Campagne roepingenpastoraal succesvol!

Vrijwel iedereen is het erover eens dat de groeiende individualisering, bureaucratisering, automatisering en robotisering, nefast zijn voor individu en gemeenschap. Zeker het christendom heeft altijd het belang van gemeenschapsvorming, solidariteit en samenhorigheid beklemtoond. Samenkomen, samen vieren behoren tot de essentie van een christelijke gemeenschap, een geloofsgemeenschap.

Het is dan ook onbegrijpelijk dat het beleid van de bisdommen al heel wat jaren een totaal andere richting uitgaat. Middelen en energie gaan vooral naar een herstructurering in steeds maar grotere 'pastorale eenheden', die geen ene moer ten goede betekenen. Integendeel. De levensnabije parochies worden opgeheven of voelen zich in de steek gelaten. De bureaucratisering groeit. De afstand tot de plaatselijke nog pratikerende groepen ook. Op heel wat plaatsen is er nog maar alleen een bisdommelijk skelet van betaalde personeelsleden. Het 'levende vlees' van de basischristenen is er niet meer.

Zou het niet anders gelopen zijn, als het beleid veel meer had ingezet op de plaatselijke gemeenschap, de parochie, in plaats van middelen en energie te verspillen aan steriele herstructureringsoperaties, die op geen enkele maneir erin geslaagd zijn het ontkerkelingsproces te stoppen. Integendeel. Vereenzaming, ontworteling, ontgoocheling en frustratie , 'verrafeling' van de basisgemeenschappen groeien alleen maar.

In het 'Algemeen Kohier van Lasten, Bedingen en Voorwaarden, die bindend zijn voor het verkopen der onroerende  goederen die deel uitmaken van het Koninklijk Domein der Kempen, gelegen onder de gemeenten Retie en Arendonk, ter plaatse gekend onder de benaming 'Reties Goor', en die verkocht werden door de Compagnie Immobilière de Belgique, gevestigd te Brussel', blijkt dat bij de verkoop in 1951 onder de rubriek '6. Erfdienstbaarheden', het volgende staat vermeld:

'In ieder geval zullen de bestaande dreven voor de helft of voor het geheel door de aanpalende eigenaars respectievelijk moeten aangekocht worden, deze zullen eeuwigdurend moeten blijven bestaan met hun huidige minimumbreedte en toegang moeten verlenen aan alle aanpalende eigenaars of aanpalende eigenaars der door de Compagnie Immobilière de Belgique verkochte goederen, die enig belang of voordeel zouden genieten uit deze door de koopster opgelegde erfdienstbaarheid'.

Daaruit kan geconcludeerd worden dat

-1. de verdwijning of versmalling van dreven in de loop van de voorbije decennia, onwettelijk is:

-2. de eigenaars van grond binnen de grenzen van het Reties Goor, of het nu privé-eigenaars, verenigingen zoals Natuurpunt, openbare besturen zoals het ANB of het provinciebestuur of het gemeentebestuur, via de dreven toegang hebben of toegang kunnen verlenen aan hun gronden. En dat de verbodsborden die aan de verschillende toegangswegen door privépersonen geplaatst werden, elke wettelijke grond missen.

Maak kennis met de abdijkring van Postel.

Een gezegend 2026!

Paus Leo richt zich tot de Amerikaanse jeugd.

De begrafenisrituelen verschralen en verdampen in sneltreintempo.

Minder en minder maakt het groeten van het opgebaarde lichaam er deel van uit. Het afscheid 'in intieme kring' op het kerkhof zelf, vervangt plechtigheden in kerk of aula.

Gemakzucht en een steriele individualisering tot in de dood.

Dikke Freddy aan Annick De Ridder, minister van werkingsmiddelen

20 oktober 2025

Erik Vlaminck

Erik Vlaminck is roman- en theaterauteur.

© ID / Bart Dewaele

Geachte mevrouw De Ridder, beste Annick,

Het is goed dat we tenminste nog één minister hebben die de mensen niet in de zakken zit. Heel anders dan bijvoorbeeld uw collega Caroline Gennez die de Antwerpse moderne kunstenaars het bloed van onder de nagels bezuinigt en dat terwijl iedereen weet dat de meeste kunstenaars, net zoals ik, op zolderkamers moeten overleven.

‘Het is goed dat we tenminste nog één minister hebben die de mensen niet in de zakken zit.’

Heel terecht grijpt u ook in op het taalgebruik van uw collega’s. Het woord subsidie is met de jaren een vuil woord geworden. U vervangt het nu door een frisse term: werkingsmiddelen. En u blijft consequent werkingsmiddelen uitdelen. Het moet toch zijn dat uw collega’s, die beweren dat de kas leeg is, een loopje met de waarheid nemen.

U blijft de sukkelaars steunen die, om niet in een depressie te vallen, tijdens het weekend naar Ibiza moeten om daar een feestje bij te wonen. Omdat die Ibizagangers ’s maandags terug op hun werk moeten zijn, kunnen ze niet anders dan per vliegtuig naar Ibiza gaan. Per vliegticket dat ze op de luchthaven van Antwerpen boeken, geeft u ze 65 euro werkingsmiddelen. Dat wil zeggen dat ze elk weekend 130 euro van u krijgen. Het is wel besteed geld dat veel burn-outs en langdurige arbeidsongeschiktheid voorkomt. Uw collega Frank Vandenbroucke zou er u dankbaar voor moeten zijn.

‘Het lijkt mij billijk dat ik zowel voor mijn schoenen als voor mijn frak een aanvraag kan indien om 65 euro werkingsmiddelen te ontvangen.’

Het zou schoon zijn, en het zal u in het kieshokje veel opleveren, mocht u die maatregelen verder uitbreiden. Ondergetekende bijvoorbeeld gaat tijdens het weekend al eens graag, teneinde een burn-out te voorkomen, een glas drinken in café De Nieuwe Nachtegael. Om daar te geraken dien ik mij, net zoals de Ibizagangers, te verplaatsen. Nu wil het geval dat er gaten in de zolen van mijn schoenen zijn en dat mijn frak tot op de draad versleten is. Ik zal mij dus nieuw gerief moeten aanschaffen. Het lijkt mij billijk dat ik zowel voor mijn schoenen als voor mijn frak een aanvraag kan indien om 65 euro werkingsmiddelen te ontvangen. Kunt u mij een aanvraagformulier desbetreffend toesturen?

Ik zal u, met de meeste Hoogachting, dankbaar zijn,

Fr. De Meester,

Bij de meeste van uw collega’s gekend als Dikke Freddy

------------------

Dikke Freddy,

We hebben van de grote baas, dat is nog altijd den Bart, het bevel gekregen u niet zo vriendelijk meer te behandelen, want ge begint met uw gezaag duchtig ons…op ons zenuwen te werken (ik wilde een oer-Vlaamse uitdrukking gebruiken maar vrouw zijnde, past die eigenlijk niet).

Enfin, ge snapt er de ballen niet van. Wie aan Antwerp Airport raakt, raakt aan onze premier en aan onze minister-president. Alles voor Antwerpen en alles voor de industrie! Time is money voor de mensen die zorgen voor onze en uw welvaart, kerel! Die werkingsmiddelen zijn verantwoord voor die hardwerkende mensen, niet voor profiteurs om aan den toog te gaan hangen.

Doe eens moeite om aan een job te geraken!

Uw hardwerkende minister.