Stenen tijdperk

Diep in het labyrint van zijn hersenen, voelde Rik sympathie voor de amorele macho Donald. Het stak hem dat de gazetten al maandenlang kwaad schreven over Donald. Hij probeerde door een tsunami aan positieve X-berichtjes over zijn soul mate, wat tegenkracht te genereren. Nu was hij het beu.

Een mens houdt dat niet vol.Trop is te veel en te veel is trop.

Hij nam zich voor alleen nog maar lieflijke en nuttige berichtjes de wereld in te sturen. De vogeltjes in het veld, de bereiding van Kempense uiensaus, de zonsondergang achter den Berg.

Serene rust daalde in hem neer.

In een reactie op een bericht op X (Twitter) schrijft Rik Torfs: 'U klinkt alsof het aan de overheid toekomt het geld tussen haar onderdanen te verdelen.

Torfs klinkt alsof 'het geld' een autonoom tot stand gekomen en functionerende entiteit is. Of ook dat 'het geld' gemaakt en verdeeld wordt naar goeddunken van individuen.

Het is zo goed als zeker dat Bart De Wever onze volgende premier wordt. Het effect daarvan op het Antwerpse stadsbestuur en vooral op de N-VA, zal ingrijpend zijn. Het is verwonderlijk dat de media daaraan nauwelijks aandacht besteden.

Al 12 jaar functioneren de Antwerpse gemeenteraadsleden, ook de N-VA-schepenen, in de schaduw van De Wever.Hij was de onbetwiste patron.Het volle licht zal ze pijn doen. Janssens wordt de nieuwe sterke man. Inhoudelijk en communicatief.Zonder te polariseren.Hij zal Els niet doodknijpen.

De N-VA gaat zware tijden tegemoet.Organisatorisch en inhoudelijk. De Wever heeft de partij gemaakt. Hij is de sterkhouder. Maar hij is ook samengesmolten met de voorzittersstoel. Dat was niet verstandig. Niet van De Wever. Niet van de partij. Zijn opvolger kan alleen maar een schim zijn.

Het premierschap van het Koninkrijk België, uitgeoefend door het boegbeeld van een Vlaams-nationalistische partij, die voorstander is van een republiek Vlaanderen, ondermijnt en devalueert het kernprogram van die partij. N-VA zal zichzelf moeten heruitvinden.

Het Vl.B. wrijft zich in de leeuwenklauwen. De inkapseling van N-VA in het Belgische politieke systeem, geeft aan die partij munitie om de nationalistische concurrent aan te vallen. Het plezier zal van korte duur zijn. Als De Wever erin slaagt een Belgische premier naar behoren te zijn, wordt de enge nationalistische boodschap van Vl. B. irrelevant en politiek niet wervend. 

Die evolutie is overigens al een hele tijd bezig. Het antie-Belgische Vlaams nationalisme heeft zijn beste tijd gehad. Het Vl.B. moet het nu vooral hebben van de migratieproblematiek.

Dit zijn volgens Rome Reports de hoogtepunten van 2024 in de agenda van paus Franciscus. 

Klik op onderstaande link.

Op Nieuwjaarsdag, Werelddag van de Vrede, deed de paus drie straffe oproepen:

1. Los de schuldencrisis van de meest achtergestelde landen op.

2. Verdedig het leven. Schaf de doodstraf af in alle landen. Bestrijd de honger.

3. Produceer liever voedsel dan wapens.

Moge de Heer u zegenen
en u behoeden.

Moge de Heer
het licht van zijn gelaat
over u doen schijnen
en u genadig zijn.

Moge de Heer
u zijn gelaat toewenden
en u vrede geven.(Numeri)

Nu priester Rik Devillé voor De Standaard zo goed als helemaal in de mist van de geschiedenis verdwenen is, because niet langer interessant voor de antikerkelijke waan van de dag, doet DS vaker een beroep op theoloog Emmanuel Van Lierde om hautain paus en Kerk te hekelen.

Altijd gedacht dat hij verstandiger was.

Wat is dat toch met CD&V-politici? Dragen nog wel de C van christelijk in hun partijnaam, maar voelen zich ongemakkelijk wanneer de woorden 'christelijk' of 'katholiek' vallen.

Enkele maanden geleden hoorden Mahdi en de Vosselaarse CD&V-burgemeester het in Keulen donderen bij 'Pinksteren'. Vonden hun onkennis over de grote christelijke liturgische feesten  nog grappig ook. 

In DS laat Hilde Crevits -een lieve madam, daar niet van- enkele dagen geleden optekenen, dat ze 'katholiek is opgevoed', dat ze 'gelovig is' en dat 'de 'C' in CD&V voor haar betekenis heeft'. Heel positief, dergelijke getuigenis doet deugd. Zou je vaker van CD&V'ers te horen mogen krijgen. 

Maar waarom voegt zij daaraan toe , dat 'ze zelf helemaal geen kerkganger is'? Totaal irrelevant in de context en wat denigrerend voor de kerkgangers. Bovendien vergeet ze dat je wel 'gelovig' kan zijn maar 'katholiek' houdt in: geregeld samenkomen met andere katholieken  in liturgische vieringen.

