Ben Crabbé, presentator van Blokken, zei in de uitzending van 24 oktober, zo tussen neus en lippen, dat Vaticaanstad 'wat mij betreft mag opgedoekt worden'.

Is dergelijke uitspraak vanwege een VRT-presentator verantwoord? Natuurlijk niet. Zou hij hetzelfde durven zeggen over Monaco, Andorra, Liechtenstein, Luxemburg?

Het is overigens niet de eerste keer dat Crabbé eerder primitief en eenzijdig de spot drijft met het christendom en christelijke rituelen. 

Denkt deze presentator, die in elke uitzending de  clichés torenhoog opeenstapelt, zich daarmee interessant te maken?

De heer Delaplace is ceo van de VRT. Hij surft klaarblijkelijk graag mee op de waangolfjes van de dag. 'Heel veel mensen vragen de VRT om niet langer rooms-katholieke erdiensten uit te zenden', zegt de ceo. Deze meneer zou perfect aan de kijkers kunnen vertellen, hoeveel er dat precies zijn. Dat doet hij evenwel niet. Waarom niet? 

Wat hij wel doet is de eucharistievieringen op de openbare omroep in vraag stellen. 'Moet de VRT zich niet laten ontdopen?', vraagt deze dikbetaalde grapjas zich af.

Is deze meneer Delaplace nog wel op zijn plaats als ceo van een openbare instelling?  Door zijn aankondiging te combineren met misbruik, stelt hij de VRT voor als een instelling die de programmatie laat afhangen van wraak en afrekening, en niet van de waarde an sich en van het belang voor de kijkers.

Een suggestie voor Delaplace. In een volgende mededeling kan hij de vraag de Vlaamse huiskamers insturen: 'Moet de VRT zich niet laten ontsporten, gezien de vele gevallen van financiële en andere misbruiken in de sportsector?'

 Is het niet de hoogste tijd dat zowel deze ceo als de financiering van de VRT in vraag worden gesteld?

Bart De Wever ontving op het Antwerpse stadhuis de Britse conservatieve polemist Douglas Murray.

Die ontvangst greep Bart De Wever nog eens aan om het zgn. 'wokisme' aan te vallen. Hij zei: ' Het is de bedoeling om elk metafysisch kader achter onze identiteit aan te vallen.  Nadat ze God hebben gedood, willen ze nu ook de nationale identiteit en de natiestaat vernietigen, om uit te komen in een wereld zonder identiteit.'

Wat houdt de Antwerpse burgemeester en voorzitter van N-VA tegen om zijn leden en kiezers op te roepen onze kerken opnieuw te bevolken? Doen Bart!

Filosoof René Girard in Tertio:

'Wie wraakzuchtig zogenaamde 'monsters' bestrijdt die het samenleven bezoedelen, wordt gemakkelijk zelf een monster. Als slachtoffer van seksueel misbruik in de Kerk heb je niets aan klerikale moralistische donderpreken , maar evenmin aan antiklerikaal moralisme.Wie de zuiverheid claimt, maakt vroeg of laat een hele groep tot zondebok en associeert katholieke geestelijken bijvoorbeeld spontaan met kindermisbruik of moslims met terrorisme. Bovendien moet je de stinkende potjes in eigen rangen dan gedekt houden, waardoor je het geweld en het machtsmisbruik imiteert dat je dacht te bestrijden.'

Geregeld verneem je iets over misbruikmisdrijven nu, gepleegd in de media, in de universiteiten, in de politiestructuren, ... Daarover wordt amper én kortstondig bericht.

Wat een verschil met de aandacht voor misbruik in de kerk! Voor misdrijven 10 jaar of meer geleden.

Dat de media zoveel aandacht besteden aan wat politieagenten gehoord hebben om 6 uur 's morgens in een café, doet de wenkbrauwen fronsen. Het is wel duidelijk: niet de afschuw voor zgn. 'racisme' primeert, wel de beschadiging van voorzitter en partij.

Ook bij de gigantische en indoctrinerende media-aandacht voor 'misbruik in de kerk', ging het al vlug niet meer om slachtoffers en daders, maar om een aanval op de Kerk, het werd een Nieuwe Kerkvervolging.

Waarom worden het precieze en officiële aantal slachtoffers en daders van misbruik en de periode tijdens dewelke de misdrijven begaan werden, door de media niet meegedeeld?

De Standaard is al weken bezig met de Nieuwe Kerkvervolging.

Gelukkig zijn er ook nog lezers die zorgen voor tegenwind. Lees de onderstaande lezersbrief van  Raf Verscuren.

