Misprijzen voor gemeentelijke autonomie en democratie
Neem de nieuwe sociaaleconomische richting die het Vlaams Belang inslaat. Duidelijk 'links'. Dichter bij de bekommernissen en opvattingen van werknemers en vakbonden. En, jaja, tegen het neoliberalisme van de grote concurrent NVA.
Deze partij probeert dat scherpe sociaaleconomisch neoliberalisme nog altijd te verstoppen onder de leeuwenvlag. Maar zowel uit haar program als uit de dagdagelijkse standpunten en reacties van haar topfiguren, in het bijzonder Jambon en De Wever, blijkt het overduidelijk: NVA kiest de kant van de werkgevers, van het kapitaal.
En de gemeenteraadsverkiezingen? Iedere voorstander van de gemeentelijke autonomie en democratie zou in het geweer moeten komen tegen de tactiek van De Wever om die verkiezingen te herleiden tot een referendum 'voor NVA en De Wever, tegen de federale regering en Di Rupo'.
Voor de gemeentebestuurders betekent dat een kaakslag. Voor de gemeentelijke basisdemocratie spreekt daaruit een onvoorstelbaar misprijzen.


