Berichten van 21 maart 2011 tot 28 maart 2011

Naar aanleiding van de uitval van Leterme naar De Wever, die weigert verantwoordelijkheid te nemen, hekelt Open-VLD'er Mathias De Clerck, wat hij noemt de verrottingsstrategie van De Wever en roept hij alle democratische politici die het goed voorhebben met ons land en de welvaart van Vlaanderen, ermee te stoppen de N-VA achterna te hollen.

Een terechte oproep. En CD&V is ondertussen zo wijs geworden zich enigszins onder het verstikkende gewicht van De Wever uit te wurmen.

De Wever en zijn partij onttrekken zich inderdaad al maanden aan hun verantwoordelijkheid. Uiteindelijk blijft er maar een verklaring daarvoor over: ze durven of wensen dat niet omwille van electorale overwegingen. Momenteel zitten de Vlaams-nationalisten nog altijd op een wolk. Ze vrezen dat compromisbereidheid, nochtans een grote democratische deugd, en federale regeringsverantwoordelijkheid, ze wel eens van die wolk kunnen doen tuimelen.  

Het terugbrengen tot normale proporties van de politieke ego's van een aantal NVA-kopstukken en van de vaak ridicule idolatrie voor De Wever, zou overigens voor een gezond en kritisch democratisch bewustzijn niet slecht zijn. NVA heeft bestaansrecht, net als andere democratische partijen. Maar niet doen of alle heil van hen zal komen. Kijk maar naar de Vlaamse regering.NVA? Niet beter of slechter dan de anderen. En zeker  niet in zwijm vallen voor De Wever. Ongetwijfeld een talentrijke politicus. Maar zo lopen er nog vele anderen in Vlaanderen rond. En bovendien: bestuurstalent heeft hij nog niet hoeven te bewijzen of wil hij voorlopig nog niet demonstreren.

En de adoratie rond de persoon van de NVA-voorzitter? Te mijden. Doe je ook niet voor de andere politici. Tast je politiek kritisch en democratisch bewustzijn aan. Is overigens op den duur nefast voor de partij. Zonder de Grote Leider gaapt er een akelige leegte. Ook electoraal.

Er zitten merkwaardige kronkels in de redenering van de heer Loobuyck.Vooral de twee laatste zinnen van zijn column roepen heel wat vragen op. Het vak zedenleer moet, volgens Loobuyck, ook in het vrije net op het curriculum. Katholieke scholen die dat wensen kunnen daarbovenop in hun vrije ruimte - verplicht of facultatief - katholieke godsdienst aanbieden. En: laat het katholieke net maar eens kleur bekennen als het op levensbeschouwing aankomt in plaats van zich te blijven verstoppen in een wollig taalgebruik over de katholieke identiteit en inspiratie.

De heer Loobuyck, die de vrijheid hoog in het vaandel voert, neemt dus de vrijheid de 'katholieke scholen' voor te schrijven wat ze met het vak 'godsdienst' al dan niet mogen doen. Tja. Hij zou er dan toch beter aan doen onomwonden te pleiten voor de officiële afschaffing van het katholiek onderwijs. Dan waren de zaken zoveel duidelijker Maar dat durft hij klaarblijkelijk niet. Een hoogleraar zou toch moeten inzien dat, zolang het vrij katholiek onderwijs door de overheid erkend wordt, er van buitenaf toch niet ingegrepen kan worden in de organisatie van de levensbeschouwelijke en religieuze aanpak van dat katholiek onderwijs.

Wat Loobuyck precies bedoelt met 'laat het katholieke net nu maar eens kleur bekennen als het op levensbeschouwing aankomt', is niet erg duidelijk. Bedoelt hij dat het katholiek onderwijs ervoor moet zorgen dat de vlag de lading dekt? Dan ben ik het met hem eens. En dan is hij het ook eens met aartsbisschop  Léonard, naar wie hij in zijn artikel precies om die reden uithaalde. Maar als Loobuyck oproept om 'kleur te bekennen' zo geïnterpreteerd moet worden, dan mist de rest van zijn exposé echte grond.