in de praktijk nagegaan of deze cijfers overeen kwamen met de realiteit, aan de hand van inschrijvingslijsten, plaatsbezoeken, etc? Heeft het stadsbestuur contact opgenomen met de huidige werknemers van Let's Go Urban om deze praktijken te onderzoeken? Welke sancties staan er op het vervalsen van deze cijfers?

• Let's Go Urban verhoogde het jaarloon van mevrouw El Kaouakibi tot zo'n 100.000 euro. Dat is een volstrekt ongebruikelijk bedrag binnen de sector waarin Let's Go Urban actief was, volledig betaald met subsidies die bedoeld waren voor de werking op het Kiel en bovendien kan mevrouw El Kaouakibi onmogelijk voltijds aan de slag zijn geweest bij Let's Go Urban, gezien haar andere projecten. Waarom stond het stadsbestuur zo'n excessieve verloning toe?

(uit Knack)

In het Parochieblad stelt Walter Van Wouwe, directeur van de Clemenspoort:

'We hebben een boodschap te verkondigen die iedere Vlaming kan fascineren. Vraag is dus niet : hoe krijg ik tien mensen bijeenom samen te bidden, maar: wat kunnen we doen om 10.000 mensen te laten kennismaken met gebed. Durven we gaan voor exponentiële groe?'

Lees het hele artikel via onderstaande link.

Bijlagen:
parochieblad 001.jpg  

Vlaanderen start zoektocht naar nationale parken en landschapsparken

Vlaanderen gaat op zoek naar kandidaten voor drie nieuwe nationale parken en drie landschapsparken die het de komende jaren wil oprichten. Dat hebben Vlaams minister van Natuur Zuhal Demir (N-VA) en Vlaams minister van Onroerend Erfgoed Matthias Diependaele (N-VA) aangekondigd aan de Mechelse Heide in het Nationaal Park Hoge Kempen.

Tot 15 september 2021 kunnen kandidaten intekenen op de oproep. In 2023 moet de eigenlijke erkenning van de nieuwe Vlaamse parken volgen.

Het Nationaal Park Hoge Kempen is momenteel het enige nationale park in Vlaanderen, uitgestrekt over tien Limburgse gemeenten. Het Limburgse park, een natuurgebied met meer dan 12.000 hectare beschermde heide en bos, trekt jaarlijks meer dan 1,2 miljoen bezoekers. Vlaanderen gaat nu op zoek naar drie nieuwe nationale parken en drie landschapsparken.

“Als we nog één compromis moeten maken over natuur in Vlaanderen, is het wel dat er over natuur nauwelijks nog compromissen te maken zijn. En is er geen betere manier om dat te doen dan door de nationale parken en landschapsparken uit te bouwen”, zegt minister Demir. “Natuur is geen opsmuk in het Vlaams beleid. Het staat centraal. Stellingen dat Vlaanderen hiervoor te klein is, moeten definitief naar de prullenmand. We gaan ruimte maken.”

Bij de landschapsparken komt de klemtoon te liggen op landschapskwaliteit en de verschillende functies van het gebied. “In een landschapspark gaan landschapsontwikkeling, recreatie, natuur, erfgoed, landbouw, wonen, bedrijvigheid en toerisme hand in hand”, vult minister Diependaele aan. “Erfgoed is van belang voor de toekomst van Vlaanderen, voor het debat over identiteit en voor de zoektocht naar wat ons allen bindt. Daarom speelt ook erfgoed een belangrijke rol in deze landschapsparken.”

In De Standaard van 19 april klaagt Fanny Cloquet  terecht de disproportionaliteit van boetes aan.

Het pleidooi voor proportionele boetes die rekening houden met de financiële positie van het individu, beantwoordt aan een fundamenteel streven naar rechtvaardigheid en menselijkheid.

Tegen de achtergrond van een coronacrisis die superrijken nog rijker maakte en armen nog armer, door bv. coronaboetes, mag en moet deze oproep luid weerklinken.

Landen zoals Duitsland en de Scandinavische landen passen het proportionele boetesysteem toe. Waarom België niet?

Even een stukje geschiedenis.

De bouw van 'Vooruit' werd aangevat in 1911 en in 1913 geopend als Feestlokaal van Vooruit, naar de socialistische verbruikersorganisatie (of coöperatie) Vooruit , die door o.a. Edward Anseele uit de grond werd gestampt om de fabrieksarbeiders te beschermen tegen het grootkapitaal.In de 'kunstentempel Vooruit' konden arbeiders tegen erg democratische prijzen eten, drinken en van cultuur genieten.

Vooruit was dus oorspronkelijk het feest- en kunstencentrum van de Gentse arbeidersbeweging.,Er werd ook een krant onder de naam Vooruit uitgegeven.Na de oorlog verloederde het gebouw tot in 1982 de aanzet werd gegeven naar zijn huidige vorm als kunstencentrum .

