Berichten van 20 juli 2009 tot 26 juli 2009

Huizen 3

Voor de herfst van ’t leven,
nu dit huis,

doorstraald met lentelicht,
waar niets nog dringend moet,
er ruimte is en tijd,
een vriendelijke groet,
een hand die helpt,
een troostvol woord,
een blije lach.

Heerlijk is:
ontwaken in ons huis,
de geborgenheid van binnen,
want er is buiten.

De zon schijnt,
vogels fluiten,

de wind huilt,
kerkklokken luiden.

Nog zaliger is:

na uitstap of na reis

de zekerheid:
het huis staat er nog,
de sleutel omgedraaid,
buiten van ons afgegooid,
wij zijn thuis.

Dit huis:

een warme thuis.

Huizen 2

Huis van volwassenheid,
zomerhuis vol kracht.
Een kind, een man, een vrouw,
onvermoeibaar in hun dromen.
Vreugde, zorgen,
toch geborgen.

Besef van afgenomen kracht
vlugger dan verwacht,
kinderen weggedreven
in hun werelden,
sneller dan gedacht.

Gemis, verlorenheid,
om te veel lege kamers,
in te grote tuinen.

Huizen 1

Geboortehuis, lentehuis.
Herinnering maakt ons weer kind.
De dagelijkse rituelen,
de geluiden van elk uur,
de kleine kamer boven.
’s Avonds hoor je de lentewind
stemmen van buurtende boeren
verwaaien met geruis van blaren,
hoor je geritsel van muizen
en moeder die rustig zegt:
‘De kat deugt niet.’,
hoor je het schuiven van de grendel
en vaders stem:
‘’t Wordt fris vannacht.’

Ouderhuis, veilige schelp.