Joseph Ratzinger/Benedictus XVI in Waardenin tijden van ommekeer:
Vrijheid heeft een gemeenschappelijke inhoud nodig die wij als bescherming van de mensenrechten kunnen definiëren.
Vrijheid kan zichzelf opheffen, verveeld van zichzelf raken als ze geen inhoud meer heeft. Ook dit hebben we in onze tijd beleefd, dat een meerderheidsbeslissing ertoe dient dat de vrijheid buiten werking wordt gesteld.
Pater Daniël Maes, norbertijn van Postel, is al vele jaren werkzaam in Syrië. Naast de vele problemen, ziet hij toch ook tekenen van hoop.
Recent werd in het gebied waar hij werkzaam is, de streek van Qalamoun (tussen Damascus en Homs) de zgn. Mussalaha (= verzoening) aanvaard.
Mussalaha is de derde weg, het initiatief van de zwijgende meerderheid van het Syrische volk. Dit initiatief komt niet van de “oppositie” noch van de regering maar werkelijk van het volk.
Pater Maes:
'Voor onze streek betekent dit dat de oppositie de wapens heeft neergelegd en geen geweld meer gebruikt of aanslagen en kidnappings uitvoert. En de regering laat alle gevangenen vrij die geen bloed aan hun handen hebben en laat ook zonder enige beperking alle “vreedzame” protesten toe. Moge deze beweging geleidelijk over gans het land actief worden. Hiervoor blijven we met velen bidden en tegelijk God danken voor deze hoopvolle tekens.'
Dat een aantal mensen die niet akkoord gaan met de vervroegde invrijheidstelling van Martin en dus met de wet Lejeune, zich agressief keren tegen de leden van een kloostergemeenschap, die als christenen opvang voorzien. Waarom ageren die mensen, met de heer Marchal op kop, niet tegen Justitie en de betrokken rechtbank?
Nog erger is dat een aantal mensen op de internetfora maar ook redacteurs van kranten, denk maar aan Douglas De Coninck van De Morgen, hier weer eens een kans zien om op een kwaadaardige leugenachtige en denigrerende manier, aan kerkbeschadiging te doen. Correcte informatie en journalistieke deontologie, zijn daarbij mijlenver zoek.
Walgelijk is dat tot nu toe geen enkele journalist of hoofdredacteur het nodig gevonden heeft de vandalenstreken aan het klooster, de scheldpartijen en de bedreigingen aan het adres van de zusters, streng te veroordelen. Integendeel. De teneur van de verslagen is eerder gunstig voor het janhagel dat zich stort op de gemakkelijkste prooi, in plaats van zich resoluut tegen Justitie en de uitvoeringsrechtbank te keren.
In De Morgen heeft redacteur De Coninck het denigrerend over 'overjaarse nonnen' .
Het is hem klaarblijkelijk meer te doen is om een soort van kerkbeschadiging. Hij reageert dan, met permissie gezegd als een overjaarse puber.
Van hem als redacteur van De Morgen mag verwacht worden, dat hij de zaken correct voorstelt. Als hij van mening is dat de vervroegde invrijheidstelling van Martin niet kan, dan moet hij het bestaande systeem aanvechten en ijveren voor een verandering van de wet.
Hans Geybels, professor theologie en voormalig woordvoerder van kardinaal Danneels, wijdt serene beschouwingen aan de commotie omtrent de vrijlating van Michèle Martin en haar opvang in een klooster.
In de slotparagraaf van Geybels' serene beschouwingen, staat het volgende zinnetje: 'Een heel belangrijk element in dat verhaal is de geloofwaardigheid van justitie, die overigens afhangt van ons allemaal en niet alleen van de gerechtsdienaars. '
Inderdaad. Ik kan er begrip voor opbrengen dat veel mensen, en zeker nabestaanden, de huidige strafregeling en het systeem van vervroegde invrijheidstelling, aanvechten. Maar dan moet de wetgeving veranderen en in een democratie moet daar een meerderheid voor gevonden worden.
Onbegrijpelijk en afkeurenswaardig vind ik het dan ook dat de heer Marchal en een aantal andere mensen zich tegen het klooster keren en nog andere acties tegen de zustergemeenschap plannen. Precies alsof de Arme Claren de beslissing hebben genomen om Martin vrij te laten.
De heer Marchal zou tegen Justitie en tegen de betrokken rechtbank moeten ageren. Niet tegen zusters die als christenen onderdak geven. Daarvoor heb ik het diepste respect.
Joseph Ratzinger/Benedictus XVI in Waarden in tijden van ommekeer:
'Een weznlijk punt blijft controversieel: het recht op leven voor ieder mens, de onaantastbaarheid van het menselijk leven in al zijn fasen. In naam van de vrijheid en in naam van de wetenschap worden op dit punt steeds meer ernstige leemten in het recht aangebracht. Waar abortus als vrijheidsrecht wordt beschouwd, is de vrijheid van de een boven het recht op leven van de ander gesteld.Waar proeven op ongeborenen uit naam van de wetenschap geëist worden, wordt de waarde van de mens die op zijn kwetsbaarst is, ontkend en met voeten getreden. Ontmythologisering van de begrippen wetenschap en vrijheid zijn nodig, als we niet de fundamenten van alle recht, de achting voor de mens en zijn waarden willen verliezen.'
'Vrijheid heeft een gemeenschappelijke inhoud nodig