Wat valt hieruit te concluderen? Dat het opeisen van het monopolie op het gebruik van een algemeen woord, dictatoriaal én kneuterig overkomt en dat in dit concrete geval een socialistische partij/beweging minstens evenveel affiniteit en verbanden kan aantonen met de 'Vooruit' als een kunstencentrum.

Johan Van Wiemeersch, voorzitter van de Belgische Beroepsvereniging van Gynaecologen, kant zich in De Standaard van 14 april, tegen de hervorming van het verloskundige zorgtraject.

Het is het goede recht van de heer Van Wiemeersch de materiële belangen en de status van zijn beroepsgroep te verdedigen. Maar het doet de wenkbrauwen fronsen dat hij dat doet door de vermeende dreiging voor de machtspositie van de gynaecologen te bevechten met het overdadig bewieroken van de eigen vakgroep en het functioneren ervan én het denigrerend be/veroordelen van de 'vijand'.

Die 'vijand' ontwaart hij in het opwaarderen van de rol van vroedvrouw, in het te grote aantal vroedvrouwen en in de, volgens hem,  ondermaatse opleiding van dat grote aantal, in de mogelijke aangroei van het aantal thuisbevallingen. Allemaal dreigingen die de macht en de portemonnee van de gynaecoloog wel eens zouden kunnen aantasten.

Kom nou, meneer Van Wiemeersch, voor iemand die er wellicht 12 jaar academische studies heeft opzitten, is dit opiniestuk niet direct een academisch kwaliteitsartikel. Het is vooral een eerder platvloers materialistisch en machtsconservatief pleidooi voor de eigen positie.

Hij zou er goed aan doen de  gynaecologen in België met die in Nederland te vergelijken. Inderdaad. Op het forum van De Standaard, schrijft iemand: 'Bij onze noorderburen is de gynaecoloog een professional die complexe medische vrouwenproblemen behandelt, zoals endometriose, of borst- en baarmoeder(hals)kanker. Ook gecompliceerde bevallingen behoren tot haar/zijn domein, net als natuurlijk keizersneden. Vroedvrouwen doen vrijwel alle gewone bevallingen. In België houdt de gynaecoloog zich onledig met werk dat beter kan worden gedaan door de vroedvrouw of de huisarts. Een gynaecoloog die een groot deel van zijn tijd bezig is met huisartsgeneeskunde, zoals de pil voorschrijven aan gezonde vrouwen, het afnemen van uitstrijkjes of de behandeling van een banale vaginale infectie, in Nederland kijken ze daar met grote ogen naar! De keerzijde is dat je als vrouw voor al die gewone flauwekul dan soms maanden van tevoren een afspraak moet maken, terwijl je in de eerste lijn bijna onmiddellijk geholpen had kunnen worden'. 

Ik kan er nog aan toevoegen dat het aantal thuisbevallingen in Nederland een veelvoud is van het aantal thuisbevallingen in Vlaanderen.

In De Standaard van 9 april roept Ans Rossy  op tot solidariteit, geduld, verbondenheid, gezamenlijkheid , positieve verandering en maatschappelijk engagement.

Die moeten de negatieve en destructieve effecten counteren van individualisme, consumptie, commercie, snelle bevrediging, wegwerken. Kortom, het neoliberale, economische en wetenschappelijk-technologisch maatschappijmodel mag niet langer 'krampachtig in stand gehouden worden'.

Er zit een opvallende parallel tussen de waarden en meningen die de auteur in dit artikel naar voren schuift en wat het christendom al lang, en sinds het aantreden van paus Franciscus nog frequenter en intenser , verkondigt.

De Standaard 6 april, Kort & Bondig, Mia Doornaert: Akelig puriteinse wereld

------------

Ook in deze 'Kort&Bondig' past barones Doornaert een door haar vaker gebruikte tactiek toe , die evenwel niet zo fraai is en ronduit populistisch.

Zij besteedt het overgrote deel van haar artikel aan een anekdote uit Frankrijk, waarvan hier niks vernomen is. Zij kiest die 'feiten' uit omdat ze ongetwijfeld op afkeuring in de zin van : 'Te zot om los te lopen', , 'Is dat nu zo erg' kunnen rekenen. En zij kleeft daarop de laatste tijd, 'woke'. Voordien dook geregeld 'inclusiviteit' op.

Haar missie is duidelijk. Die verderfelijke 'woke(ness)' (vroeger 'inclusiviteit') die door het 'gewone volk' verfoeid of gevreesd wordt, is datgene wat de 'linkse elite' door de strot wil rammen van de 'gewone mensen'. Om daartegen te strijden hijst zij zich in het harnas en wordt Calvijn gebrandmerkt als woker- avant- la- lettre.

