Berichten van 6 december 2010 tot 12 december 2010

Het interview met kardinaal Danneels in het tv-program 'God en klein Pierke', is voor journalist Eeckhaut in De Standaard, de gedroomde gelegenheid om weer eens tekeer te gaan tegen de kardinaal.

Kardinaal Danneels verdedigt zich tegen het verwijt dat hij in het stiekem opgenomen gesprek met het slachtoffer van bisschop Van Gheluwe, helemaal geen empathie getoond zou hebben. Hij zegt dat de geschreven weergave van het gesprek niet uitdrukt wat er in feite gebeurd is. Het timbre van zijn stem, zijn lichaamstaal, het grotere kader: al die elementen zijn volgens Danneels verloren gegaan bij de publicatie van de zogenaamde Danneels-tapes in De Standaard eind augustus.

Journalist Eeckhaut heeft de tapes beluisterd en, schrijft hij, het is allemaal nog erger voor de kardinaal dan de geschreven versie, precies alsof de journalist de opname voor de eerste keer hoort.

En waarom is het  nog erger? Het timbre geeft volgens Eeckhaut aan dat Danneels niets inzit met het slachtoffer. Merkwaardige conclusie. Want deze journalist baseert zich op slechts 1 van de 3 elementen die Danneels aanhaalt, nl. het timbre. Hij verliest daarbij ook nog uit het oog dat het timbre op band nog erg kan verschillen van het timbre in een live-gesprek. Om dan te concluderen dat de geluidsopname nog veel pijnlijker is dan de uitgeschreven versie, is wel erg kort door de bocht. Daaraan dan nog karakteriële en morele beoordelingen (kilte, desinteresse, afstandelijkheid...) van de kardinaal aan vastknopen, steunt nergens op en gaat me werkelijk te ver.

Overigens blijf ik de vraag herhalen: waarom zwegen ook de media over seksueel misbruik tot de bom Van Gheluwe ontplofte? Maak me niet wijs dat ze niet wisten dat er seksueel misbruik was in kerkelijke en andere kringen. Enkele decennia geleden bestond er ook al onderzoeksjournalistiek.
 
Maar de gazetten, ook De Standaard, zwegen. De voortdurende aanvallen op kardinaal Danneels, die allerlei beschuldigingen naar zijn hoofd krijgt geslingerd en op wie gepoogd wordt een karaktermoord te plegen, zijn dan ook een verwerpelijke uiting van selectieve, hypocriete verontwaardiging.

Zou het niet goed zijn dat de media het belang van afgeluisterde gsm-gesprekken en foutief geadresseerde mails niet zo sterk uitvergroten en wat meer relativeren?
 
Want iedereen weet, ook de politici die nu moord en brand schreeuwen over geschonden vertrouwen, dat voortdurend binnen de partijen technische, politieke en persoonlijke kritiek op politieke tegenstanders (en ook medestanders) en hun visies, geventileerd wordt. Of zijn er nog mensen die denken dat bv. alleen Milquet en Genez zich onheus uitlaten over 'de anderen' en dat bv. De Wever of Di Rupo zich daarmee niet inlaat?

Dan is het ook hypocriet in hoofde van de politici en de partijen, van dergelijke lekken het al dan niet slagen van onderhandelingen te laten afhangen. En ook de media demonstreren een niet geringe vorm van schijnheiligheid. Want zij zijn erg happig op lekken, op afluisterpraktijken. Maar wat doen ze met de 'info' die ze, op welke manier ook,  in handen hebben gekregen?  Het belang ervan wordt opgeblazen en er wordt een moreel en politiek oordeel aan vastgeknoopt.

De 1ste Slimste Mens van dit seizoen: wat een afknapper!

Ongeïnspireerd en moeizaam. Een 'jury' die er helemaal niet toe deed. Geen greintje flitsende humor. Een aanstellerige Davidse. Een balende, afwezige Torfs die afging als een gieter en duidelijk niet in zijn gewone doen was. Zijn poging om 'geestig' te zijn door het etiket 'chocoladehoer' op het vrouwelijke 'jurylid' te plakken, was bovendien van een extreem wansmakelijk allooi.