Hoe zelfs de berichtgeving over peilingresultaten op een tendentieuze manier weergegeven kan worden, bewijst het Standaardartikel onder de titel: N-VA en PS blijven de peilingen aanvoeren

Die titel klopt. Maar wat dan volgt is minder fraai. Zeker voor een 'kwaliteitskrant'. Er volgt namelijk
een uiterst merkwaardige weergave van de resultaten van de opiniepeiling.

Terwijl voor de PS het behaalde procent nu, vergeleken wordt met de peiling van september, worden de peilingresultaten van de Vlaamse partijen uitsluitend vergeleken met de verkiezingsuitslag van juni.

Wat blijkt verder? In de peiling van september haalde de PS 39,5 %, nu 38,3 %. Van dat verschil van 1,2% maakt De Standaard 'bijna 2 % minder dan drie maanden geleden'!

Voor de Vlaamse partijen is de voorstelling nog tendentieuzer. Als je de peilinguitslagen van nu vergelijkt met september, dan is de grootste verliezer de N-VA en de grootste winnaar de SPA. N-VA zakt van 32,5 % naar 31,2%; SPA gaat van 12,1 % naar 14,8 %; CD&V gaat van 16,6 % naar 17%; Open VLD zakt van 13,7 % naar 13 %. Sjonge, sjonge.

Het gaat natuurlijk om kleine verschuivingen en het zijn maar peilingen. Maar hoe dan ook: de weergave is tendentieus, is gemanipuleerd: positief gehouden voor N-VA, negatief voor SPA en PS.

Onder de titel 'De bisschop praat maar raak' pakt de Standaardjournalist Pieter Lesaffer de Gents bisschop Van Looy stevig aan. De gedroomde aanleiding voor Lesaffer om zijn anticlericale duivels te ontbinden, is de uitspraak van de Gentse bisschop voor de parlementaire onderzoekscommissie dat hij enkele dossiers omtrent misbruikzaken uit een ver verleden nog niet aan het gerecht heeft overgemaakt.
 
Mijn titel 'Lesaffer schrijft er maar op los', klinkt al even ongenuanceerd als de titel van Pieters artikel. Toch gebruik ik de zin. Want wat doet Lesaffer? Het overgrote deel van zijn stuk bestaat uit een opgediept dossier over ene Luc Pirrong, duidelijk een totaal afgehandelde en uitgeprocedeerde zaak, om op basis daarvan te concluderen en te oordelen dat Van Looy niks inzit met de slachtoffers en niet te vertrouwen is. Toch wel een vergaande en onbewezen gevolgtrekking.

Wil Lesaffer bovendien eens duidelijk maken wat hij in dergelijke 'oude' gevallen als maatregelen eist? En zijn verjaringstermijnen niet bij wet geregeld? Dan kan iedereen, ook bisschop Van Looy, nagaan of een zaak verjaard is of niet.  En vanwaar komt ineens dat absolute geloof van de parlementaire commissie en van de media in het gerecht? Al veel ondervonden van de ijver van justitie in het onderzoeken en berechten van seksuele misdrijven? Het overgrote deel van de aanklachten is verzameld na de bekentenis (zonder enige verdienste van het gerecht) van Van Gheluwe en via kerkelijke instanties.

De uithaal van Lesaffer en co. bewijst nog maar eens dat het een groot deel van de media al lang niet meer te doen is om gedegen en genuanceerde artikels te schrijven over seksueel misbruik en de verantwoordelijkheden daarin, maar om het kerkinstituut en de kerkelijke hiërarchie verder te ondermijnen. Wat vrij veel journalisten de kerkelijke gezagdragers verwijten, nl. dat ze geen barst inzitten met de slachtoffers, demonstreren de mediamensen vaak zelf op een pijnlijke wijze in krant en tijdschrift: echte empathie en bekommernis om de slachtoffers interesseert ze niet echt. Waarom niet? Dat verkoopt al vlug niet meer zo lekker.

Na het interview in Der Spiegel wordt de dubbele agenda van deze grotendeels door de media gemaakte politicus,  nu wel pijnlijk duidelijk.

In eigen land onderhandelt deze man al een half jaar met de Walen en in het bijzonder met de PS, laat zichzelf door de koning aanstellen tot informateur (of wat was zijn functie ook al weer?) en mislukt, komt geregeld bij het staatshoofd langs , verdonkeremaant voortdurend dat zijn partij streeft naar een onafhankelijk Vlaanderen (want electoraal niet lonend) en verklaart dat hij echt een oplossing wil voor het federale België (uitsluitend op zijn voorwaarden?).

In een internationaal gerenommeerd tijdschrift, geeft hij de Walen en in het bijzonder de PS, de schuld van alles, degradeert hij de koning tot het knechtje van Wallonië en profeteert hij dat België zal 'verdampfen'. Hij verklaart ons land tot 'zieke man van Europa', wat hem als historicus het schaamrood op de wangen zou moeten jagen.

Zijn eerlijkste uitspraak? Vrees voor stemmenverlies bij deelname aan een federale regering. Dus...