Maar... hoe zou Mia Doornaert reageren als een man tot haar zou zeggen: 'Je hebt grote borsten. Ik ga je de hele nacht doen genieten'? Het afdoen als onnozele praat van een zatlap?

Gedreven door een fanatiek zelotisme , bestrijdt barones Doornaert alles waarop zij het etiket 'woke' kleeft, voor haar een containerbegrip waarin zij iedereen en alles onderbrengt, die en wat niet hetzelfde zijn als haar mens- en maatschappijbeeld.

Maar fanatisme maakt blind, zo verlies je de trappers, en dat komt op een pijnlijke manieer in dit stukje tot uiting. De eerste alinea met name, demonstreert een ontluisterende , provocerende en vernederend-conservatieve houding ten aanzien van vrouwen. Zij zet de actie 'pro respect voor de vrouw', op de helling.

Zij bagatelliseert de seksuele intimidatie in woorden, tot een niemendalletje,met de destructieve oerconservatieve dooddoener :talloze vrouwen hebben dat al meegemaakt, toch geen vrouw overboord.

Het is duidelijk. dat mevrouw Doornaert geen besef heeft van grensoverschrijdend gedrag. Wat doet zij met bepotelen? Wat doet zij met gewrijf tegen je lijf in de metro? Met (poging tot) verkrachting? Bwah, talloze vrouwen hebben het al meegemaakt.

Paus Franciscus: Fundamentele rechten voor iedereen.

Klik op onderstaande link.

Paus pleit in paastoespraak voor steun aan zwakkeren in de coronacrisis

Met name de meest behoeftige gezinnen moeten de hulp krijgen die nodig is om in hun levensonderhoud te voorzien, zei paus Franciscus zondag. Ook pleitte hij wederom voor een rechtvaardige verdeling van het coronavaccin.

De pandemie heeft volgens de paus het aantal armen dramatisch vergroot en duizenden tot wanhoop gedreven. “De sociaal-economische crisis drukt nog zwaar op ons, vooral op de allerarmsten. En desondanks, het is een schande, gaan de gewapende conflicten door en worden de militaire arsenalen versterkt.”

Ook vroeg Franciscus nadrukkelijk aandacht voor de positie van de jongeren tijdens de coronacrisis. “De opgestane Heer biedt ook hoop aan de vele jongeren, die een tijdlang niet naar school of universiteit kunnen, en geen tijd met hun vrienden kunnen doorbrengen. We hebben allemaal echt menselijk contact nodig, en niet alleen virtueel, zeker op de leeftijd waarop het karakter en de persoonlijkheid zich vormen. Ik ben de jongeren uit de hele wereld nabij en op dit moment met name die in Myanmar, die zich inzetten voor democratie, en vreedzaam hun stem laten horen omdat ze weten dat haat alleen verdreven kan worden door liefde.”

Net als vorig jaar sprak de paus zijn paastoespraak en ook de zegen Urbi et Orbi (voor de stad en de wereld) uit in een vrijwel lege Sint-Pieter. Weer kon Franciscus de Goede Week en Pasen niet vieren met een grote groep gelovigen. In heel Italië is tijdens de paasdagen een strenge lockdown van kracht.

Franciscus pleitte opnieuw voor een rechtvaardige verdeling van het coronavaccin over de wereld. “Alle mensen, vooral de kwetsbaarsten, hebben hulp nodig en hebben recht op toegang tot noodzakelijke zorg”, zei Franciscus. “Dat is des te duidelijker in deze tijd waarin wij allen geroepen zijn om de pandemie te bestrijden. Vaccins zijn een essentieel middel in deze strijd. In de geest van internationalisering van de vaccins roep ik daarom de hele internationale gemeenschap op om gezamenlijk de vertraging in de distributie tegen te gaan en te zorgen dat ze met name met de armste landen gedeeld worden.”

Wapengekletter en oorverdovende stilte

De paastoespraak van Franciscus, die ruim acht jaar paus is, bevatte ook weer de gebruikelijke rondgang langs de conflictgebieden van de wereld. De paus: “Moge Christus, onze vrede, eindelijk een eind maken aan het wapengekletter in het geliefde en zo gekwelde Syrië waar inmiddels miljoenen mensen in onmenselijke omstandigheden leven evenals in Jemen, want rondom wat daar gebeurt, heerst een schandelijke, oorverdovende stilte en in Libië, waar eindelijk een uitweg in zicht komt na tien jaar van onenigheid en bloedige gevechten.”

Tenslotte stak de paus de gelovigen, van wie velen ook dit jaar niet of slechts in beperkte mate naar de kerk konden gaan met Pasen, een hart onder de riem. “Laten we bidden dat dit soort beperkingen verdwijnt evenals alle beperkingen van de vrijheid van godsdienst en dat het eenieder toegestaan zal zijn om God vrijelijk te prijzen en te loven. Laten we, onder de vele moeilijkheden die we tegenkomen, nooit vergeten dat wij genezen zijn door de wonden van Christus. In het licht van de verrezen Heer verandert ons lijden.”

