De Wever op de nieuwsjaarsreceptie van NVA, met die ondertussen overbekende mix van bravoure, provocatie, dreiging én verongelijktheid, slachtoffersyndroom, calimerocomplex: 'Wie ons kwijt  wil, moet het zeggen!'

OK. OK. OK.

Maar wil De Wever nu ook eens glashelder zeggen van wie of waarvan  hij en NVA af willen?

Ik vind het heel merkwaardig dat bij deze kloeke beslissing van de Raad van Bestuur niet meer vragen gesteld worden. Want wat wordt die nonnen nu verweten? Dat ze 10 à 20 jaar geleden weliswaar maatregelen namen tegen een van pedofilie verdachte bezoekende pater maar niet naar het gerecht stapten.

Tussen haakjes, dat was, zo blijkt duidelijker en duidelijker, in het verleden de gangbare praktijk in alle instellingen, of er nu geestelijken bij betrokken waren of niet. En ook het gerecht was niet erg happig om de misbruiken resoluut aan te pakken.

Maar er wringt nog wat anders. Ook de toenmalige Raad van Bestuur was op de hoogte gebracht. En het kan niet anders of ook personeelsleden wisten een en ander. Het zou interessant  zijn de samenstelling van de Raad van Bestuur van toen eens te vergelijken met die van nu. Zitten er nog bestuursleden in de huidige Raad van Bestuur? Waarom worden ook die niet aangepakt? En waarom wordt niet onderzocht welke personeelsleden weet hadden van misbruik en nagelaten hebben klacht in te dienen bij het gerecht? Een aantal begeleiders bv. geven, volgens het bericht, zelf toe, dat ze op de hoogte waren. Zij konden naar het gerecht stappen, als bleek dat de directie dat niet deed. Ze hebben het niet gedaan.

Wat deze vzw doet, kan ik niet anders interpreteren dan een discriminerende afrekening met, in de huidige sfeer, de zwaksten in heel het verhaal en dat zijn die nonnen.

Dat de vzw door deze afzetting zich boven alle verdenkingen wil stellen, zoals ze zelf beweert, en dat doet door, hoe dan ook, verdenkingen op twee nonnen te laden, en al de anderen die 'wisten' met rust te laten, is een misselijk makend staaltje van hypocrisie.