Naar de inhoud

RASP

akke.beakke.be

Berichten van 21 april 2008 tot 27 april 2008

Vlaamse hypocrisie

Nu de Franstaligen geen vertragingsmanoeuvres omtrent de splitsing BHV meer inroepen,  bechuldigen de Vlaamse meerderheidspartijen hen van chantagepraktijken. Als dat geen sterk staaltje van Vlaamse politieke schijnheiligheid is!

Het bewijst dat zeker CD&V en Open VLD, maanden geleden, toen ze in de commissie de splitsing van BHV stemden, erop rekenden dat de Franstaligen de parlementaire beslissing met alle middelen zo lang mogelijk, onmogelijk zouden maken.

 De Franstaligen geven Leterme en co. de kans  'vijf minuten politieke moed' te tonen, en wat gebeurt? De Walen en Brusselaars krijgen weer op hun donder.

Hieruit kan maar een conclusie getrokken worden: ondanks hun stoere beslissing in de commissie, hadden de Vlaamse meerderheidspartijen niets liever gehad dan dat BHV nog heel lang in de diepvriezer gebleven was.

Als dat geen hypocrisie is!
Geschreven door Gust Adriaensen om 13:41

Working poor

Uit een studie van het ABVV blijkt dat het aantal 'working poor' (mensen die een job hebben en toch op de grens van armoede balanceren) op 20% geschat mag worden.

Dat zal weinigen verbazen. De steeds maar grotere kloof tussen inkomsten uit arbeid en winsten uit kapitaal, veroorzaakt een almaar sterkere opdeling tussen (super)rijken en (dood)armen.

Opmerkelijk zijn de inhoud en de teneur van de meeste reacties op de krantenfora. Vele briefschrijvers, meer dan waarschijnlijk loontrekkers, zijn van mening dat die groeiende armoede niet het gevolg is van bepaalde uitwassen van ons kapitalistisch systeem maar leggen de schuld bij de politiek, de vakbonden en, toppunt, bij de 'working poor' zelf!

Werknemers als grote tegenstanders van hun minder fortuinlijke collega's! Het doet aan de tijd van Daens denken.
Geschreven door Gust Adriaensen om 20:27

De vergeetputten van de maatschappij

Door de systematische afbouw van ziekenhuisbedden voor chronische psychiatrische patiënten, zonder dat er voorzien wordt in voldoende alternatieven, dreigen velen van hen op straat terecht te komen.

Dat is in een van de rijkste regio's ter wereld een regelrechte schande. Chronische psychiatrische patiënten zijn sociaal de allerzwaksten en er begint zich hier een scenario af te tekenen, dat sterk aan de situatie in de VS doet denken, waar vele daklozen in feite psychisch labiele mensen zijn.

De zorg voor de psychisch zieke medemens is bij ons, vergeleken met de (financiële) inspanningen en technische hoogstandjes voor de behandeling van lichamelijke mankementen, al niet fameus. De chronische psychiatrische patiënten dreigen evenwel letterlijk naar de vergeetputten van onze in materiële overvloed zwelgende maatschappij verwezen te worden.
Geschreven door Gust Adriaensen om 08:40

Meer van RASP

↑ Terug naar de berichten