Twee merkwaardige dingen vallen in het oog bij de huidige renteoorlog tussen de grootbanken.

De maximumrente op de gewone spaarboekjes is door de regering vastgelegd op 4%. Hoewel verscheidene kleinbanken erop aandringen  die maximumrente te verhogen, weigert de minister van financiën dat te doen. Volgens economieprofessor Paul De Grauwe heeft dat uitsluitend te maken met de belangen van vooral de grootbanken. Zonder de hulp van deze liberale minister zou de markt hen dwingen om meer uit te betalen aan de kleine spaarders.

Ronduit discriminerend ten aanzien van de vele mensen die niet beschikken over internet of niet in staat zijn online te bankieren, is de beslissing van Dexia (nota bene voor een belangrijk deel gegroeid uit de werknemersspaarbank BAC) en nu ook van Fortis, de verhoging tot 4% rente, uitsluitend voor te behouden voor de internetrekeningen. Het is een degoutant staaltje van financiële benadeling op basis van het niet-bezitten van een pc en internet of het gebrek aan vaardigheid om ermee te werken.

Dat daartegen tot nu toe weinig of geen reactie loskomt in de media, de verbruikersverenigingen (bv. Testaankoop), de politieke partijen, de vakbonden en het ACW, is onbegrijpelijk!

De recente onafhankelijkheidsverklaring van Schoonbroek door rebellenbeweging SOA, blijft rimpels veroorzaken in het dorpspolitieke landschap.

Eerder werd reeds gemeld dat er een breder onafhankelijkheidsfront in de maak was , waarin Werbeek-Hodonk-Brand, het zgn. WEHOBRA, een steeds prominentere rol speelt, en ook de Schoonbroekse buitengebieden, Kortijnen en Kinschot, verenigd in het energieke KORSCHOT, zich niet onbetuigd laten. Volgens de allerlaatste berichten, zou ook Hoeven, zowel dat onder de Retiese als Hoeven onder de Kastelse jurisdictie, zich bij het front hebben aangesloten.

Na een reeks intensieve gesprekken op diverse geheim gehouden (kroeg)plekken, zou naar verluidt, uiterlijk op 15 juli een globaal akkoord bereikt worden. Momenteel wordt ijverig aan de postjesverdeling  gesleuteld. Aangezien de nieuwe heerlijkheid de bestuursfuncties van het Ancien Régime in ere wil herstellen, is dat niet zo’n eenvoudige zaak. Zoek maar eens een bekwame drossaard en competente schepenen, bedezetters, borgemeesters, zandmeesters en keurmeesters. Ook over de dorpshymne zou nog onenigheid bestaan. Volgens een insider verwacht de hymnewerkgroep iets moois van een samenwerking tussen Chris Dockx en Juul Kabas, wiens betoudovergrootvader overigens een rasechte Werbekenaar was. Wat het embleem betreft, is er, aldus een welingelichte bron, eensgezindheid: Sint-Job op een Werbeekse bok. De betekenis van Job voor Schoonbroek en omstreken, hoeft geen betoog. Voor de Werbeekse bok, heeft de commissie die zich boog over de embleemkeuze, geput uit het krachtige afdreunrijmpje: Werbeek, scherbeek, boksgelaai, in Werbeek hebben ze een bok, daar rijen de boeren van Werbeek op.

Het moge voor iedereen duidelijk zijn: 15 juli wordt een historische datum in de dorpshervorming en de afwikkeling van de kwestie S-W-B. De politieke analisten die durven beweren dat deze ontwikkelingen in het Land der Neten, geen enkele impact hebben op de nationale regering, zijn, met permissie gezegd, kerstekinderen. Mochten de Heren van Retie, zich niet goedschiks neerleggen bij de afscheuring van de rijkere buitengebieden en aansturen op een  confrontatie in de ruilverkavelingsmaïsvelden langs de Looiendse Nete en de zompige beemden langs de Zwarte Nete, dan geef ik geen cent meer voor de overlevingskans van de federale regering .

Eerder dan de staatshervorming en B-H-V, wordt de Retiese dorpshervorming en de reeds lang aanslepende kwestie S-W-B, het echte en dramatische Waterloo voor Leterme!

In zijn boek 'Het einde van de standaardtaal', schrijft Joop van der Horst, hoogleraar Historische Taalkunde aan de KU-Leuven, dat de standaardtaal verdwijnt en plaats maakt voor een veel vrijere opvatting over taal. Er is niet langer één Nederlands, maar meerdere 'Nederlandsen' en het een is niet beter dan de andere, aldus van der Horst.

van der Horst is een van de vele academici die de laatste jaren stellen dat de standaardtaal verdwijnt. Hieruit blijkt een merkwaardige opvatting over taal en taalevolutie. Het standaardtaalgebruik heeft namelijk nooit algemeen bestaan, niet in Vlaanderen en niet in Nederland.

Het verschil met enkele decennia geleden is, zeker in Vlaanderen, de grote afstand tussen het toen nog erg streekgebonden informele taalgebruik en het nagestreefde standaardtaalideaal in formele omstandigheden. Het gevolg was dat er weinig Vlamingen waren die een vlotte, soepele algemene taal meester waren.

Nu bewegen we ons inderdaad, naargelang van de sociale en professionele omstandigheden, op verschillende taalniveaus. Maar het blijft om allerlei, vooral ook praktische, redenen,uiterst belangrijk dat zoveel mogelijk mensen ernaar streven een accurate en aan de omstandigheden aangepaste algemene taal te gebruiken. Het is overigens een leerproces dat nooit helemaal af is.