En vandaag is er in DS een CD&V-schepen uit Waregem, die zich bewust is van de verbrokkeling van het sociale weefsel, de 'erosie van het sociaal kapitaal'. Dat wordt gevormd door 'familie, vrienden, buurten, verenigingen'. Net zoals velen constateert hij dat die onder druk staan of verdwijnen.

Psychologen, sociologen, politici, media, brengen dat geregeld naar voren. Maar opvallend is dat je (bijna) nooit iets hoort of leest over de belangrijke rol die kerkgemeenschappen altijd gespeeld hebben en nog spelen in dat sociale weefsel.

Ook een CD&V'er krijgt het woord 'kerk' niet op papier.

Triestig én laf.

Onze Redder

Het gras verdort en de bloem verwelkt, maar het woord van onze God houdt eeuwig stand.Jesaja 40:8

'Luister Betlehem...'

Kerstwensen van onze bisschoppen.

Klik op de link.

Bisschop Bonny: 'Christenen zijn pelgrims van hoop'.

In onderstaand artikel brengt pater Daniël verslag uit over de situatie in Syrië:

Zondag 8 december 2024, tweede zondag van de Advent en hoogfeest van Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangen, een keerpunt voor Syrië. Zaterdagavond vierden we de verjaardag van één van de stichtende moeders van onze gemeenschap, o.m. door samen de opening van de Notre Dame kathedraal in Parijs te volgen op de tv van ons conciërgegezin. ’s Nachts werd duidelijk dat HTS Damascus was binnengevallen en dat er een einde gekomen was aan 50 jaar Assad-bewind. Hoe dit zo spoedig kon gebeuren begrijpt niemand. Voor de veiligheid verhuisden de zusters en de fraters elk naar hun eigen schuilplaats. Er was geen paniek. Het herinnerde ons aan de heftige gevechten tijdens de oorlog. Het was een aangenaam samenzijn in een veilige ruimte. HTS heeft beloofd niemand enig kwaad te doen en tot nu toe blijft deze belofte stand houden.

Het Syrische volk was totaal uitgeput: grondstoffen gestolen, landbouw lamgelegd, door de Caesarwet mag niets het land inkomen, terroristische aanslagen, jarenlange straffelose sporadische bombardemten van Israel, een uit de pan rijzende inflate en als kers op de taart een ijzingwekkende corruptie op alle niveaus zonder weerga. Vele winkeliers wisten niet of ze het materiaal dat ze vandaag verkochten niet morgen aan een duurdere prijs moesten inkopen. Armoe en ontwrichting brengt corruptie mee op alle niveaus. Ontevredenheid richt zich uiteraard uiteindelijk tegen de regering. Een volk dat niets meer heeft, heeft ook niets te verliezen. Syrië was een ontwrichte samenleving geworden in vergelijking met het Syrië dat ik aantrof toen ik veertien jaar geleden hier kwam.

Zondagnacht heeft HTS het Assad-bewind tot een einde gebracht. De president is gevlucht en gaf opdracht tot een vredevolle machtsoverdracht. Hij heeft blijkbaar begrepen dat hij in deze toestand niet meer op het leger kon rekenen. Hiermee is zeker een bloedbad verhinderd. De eerste minister heeft de macht overgedragen aan HTS. In het slechtste geval wordt Syrië nu als een taart verdeeld onder de verschillende grootmachten en zal het achterblijven als een soort vazalstaat overgeleverd aan de grillen van de grootmachten. In het beste geval kan het volk zijn soevereiniteit en territoriale integriteit toch enigszins behouden en in eenheid een ruimer bestuur vormen. De winnende grootmachten zullen wellicht hun deel toch opeisen of nemen.

Op zondag 8 december, revolutiedag, en Hoogfeest van Onze Lieve Vrouw, keken we samen naar de Eucharistieviering in de Notre Dame kathedraal in Parijs. ’s Avonds, na het zingen van de plechtige Alma Redemptoris Mater trokken we terug naar onze schuilplaats.

De nacht van zondag op maandag hoorden we dichtbij voordurend ontploffingen en zware bombardemten. Israël was de plaatselijke wapenopslagplaats nabij ons dorp aan het bombarderen. We hebben ons dan in de kerk beschut om te bidden en zijn daarna “rustig” gaan slapen. De volgende dag vernamen we dat Israël alle wapenopslagen over heel Syrië gebombardeerd had - waar de media in stilte overheen gaan. Maandag blijven we zoveel mogelijk binnen en vierden het hoogfeest van O.L.Vrouw Onbevlekt Ontvangen met een plechtige misvieirng volgens de Latijnse ritus. Ook dinsdag blijven we nog in onze schuilplaats. Regelmatig weerklinken mitrailleurgeschut en ontploffingen.

Syrië is nu waarschijnlijk het armste, meest kwetsbare volk en land ter wereld, ontdaan van de Golan en de Hermon, die geannexeerd werden door Israel. HTS zal de leiding nemen van een volk en land dat geen leger, geen veilligheidssysteem, geen administratie en geen enkele dienst meer heeft.

