Naar de inhoud

RASP

akke.beakke.be

Berichten van 2 juli 2007 tot 8 juli 2007

De koudwatervrees van Leterme

Reeds enkele dagen na de verkiezingen werd het scenario 'Reynders-Dehaene-Leterme' door de CD&V geschreven, via de media mondjesmaat verspreid en aan de koning, die door de toppolitici met cynisch 'respect' al een maand wordt voorgesteld als de persoon die 'aan zet is', de 'scenarist', opgedrongen.

De aanstelling van een 'bemiddelaar' is uiterst ongewoon (zijn er wel precedenten?) en bewijst vooral dat Leterme, ook na zijn eclatante verkiezingsoverwinning, nog altijd zijn nek niet echt durft uitsteken. Zijn pad naar het premierschap moet geëffend worden door een man die vanaf het prille begin van zijn politieke carrière, van onbeschoftheid, cynisme en achterkamertjespolitiek zijn handelsmerk heeft gemaakt.

Dat Leterme ervoor terugschrikt de formatiemoeilijkheden, zelf aan te pakken, zegt veel over de politieke moed en de staatsmanskunst van 'Mister 800.000'.

Geschreven door Gust Adriaensen om 20:42

Zijn hoge vertrekpremies immoreel?

Aangezien we in een kapitalistisch-economisch systeem leven, waarin de hoogste winsten het ultieme doel zijn, is een vraag naar het morele gehalte van hoge vertrekpremies voor werknemers hypocriet en bevooroordeeld, indien niet tegelijk een ethische evaluatie van de superwinsten van aandeelhouders en van de topvergoedingen en hemelhoge oprotpremies van CEO's, én van het systeem tout court, aan de orde komt.

Als je binnen de wetmatigheden en doelstellingen van het kapitalisme blijft, kan je bezwaarlijk morele normen toepassen op zowel de winsten van de werkgevers als de verloning van de werknemers. In de kapitalistische en materialistische terminologie gaat het dan namelijk om 'goed gemanaged, verstandig belegd, enz.' of 'goed onderhandeld, sterke druk uitgeoefend, enz.'.

Een ethische benadering, waarvan ik voorstander ben, verliest haar geloofwaardigheid wanneer ze uitsluitend betrekking heeft op de werknemers. Ze moet integendeel betrekking hebben op het hele economische systeem.

Wat me ook zeer verwondert is dat de CD&V zich onmiddellijk aan de zijde van de werkgevers heeft opgesteld. Is de invloed van ex-Volvotopman Leyman binnen de grootste Vlaamse partij al zo beslissend?

Alleszins wordt weer eens bewezen dat het ACW zeker niet de eerste viool speelt binnen het CD&V-orkest, wanneer het echt om zaken gaat die het verschil in maatschappijvisie duidelijk kunnen maken.
Geschreven door Gust Adriaensen om 17:18

Meer van RASP

↑ Terug naar de berichten