Kat

Vaak roept mijn vrouw geërgerd:
"Smerige kat!"
Het is echt wel een rotdier
maar dat doe ik niet.
Het amuseert me telkens weer
hoe poes met haar poot
het voerschaaltje fixeert
en dan gulzig
aan het eten slaat.
Vandaag: runds.
Kat
Vaak roept mijn vrouw geërgerd:
"Smerige kat!"
Het is echt wel een rotdier
maar dat doe ik niet.
Het amuseert me telkens weer
hoe poes met haar poot
het voerschaaltje fixeert
en dan gulzig
aan het eten slaat.
Vandaag: runds.
BoomDe boomkruin
reikt tot in de hemel
dankzij de ruimte
om de stam.
De liberale sinterklaas
Verjaardag

me reeds dagen
het hoofd gebroken
over een passend woord
voor driekwart eeuw
vriendenpaar
vanmorgen weer
op weg van postel
huistoe in de mist
aangenaam geprakkiseer
maar bijna een botsing
met een eend
aan brug twee
dus ik realiseer me
met een schok
ook uit lijfsbehoud
eenvoud
is een zeer hoog goed
wat is er mooier dan
gelukkige verjaardag
wat in deze context
hoe dan ook naar ik hoop
een bijzondere glans krijgt
Dienstbaarheid en liefdeIn 'Molenijzer', het contactblad van de Postelse abdij, schrijft abt Lasters in de rubriek met de eenvoudige titel 'Woordje van de Prelaat', vaak behartenswaardige dingen.
In het oktobernummer heeft hij het over de belangrijke evangelische houdingen 'dienstbaarheid' en 'liefde'. De abt constateert dat spontane hulp van mens tot mens in onze huidige samenleving een flinke deuk heeft gekregen door anonimiteit en individualisme binnen onze samenleving. En prelaat Lasters stelt de lezer daarbij een aantal pertinente vragen: Durf je het evangelie naast jouw leven leggen? Is het zo dat mensen bij je terecht kunnen met hun eerlijke vragen om hulp? Steek je spontaan een hand toe? Kun je iets gratis doen?...
De norbertijnerabt stelt dat het evangelie oproept tot een andere manier van mens-zijn die het egoïsme en de zelfgenoegzaamheid doorbreekt, en tot grote openheid en solidariteit.
Allround vorst Albert IIEen hommage , geschreven in koningsblauw
Einde augustus schreef ik in dit blog: Albert II wordt al weken van hot naar her gedirigeerd en heeft in feite met veel discretie alle mogelijke rollen al moeten vervullen: bemiddelaar, informateur, verkenner, verzoener, formateur.
Het is er ondertussen niet beter op geworden. De officiële (politieke) formateur is door de onderhandelende (!?) partijen zo goed als technisch werkloos gemaakt en een deel van de Vlaamse onderhandelaars stelt een onmogelijk in te willigen voorwaarde om opnieuw rond de tafel te gaan zitten. Onmogelijk, zelfs indien Reynders, Milquet en Mangain akkoord zouden gaan. Die voorwaarde, garanties voor een grote staatshervorming, vereist namelijk een tweederde meerderheid en die heeft oranje-blauw nu eenmaal niet.
Dus moet onze bejaarde en goedmoedige koning nog maar eens opdraven en proberen via een zgn. 'Raad van Wijzen' een oplossing te vinden voor de communautaire crisis.
Het valt niet te verwachten dat het Staatshoofd voor al die inspanningen (die eigenlijk door de beroepspolitici zouden moeten geleverd worden) veel dank en respect zal krijgen. Nu reeds kan je in sommige krantencommentaren lezen dat de koning te sterk ingrijpt in de politiek.
Begrijpe wie kan. Albert II wordt er door de ruziënde politici precies toe gedwongen telkens opnieuw het ontspoorde formatietreintje op de rails te helpen. Ik kan me voorstellen dat een man van 73 met de bonhomie die de koning eigen is, wel andere dingen weet te verzinnen om zijn oude dag door te brengen.