Paus: "Oorlog doet me lijden en huilen"

Een poëtische tocht...

Op 17 mei vangt hij aan!

Sta even stil en bedenk...

Nuccio Ordine, filosoof, schrijver, hoogleraar literatuur,

in Tertio:

'Scholen en universiteiten omvormen tot fabrieken die professionelen afleveren, is een imense vergissing. Het onderwijs moet in de eerste plaats burgers voortbrengen, gecultiveerd, solidair, in staat om de ander en het gemeenschappelijke goed te respecteren.'

In een opiniestuk in De Standaard van 20 april, onder de titel 'Er is zinvol leven mogelijk mét dementie', stelt An Haekens, ouderenpsychiater bij de Alexianen Zorggroep in Tienen, dat we  geen nood hebben aan een uitbreiding van de euthanasiewet, wel aan maatschappelijke solidariteit en actie. We moeten af van ons eenzijdig negatieve beeld van dementie.

In Kerk&Leven van 20 april, formuleert Dirk Godecharle  een aantal belangrijke kenmerken en aanbevelingen voor ons Kerk zijn.

Wij moeten als christenen inderdaad ‘bewust en vrijmoedig de straat opgaan’. Maar als Kerk zijn ‘vooral gemeenschap vormen’ is, dan moeten we ook geregeld samen vieren. En ‘samen’ betekent: mensen uit alle generaties, uit alle klassen, uit alle rassen. Een religieuze viering, waarin de boodschap van Jezus levend wordt gehouden (een eucharistie, een gebedsdienst) in een kerk, biedt de mogelijkheid om al die mensen samen te brengen en ze telkens opnieuw de energie te geven om naar buiten te komen en zo ‘kan onze boodschap zich  verspreiden als een lopend vuurtje.

Daarop het accent leggen is het belangrijkste, niet het werken aan structuren. Dan moet ook de vraag gesteld worden: werden de voorbije jaren niet te veel middelen en energie besteed aan de herstructurering van het parochielandschap in pastorale eenheden?

Is het niet de hoogste tijd voor een diepgaande evaluatie van de pastorale eenheden? Hebben zij ervoor gezorgd dat meer christenen ‘bewust en vrijmoedig de straat zijn opgegaan’? Dat onze plaatselijke christelijke gemeenschappen sterker en diverser zijn geworden? Dat ‘onze boodschap zich verspreid heeft als een lopend vuurtje’?

Als op die vragen het antwoord negatief blijkt te zijn, dan is heel die herstructureringsoperatie een maat voor niets. Zouden heel wat parochies niet beter stand gehouden hebben, als al die energie en middelen geïnvesteerd geweest waren in de plaatselijke christelijke geloofsgroepen? 

Bovendien blijkt een groeiende 'verambteling' zich af te tekenen, die vaker en vaker in botsing dreigt te komen met het vrijwilligerswerk. En zonder vrijwilligers kunnen de plaatselijke kerkgemeenschappen niet bestaan.

VEELZEGGEND!

Tijdens de algemene audiëntie toonde paus Franciscus een Oekraïense vlag en kuste ze.

Hij veroordeelde de wreedheden en riep op tot vrede

Klik op onderstaande link.

Vandaag had de 79ste herdenking van het bombardement op Mortsel plaats.

Pieter Serrien, historicus, auteur van 'Tranen over Mortsel' en voorzitter van de 'vzw 5 april 1943', hield een toespraak waarin hij de verschrikking die Marioepol nu meemaakt plaatst naast de verschrikking die Mortsel 79 jaar geleden moest ondergaan.

Klik op onderstaande link.

Klik op onderstaande link voor een ontroerende en indrukwekkende uiting van solidariteit met het lijdende Oekraïne, in gebed en gezang.

Bijlagen:
Oekraïne-VID-20220320-WA0004.mp4 (8 MB)   

'Is nationalisme nog van deze tijd', vraagt Mark Reynebeau zich in DS van 23 maart af.

Vaak kan een (eng) nationalisme inderdaad beheerst en geïnfecteerd worden door angst voor het vreemde, het nieuwe, het verlies. Als zodanig is nationalisme in wezen conservatief. Vanuit die angst is er ook de (gevaarlijke) neiging om kenmerken, eigenschappen, waarden die de 'nationale identiteit' vormen, aanwezig te achten bij iedereen, of om die , desnoods met repressie en geweld, op te leggen.

Een dergelijk naar culturele homogeniteit strevend volksnationalisme, waarvan ook Vlaamse nationalisten voorstander zijn, staat inderdaad diametraal , zoals ook Reynebeau stelt, tegenover de realiteit van de 'heel hybride, fluïde en gefragmenteerde cultuurnetwerken ' van de hoogontwikkelde Europese landen.

In dat opzicht is het volksnationalisme, zoals het ook bij ons in de nationalistische partijen een invulling krijgt, een achterhaalde ideologische en politieke visie. In het Rusland van Poetin is die totaal ontspoord en uitgemond in enkele barbaarse oorlogen.

Is het niet opvallend dat barones Mia Doornaert in volle Oekraïneoorlog haar aandacht richt op de Franse presidentsverkiezingen? Houdt zij zich gedeisd omdat zij in haar columns van de voorbije jaren, bewondering en begrip voor die autocraat, die sterke leider demonstreerde?

Op 15-2-2016 schreef zij onder de titel 'Poetin onze redder': 'Zijn beleid is niet moeilijk te ontcijferen. 1:hij toont dat Rusland een betrouwbare bondgenoot is en zijn vrienden niet laat vallen in tegenspoed. 2: hij wil het enige resterend steunpunt voor zijn vloot in de Middellandse Zee behouden. 3: hij demonstreert dat Rusland weer een te respecteren wereldspeler is. 4: hij kan voor Europa een redder in de plaats van een boeman worden. Inderdaad, de Europese Unie kraakt onder de vluchtelingenstroom. Poetin werpt zich nu op als degene die in Syrië een orde kan helpen herstellen die de stroom doet opdrogen, en zelfs vluchtelingen laat terugkeren. Als dat gebeurt zal, ongeacht de aard van die herstelde orde,iedereen hem dankbaar zijn.'

Twee filmploegen zijn sinds maart 2019 in de weer om de natuur in ons land vast te leggen op beeld. Van het Zwin aan zee tot diep in de Ardennen: ‘Onze natuur’ wil het wilde België in volle glorie tonen. Het is een project van Hotel Hungaria, VRT en Agentschap voor Natuur en Bos. Op 21 september zal de film te zien zijn in de filmzalen en later ook nog in zeven delen op Canvas. 

Klik op onderstaande link voor de trailer.

'Onze natuur', een film over de wilde natuur in België.

Klik op onderstaande link.

In DS van 21 maart wijst gouverneur Berx  haarscherp op de bevoegdheidsafbakening en de taakverdeling tussen federale en regionale overheden.

Klaarblijkelijk wil de NVA, met op kop praatvaar De Wever, de regionale verantwoordelijkheid van zich afschuiven wanneer die te gecompliceerd of electoraal te oninteressant is. Jawadde!!