Sauerlandtanka Azuurblauwe lucht boven de vakwerkhuizen, zachte glooiingen met zoveel tinten van groen in het mooie Sauerland. Dünschedehaik…
Sauerlandtanka
Azuurblauwe lucht
boven de vakwerkhuizen,
zachte glooiingen
met zoveel tinten van groen
in het mooie Sauerland.
Dünschedehaiku
Scheve pilaren
in de kerk van Dünschede:
zij torsen eeuwen.
Biggeseetanka
Grillige inktvis,
de lieflijke Biggesee:
verzwolg hij dorpen?
bood hij de ontheemden troost?
de weemoedigen wortels?
Nu kardinaal Danneels zijn ontslagbrief heeft geschreven, wordt in de media veel aandacht aan zijn kerkelijke loopbaan besteed.
De meningen zijn over het algemeen erg lovend en positief, behalve die van de heer Pinxten, voorzitter van de Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging.
De heer Pinxten bestaat het geen enkele positief woord op papier te krijgen over de man die gedurende de voorbije decennia met groot geestelijk en intellectueel gezag de Belgische Kerk in uiterst moeilijke omstandigheden leidde.
Bovendien doet Pinxten enkele uitspraken, die bij heel wat humanisten plaatsvervangende schaamte voor hun voorzitter moeten doen ontstaan. Wat denk je van deze gillers? 'Ik weet niet of hij (Danneels) een intellectueel is, ik denk eerder van niet.' en 'Ik vind hem (Danneels) een min of meer onzichtbare figuur.'
Iedere iet of wat intellectueel eerlijke en zichzelf respecterende humanist neemt dergelijke uitingen van fundamentalistisch negativisme en extreme lompheid toch niet? Tenzij ze niet boven het intellectuele peil en het verkrampte sektarisme van hun voorzitter (willen) uitstijgen.
Kan iemand zich voorstellen dat kardinaal Danneels zich in dezelfde toon zou uitlaten over de voorzitter van de Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging? Natuurlijk niet, daarvoor behoeden hem zijn hoogstaande intellectuele en morele kwaliteiten. Overigens zou in dat geval het mediakot te klein zijn.
De rel Congo-België naar aanleiding van de ongezouten uitspraken van Karel De Gucht, doet heel wat stof opwaaien. Niemand zal ontkennen dat …
De rel Congo-België naar aanleiding van de ongezouten uitspraken van Karel De Gucht, doet heel wat stof opwaaien.
Niemand zal ontkennen dat de kritiek van De Gucht op het Congolese regime, terecht is. Toch voel ik me niet geneigd hem veel lof toe te zwaaien. Het probleem is namelijk dat de buitenlandminister eenzijdig Congo viseert. En het al dan niet verantwoord achten van kritiek, afhankelijk maken van de centen, die België in een bepaald land stopt, snijdt helemaal geen ethisch hout.
Zijn morele verontwaardiging zou voor alle regimes waar de mensenrechten geschonden worden en waar corruptie hoogtij viert, moeten gelden. En dat zijn er nogal wat. Daarmee zou meer dan een minister zijn handen vol hebben.
Kabila en zijn kliek hard aanpakken maar bv. China met fluwelen handschoenen benaderen, tast De Guchts geloofwaardigheid aan. De recente beslissing van het Chinese regime om in het rampgebied de 'eenkindwet' tijdelijk op te heffen, ook al is dit 'Big Brother'-gedoe van een heel andere aard dan de barbarij in Congo, moet bij een volbloedliberaal als De Gucht, toch ook enige reactie teweegbrengen. En heb je De Gucht al horen fulmineren tegen het militaire regime in Myanmar? Kortom, er zijn dictators en situaties zat waarin onze ijverige excellentie zijn tanden zou kunnen zetten.
De ene potentaat op het wereldforum te kijk zetten en de andere onverlet laten, verzwakt de positie van de minister en botst met het rechtvaardigheidsgevoel van de doorsneebevolking.
Morele verontwaardiging kan niet selectief zijn.
Sauerland