------------------------

Ik ben geen voetbalfan. Nooit geweest. Ik speel het spel niet en ik kan het ook niet zien. Het boeit me niet. Ik kijk wat meewarig naar mensen die er helemaal in opgaan en voetbal passioneel beleven en belijden. Meer dan één socioloog en filosoof heeft voetbal als een religie betiteld. En inderdaad, het heeft daar veel van weg, van de kleine lokale club (in de parochie), over het provinciale voetbal (het bisdom) en de nationale voetbalbond (de bisschoppenconferentie) tot de wereldvoetbalbond Fifa toe (het Vaticaan). Ook het voetbal heeft eigen regels, rituelen, tuchtrecht, tribunalen, verafgode heilige spelers, ja zelfs een Messi(as).

Net zoals andere religies wordt ook het voetbal gesubsidieerd met belastinggeld, en zelfs met heel wat belastinggeld. Steden en gemeenten ‘passen bij’ bij investeringen in voetbalinfrastructuur. En de ‘bedienaars van die eredienst’ staan dan misschien niet rechtstreeks op de loonlijst van de staat, maar de staat misloopt wel miljoenen aan sociale bijdragen en belastingen op de voetballerslonen.

Ik pas dan ook voor de populistische slogans over de scheiding tussen kerk en staat, en de steekvlampolitiek met voorstellen om de financiering van levensbeschouwingen te herbekijken. Het aanpakken van de belastingvoordelen voor voetballers en hun clubs heeft ooit het Vivaldi-regeerakkoord gehaald, maar van de uitwerking ervan is niets van in huis gekomen, met dank aan (voetbalclub- en partijvoorzitter) Georges-Louis Bouchez. Van scheiding tussen Voetbal en Staat is er alleszins geen sprake. Het huidige opbod over de afschaffing van publiek geld voor de levensbeschouwingen, ruikt dan ook sterk naar makkelijke politieke recuperatie.

Ook het vaak geciteerde Duitse voorbeeld, met een aanduiding op de belastingbrief waar het belastinggeld wel of niet naartoe moet gaan, is volgens mij een fausse bonne idée. Ga ik dan kunnen aanduiden dat mijn belastinggeld niet naar het voetbal moet gaan? Of kan mijn kinderloze verzekeringsmakelaar aanduiden dat het zijne niet naar de kinderbijslag moet gaan?

Mijn punt is: over het samenbrengen en herverdelen van middelen in een samenleving wordt het best grondiger nagedacht dan in populistische slogans of gemotiveerd door emotie en vergelding.

Dit alles staat los van psychisch en fysiek kindermisbruik, en het toedekken ervan. Dat moet met wortel en al worden uitgeroeid, waar het ook gebeurt, binnen de kerk net als in eender welke andere organisatie, zoals ook in sportclubs of -federaties.

Raf Verscuren

De niet aflatende Nieuwe Kerkvervolging door de media, in het bijzonder De Standaard,-slachtoffers en daders doen er al lang niet meer toe- , drijven meer en meer christenen richting Vlaams Belang.

'De Grote Peiling', in opdracht van VTM en HLN, had volgend resultaat:

De focus van media en politiek op de (ondermijning van de) Kerk, leidt de aandacht af van slachtoffers en daders, en vooral ook van het misbruik in andere sectoren van de samenleving.  'Nieuwe Kerkvervolging' is onderhand een nauwkeurige aanduiding van deze campagne.

Het kan niet genoeg beklemtoond worden: niet alleen in de Kerk maar in heel de samenleving, in alle instituten en structuren, kan en mag er geen plaats zijn voor misbruik. De media moeten zich tot doel stellen ook daar de misbruikverhalen naar boven te brengen.

Ze kunnen al beginnen in hun eigen mediamilieu, of verder onderzoek doen naar het grensoverschrijdend gedrag van een prof aan de UA. Moeten zij dan ook de Universiteit niet tegen het licht houden?

De Vlaamse Kerk kan geestelijk sterker dan ooit boven de huidige crisis uitgroeien!

De Vlaamse bisschoppen in een verklaring omtrent misbruik:

'Alleen de waarheid kan bevrijdend werken. We dienen elkaar daarin te steunen en in vertrouwen samen te werken aan een kerk waarin misbruik geen plaats heeft'.

---

Inderdaad. Maar de uitsluitende focus van de media en van de meeste politieke partijen op de (ondermijning van de) Kerk, 'Nieuwe Kerkvervolging' is onderhand een nauwkeurige aanduiding van deze antikerkelijke campagne), leidt de aandacht af van slachtoffers en daders, en vooral ook van het misbruik in de andere sectoren van de samenleving.

Het kan niet genoeg beklemtoond worden: niet alleen in de Kerk maar in heel de samenleving kan en mag er geen plaats zijn voor misbruik.