Bovendien is het vaak zo dat de taalgebruikers die de streektaal propageren en zich afzetten tegen de standaardtaal, dat eerder doen uit onmacht, menselijk opzicht of gemakzucht ten aanzien van het gebruik van AN. Zij vergeten daarbij ook dat het dialect dat zij koesteren en beweren te spreken, mijlenver verwijderd is van de dagelijkse taal van hun (groot)ouders en ofwel een naar het vermoede streekklanksysteem vertaald AN is, ofwel een soort van tussentaal geworden is, die nu eens wat verder van, dan weer dichter bij de standaardtaal staat.

NIEUWE ABT IN DE NORBERTIJNENABDIJ VAN POSTEL (KerkNet) - Op maandag 16 juni koos de Norbertijnergemeenschap van Postel haar medebroeder Frédéric Testaert tot nieuwe abt. Na de keuze werd hij als nieuwe prelaat van Postel bevestigd door abt-generaal Thomas Handgrätinger, geassisteerd door Abt Jos Wouters van de abdij van Averbode. De abtszegening volgt later. Frédéric Testaert, geboren in 1967 te Ukkel, groeide op in Linkebeek. Hij trad in bij de Norbertijnen van Postel in 1991 en werd in 1998 tot priester gewijd. Eerder was hij prior en pastoor van Postel. Hij geeft ook filosofie aan de priesterstudenten in de studieconcentratie AGRIPO, de gemeenschappelijke priesteropleiding van de abdijen van Averbode, Grimbergen, Postel en Tongerlo.

Frédéric Testaert, de nieuwe abt van de norbertijnen van Postel Bron: Kerknet/NG

in het midden de nieuwe prelaat van Postel, met links Abt-generaal Handgrätinger en rechts Abt Jos Wouters van Averbode. Bron: Kerknet/NG

(Kerknet)

De columns van professor en tv-ster Rik Torfs zijn altijd lezenswaard. In zijn laatste op multiblog.vrt.be/riktorfs, denkt hij bij een glaasje champagne in de tuin na over de strijd die hij levert tegen de 'non-taal', vol vaktermen en krukkige zinnen, van vele academische rapporten. 'Het Verslag' verleidde me tot volgende bedenkingen.

Met een glaasje champagne binnen handbereik, denk ik in de tuin na over de onhebbelijke neiging van alfawetenschappers om de kwaliteit van het taalgebruik af te toetsen aan de 'Dag Allemaal'-eenvoud der zinsconstructies, het in genen dele overschrijden van de 25 à 30.000 woorden, die de gemiddelde Nederlandstalige, volgens onderzoek, tot zijn beschikking blijkt te hebben, de diepe afkeer voor de eigen vakterminologie, die al vlug wordt afgedaan als benepen jargontaal, alleen maar bedoeld om hoge geleerdheid te etaleren.

Ik ben me ervan bewust dat vorige paragraaf niet de kenmerken heeft die hij (de paragraaf) formuleert en dat deze allesbehalve zakelijke insteek ertoe kan leiden dat mijn stukje als een taaie, onverteerbare taalknoedel en een overstaanbare, protserige woordenbrij dreigt geëtiketteerd te worden.

Kan me niet schelen. Ik kom in opstand. (Twee heerlijke zinnetjes, die de gemiddelde lezer waarschijnlijk zonder veel problemen verstaat.) Waarom denken taal- en letterkundigen, historici, juristen, theologen, zo vlug dat ze de taalkennis die ze via studie en professie hebben verworven, niet ten volle mogen gebruiken? Waarom gaan zij ervan uit dat de degenen die geacht worden hun rapporten te lezen, zullen verdwalen in bv. het pedagogische jargon? Waarom is de houding ten aanzien van de taal die bètawetenschappers in hun studies en rapporten (vaak een opeenstapeling van vaktermen) gebruiken, veel milder?

En terwijl ik een tweede glas consumeer, vraag ik me wegsoezend af, waarom onze gewaardeerde columnist, die eveneens zoveel van een zonnige tuin en een goeie fles kan genieten -ongetwijfeld voor het geestelijke bedrijf belangrijke kwaliteitsbevorderende factoren-, zich de moeite getroost om twee rapporten te schrijven. Hij hoort immers te weten dat de voorkeur van  zijn geestesgenoten naar het tweede zal gaan, waarvan de columnist veronderstelt dat het onleesbaar is. Maar niet voor hen, professor. Niet voor hen.

Nog is de fles in de zonovergoten tuin niet leeg, als ik met een zalig taalgevoel sommige tussenkomsten van de tv-ster Torfs oproep. Zij schitterden vaak door hun onzinnige inhoud en protserige verpakking. Voor elke ware taalminnaar, heerlijke momenten, waarvoor gemeende dank echt past.

Sauerlandtanka

Azuurblauwe lucht
boven de vakwerkhuizen,
zachte glooiingen
met zoveel tinten van groen
in het mooie Sauerland.


Dünschedehaiku

Scheve pilaren
in de kerk van Dünschede:
zij torsen eeuwen.


Biggeseetanka

Grillige inktvis,
de lieflijke Biggesee:
verzwolg hij dorpen?
bood hij de ontheemden troost?
de weemoedigen wortels?