Mentale problemen

Me al vaak afgevraagd hoe het te verklaren is dat zovelen de religieuze en culturele erfenis van het christendom, wat zorgde voor een waardekader, spiritualiteit,ankerpunten en identiteit,hebben verworpen.

Nu is er de leegte van het extreem individualisme, de verdoving van het materialisme of de lokroep van identitaire stromingen en partijen.

Professor Wouter Duyck ziet in een onhandige vraag van een schooldirectie om de kinderen pantoffels mee naar school te geven, een kans om zijn visie op de schoolfunctie te uiten.

Hij schrijft:

'We moeten echt ophouden met dit soort fratsen. Pantoffels zorgen voor leren. Wie verzint dit soort onzin? Bouw dan nesten, een wietplantage, doceer yoga, of een tovercursus, I don’t care. Maar blijf weg uit onderwijs. Het gaat om onze kinderen. En hun hersenen.'

Duyck reduceert een school tot een 'leermachine'. Enkel de 'hersenen' zijn van belang. De opvoeding, het welzijn van de kinderen zullen hem worst wezen. Zou Duyck niet beter wegblijven uit het onderwijs?

Klaarblijkelijk is Duyck  van mening dat de school geen opvoedingstaak heeft of mag hebben, en dat het onderwijs tijdens de schooluren geen welzijnsverplichting ten aanzien van de leerlingen heeft. 

Van een verstikkende, steriele tunnelvisie gesproken!

Ergert u zich ook aan de Google-advertenties, die vaker en vaker, natuurlijk zonder toestemming,  in de teksten geplaatst worden? 

Het meest frustrerende is nog dat zgn. de mogelijkheid geboden wordt ze te verwijderen, waarbij gevraagd wordt 'waarom' je dat wil! Extra werk, er ontstaat een wit gat, en direct na verwijdering zijn er alweer andere. 

Het is een vorm van reclameterreur waarvan we allemaal sterker en sterker het slachtoffer worden.

Op X (Twitter) schrijft Rik Torfs: "Het Engels verovert steeds meer de Vlaamse theaterpodia.Terwijl we nieuwe Belgen aansporen om zo vlug mogelijk Nederlands te leren. Nuttig voor de nederige werkvloer. Nutteloos in het elitaire theater'.

Torfs wijst terecht op de tegenstelling tussen de taaleisen die aan nieuwe Belgen worden gesteld en de veroveringstocht, zonder veel weerstand, van het Engels. Die 'verengelsing' is overigens niet alleen in het 'elitaire' theater te vinden maar ook aan de 'elitaire' universiteiten én in het straatbeeld bij de minder 'elitaire' middenstand.

Daarom, komen de taaleisen die aan anderstalige nieuwkomers gesteld worden, onrechtvaardig en discriminatoir over.

Vaak arme en ongeschoolde mensen valt men overdreven lastig, aan machtige firma's en organisaties, én aan de plaatselijke middenstand durft men geen taaleisen stellen.

Psalm 8:

Heer, onze Heer,/

hoe machtig is uw naam/

op heel de aarde./

Uw luister aan de hemel wordt bejubeld/

door de mond van kinderen en zuigelingen./

Tegen uw vijanden hebt U een macht gebouwd/

om hun wraak en verzet te breken./

Zie ik de hemel, het werk van uw vingers,/

de maan en de sterrendoor U daar bevestigd,/

wat is dan de sterveling dat U aan hem denkt,/

het mensenkind dat U naar hem omziet?/

U hebt hem bijna een god gemaakt,/

hem gekroond met glans en glorie,/

hem toevertrouwd het werk van uw handen/

en alles aan zijn voeten gelegd:

schapen, geiten, al het vee,/

en ook de dieren van het veld,/

de vogels aan de hemel, de vissen in de zee/

en alles wat trekt over de wegen der zeeën./

Heer, onze Heer,/

hoe machtig is uw naam/

op heel de aarde.

De kern van een plaatselijke geloofsgemeenschap, van een parochie,  is het regelmatig samenkomen in de eucharistieviering en in andere liturgische vieringen (uitvaarten, gebedsdienten, enz.). 

Zonder die samenkomsten verbrokkelt de locale kerkgemeenschap en is de parochie ten dode opgeschreven. 

Iedere christen moet zich daarvan ten volle bewust zijn en met de mogelijkheden en talenten waarover ieder beschikt proberen het pratikeren te versterken en uit te bouwen. Zeker de professionele verantwoordelijken kunnen en moeten door hun overtuiging en aanwezigheid, de 'kudde' steunen en doen aangroeien.

Rome Reports over het bezoek van paus Franciscus aan België.

Klik op onderstaande link.

Dominee Dineke van de Wetering na de kerkbrand in Epe:

'Een kerk is geen persoon, maar het is een dierbaar gebouw, waar mensenlevens mee verbonden zijn. Het is de plek waar ze getrouwd zijn, waar ze hun kinderen ten doop hielden enrouwden om geliefden. Een kerk is niet zomaar een gebouw'.