Dinsdagavond kwam een vertegenwoordiger van het nieuwe bestuur contact nemen met onze gemeenschap.

Deze man van HTS wilde ons komen geruststellen. Hij is door HTS aangesteld om de christelijke gemeenschappen te contacteren om hun medewerking te vragen voor de opbouw van een nieuwe, vredevolle en rechtvaardige samenleving. Hij vertelde dat het volk en het leger door de armoede, uitbuiting en corruptie uitgeput is. Zij staan nu voor de loodzware taak om Syrië terug op poten te zetten. Hij zei dat ze toen ze Aleppo overgenomen hadden de mensen hen aanvankelijk vijandig benaderden, maar toen ze begrepen wat hun ware bedoelingen waren, hen uiteindelijk enthousiast ontvingen. Zij streven naar vrede en samenwerking tussen de verschillende ethnische minderheden in Syrie. Zij willen beletten dat groepen wraakacties ondernemen tegenover elkaar. Zij streven naar vrede en veiligheid.

Het werd een lang en openhartig gesprek aan beide kanten. Op het einde brachten ze nog een kort bezoek aan het klooster. De moeilijkheden en spanningen vanuit de buitenlandse machten, het Koerdenprobleem en de mogelijke interne spanningen worden door deze machtswissel niet opgelost. Uiteindelijk blijkt HTS uit verschillende groeperingen te bestaan, van liberaal tot extremistisch, terwijl de leider, Muhammad al Jolani, een middenpositie inneemt. De bedoeling van althans een deel van het nieuwe bewind om een lekenstaat te bewerkstelligen blijkt met dit bezoek toch wel bevestigd te worden. En dat de machtsoverdracht tot heden verlopen is zonder veel bloedvergieten, geeft ons enige hoop.

Woendagmorgen zijn we in alle rust terug verhuisd naar ons kamertje. Woensdagmiddag hebben we onze aanbidding bij het uitgestelde Allerheiligste Sacrament hernomen.

Syrië is een opmerkelijk land. Damascus, genoemd in Genesis 14, wordt door sommigen beschouwd als 's werelds oudste continu bewoonde hoofdstad. Syrië kan bogen op duizenden jaren rijke cultuur en de mensen staan bekend om hun grootse geschiedenis, gastvrijheid en wijsheid. De Heer “Jezus’ faam ging uit over geheel Syrië” (Mattheus 4, 24). Vandaag de dag bevindt Syrië zich echter in een melting pot van internationale belangen. De Syriërs moeten alleen op zichzelf vertrouwen om de natie weer op te bouwen. Hoewel het land moeilijke tijden heeft gekend, is er een sterk verlangen naar eenheid onder de diverse minderheden.

Het feit dat deze machtswissel gepaard ging met zo weinig geweld, dat de straten in het hele land ongeveer rustig zijn en dat de plunderingen beperkt blijven is op zich een warempel mirakel. Het verbaast ons niet want wij hebben gedurende de voorbije 15 jaar uit eerste hand ervaren dat dit volk speciaal is, dat er een Goddelijk bescherming is.

Ondertussen heerst er enthousiasme onder de bevolking. Alles voelt nieuw en er is een voelbare hoop op verandering, stabiliteit en een betere toekomst. De mensen hebben goede hoop dat ze weer kunnen werken en in hun levensonderhoud kunnen voorzien, zonder afhankelijk te zijn van geld opgestuurd door hun familieleden in het buitenland. De scholen zijn her en der heropend en we verwachten dat vanaf volgende week de kinderen terug normaal school kunnen lopen. Na enkele dagen van afwachten hebben de winkeliers in ons dorp terug hun zaken geopend. Er is hoop dat de dollar zal zakken. Ons dorpelingen hebben ondertussen een beschermingsmacht op poten gesteld om de plaatselijke veiligeid te garanderen in afwachting van een politiemacht van overheidswege. Dergelijke maatregelen zien we in heel het land.

De ingenieuze Syriërs profiteren van de open grenzen om alle soorten materiaal in te voeren om de ground-zero economie te doen heropflakkeren. Duizenden Syriërs stromen – vooral vanuit Libanon – het land terug binnen om na een jarenlange exodus hun land terug op te bouwen.

Dierbare lezers, we vragen u met aandrang om Syrië in deze adventstijd op te dragen aan de Heer Jezus. Syrië is vandaag één van de kwetsbaarste landen ter wereld: geen grenzen, (nog) geen regering, in de macht van internationale belangen, ... Vorm een gebedsketen opdat de Heer Jezus dit land met zijn kostbaar bloed mag beschermen en zijn kwetsbaar volk vrede, troost, stabiliteit, inzicht, vergevingsgezindheid, wijsheid, hoop en liefde mag schenken. We danken u uit de bodem van ons hart.

Voor onze hulpverlening werd melk gekocht in Turkije voor kinderen in Aleppo, uitgedeeld langs de Grieks-katholieke bisschop. Over heel Syrië werden voedselkits uitgedeeld, o.m. ook in Daraa. In Aleppo werd een volkskeuken geopend en in Hama bakt onze oven het brood.