ZALIG PASEN!

JEZUS LEEFT!!

De stille ommekeer voor vrouwen in de kerk

Anne Vandenhoeck & Annemie Dillen

Docent en hoogleraar theologie en religiewetenschap­pen (KU Leuven).

-------------------------

'Vlaamse katholieke vrouwen die zich geroepen voelen, staan niet langer op de publieke barricades te roepen naar mensen die niet zien of horen willen. Ze hebben gewoon doorgedaan en daardoor zijn anderen gewoon geraakt aan wat ze doen', schrijven de auteurs van dit opiniestuk.

Inderdaad. Het plaatselijk parochiële werk wordt grotendeels door vrouwen verricht. En ook in alle andere pastorale geledingen, zijn vrouwen sterk aanwezig en hebben ze ook leidinggevende functies. In de Vlaamse bisdommen kijkt niemand daar nog van op en alle priesters, van parochiegeestelijken tot bisschoppen, doen met grote dankbaarheid een beroep op hen.

Ik ben ervan overtuigd dat het overgrote deel van de katholieke gelovigen, inclusief de clerus, helemaal geen bezwaar meer heeft tegen vrouwelijke priesters. Integendeel. Uitsluiting van kerkelijke ambten op basis van geslacht, wordt meer en meer aangevoeld als een totaal achterhaalde visie en een ergerlijke vorm van discriminatie.

Blijven de betonmolens draaien?

Op Palmzondag hield paus Franciscus volgende toespraak.

------------------

Dierbare broeders en zusters,

Wij zijn de Goede Week ingegaan. Voor de tweede keer beleven wij haar in de context van de pandemie. Verleden jaar waren wij meer gechoqueerd, dit jaar zijn we meer beproefd. En de economische crisis weegt door.

Wat doet God in deze historische en sociale toestand? Hij neemt het kruis op. Jezus neemt het kruis op, dat wil zeggen dat Hij het kwaad dat deze realiteit met zich meebrengt, op zich neemt. Het lichamelijke, psychologische en vooral het spirituele kwaad, want de boze profiteert van crisissen om wantrouwen, wanhoop en onkruid te zaaien.

“En wij, wat moeten wij doen? De Maagd Maria toont het ons, de Moeder van Jezus die ook Zijn eerste leerling is. Zij is Haar Zoon gevolgd. Zij heeft Haar deel van het leed, van de duisternis, van de perplexiteit op zich genomen en is de weg van het lijden gegaan waarbij Zij de lamp van het geloof in Haar hart brandend hield. Met Gods genade kunnen wij die weg ook gaan.

En op de dagelijkse kruisweg ontmoeten wij het gezicht van vele broeders en zusters in moeilijkheden: wij kunnen er niet buiten, laten wij ons hart door medelijden bewogen worden en laat ons dichterbij komen. Op dit ogenblik zouden wij zoals Simon van Cyrene kunnen denken: waarom juist ik? Maar dan zullen wij de gave ontdekken die ons, zonder onze verdienste, gegeven werd.

Bidden wij voor alle slachtoffers van geweld, vooral van de aanslag die deze morgen plaatshad in Indonesië, voor de kathedraal van Makassar.

Moge de Maagd Maria ons helpen, Zij die ons altijd voorgaat op de weg van het geloof.

Bij een column van Mia Doornaert in De Standaard van 25 maart, onder de titel 'Laffe en nodeloze knieval'.

Hoe sprong mijn hart op van vreugde toen ik de titel las en de zinnen van de eerste paragraaf.

Eindelijk kon ik me voluit naast de barones positioneren en met haar voelde ik de vuistslag omdat vuige censoren het bestaan hebben Mohammed uit de Hel van Dante te bevrijden.

Niet dat ik elke dag zit te grasduinen in de Divina Commedia maar de aanwezigheid van Mohammed was me nooit eerder opgevallen. Nu opnieuw gericht gezocht. Dat is geen kattenpis: 537 pagina's dundruk; de Hel alleen, toch ook 176 bladzijden. Ben er nog mee bezig. En wie weet heeft Dante Mohammed ook wel even een bezoekje laten brengen aan het Vagevuur (186 blz.) of een ommetje laten maken langs de Hemel (176 blz.), met al die maagden.

Mijn enthousiasme smolt evenwel weg als sneeuw voor de zon, toen ik verder las in Mia. Wat ik stilletjes gehoopt had, werd niet bewaarheid, wat ik stilletjes gevreesd had, gebeurde.

Niet de mercantiele kneuterigheid was volgens Mia, de oorzaak van Mohammeds bevrijding, wel de 'woke hysterie'.