Op zondag 1 september is Danny Van Der Veken onze gids op een natuurhistorische wandeling in Turkeien.

We verkennen de bronnen van de Werbeekse Nete.

Samenkomst: Voetgangersbrug Brug I, Dessel, 9 uur.

De wandeling duurt ongeveer 3 uur.

Een organisatie van natuurvereninging Den Bunt in samenwerking met heemkring Zeven Neten.

Een boeiend experimentje. Vertel een vriend of kennis, die onkerkelijk is geworden, dat je graag en vaak liturgische vieringen bijwoont. De reacties zijn meestal verwondering, meewarigheid. Vraag naar de meerwaarde van wat hij/zij doet gedurende de vrijgekomen tijd. Verbijstering!

De vraag maakt de meesten inderdaad sprakeloos. Vaak komt men niet verder dan : 'eigenlijk niks' (wat natuurlijk ook zijn waarde kan hebben) of 'tv gekeken, maar het trok weer op niks'.

Een eucharistieviering biedt daarentegen verscheidene waardevolle ervaringen en niet enkel religieuze.

Er is de esthetische ervaring. Het kerkgebouw kan mooi zijn. Er is het orgelspel, de zang. De schoonheid van gewaden en rituele handelingen. Maar er is ook de verbondenheid, het samenzijn waarbij klassenverschil, functies en scholingsgraad worden overstegen, de vredeswens aan mekaa

Iedereen is er welkom, christen of niet. Voor christenen is de eucharistie natuurlijk van zeer grote waarde, ze voedt hun geloofsleven en engagement.

Maar ook voor niet-christenen kunnen teksten en homilies én het samen-zijn in een sacrale ruimte, verhelderend ,inspirerend en moedgevend zijn.

Wat is dat toch met al die Vlamingen die te onpas er zich op laten voorstaan dat ze 'niet meer gelovig' zijn?

Ook de buurtbewoner van de kerk van Heffen, die de snelle herstelling toejuichte, -de hoogtepunten van zijn leven vonden er plaats-, maar toch de aandrang voelde om te verklaren dat hij 'niet meer gelovig was'.

In De Tijd verscheen er enkele dagen geleden een interview met Bruno Vanobbergen (Katholiek Onderwijs), onder de titel: 'Ik heb het hiernamaals niet nodig om een goed mens te zijn'."

Rik Torfs reageert daarop als volgt ; 'Alsof het 'hiernamaals' niets met geloof te maken heeft, maar louter een hulpmiddel is voor minder goede mensen om alsnog een ethisch aanvaardbaar leven te leiden'.

 Eerst dient vermeld te worden dat de titel van het interview in De Tijd verschilt van het fragment in de interviewtekst. Die gaat als volgt: 'Denkt u dat er iets is na de dood?'  Vanobbergen:  'Dat weet ik niet,maar dat vind ik niet erg. Ik probeer in dit leven écht een goed mens te zijn, maar ik heb daar niet de belofte ve hiernamaals,een mogelijke beloning, voor nodig.'

Torfs merkt terecht op dat 'hiernamaals' niets met een beloning voor een 'ethisch goed' leven te maken heeft, maar met geloof. Dat de (toekomstige) topman van het Katholiek Onderwijs, het hiernamaals reduceert tot een soort van beloning, pleit niet voor zijn kennis en inzicht.

Of is er meer aan de hand? In een uitgebreid interview in DS van 22 mei, toen pas bekend was dat Vanobbergen de nieuwe baas werd, zwijgt hij als vermoord over wat een 'katholieke' school is of zou moeten zijn? Waarom? Onwennigheid? Schrik?

Waarom noemt de nieuwe topman Katholiek Onderwijs Vlaanderen zichzelf niet openlijk katholiek? Waarom zei hij in een presentatiefilmpje geen woord over de identiteit en de 'christelijke inspiratie' van het het Katholiek Onderwijs?

Wees uzelf Bruno! Of bent u geen katholiek?

Vaker en vaker lees je op rouwbrieven: 'Afscheid en (as)begraving op de begraafplaats in besloten kring'. Ook een groetmoment wordt niet meer voorzien.

Het is een tragische evolutie, die een uiting is van een verstikkend en steriel individualisme tot in de dood.

Johan Van der Vloet in Tertio:

'Het ontslag van bisschop Johan Bonny als aanspreekpunt seksueel misbruik in de Kerk komt niet onverwacht. Al bij onze tweespraak met minister van Binnenlandse Zaken Annelies Verlinden (CD&V) uitte hij zijn frustratie over de gang van zaken in de nasleep van de VRT-documentaire Godvergeten (Tertio 1266). Hij had het terecht moeilijk met de manier waarop de makers deden alsof hij en bij uitbreiding de Vlaamse Kerk nooit wat ondernomen zouden hebben tegen de misbruikers. Voeg daarbij de parlementaire commissies waarin hij voortdurend in de verdediging werd gedwongen en je hebt een slopende cocktail.'

Beperking duur werkloosheidsuitkeringen?